BrieMetDeBril
Badass junkie
Ik ben al 3 dagen gestopt met dit medicijn, ik ervaar zeer milde afkickverschijnselen dus dit kan denk ik geen kwaad?
Tijdelijke stop Rivotril 0.5
- Onderwerp starter BrieMetDeBril
- Startdatum
Beter overleg je dit met je arts. Die is er beter van op de hoogte waarvoor je het slikt en of het verstandig is er maar zo opeens mee te stoppen.
Als je milde afkickverschijnselen ervaart zul je er vast niet dood aan gaan tho.
Spyro
DF-koning
Euh. Hoe lang heb je dit geslikt? Zou hier niet zomaar mee stoppen. Die verschijnselen kunnen erger worden. Maar dat ligt ook aan je dosis en de duur van je gebruik met dit middel.
BrieMetDeBril
Badass junkie
Ik denk ongeveer 4/5 maanden dagelijkse innamen. Het word inderdaad nu wel erger dan de dagen ervoor, heeft waarschijnlijk met halfwaardetijd te maken.
Is het ook met deze lage dosis gevaarlijk?
BrieMetDeBril
Badass junkie
Het gaat mij er inderdaad om of het gevaarlijk is. Maar ik lees uit jouw reactie dat het een beetje aanvoelen is.
Jup het wordt vergeleken met 10mg diazepam. Zou het langzaam afbouwen. Je kan de 0.5mg niet voor niets in 4-en delen met de breuklijnen
Spyro
DF-koning
Ja zeker. Ik zou zeker voor afbouwen gaan. Inderdaad wat @Tijdloos al zegt. 10 mg Dia is een te stevige dosis om in één keer mee te stoppen. Daar ga je je echt heel akelig door voelen uiteindelijk.
Als je langzaam afbouwt ben je straks sneller hersteld en zijn je klachten ook veel minder.
BrieMetDeBril
Badass junkie
Ik heb besloten het toch af te bouwen. Ik heb net dagelijkse dosis genomen en morgen begin ik met een halve. Bedankt voor de info en wens jullie beide een prettige avond!
Succes en als het kan bouw halveer het elke 2 weken. Als dat niet te snel gaat tenminste. Een benzo delier wens ik niemand toe.
Paranoize.
Badass junkie
Je had ook gelijk op driekwart kunnen beginnen ipv een hele omdat je al een paar dagen zonder zat, wsl had je lichaam zich daar vrij goed op aangepast maargoed, nu gewoon vanaf een hele pil afbouwen en dan elke 1/2 weken een kwart minder nemen zoals al gezecht word. Op't eind moetje miss iets langzamer... Lukt 't echt niet om eraf te komen moet je met diazepam afkicken
Spyro
DF-koning
Ik denk dat als ze nu verder gaat op 3/4e dat dat ook nog wel wil lukken.
BrieMetDeBril
Badass junkie
Ik wil even zeggen dat ik weer normaal mijn medicatie neem.
De afkickverschijnselen waren op een gegeven moment toch wel erg heftig. Toen maar besloten om dagelijks weer de medicijnen te nemen, ook omdat ik merkte dat ik niet goed werd in mijn hoofd. Heb ze natuurlijk ook niet voor niets.
Was erg nieuwsgierig naar wat er gebeurde, en had dit opzich wel verwacht. Wél waren de verschijnselen erger dan ik had voorgesteld omdat ik dacht dat het niet veel was wat ik nam.
De afkickverschijnselen waren op een gegeven moment toch wel erg heftig. Toen maar besloten om dagelijks weer de medicijnen te nemen, ook omdat ik merkte dat ik niet goed werd in mijn hoofd. Heb ze natuurlijk ook niet voor niets.
Was erg nieuwsgierig naar wat er gebeurde, en had dit opzich wel verwacht. Wél waren de verschijnselen erger dan ik had voorgesteld omdat ik dacht dat het niet veel was wat ik nam.
BrieMetDeBril
Badass junkie
Oke, nu ik m'n topic teruggevonden heb zal ik weer hier m'n proces delen.
Januari:1mg
Februari 0.75 mg viel mee
Maart 0.75 mg makkelijk
April 0.5 mg dit was wel zwaar
Mei 0.5 mg nu stabiel weer
Zit nu aan m'n derde zet te denken.
Helaas heb ik alleen tabletten van 0.5 mg en 2 mg.
Hoe ik dit ga verdelen, ik weet het even niet.
HA weet van m'n eigen initiatief om af te bouwen en hebben niet over een alternatief gehad of overstap op valium, dat wilde ik niet.
Ik heb zelf de gedachte om de laatste 2 stappen flink erin te hakken en het eventueel tijdelijk op te vangen met Lyrica (Pregabaline)
Dit werkt ook op GABA en zenuwen, prikkels en angsten.
Dit is niet een junk-hoofd dat het ene met andere wilt vervangen voor de duidelijkheid
Het gaat me erom dat ik dit keer succesvol gedag kan zeggen tegen m'n afhankelijkheid dus kans van slagen wil ik zo groot mogelijk maken.
Toch wil ik redelijk vaart erachter omdat ik nu echt veel motivatie heb.
Ikzelf denk aan a.s vrijdag weer 50% eraf, alhoewel de 33% van de vorige keer best heftig was 2 weken, gelukkig bleef het alleen bij fysieke klachten.
Graag hoor ik feedback tegemoet!
Januari:1mg
Februari 0.75 mg viel mee
Maart 0.75 mg makkelijk
April 0.5 mg dit was wel zwaar
Mei 0.5 mg nu stabiel weer
Zit nu aan m'n derde zet te denken.
Helaas heb ik alleen tabletten van 0.5 mg en 2 mg.
Hoe ik dit ga verdelen, ik weet het even niet.
HA weet van m'n eigen initiatief om af te bouwen en hebben niet over een alternatief gehad of overstap op valium, dat wilde ik niet.
Ik heb zelf de gedachte om de laatste 2 stappen flink erin te hakken en het eventueel tijdelijk op te vangen met Lyrica (Pregabaline)
Dit werkt ook op GABA en zenuwen, prikkels en angsten.
Dit is niet een junk-hoofd dat het ene met andere wilt vervangen voor de duidelijkheid
Het gaat me erom dat ik dit keer succesvol gedag kan zeggen tegen m'n afhankelijkheid dus kans van slagen wil ik zo groot mogelijk maken.
Toch wil ik redelijk vaart erachter omdat ik nu echt veel motivatie heb.
Ikzelf denk aan a.s vrijdag weer 50% eraf, alhoewel de 33% van de vorige keer best heftig was 2 weken, gelukkig bleef het alleen bij fysieke klachten.
Graag hoor ik feedback tegemoet!
Paranoize.
Badass junkie
Hoe langzamer je afbouwt hoe succesvoller, en hoe minder kans dat je het paws syndroom oploopt.
In principe is rivotril een prima afbouwmiddel aangezien de halfwaardetijd best wel lang is net zoals valium
Als ik je advies mag geven zou ik je aanraden om het als eerst een paar weken lang zo te doen:
Maandag: 0.5mg
Dinsdag: 0.25mg
Woensdag: 0.5mg
Donderdag: 0.25mg
Vrijdag: 0.5mg
Zaterdag 0.25mg
Zondag: 0.5mg
Vervolgens probeer je een week lang 0.25mg te slikken en als je merkt dat het goed gaat kan je op 0.25 blijven hangen, merk je dat het nog te zwaar is zou je eventueel het schema van hierboven herhalen maar dan om de 2 dagen als voorbeeld
Op deze manier geef je je brein de tijd die die nodig heeft om zich aan te passen en zeker bij gaba middelen is dit enorm belangrijk
Ikzelf heb hetzelfde met 2.5/5mg diazepam gedaan en zo kon ik naar 2.5mg zakken zonder al te veel klachten, daarna heb ik met de 2mg tabletten hetzelfde gedaan
Hoop dat je hier iets aan hebt!
In principe is rivotril een prima afbouwmiddel aangezien de halfwaardetijd best wel lang is net zoals valium
Als ik je advies mag geven zou ik je aanraden om het als eerst een paar weken lang zo te doen:
Maandag: 0.5mg
Dinsdag: 0.25mg
Woensdag: 0.5mg
Donderdag: 0.25mg
Vrijdag: 0.5mg
Zaterdag 0.25mg
Zondag: 0.5mg
Vervolgens probeer je een week lang 0.25mg te slikken en als je merkt dat het goed gaat kan je op 0.25 blijven hangen, merk je dat het nog te zwaar is zou je eventueel het schema van hierboven herhalen maar dan om de 2 dagen als voorbeeld
Op deze manier geef je je brein de tijd die die nodig heeft om zich aan te passen en zeker bij gaba middelen is dit enorm belangrijk
Ikzelf heb hetzelfde met 2.5/5mg diazepam gedaan en zo kon ik naar 2.5mg zakken zonder al te veel klachten, daarna heb ik met de 2mg tabletten hetzelfde gedaan
Hoop dat je hier iets aan hebt!
_shikantaza
Badass junkie
Misschien is dit filmpje wat voor je:
Maak het jezelf niet te moeilijk. Hoe langzamer je afbouwt des te beter kom je er vanaf en blijf je er ook vanaf.
BrieMetDeBril
Badass junkie
Gisteren met driekwart pil van 0.5 begonnen.
Naast dat ik zeer realistische nachtmerries heb iedere nacht en verward wakker word al een paar dagen blijft ik toch afbouwen.
Begin ook wel echt n stuk helderder en actiever te worden als voorheen en dat bevalt me echt. Ik merk ook dat ik fysiek veel meer wil doen.
Wat wel nadelen zijn is dat ik minder sociale contacten opzoek omdat ik merk dat ik niet echt er gelukkig van word of wijzer. Mensen om me heen komen alleen maar met gezeur en problemen van hen naar mij, maar wat heb ik daar nou aan? Ze moeten het toch zelf oplossen en luisteren niet eens. Want wanneer je veel energie erin stopt met gesprekken, tips en dergelijke één dag later doen ze weer precies hetzelfde. Word daar echt geïrriteerd van en is zonde van m'n energie.
Naast dat ik zeer realistische nachtmerries heb iedere nacht en verward wakker word al een paar dagen blijft ik toch afbouwen.
Begin ook wel echt n stuk helderder en actiever te worden als voorheen en dat bevalt me echt. Ik merk ook dat ik fysiek veel meer wil doen.
Wat wel nadelen zijn is dat ik minder sociale contacten opzoek omdat ik merk dat ik niet echt er gelukkig van word of wijzer. Mensen om me heen komen alleen maar met gezeur en problemen van hen naar mij, maar wat heb ik daar nou aan? Ze moeten het toch zelf oplossen en luisteren niet eens. Want wanneer je veel energie erin stopt met gesprekken, tips en dergelijke één dag later doen ze weer precies hetzelfde. Word daar echt geïrriteerd van en is zonde van m'n energie.
BrieMetDeBril
Badass junkie
Gaat goed met de afbouw. Heb er nog steeds vertrouwen in en gemotiveerd ben ik ook nog steeds. Deze keer gaat het lukken!
Heb sinds de laatste 10 dagen echt een andere mindset. Ben ook minder depressief dan ik altijd ben geweest, en vaak als ik me beter voelde werd ik angstig of paranoïde. Dit heb ik nu niet, en eerlijk gezegd denk ik dat ik al die tijd door benzo's me dus slecht voelde.
Of zal het toeval zijn dat ik tijdens het minderen ineens stukken beter voel en ook anders kan denken, minder negatief en betere keuzes maak.
Het hield me echt gevangen en gesloten. Nu voel ik me stukken opener, overwin ik angsten door te beseffen dat het maar gevoelens zijn en dat mijn gevoelens me niets kunnen aandoen.
Heb sinds de laatste 10 dagen echt een andere mindset. Ben ook minder depressief dan ik altijd ben geweest, en vaak als ik me beter voelde werd ik angstig of paranoïde. Dit heb ik nu niet, en eerlijk gezegd denk ik dat ik al die tijd door benzo's me dus slecht voelde.
Of zal het toeval zijn dat ik tijdens het minderen ineens stukken beter voel en ook anders kan denken, minder negatief en betere keuzes maak.
Het hield me echt gevangen en gesloten. Nu voel ik me stukken opener, overwin ik angsten door te beseffen dat het maar gevoelens zijn en dat mijn gevoelens me niets kunnen aandoen.
Manu76
Badass junkie
Klinkt goed! Je bent toch niet bezig de ene verslaving te vervangen met een andere toch?
BrieMetDeBril
Badass junkie
Hoe bedoel je? Omdat ik nu afgelopen 2 dagen Pregabaline heb genomen?
Ik vat 'm even niet.
Manu76
Badass junkie
Oh nee, Pregabaline moet je toch gewoon nemen lijkt me? Nee ik dacht eerder aan misschien dat je plots meer drinkt of andere verdovende middelen zou pakken..
Als dat zo zou zijn, moet je oppassen en niet te snel verder afbouwen.
BrieMetDeBril
Badass junkie
Pregabaline is niet voorgeschreven omdat mijn huisarts het niet wilt voorschrijven omdat hij het nooit geprobeerd heeft voor de klachten die ik heb dus doet hij dat niet.
Ik moet maar benzo's slikken voor die klachten. (Die dus niet meer werken ervoor, maargoed ben die man ff zat)
Maar, ik drink net zo stabiel als de laatste jaren, en drugs echt stukken minder want zie geen reden dat te doen op het moment.
Het enige wat ik regelmatig neem is Pregabaline om medische redenen, en dexamfetamine voor focus, en uitvoeren van zaken.
Het enige wat ik zou willen nemen zal Ketamine zijn, maar laatste keer had ik de controle er niet goed genoeg over, dus dat heb ik niet meer gekocht/gebruikt ook omdat m'n tolerantie de spuigaten uitliep en het erg toxisch is.
Goed dat je het wel ff navraagt. Ongetwijfeld dat het ook anders had kunnen lopen, sluit ik ook nooit uit voor mezelf heb nogal een gek verleden achter de rug.
BrieMetDeBril
Badass junkie
Ik begin 'n beetje radeloos te worden.
Ik krijg t idee dat dit me toch minder goed afgaat dan ik denk.
Ik kan amper nog in groepen zitten want dan zit ik veelste veel te denken over anderen wat ze van mij vinden? Dan op een gegeven moment paniek, en dan ga ik snel pleiten.
Heb dit bij iedereen, ik merk ook dat ik echt een korte lont heb al weken en hoopte op verbetering maar dat komt maar niet.
En daarbij vind ik naar buiten gaan laatst echt erg moeilijk om te doen.
Ik wil wel veranderen, maar t zit even niet mee met de dingen die ik kan en wil.
Ik wil heel wat, maar kunnen is weer het tweede.
Het lijkt alsof m'n hoofd al 1000 dingen verzint om het mij zo moeilijk te maken dat ik met lood in de schoenen dat ga doen en dan op een gegeven moment word het te heet en ga ik weg.
Weet even niet meer wat ik moet, praten lijkt niet tot een oplossing te komen, m'n omgeving krijgt al wat te voortduren en ikzelf word 'n beetje gek.
Iemand tips?
Ik krijg t idee dat dit me toch minder goed afgaat dan ik denk.
Ik kan amper nog in groepen zitten want dan zit ik veelste veel te denken over anderen wat ze van mij vinden? Dan op een gegeven moment paniek, en dan ga ik snel pleiten.
Heb dit bij iedereen, ik merk ook dat ik echt een korte lont heb al weken en hoopte op verbetering maar dat komt maar niet.
En daarbij vind ik naar buiten gaan laatst echt erg moeilijk om te doen.
Ik wil wel veranderen, maar t zit even niet mee met de dingen die ik kan en wil.
Ik wil heel wat, maar kunnen is weer het tweede.
Het lijkt alsof m'n hoofd al 1000 dingen verzint om het mij zo moeilijk te maken dat ik met lood in de schoenen dat ga doen en dan op een gegeven moment word het te heet en ga ik weg.
Weet even niet meer wat ik moet, praten lijkt niet tot een oplossing te komen, m'n omgeving krijgt al wat te voortduren en ikzelf word 'n beetje gek.
Iemand tips?
_shikantaza
Badass junkie
Stukje wandelen, luister mooie muziek, eet een ijsje, drink iets lekker kouds. En toch praten met een goede vriend(in) of lotgenoot. Vertel wat je altijd hebt binnengehouden.
En dan nog even wat dingen die je misschien liever niet hoort, maar zal 't achter een spoilertje zetten.
Stop met Alcohol en andere GABA-agonsiten. Je maakt je afbouw er alleen maar moeilijker mee. Probeer de water taper uit het YT filmpje in plaats van de grote stappen. Clonazepam is toch al niet al te best om mee af te bouwen dus houd de stapjes klein.
Manu76
Badass junkie
Wat wil je over een jaar of 2 bereiken in het leven en hoe kun je daar langzaam maar zeker naar toe leven?
Dagboekje bijhouden, leuke nieuwe hobbie vinden die je dopamine systeem ten goede komt.
En zoals ik het noem: probeer de juiste richting op te paddelen.
Succes en ja, alles wat je dromen in de weg zit, moet je uit je leven verwijderen, dan komt er meer en meer plaats voor de positieve zaken.
Dagboekje bijhouden, leuke nieuwe hobbie vinden die je dopamine systeem ten goede komt.
En zoals ik het noem: probeer de juiste richting op te paddelen.
Succes en ja, alles wat je dromen in de weg zit, moet je uit je leven verwijderen, dan komt er meer en meer plaats voor de positieve zaken.
Raver
Badass junkie
In mijn ogen vrijwel onmogelijk. Je lichaam raakt in de war. Aan de ene kant ben je aan het afbouwen; dus wil je je GABA receptoren laten wennen aan een mindere prikkeling. En dan vervolgens weer alcohol drinken om de GABA weer te stimuleren. Dat is echt ellendig.
Ik zal niet vergeten hoe ellendig ik me voelde na keren dat ik dronken ben geweest tijdens het afbouwen. Pfoe. Voortaan denk ik wel 3 keer na voor ik alcohol drink. En voordat ik 3 keer heb nagedacht ben ik al tot de conclusie gekomen dat het beter van niet is. Dus dat gun ik jou ook @Ei-Salade . Ik weet verder je persoonlijke situatie niet. En hoe realistisch het voor je is om dit te erkennen en er actie aan te geven. Dus no offence als t niet lukt. Ik zal de laatste zijn die je daarvoor veroordeelt. 👍💚
Zet em op!
BrieMetDeBril
Badass junkie
Dat is nou typisch, ik ben simpelweg zo bang geworden dat ik eigenlijk niet meer zo vaak wandel, omdat ik dan niet snel weg kan gaan.. en dit herken ik zo van mezelf als m'n angst om in een situatie te komen waarin ik nooit meer wil komen. En dit beperkt me enorm want ik houd van wandelen, en de wereld is niet zo slecht als dat het "stemmetje" tegen me verteld. Er gebeurd al jaren niets ergs meer maar toch blijft m'n gedachten het verpesten. Tis voor mij momenteel een van de moeilijkste dingen, naar buiten gaan. Ik doe dat alleen voor boodschappen of andere nodige zaken.
En stoppen met andere GABA: dat gaat nu echt niet, eerst even m'n mindset terugvinden om meer te kunnen gaan ondernemen en beter met de situatie kunnen handelen, heb al veel ingeleverd en dat doet al zeer dus mee leren omgaan staat echt bovenop het lijstje.
Ik realiseerde me gisteren dat ik wel nodig heb continue teruggeroepen te worden over m'n doelen, want ja die vergeet ik gewoon zo snel en verlies dan m'n mindset en val dan in een zee van onduidelijkheid, chaos en angst. Ik moet hier echt vaker over denken om zo te blijven gaan, erg belangrijk is mij opgevallen.
_shikantaza
Badass junkie
Ik herken het wel. De angst voelt echt maar dat is het niet. Mij holp het wel om te proberen er doorheen te gaan en het toch te doen.
Je moet het helemaal zelf weten hoor maar met drank en andere middelen wordt die angst uiteindelijk alleen maar groter. Wat je op de korte termijn denkt te winnen betaal je op de lange termijn dubbel terug.
Slow & steady wins the race.
BrieMetDeBril
Badass junkie
Nu ik dit topic lees, was het wel duidelijk dat ik totaal geen benul had op dat moment.
Ook al die jaren gebruik van benzodiazepinen, ruim 10 jaar wat dat met je doet, hoe wazig het is om zo te leven en ik ook wazig was.
Ik ben dankzij hulp van het forum sinds maart 2025 gestopt met dagelijks nemen.
Ik heb geleerd uit aantal topics en ervaringen die mensen gedeeld hebben dat tijd het beste medicijn is voor het afbouwen.
Het heeft 39 maanden geduurd voor ik op het punt stond te stoppen.
Tot op de dag van vandaag ben ik erg trots erop en zie ik goed in dat benzodiazepinen niets geholpen hebben.
Alle sores die ik destijds had zijn er nog steeds, wat ook logisch is.
Het heeft me al die tijd in de greep gehad, niets opgestoken van alle leerzame momenten, emoties en ontwikkeling.
Dit allemaal onder toezicht van psychiaters en behandelaren die wèl fel waren over blowen en drinken
(wat goed is, begrijp me niet verkeerd, vind het alleen behoorlijk achterlijk)
Want dat was mijn probleem, de drank en het blowen.
Nee, dat was een manier om te overleven, een coping om nog levend te blijven ( net zoals de voorgeschreven medicijnen)
Ik was zover verwijderd van mezelf en de wereld, de enige handreiking die ik kreeg waren pillen, een uurtje in de week gesprek en dat was het. Niemand die roet in het eten gooide en dat was dus iets wat ik echt nodig had.
Nu ik dat inzicht heb gekregen ben ik best teleurgesteld in de hulpverlening die ik op dat moment had en ook in mezelf want ik had er destijds ook harder kunnen rennen uiteraard.
Wat heb ik hieruit geleerd : Niet zomaar medicijnen aannemen van een arts en opzoeken wat het precies is.
De hulpverlening is ook zeker niet alles, daar moet je echt geluk in hebben dat je de juiste treft die samen uitzoekt wat je nodig hebt en door de bubbel prikt.
Conclusie van mij is : je kunt niet ontsnappen van je eigen gedachten, gevoelens en verlangens.
Stoppen met vluchten is de enige optie die ik heb en wanneer je dat beseft en mee eens bent pak die kans!!
Nogal warrig geschreven, excuses.
Ander topic wat relevant is in dit onderwerp :
Ook al die jaren gebruik van benzodiazepinen, ruim 10 jaar wat dat met je doet, hoe wazig het is om zo te leven en ik ook wazig was.
Ik ben dankzij hulp van het forum sinds maart 2025 gestopt met dagelijks nemen.
Ik heb geleerd uit aantal topics en ervaringen die mensen gedeeld hebben dat tijd het beste medicijn is voor het afbouwen.
Het heeft 39 maanden geduurd voor ik op het punt stond te stoppen.
Tot op de dag van vandaag ben ik erg trots erop en zie ik goed in dat benzodiazepinen niets geholpen hebben.
Alle sores die ik destijds had zijn er nog steeds, wat ook logisch is.
Het heeft me al die tijd in de greep gehad, niets opgestoken van alle leerzame momenten, emoties en ontwikkeling.
Dit allemaal onder toezicht van psychiaters en behandelaren die wèl fel waren over blowen en drinken
(wat goed is, begrijp me niet verkeerd, vind het alleen behoorlijk achterlijk)
Want dat was mijn probleem, de drank en het blowen.
Nee, dat was een manier om te overleven, een coping om nog levend te blijven ( net zoals de voorgeschreven medicijnen)
Ik was zover verwijderd van mezelf en de wereld, de enige handreiking die ik kreeg waren pillen, een uurtje in de week gesprek en dat was het. Niemand die roet in het eten gooide en dat was dus iets wat ik echt nodig had.
Nu ik dat inzicht heb gekregen ben ik best teleurgesteld in de hulpverlening die ik op dat moment had en ook in mezelf want ik had er destijds ook harder kunnen rennen uiteraard.
Wat heb ik hieruit geleerd : Niet zomaar medicijnen aannemen van een arts en opzoeken wat het precies is.
De hulpverlening is ook zeker niet alles, daar moet je echt geluk in hebben dat je de juiste treft die samen uitzoekt wat je nodig hebt en door de bubbel prikt.
Conclusie van mij is : je kunt niet ontsnappen van je eigen gedachten, gevoelens en verlangens.
Stoppen met vluchten is de enige optie die ik heb en wanneer je dat beseft en mee eens bent pak die kans!!
Nogal warrig geschreven, excuses.
Ander topic wat relevant is in dit onderwerp :
Laatst bewerkt:
Similar threads
