Ik heb het idee dat benzos niet werken bij mij

[Melissaenpoekie]

Hallo allemaal,

Ik ben hier nieuw en mijn naam is Melissa.
Een aantal jaar geleden ben ik verslaafd geweest aan benzo"s. Eigenlijk bijna alle soorten. Daar toen van afgekickt.

Nu gaat het wat slechter met mij. Veel angst en spannning . Ik heb dan ook weer diazepam gebrobeerd 10 mg maar dat slaat niet aan. Ik ga zo ver tot.200 mg en nog geef dat niet het gewenste effect. Want ik.blijf mij.zorgen maken " waarom voel ik me niet high, waarom kan ik nog lopen en waarom werkt het bij mij niet. " die gedachten komen iedere keer en dat is niet echt kalmerend. Meer obsessief.

Ik zou graag een benzo willen die sterker is en waardoor ik minder na kan denken. Hebben Julie tips of ideeën hoe dit zo komt?'

Groetjes,
Melissa

 

[FerdFatoehaus]

Misschien heb je door je verslaving wel een permanente tolerantie opgebouwd.

Wellicht kun je contact opnemen met je huisarts voor therapie. Dat lijkt me veel vruchtbaarder dan zelf knutselen met benzodiazepinen, waar je niet mee om kan gaan.

 

[Zweevteev]

Zoals al gezegd werd lijkt het me veel beter voor je om het probleem bij de wortels aan te pakken. Drugs gaan die problemen niet voor je oplossen of ervoor zorgen dat je ermee om kan gaan, therapie mogelijk wel. Om toch je vraag te beantwoorden: misschien dat je benzodiazepines zo veel en lang misbruikt hebt dat je tolerantie zo torenhoog is dat het heel lang zal duren voordat je er weer wat van zal merken. Ik weet niet of je lichaam ertoe instaat is om ook echt een immuniteit te ontwikkelen voor doses waarop het nog veilig voor je is om het te gebruiken, maar ik heb al wel eens eerder verhalen gelezen op het forum van mensen die dan jaren van een drug afbleven na jaren lang misbruik en toen dus alsnog niets voelden toen ze er weer aan begonnen.

Nogmaals: drugs gaan niets voor je oplossen op de langere termijn, dus ga zeker niet op zoek naar nog iets sterkers. Dat je niets voelt zou al een waarschuwing an sich moeten zijn.

 

[De Dunne]

Blijvende tolerantie na benzo misbruik komt vaak voor. Helaas is dat voor de meesten blijvend.
In je brein kan er iets permanent veranderen waardoor benzo nooit meer werkt. Niet alleen recreatief niet maar sowieso niet meer.

 

[MDMAZIING]

Je hebt een permanente tolerantie

 

[Jmths]

Sterkte met de taper/afbouw.

Benzodiazepine tolerantie kan inderdaad vrij absurde proporties aannemen.

 

[Ikbeneenfiets]

Sterkte met de taper/afbouw.

Benzodiazepine tolerantie kan inderdaad vrij absurde proporties aannemen.

Ik heb helaas ook een permanente tolerantie opgebouwd. Ik zat op de grens van iets dat een verslaving had kunnen worden, maar het was allemaal nog vrij mild. Dit kan dus (redelijk) snel gebeuren.

 

[Jmths]

Ik heb helaas ook een permanente tolerantie opgebouwd.

Og, ik heb ook wel een paar duizend doseringen benzos weg gewerkt in mn tijd hoor. Tolerantie is niet zozeer permanent maar benzo ontwenning kan tot wel 6-12 maanden aanhouden tot bepaalde hoogte naar eigen ervaring maar ook volgens wetenschappelijk onderzoek. Op de verpakking van benzodiazepines staat ook standaard vermeld dat deze slechts zo'n 6 weken 'optimaal' effect hebben. Er is ook wel onderzoek dat stelt dat benzodiazepines na 6 weken al hun meerwaarde als slaapmiddel volledig zijn verloren waarna je dus met nog grotere slaapproblemen zit opgescheept.

Als je een paar maanden pauze weet te houden zal die 'permanente' tolerantie wel wegtrekken, wat de meeste mensen zich echter niet realiseren is dat downer drugs verslavend is en de rationele gedachtegang verbuigt. Zie zogezegd eerst maar eens of je een paar maanden nuchter überhaupt vol houdt.

 

[Melissaenpoekie]

Bedankt voor jullie reactie

Ik heb inderdaad heel veel gebruikt en misbruikt. Ik ben verslaafd. De ene keer actief de andere keer niet.

Wanneer ik niet actief verslaafd bent knaagt het aan mij als ik bijv hoor dat iemand benzos heeft voorgeschreven of als ik op tv in een film of serie zie dat iemand wat valium pakt om rustig te worden. Het is een soort jaloers gevoel. Ik verlang er naar dat ik dat ook kon. Herkent iemand dit?

Ik kamp trouwens vaak met hele heftige overdreven emoties die ik niet kan hendelen. Weet iemand of er nog een ander medicijn is die dan voorgeschreven kan worden om tot rust te komen ? Want daar maak ik me ook zorgen om.

 

[Zweevteev]

Wanneer ik niet actief verslaafd bent knaagt het aan mij als ik bijv hoor dat iemand benzos heeft voorgeschreven of als ik op tv in een film of serie zie dat iemand wat valium pakt om rustig te worden. Het is een soort jaloers gevoel. Ik verlang er naar dat ik dat ook kon. Herkent iemand dit?

Ik heb het niet specifiek met benzodiazepines, maar dat gevoel is me wel bekend en ik ben vrij zeker dat je niet de enige zal zijn die in dit schuitje zit qua benzodiazepines.

Maar zou je liever niet iets anders willen proberen dan een medicijn? Vergeet niet dat er geen enkele drug in de wereld een wonderpilletje is dat je meer geeft dan je er zelf voor moet betalen, zowel letterlijk als figuurlijk.

 

[FerdFatoehaus]

Bedankt voor jullie reactie

Ik heb inderdaad heel veel gebruikt en misbruikt. Ik ben verslaafd. De ene keer actief de andere keer niet.

Wanneer ik niet actief verslaafd bent knaagt het aan mij als ik bijv hoor dat iemand benzos heeft voorgeschreven of als ik op tv in een film of serie zie dat iemand wat valium pakt om rustig te worden. Het is een soort jaloers gevoel. Ik verlang er naar dat ik dat ook kon. Herkent iemand dit?

Ik kamp trouwens vaak met hele heftige overdreven emoties die ik niet kan hendelen. Weet iemand of er nog een ander medicijn is die dan voorgeschreven kan worden om tot rust te komen ? Want daar maak ik me ook zorgen om.

Emoties zul je toch echt zelf moeten handelen. Door therapie bijvoorbeeld. Medicijnen die verdoven zijn verslavend en daar kun jij niet mee omgaan. Zoek hulp!

 

[De Dunne]

Ik kamp trouwens vaak met hele heftige overdreven emoties die ik niet kan hendelen. Weet iemand of er nog een ander medicijn is die dan voorgeschreven kan worden om tot rust te komen ? Want daar maak ik me ook zorgen om.

Zoals @Ganggang💯 ook al zegt: beter los je je emotionele sjit op met therapie ipv medicijnen. Zeker als je dat zonder professionele hulp doet. Dit soort Medicijnen zijn tijdelijke middelen die alleen symptomen bestrijden, het maakt je niet beter.
Zie het als een paracetamolletje bij pijn. Het haalt de pijn tijdelijk weg maar zodra de para is uitgewerkt komt de pijn terug. Zolang je onderliggende problemen niet aanpakt zul je niet herstellen.

 

[DéjàVoodoo]

Ook ik kan dit sterk afraden. Nadat ik een afhankelijkheid aan diazepam heb ontwikkeld begonnen voor mij de problemen pas echt en ik ben dan ook door een ware hel gegaan om er vanaf te komen. Wat overigens nog niet helemaal gelukt is. Net van 2mg per dag naar 1 gegaan(Begon bij 40). De klap zal ik met enkele dagen gaan voelen. De brain-zaps kan ik niet veel langer meer verdragen. Het kindling-effect is bij mij ondertussen behoorlijk opgebouwd en ik wil dan ook geen enkele benzo meer gebruiken zodra ik uit dit gat geklommen ben. Geen benzo, geen alcohol, geen phenibut. Een verstoord gaba systeem is op zijn zachtst gezegd geen pretje en ik moet proberen te redden wat er nog te redden valt.

 

[inner_search]

Og, ik heb ook wel een paar duizend doseringen benzos weg gewerkt in mn tijd hoor. Tolerantie is niet zozeer permanent maar benzo ontwenning kan tot wel 6-12 maanden aanhouden tot bepaalde hoogte naar eigen ervaring maar ook volgens wetenschappelijk onderzoek. Op de verpakking van benzodiazepines staat ook standaard vermeld dat deze slechts zo'n 6 weken 'optimaal' effect hebben. Er is ook wel onderzoek dat stelt dat benzodiazepines na 6 weken al hun meerwaarde als slaapmiddel volledig zijn verloren waarna je dus met nog grotere slaapproblemen zit opgescheept.

Als je een paar maanden pauze weet te houden zal die 'permanente' tolerantie wel wegtrekken, wat de meeste mensen zich echter niet realiseren is dat downer drugs verslavend is en de rationele gedachtegang verbuigt. Zie zogezegd eerst maar eens of je een paar maanden nuchter überhaupt vol houdt.

Permanente tolerantie kan zeker a thing zijn als je benzo's misbruikt in zeker zin , maar is nooit permanent.
Ik gebruik sinds men 17e (voorschrift) en ben nu 30.
Mijn gebruik/misbruik varieerde enorm van dagenlijks geen misbruik naar total mayhem en terug therapeutisch gebruik.

In de "mayhem" periode slikte ik 100mg zonder iets te voelen , en kon dit na 2/3 maanden ook nog altijd , ookal zat ik al terug op men therapeutisch 20mg pd dosis. (Dit gaat over diazepam).

Dan rc's leren kennen en dan ging het zeker zeker bergaf.. en men tolerantie was/is torenhoog.
Nu zit op in een taper , momenteel 0.125 clona sochtens , 0.125 smiddags en 0.5 savonds (clona).
Moest ik 100mg dia slikken nu , ben ik toch wel redelijk waus.

Ik geloof persoonlijk niet in mensen die zeggen "ik heb al x aantal maanden geen benzo aanregaakt , en voel nix van 200mg diazepam" sorry maar daar krijg ik de slappe lach van.

Zoals je zegt is idd benzo withdrawl een hel en kan tot een jaar duren (of langer) eer je psychisch niet meer aanhankelijk bent.
De lichaamlijke afhankelijkheid is sneller weg imo.

Blijft een kutdrug , en blijf weg van rc's !

 

[Jmths]

In de "mayhem" periode slikte ik 100mg zonder iets te voelen , en kon dit na 2/3 maanden ook nog altijd , ookal zat ik al terug op men therapeutisch 20mg pd dosis. (Dit gaat over diazepam).

Ik heb verhalen voorbij zien komen op Bluelight en RC Reddit van mensen die meerdere grammen Clonazolam in korte tijd weg werken waar 0,5mg dus een stevige dosering is. Deze mensen beschrijven ook dat ze nog altijd in staat waren zichzelf in zeker mate rond te bewegen. Ik denk niet dat ze erg oud zijn geworden maar toch. Benzodiazepine tolerantie kan absoluut absurde proporties aannemen bij mensen die wat koppiger zijn dan gemiddeld.

Zoals je zegt is idd benzo withdrawl een hel en kan tot een jaar duren (of langer) eer je psychisch niet meer aanhankelijk bent. De lichaamlijke afhankelijkheid is sneller weg imo.

Er staat een artikel online 'Europese richtlijnen voor het voorschrijven van benzodiazepines bij mensen met een drugs misbruik verleden (2019)', in dit artikel wordt een wetenschappelijk artikel aangehaald waarbij benoemd wordt dat benzodiazepine ontwenningssymptomen tot bepaalde hoogte 6 tot 12 maanden kunnen aanhouden. En zoals je al zei, dan heb je het nog niet over psychische ontwenning, mensen die benzodiazepines gebruiken leren immers niet op natuurlijke wijze copingsmechanismen aan.

Met langwerkende benzodiazepines zoals Diazepam en Clonazepam kan ontwenning na jarenlang gebruik toch wel zeker 12 maanden aanhouden. Clonazolam ontwenning kan ook wel relatief snel 2 maanden aanhouden als je niet op let.

 

[Rivalrie]

Bedankt voor jullie reactie

Ik heb inderdaad heel veel gebruikt en misbruikt. Ik ben verslaafd. De ene keer actief de andere keer niet.

Wanneer ik niet actief verslaafd bent knaagt het aan mij als ik bijv hoor dat iemand benzos heeft voorgeschreven of als ik op tv in een film of serie zie dat iemand wat valium pakt om rustig te worden. Het is een soort jaloers gevoel. Ik verlang er naar dat ik dat ook kon. Herkent iemand dit?

Ik kamp trouwens vaak met hele heftige overdreven emoties die ik niet kan hendelen. Weet iemand of er nog een ander medicijn is die dan voorgeschreven kan worden om tot rust te komen ? Want daar maak ik me ook zorgen om.

Waarom denk je dat je emoties overdreven zijn? Het is juist knap dat je emotie voelt en herkent.

 

[inner_search]

Waarom denk je dat je emoties overdreven zijn? Het is juist knap dat je emotie voelt en herkent.

Heb jij een benzo verslaving van een paar jaar achter de rug ? (Serieuze vraag..)
Ik kan je zeggen dat als je jaren benzo's slikt je emoties zo afgevlakt worden en je medeleven , dat je nergens meer om begaan bent.
Als je dan stopt of in een taper zit, en al de emoties die je jarenlang niet gevoeld hebt komen op je af , dat dit zeer onprettig is en ook de reden waarom de meeste het niet reden af te kicken, of hun taper vol te houden.
Ik durf wel te zeggen dat ik nu in week 3 van men taper , geregeld huilbuien , overmatige agriessie en alles te persoonlijk neem.
En dit is nog maar het prille begin van een lang proces met vallen en opstaan.

@Jmths
Ik zit nu op een (voor mij) niet zo hoge dosis te taperen.
Maar ik kan gerust nog even 2mg fluapra wegtikken en er nix van voelen als ik er niet op blow.
Gisteren kon ik niet slapen, had men taper dosis clona (0.5) al vervangen met 0.75 fluni omdat ik niet moe was, 2 uur geslapen en dan terug klaar wakker.
Nog 1mg moeten nemen om in slaap te komen.

Men vrouw heeft haar enkel gebroken en slaapt slecht.
Vrijdag gaf ik haar 0.125 flubroma rond 21u en was zo waus al maar kon.
Ik tikte 1.5mg weg en wederom geen effect zonder men blowtje.

Ik sport veel en dat merk ik wel enorm aan de fisieke aspecten van het afkicken , ik heb meer last (enorm veel last) van de psychische aspect.
En als ik al eens last heb van fisieke symptomen van withdrawl , link ik die meteen met hoe ik er in men kop over denk , en gaan ze meestal ook over.

 

[Rivalrie]

Heb jij een benzo verslaving van een paar jaar achter de rug ? (Serieuze vraag..)
Ik kan je zeggen dat als je jaren benzo's slikt je emoties zo afgevlakt worden en je medeleven , dat je nergens meer om begaan bent.
Als je dan stopt of in een taper zit, en al de emoties die je jarenlang niet gevoeld hebt komen op je af , dat dit zeer onprettig is en ook de reden waarom de meeste het niet reden af te kicken, of hun taper vol te houden.
Ik durf wel te zeggen dat ik nu in week 3 van men taper , geregeld huilbuien , overmatige agriessie en alles te persoonlijk neem.
En dit is nog maar het prille begin van een lang proces met vallen en opstaan.

@Jmths
Ik zit nu op een (voor mij) niet zo hoge dosis te taperen.
Maar ik kan gerust nog even 2mg fluapra wegtikken en er nix van voelen als ik er niet op blow.
Gisteren kon ik niet slapen, had men taper dosis clona (0.5) al vervangen met 0.75 fluni omdat ik niet moe was, 2 uur geslapen en dan terug klaar wakker.
Nog 1mg moeten nemen om in slaap te komen.

Men vrouw heeft haar enkel gebroken en slaapt slecht.
Vrijdag gaf ik haar 0.125 flubroma rond 21u en was zo waus al maar kon.
Ik tikte 1.5mg weg en wederom geen effect zonder men blowtje.

Ik sport veel en dat merk ik wel enorm aan de fisieke aspecten van het afkicken , ik heb meer last (enorm veel last) van de psychische aspect.
En als ik al eens last heb van fisieke symptomen van withdrawl , link ik die meteen met hoe ik er in men kop over denk , en gaan ze meestal ook over.

Nee ik heb geen verslaving gehad. Ik neem sowieso geen benzo's omdat het verslavend is.

 

[Mindless]

Heb jij een benzo verslaving van een paar jaar achter de rug ? (Serieuze vraag..)
Ik kan je zeggen dat als je jaren benzo's slikt je emoties zo afgevlakt worden en je medeleven , dat je nergens meer om begaan bent.
Als je dan stopt of in een taper zit, en al de emoties die je jarenlang niet gevoeld hebt komen op je af , dat dit zeer onprettig is en ook de reden waarom de meeste het niet reden af te kicken, of hun taper vol te houden.
Ik durf wel te zeggen dat ik nu in week 3 van men taper , geregeld huilbuien , overmatige agriessie en alles te persoonlijk neem.
En dit is nog maar het prille begin van een lang proces met vallen en opstaan.

@Jmths
Ik zit nu op een (voor mij) niet zo hoge dosis te taperen.
Maar ik kan gerust nog even 2mg fluapra wegtikken en er nix van voelen als ik er niet op blow.
Gisteren kon ik niet slapen, had men taper dosis clona (0.5) al vervangen met 0.75 fluni omdat ik niet moe was, 2 uur geslapen en dan terug klaar wakker.
Nog 1mg moeten nemen om in slaap te komen.

Men vrouw heeft haar enkel gebroken en slaapt slecht.
Vrijdag gaf ik haar 0.125 flubroma rond 21u en was zo waus al maar kon.
Ik tikte 1.5mg weg en wederom geen effect zonder men blowtje.

Ik sport veel en dat merk ik wel enorm aan de fisieke aspecten van het afkicken , ik heb meer last (enorm veel last) van de psychische aspect.
En als ik al eens last heb van fisieke symptomen van withdrawl , link ik die meteen met hoe ik er in men kop over denk , en gaan ze meestal ook over.

Klinkt echt afschuwelijk zo'n afkick proces...

Ik vind toch echt dat mensen hier super goed over geïnformeerd moeten worden voordat ze op zo'n middel worden gezet. Als ik het zo hoor met zo'n helse en ook nog lange afkick periode waarin al je onderdrukte gevoelens (want daar nemen veel mensen het grotendeels voor, laten we wel wezen. Om niet shit te hoeven voelen. Maar benzo's stellen het alleen uit, dus is het eigenlijk stompzinnig om het daarvoor te gebruiken) dan begrijp ik goed waarom mensen het afkicken opgeven. Het is gewoon te zwaar voor sommigen.

Wat een hel joh. Ik wens je heel veel sterkte toe om hier vrij van te worden. Je kunt dit!

 

[8️⃣6️⃣]

Waarom denk je dat je emoties overdreven zijn? Het is juist knap dat je emotie voelt en herkent.

Dit vind ik nou een topreactie.

@Melissaenpoekie
Je maakt jezelf dit alleen maar wijs. Jij onderdrukt je gevoelens in plaats van ze te voelen en daarmee verwerk je dus niks.

 

[Mindless]

Zonder de benzo (of elke andere) afkick te willen bagatelliseren,

Op het gebied van emoties voelen is er eigenlijk niet zoiets als een overdreven emotie. Het waardeoordeel dat je eraan geeft is eigenlijk irrelevant. Dat is namelijk de emotie die je hebt en die je moet voelen. Natuurlijk is deze wel overdreven vergeleken bij normaal, maar normaal is jouw werkelijkheid niet meer.

Wij mensen zijn denk ik wel in staat veel heftigere emoties te verwerken dan we vaak denken.

 

[inner_search]

Wij mensen zijn denk ik wel in staat veel heftigere emoties te verwerken dan we vaak denken.

Dit is het hem vooral met afkicken denk ik.
Emoties die je maanden of jarenlang niet gevoeld heb , komen ineens op En weet niet hoe je hiermee om kan..
Psychedelica heeft me vooral doen inzien dat ik een emotieloos wezen geworden was door de benzo's en het tijd was voor verandering.

Daarom neem ik van tijd tot tijd nog eens een goede puff dmt , een md lsd , of raar maar waar , een kleine dosis o-pce.
Helpt me enorm om te gaan en te verwerken wat ik jaren niet gevoeld heb.

 

[Rivalrie]

Dit is het hem vooral met afkicken denk ik.
Emoties die je maanden of jarenlang niet gevoeld heb , komen ineens op En weet niet hoe je hiermee om kan..
Psychedelica heeft me vooral doen inzien dat ik een emotieloos wezen geworden was door de benzo's en het tijd was voor verandering.

Daarom neem ik van tijd tot tijd nog eens een goede puff dmt , een md lsd , of raar maar waar , een kleine dosis o-pce.
Helpt me enorm om te gaan en te verwerken wat ik jaren niet gevoeld heb.

Ik ben grootgebracht met het idee dat emoties tonen niet hoort. Sta daardoor ook niet echt in contact met mijn eigen gevoel, wat geresulteerd heeft in een burn-out. Nu gebruik ik net als jij soms psychidelica om meer in contact te komen met jezelf. Moet zeggen dat het goed werkt.

 

[Mindless]

Dit is het hem vooral met afkicken denk ik.
Emoties die je maanden of jarenlang niet gevoeld heb , komen ineens op En weet niet hoe je hiermee om kan..
Psychedelica heeft me vooral doen inzien dat ik een emotieloos wezen geworden was door de benzo's en het tijd was voor verandering.

Daarom neem ik van tijd tot tijd nog eens een goede puff dmt , een md lsd , of raar maar waar , een kleine dosis o-pce.
Helpt me enorm om te gaan en te verwerken wat ik jaren niet gevoeld heb.

Ik wil niet weten hoe ik was geweest had ik nooit psychedelica ontdekt, ondanks dat het ook wel negatieve effecten op me heeft gehad. Ben super dankbaar dat het bestaat.

Zo ook nu, doe ik een psilo MD en leert het me hoe ik rustiger moet worden in mijn ademhaling. En dat heeft echt enorme positieve effecten op mijn gehele gezondheid. Zou jij ook niet over een tijdje psilo MD gaan doen?

Ik ben grootgebracht met het idee dat emoties tonen niet hoort. Sta daardoor ook niet echt in contact met mijn eigen gevoel, wat geresulteerd heeft in een burn-out. Nu gebruik ik net als jij soms psychidelica om meer in contact te komen met jezelf. Moet zeggen dat het goed werkt.

Echt mooi man

 

[inner_search]

Ik ben grootgebracht met het idee dat emoties tonen niet hoort. Sta daardoor ook niet echt in contact met mijn eigen gevoel, wat geresulteerd heeft in een burn-out. Nu gebruik ik net als jij soms psychidelica om meer in contact te komen met jezelf. Moet zeggen dat het goed werkt.

Men vader was ook van dat principe toen ik jonger was , tot ik een eigen brein kreeg dat terug "vocht".
Ik heb een zeer goede band met men ouders , enorm goed zelfs.
En wil ze niet gaan slechtmaken , maar ik ben groot gebracht met een apotheek aan huis zeg maar.

Adhd, onhandelbaar , van de ene med naar de andere , stims , antipsychotica, depresiva , noem maar op.
Heeft ook veel van men emoties als kind onderdrukt.

Ben nu 3 weken clean van de speed.
Men taper lukt al 3 weken zeer goed (en moet goed blijven gaan!).

Zo ook nu, doe ik een psilo MD en leert het me hoe ik rustiger moet worden in mijn ademhaling.

Binnen 2 maanden md ik ook met psilo !
Zit deze maand nog met men 1p md, die vandaag was
Ben nu samen aan het werk met men pa (zelfde bedrijf) en hij wil volgende week ook starten met een maandje microdosen.

Wat is jullie mening over disso's ivm depressiviteit en of verdrongen gedachten en emoties ?
Als ik o-pce heb gebruikt (max 15mg op een avond)
Voel ik me de dagen erna zelfs beter , meer focus en heb ik die extra trap onder men kont niet nodig om in actie te schieten.

 

[Rivalrie]

Men vader was ook van dat principe toen ik jonger was , tot ik een eigen brein kreeg dat terug "vocht".
Ik heb een zeer goede band met men ouders , enorm goed zelfs.
En wil ze niet gaan slechtmaken , maar ik ben groot gebracht met een apotheek aan huis zeg maar.

Adhd, onhandelbaar , van de ene med naar de andere , stims , antipsychotica, depresiva , noem maar op.
Heeft ook veel van men emoties als kind onderdrukt.

Ben nu 3 weken clean van de speed.
Men taper lukt al 3 weken zeer goed (en moet goed blijven gaan!).

Binnen 2 maanden md ik ook met psilo !
Zit deze maand nog met men 1p md, die vandaag was
Ben nu samen aan het werk met men pa (zelfde bedrijf) en hij wil volgende week ook starten met een maandje microdosen.

Wat is jullie mening over disso's ivm depressiviteit en of verdrongen gedachten en emoties ?
Als ik o-pce heb gebruikt (max 15mg op een avond)
Voel ik me de dagen erna zelfs beter , meer focus en heb ik die extra trap onder men kont niet nodig om in actie te schieten.

Snelle toelating van ketamine als antidepressivum in de VS

De Amerikaanse geneesmiddelenautoriteit heeft esketamine goedgekeurd voor de behandeling van therapieresistente depressies. Het middel is veelbelovend, zegt psychiater Robert Schoevers, maar er zijn nog veel vragen over met name langetermijneffecten en veiligheid.

www.medischcontact.nl

 

[8️⃣6️⃣]

Men vader was ook van dat principe toen ik jonger was , tot ik een eigen brein kreeg dat terug "vocht".
Ik heb een zeer goede band met men ouders , enorm goed zelfs.
En wil ze niet gaan slechtmaken , maar ik ben groot gebracht met een apotheek aan huis zeg maar.

Adhd, onhandelbaar , van de ene med naar de andere , stims , antipsychotica, depresiva , noem maar op.
Heeft ook veel van men emoties als kind onderdrukt.

Ben nu 3 weken clean van de speed.
Men taper lukt al 3 weken zeer goed (en moet goed blijven gaan!).

Binnen 2 maanden md ik ook met psilo !
Zit deze maand nog met men 1p md, die vandaag was
Ben nu samen aan het werk met men pa (zelfde bedrijf) en hij wil volgende week ook starten met een maandje microdosen.

Wat is jullie mening over disso's ivm depressiviteit en of verdrongen gedachten en emoties ?
Als ik o-pce heb gebruikt (max 15mg op een avond)
Voel ik me de dagen erna zelfs beter , meer focus en heb ik die extra trap onder men kont niet nodig om in actie te schieten.

Mijn mening is dat je de oorzaak van je depressiviteit moet aanpakken en niet de gevolgen.

 

[inner_search]

Mijn mening is dat je de oorzaak van je depressiviteit moet aanpakken en niet de gevolgen.

En als de depressiviteit door klachten psychische klachten komen , add ,adhd autisme , jong dementie , etc.

Ik heb toevallig een job waarin ik men adhd zelve kan zijn , maar kan me wel voorstellen dat sommige mensen met klachten en die gebonden zijn aan een gezinssituatie , het bijzonder moeilijk is deze te bestrijden op een doeltreffende manier , zonder het gezin er onder te lijden, of je dak van onder je kop moet verkopen.

 

[FerdFatoehaus]

En als de depressiviteit door klachten psychische klachten komen , add ,adhd autisme , jong dementie , etc.

Ook dan. Juist dan. Leren accepteren en aanpassen. Een leven zonder anti-depressiva is mogelijk, het vergt alleen erg veel moeite.

 

[8️⃣6️⃣]

En als de depressiviteit door klachten psychische klachten komen , add ,adhd autisme , jong dementie , etc.

Over wie heb je het nu, over jezelf?

Ja ook dan uiteraard.

Je kan jezelf wel voor de gek houden, maar mij niet. Je probeert gewoon je drugsmisbruik goed te praten, en wel op precies dezelfde manier die ik al meer ben tegen gekomen bij dissoliefhebbers.

Overigens komt je vergeetachtigheid door je drugsmisbruik en niet door jong dementie lol. Moet je eens stoppen met al die dope, inclusief voorgeschreven benzos moet je eens kijken hoe je geheugen daar van opknapt.

 

[inner_search]

Over wie heb je het nu, over jezelf?

Ja ook dan uiteraard.

Je kan jezelf wel voor de gek houden, maar mij niet. Je probeert gewoon je drugsmisbruik goed te praten, en wel op precies dezelfde manier die ik al meer ben tegen gekomen bij dissoliefhebbers.

Overigens komt je vergeetachtigheid door je drugsmisbruik en niet door jong dementie lol.

Nee man , was gwn een algemene vraag.
Ik heb geen jong dementie , gwn vergeetachtig door het blowen
Ik geef (of probeer toch als ik het zelf in zie) men probleem zeker niet op te lossen met drugs.
Met uitzondering van eens in de x aantal tijd een trip om terug met beide voeten op aarde te staan , als je dat ook vluchten vind.
Ja dan vlucht ik in drugs in jouw ogen.

Nogmaals , ben 3 weken clean van speed.
Benzo taper verkoopt redelijk, blow een pak minder.
En mijn emoties beginnen terug te komen , en die laat ik ook de vrije loop...
Ben ik pist off zoals nu, ga ik cardio of boksen.
Ben ik down zet ik uplifting muziek op en probeer me er door te trekken.
Ben ik nog leer down , barst ik in tranen uit bij men ouders of vrouw , schaam ik me niet voor hoor.
Hoort bij men afkickproces (en erna ook nog natuurlijk...)

Wat ik wel heb is terug nood aan een goed gesprek me een psycholoog of vakkundige om meer structuur te creëren in men leven , en niet van hier naar daar als kip zonder kop te gaan lopen.

+het overlijden van men grootvader blijft nog elke dag nagalmen in men kop.

Ik wou jullie mening hierover , de jouwe en @Ganggang💯 Heb ik nu

 

[inner_search]

voorgeschreven benzos moet je eens kijken hoe je geheugen daar van opknapt.

Ik neem enkel nog clona , ben volledig van de dia al een tijdje.
Gisteren men slaapkamer clona gewisseld met fluni , bad idee .
Doen we niet meer , geen flinker geslapen.

 

[De Dunne]

Wat ik wel heb is terug nood aan een goed gesprek me een psycholoog of vakkundige om meer structuur te creëren in men leven , en niet van hier naar daar als kip zonder kop te gaan lopen.

Is een goede coach van bv maatschappelijk werk niets voor je? Het is gratis via bv de gemeente of andere instantie in jouw gemeente.
Ik ben lang geleden zeer zwaar depressief geweest een lange tijd en naast de psycholoog voor de therapie en het praten had ik een coach. Ze hielp me met alles weer plannen en op de rit krijgen. Zowel met mijn financiën/betalingsachterstanden als praktische dingen in het leven. Met afspraken nakomen, je helpen je er toe te zetten weer sociaal te worden. Van alles eigenlijk. Kon der bellen, appen of mailen wanneer ik behoefte had. Ik heb er giga baat bij gehad!
Wel had ik veel te lang gewacht toen met hulp aanvragen uit schaamte en angst.

Ik ben niet per definitie tegen medicatie bij mentale klachten, depressies bv maar de meerderheid heeft ze imo niet nodig maar kiezen er voor omdat het snelle “oplossing” is. En vaak makkelijker en minder confronterend als jezelf onder de loep nemen en er vol doorheen moeten.
Adhd en aanverwanten zie ik zelf niet als een mentaal probleem of aandoening. Het is geen ziekte of iets maar zoals je bent. Ik heb ook adhd maar vind mezelf niet ziek, verkeerd of iets. Ja ben niet zoals de meesten zijn maar ja, wie of wat is wel normaal?

 

[Roze Olifant]

Zoals @Ganggang💯 ook al zegt: beter los je je emotionele sjit op met therapie ipv medicijnen. Zeker als je dat zonder professionele hulp doet. Dit soort Medicijnen zijn tijdelijke middelen die alleen symptomen bestrijden, het maakt je niet beter.
Zie het als een paracetamolletje bij pijn. Het haalt de pijn tijdelijk weg maar zodra de para is uitgewerkt komt de pijn terug. Zolang je onderliggende problemen niet aanpakt zul je niet herstellen.

Ik heb dit al eerder gezegd geloof ik (onze meningen verschillen misschien ook deels over medicatie en dat is verder prima) maar deze vergelijking vind ik niet helemaal correct. Iemand die veel pijn heeft herstelt slechter. Naast dat pijn een negatief effect heeft op je systeem (bloeddruk etc.), kan het ervoor zorgen dat je de klacht juist niet aanpakt. Stel je breekt je been, dan is in de beginfase pijnstilling (vaak) noodzakelijk om de revalidatie te starten.

Zo kun je het breed genomen ook zien met psychiatrische stoornissen, is iemand bijvoorbeeld ram-depressief, dan is diegene niet klaar en vaak ook niet ontvankelijk voor therapie. Het idee van medicatie is dat je tijdelijk de allerscherpste randen er vanaf haalt, waardoor iemand aan zijn herstel, o.a. met hulp van therapie, kan beginnen. Mijn eigen therapie verloopt veel effectiever sinds ik medicatie erbij gekregen heb, daarvoor heb ik maandenlang mijn best gedaan maar ik was veel te vermoeid (mezelf moe gepiekerd) en lusteloos. Het kwam hierdoor veel minder binnen en het leidde minder tot toepassing en actie.

Afijn, dat gezegd hebbende, lang niet iedere klacht of stoornis brengt een noodzaak voor medicatie met zich mee en het mag zeker niet te snel/vaak voorgeschreven worden.

In de situatie van TS lijkt het me absoluut af te raden om de oplossing te zoeken in medicamenten waar ze, zoals Ganggang al aangaf, duidelijk niet mee om kan gaan. Bespreek het met een professional en zoek afgestemde hulp.

 

[De Dunne]

Ik heb dit al eerder gezegd geloof ik (onze meningen verschillen misschien ook deels over medicatie en dat is verder prima) maar deze vergelijking vind ik niet helemaal correct. Iemand die veel pijn heeft herstelt slechter. Naast dat pijn een negatief effect heeft op je systeem (bloeddruk etc.), kan het ervoor zorgen dat je de klacht juist niet aanpakt. Stel je breekt je been, dan is in de beginfase pijnstilling (vaak) noodzakelijk om de revalidatie te starten.

Zo kun je het breed genomen ook zien met psychiatrische stoornissen, is iemand bijvoorbeeld ram-depressief, dan is diegene niet klaar en vaak ook niet ontvankelijk voor therapie. Het idee van medicatie is dat je tijdelijk de allerscherpste randen er vanaf haalt, waardoor iemand aan zijn herstel kan beginnen. Mijn therapie verloopt veel effectiever sinds ik medicatie erbij gekregen heb, daarvoor heb ik maandenlang mijn best gedaan maar ik was veel te vermoeid (mezelf moe gepiekerd) en lusteloos. Het kwam veel minder binnen en het leidde minder tot actie.

Afijn, dat gezegd hebbende, lang niet iedere klacht of stoornis brengt een noodzaak voor medicatie met zich mee en het mag zeker niet te snel/vaak voorgeschreven worden.

In de situatie van TS lijkt het me absoluut af te raden om de oplossing te zoeken in medicamenten waar ze, zoals Ganggang al aangaf, duidelijk niet mee om kan gaan. Bespreek het met een professional en zoek afgestemde hulp.

Klopt, wij verschillen op dat punt wat van mening en dat mag zeker hoor.
Ik ben zeker niet pertinent tegen medicatie hoor, zeker niet. Alleen wordt het imo echt veel en veel te snel en veel te vaak voorgeschreven. Een “simpele” depressie of milde burn-out (voor de persoon zelf lijkt het natuurlijk op het hoogtepunt niet simpel of mild) is echt beter te genezen zonder medicatie. Ernstigere gevallen die echt nood hebben of als de persoon een gevaar voor zichzelf of anderen is, kan medicatie zeker een oplossing zijn. Idd wel tijdelijk en een korte periode.
Nu wordt het imo vaak te veel, te snel en onnodig voorgeschreven en slikken de meesten het echt jaaaaaren lang. Een familielid van mij slikt al een jaar of 10 AD en geloof ook iets van Seroquel of aanverwant om als “noodpil” te slikken als het acuut slecht gaat. En sowieso hoor ik van veel mensen dat ze het jaren slikken en eigenlijk zonder verdere oplossing of te werken aan het originele probleem. Mijn familielid ook, diegene zegt “beter” verklaard te zijn door de ggz maar slikt nog steeds beide medicatie. Dan benje imo niet beter/gezond maar eerder stabiel in je klachten.

 

[Roze Olifant]

Klopt, wij verschillen op dat punt wat van mening en dat mag zeker hoor.
Ik ben zeker niet pertinent tegen medicatie hoor, zeker niet. Alleen wordt het imo echt veel en veel te snel en veel te vaak voorgeschreven. Een “simpele” depressie of milde burn-out (voor de persoon zelf lijkt het natuurlijk op het hoogtepunt niet simpel of mild) is echt beter te genezen zonder medicatie. Ernstigere gevallen die echt nood hebben of als de persoon een gevaar voor zichzelf of anderen is, kan medicatie zeker een oplossing zijn. Idd wel tijdelijk en een korte periode.
Nu wordt het imo vaak te veel, te snel en onnodig voorgeschreven en slikken de meesten het echt jaaaaaren lang. Een familielid van mij slikt al een jaar of 10 AD en geloof ook iets van Seroquel of aanverwant om als “noodpil” te slikken als het acuut slecht gaat. En sowieso hoor ik van veel mensen dat ze het jaren slikken en eigenlijk zonder verdere oplossing of te werken aan het originele probleem. Mijn familielid ook, diegene zegt “beter” verklaard te zijn door de ggz maar slikt nog steeds beide medicatie. Dan benje imo niet beter/gezond maar eerder stabiel in je klachten.

Het punt is dat depressie zeker niet altijd, maar helaas vaak wel terugkomt. De vraag is wat schadelijker voor je is, terugkerende depressies (die fysiek ook een wrak van je maken, ik was bijvoorbeeld 15! kilo afgevallen en ben al een lichtgewicht) of AD blijven slikken.

(Zware) depressie is een hel. Als mensen met medicatie een betere kwaliteit van leven hebben, zie ik het probleem niet zo. De beslissing moet ieder voor zich maken. Bij sommige mensen is depressie niet het gevolg van een gebeurtenis of gedragspatroon maar vooral een neurobiologische disbalans.

Mijn psych vertelde ooit dat het protocol voorschrijft dat iemand die depressief is (geweest) aangeraden wordt om de medicatie - als die eenmaal goed aanslaat want het is een puzzel - zeker een jaar te blijven slikken. Volgt er een herval (tweede depressieve episode), dan is dit al drie jaar. Volgt er dan een derde episode, dan nog langer, dacht vijf jaar maar niet zeker. Met iedere nieuwe episode neigt het schadelijke effect van de depressie(s) toe te nemen, blijkbaar.

Ik weet er het fijne niet van maar er zit zeker wel een bepaalde logica achter dat dit gebeurt en na de ellende van een depressie te hebben meegemaakt kan ik me hier toch ook wat beter in verplaatsen.

Maar globaal wel met jou eens dat er te vaak naar pillen wordt gegrepen zonder daarbij een constructief behandelplan in de vorm van therapie voorop te stellen.

P. S. Las recent ergens een wetenschappelijk artikel, onderzoek naar de lange-termijn gevolgen van langdurig gebruik van een bepaald soort antidepressiva (weet even niet meer welke). De resultaten waren best oké/bemoedigend. Net íets meer kans op sommige aandoeningen maar daarentegen ook weer net wat minder kans op andere aandoeningen. Balanceerde zichzelf redelijk uit.

Daarmee wil ik het niet perse goedpraten, dacht er gewoon even aan.

P. S. 2: Sorry voor het off-topic gebrabbel.

 

[De Dunne]

Het punt is dat depressie zeker niet altijd, maar helaas vaak wel terugkomt. De vraag is wat schadelijker voor je is, terugkerende depressies (die fysiek ook een wrak van je maken, ik was bijvoorbeeld 15! kilo afgevallen en ben al een lichtgewicht) of AD blijven slikken.

(Zware) depressie is een hel. Als mensen met medicatie een betere kwaliteit van leven hebben, zie ik het probleem niet. Bij sommige mensen is depressie niet het gevolg van een gebeurtenis of gedragspatroon maar vooral een neurobiologische disbalans.

Mijn psych vertelde ooit dat het protocol voorschrijft dat iemand die depressief is (geweest) aangeraden wordt om de medicatie - als die eenmaal goed aanslaat want het is een puzzel - zeker een jaar te blijven slikken. Volgt er een herval (tweede depressieve episode), dan is dit al drie jaar. Volgt er dan een derde episode, dan nog langer, dacht vijf jaar maar niet zeker.

Ik weet er het fijne niet van maar er zit zeker wel een bepaalde logica achter dat dit gebeurt en na de ellende van een depressie te hebben meegemaakt kan ik me hier toch ook wat beter in verplaatsen.

Maar globaal wel met jou eens dat er te vaak naar pillen wordt gegrepen zonder daarbij een constructief behandelplan in de vorm van therapie voorop te stellen.

P.S. Las recent een wetenschappelijk artikel naar de lange-termijn gevolgen van langdurig gebruik een bepaald soort antidepressiva (weet even niet meer welke). De resultaten waren best bemoedigend. Net íets meer kans op sommige aandoeningen maar daarentegen ook weer net wat minder kans op andere aandoeningen. Balanceerde zichzelf redelijk uit.

Daarmee wil ik het niet perse goedpraten, maar toch.

Ik weet er helaas alles van, ben lang geleden zwaar depressief geweest en ook een tijd na herstel een flinke terugval gehad. Met de hele mikmak er bij, zelfmoordgedachtes, dood willen, niks kunnen, veel lichamelijke klachten er bij etc. Vaak ziek en noem maar op. De kans dat ik het ooit weer krijg is nog aanwezig en zal denk ik wel blijven.
Moet zeggen dat ik zelf eigenwijs was en medicatie geweigerd heb. Het werd mij toch dringend geadviseerd ook omdat ik mezelf niet wilde laten opnemen. Ik heb toen wel een dag of 2 op de crisis PAAZ afdeling in het zh gelegen en toen wel iets gekregen om acuut tot rust te komen. Zal wel een benzo oid geweest zijn.
Dus ik ben wel een ander uiterste als de meesten en dat is ook niet altijd goed hoor. Achteraf ben ik blij het zonder te hebben gedaan al denk ik wel dat ik toen misschien sneller hersteld zou zijn met een opstartje tijdelijk AD of iets. ( of je ooit echt 100% hersteld van een zware depressie of iets is de vraag). Het stond mij zoooo tegen op dat moment! Eigenlijk bijna overdreven tegen zeg maar. Geen idee hoe dat komt maar ik heb mijn hele leven al moeite met medicatie willen nemen. Ook bij al mijn botbreuken, uit de kom, hersenschuddingen of ander ernstig fysiek letsel heb ik niks anders als paracetamol geslikt. Of als het moest een ontstekingsremmer of antibiotica.

Ik denk ook dat het per behandelaar verschilt hoe ze er over denken. Ik heb ooit een heel goed stuk gelezen van een gerenommeerde arts over de oorsprong van AD. (Kan het niet meer vinden en weet de naam ook niet) Waarom het toen Is bedacht en voor is gemaakt. En dat was zeker niet voor de meesten klachten waar het nu voor voorgeschreven word. Sowieso zou het veel meer besproken en uitgelegd moeten worden aan de patient. De voor en tegens, alternatieven en gevolgen. Dan kan de patient makkelijker zelf beslissen wat ze willen en staat er minder druk op.

 

[Roze Olifant]

Ik weet er helaas alles van, ben lang geleden zwaar depressief geweest en ook een tijd na herstel een flinke terugval gehad. Met de hele mikmak er bij, zelfmoordgedachtes, dood willen, niks kunnen, veel lichamelijke klachten er bij etc. Vaak ziek en noem maar op. De kans dat ik het ooit weer krijg is nog aanwezig en zal denk ik wel blijven.
Moet zeggen dat ik zelf eigenwijs was en medicatie geweigerd heb. Het werd mij toch dringend geadviseerd ook omdat ik mezelf niet wilde laten opnemen. Ik heb toen wel een dag of 2 op de crisis PAAZ afdeling in het zh gelegen en toen wel iets gekregen om acuut tot rust te komen. Zal wel een benzo oid geweest zijn.
Dus ik ben wel een ander uiterste als de meesten en dat is ook niet altijd goed hoor. Achteraf ben ik blij het zonder te hebben gedaan al denk ik wel dat ik toen misschien sneller hersteld zou zijn met een opstartje tijdelijk AD of iets. ( of je ooit echt 100% hersteld van een zware depressie of iets is de vraag). Het stond mij zoooo tegen op dat moment! Eigenlijk bijna overdreven tegen zeg maar. Geen idee hoe dat komt maar ik heb mijn hele leven al moeite met medicatie willen nemen. Ook bij al mijn botbreuken, uit de kom, hersenschuddingen of ander ernstig fysiek letsel heb ik niks anders als paracetamol geslikt. Of als het moest een ontstekingsremmer of antibiotica.

Ik denk ook dat het per behandelaar verschilt hoe ze er over denken. Ik heb ooit een heel goed stuk gelezen van een gerenommeerde arts over de oorsprong van AD. (Kan het niet meer vinden en weet de naam ok, niet) Waarom het toen Is bedacht en voor is gemaakt. En dat was zeker niet voor de meesten klachten waar het nu voor voorgeschreven word. Sowieso zou het veel meer besproken en uitgelegd moeten worden aan de patient. De voor en tegens, alternatieven en gevolgen. Dan kan de patient makkelijker zelf beslissen wat ze willen en staat er minder druk op.

Ik wist wel dat je er ervaring mee had, maar was even vergeten of gewoon niet op de hoogte dat het ook zo ernstig was. Bah, wat een nare ziekte is het ook.

Ik wilde ook niet overkomen als een betweter verder. Snap je weerstand ook wel, niet zo zeer tegen medicatie ansich maar wel tegen antidepressiva. Slechts een beperkt deel van de mensen is ermee geholpen en eigenlijk is er nog steeds gewoon geen écht goede behandelmethode... en dan heb je nog de invloed van big pharma waardoor een publicatiebias ontstaat helaas, dus wetenschappelijke artikelen over dit onderwerp lees ik dan ook met dit gegeven in gedachten.

Ik heb de AD trouwens ook heel lang geweigerd, het was ongeveer een jaar na de start van de depressie dat ik ermee begon en toen was het ergste er al wel vanaf, het bleef alleen zeer vervelend sluimeren wat het lastig maakte om mijn leven weer op te pakken.

Het is een complex onderwerp en een lastige keuze. Knap dat je je verhaal deelt.

 

[inner_search]

Thx mensen in het algemeen om te reageren , ik ga stop met men screentime nu.
Maar zal mss wel hier en daar een pb sturen.
@8️⃣6️⃣ je hebt wel gelijk hoor.
Ik maak mezelf altijd wijs de laatste tijd iet depressief te zijn.
Het tegendeel is waar , sinds ik clean ben van speed voel ik me dus wel depressief geloof ik.
Heb al 2 maanden geen therapie en vind het moeilijk om die in deze periode ook terug op te starten.
Maar , imo vlucht ik niet in drugs.
In de week ben ik nuchter behalve men taper en men joint savonds.

 

[FerdFatoehaus]

Thx mensen in het algemeen om te reageren , ik ga stop met men screentime nu.
Maar zal mss wel hier en daar een pb sturen.
@8️⃣6️⃣ je hebt wel gelijk hoor.
Ik maak mezelf altijd wijs de laatste tijd iet depressief te zijn.
Het tegendeel is waar , sinds ik clean ben van speed voel ik me dus wel depressief geloof ik.
Heb al 2 maanden geen therapie en vind het moeilijk om die in deze periode ook terug op te starten.
Maar , imo vlucht ik niet in drugs.
In de week ben ik nuchter behalve men taper en men joint savonds.

Mentale afkick van speed kan ook zeker een rol spelen met hoe je je nu voelt.

Maar als je niet vlucht in drugs waarom blow je dan elke avond? Elke avond is niet recreatief meer omdat het een patroon is en het veel invloed heeft op je slaapkwaliteit en hoe je je de volgende dag voelt. Je stompt je gevoelens af met elke dag blowen.

Ik merkte tijdens de lockdown dat het ook steeds meer werd dus heb nu 1x per week afgesproken met mezelf. Merk meteen dat mijn sportieve prestaties omhoog gaan.