Vriend verslaafd aan speed, onhandelbaar

JennyD

JennyD

Newbie
Hallo, ik ben hier terecht gekomen omdat ik eigenlijk echt ten einde raad ben. Mijn vriend en ik zijn 12jaar samen. Het is allemaal begonnen toen we een huis gekocht hadden. Plots was ik zwanger( kon niet natuurlijk zwanger worden, dus grote mooie verrassing) we waren beide heel gelukkig alleen mocht ik niets meer doen.. dus kon ik niet helpen met de verbouwingen. We woonden bij mijn pa in terwijl we alles verbouwden. Hij is dan via via aan de cocaïne begonnen. Ik zag hem niet veel en had het niet meteen door. Na een tijd heb je het wel door maar was het omdat hij goed zou kunnen doorwerken voor onze dochter geboren was. Ik zag hem veranderen.. hij beloofde te stoppen eens ze geboren was. Hij heeft veel van de zwangerschap gemist omdat hij daar altijd zat. Eenmaal ons dochtertje was geboren zei hij nu is het gedaan.. maar helaas.. cocaïne is echt duur! Hij nam 5bolletjes per dag. Ken er niet veel van maar is niet weinig denk ik.. hij is dan overgeschakeld naar speed. Omg! Ik zag hem vermageren.. karakter werd anders.. hij keek niet naar zijn dochtertje en bleef soms weg tot de dag erna smorgens..
anyway.. eens Grace 1 jaar was konden we in ons huis gaan wonen. Ik dacht het zal ni wel beteren want hij stak et er dan op omdat hij zich niet goed voelde om bij mijn pa te wonen en het wel beter zou gaan eens we alleen zijn.
niet dus! 😞 Hij werd nog erger.. agressief zelf! Alles kapot smijten.. roepen.. paranoia.. ik mag er niet over praten.. maar niets zeggen is ook zijn gang maar laten gaan.. ik heb zijn moeder erbij gehaald.. dan dreigde hij met zelfmoord tegen zn ma.. uiteindelijk zei ze dat ik maar het slachtoffer niet moet spelen en haar zoon steunen.
het werd nog erger.. hij stond op en ik was bezig met het ontbijt en vroeg moet je niet naar je werk? En hij viel me aan. Trok me aan me haar naar achter en zn handen op mijn keel. Grace zat in haar babystoeltje. Ik zat tegen te spartelen.. hij liet los en ik zette alle ramen en deuren op en ben vertrokken. Op aanraden van mijn pa had ik klacht neergelegd bij politie.
Hierna beloofde hij terug om te stoppen..
hij deed een tijd niet agressief maar was echt in zichzelf.. soms kwam ik thuis en stonden alle kamerplanten in de inkom. Dit voor het perfect daglicht om ze te voeden zei hij. Het was allemaal raar. Ik kan het niet beschrijven. Zo zijn er nog veel dingen gebeurd.
Ondertussen is onze dochter 3jaar en 3maanden. En hij zit er nog steeds heel erg aan. Hij kijkt niet om naar haar en met mij wilt hij niet naar buiten omdat hij beschaamd is om met iemand als ik naar buiten te gaan. Hij wilt me niet kwijt en ziet me zogezegd heel graag maar ik wordt constant verweten.. hij gaat de helft van de tijd niet naar zijn werk. (Bouw) en ik mag er allemaal niets op zeggen. Het is ook allemaal mijn schuld. Alles! Smorgens mogen we geen lawaai maken.. en daarna zit hij uren in de garage playstation te spelen. Hij eet de helft van de tijd niet.. ik mag geen was draaien omdat het teveel lawaai maakt in de garage.. alles moet donker zijn.. ik wou onlangs weggaan definitief maar dan zegt hij dat hoj een touw zal nemen en zichzelf zal ophangen en iedereen die mij zal helpen zal hij weten te vinden en kapot maken..
Hij wilt niet stoppen.. hij doet het te graag of zegt dat als je met iemand als ik wilt samenwonen je niet anders kan dan drugs nemen. Seks hebben we al meer dan een jaarhalf niet meer.. naar zijn moeder gaat hij nu ook niet meer.. hij is nog een schim van de man die ik kende.. en ik weet niet meer wat doen. Alleen weet ik dat het niet eerlijk is tegenover mij en vooral mijn dochtertje niet. Ik kan haar gelukkig zoveel mogelijk buiten alles houden maar ik ben echt op. Zal hij nog veranderen? Is er hoop? Of is het echt te ver?
sorry voor mijn lang (kort) verhaal maar wou het zo goed mogelijk schetsen.
 
JennyD zei:
Hallo, ik ben hier terecht gekomen omdat ik eigenlijk echt ten einde raad ben. Mijn vriend en ik zijn 12jaar samen. Het is allemaal begonnen toen we een huis gekocht hadden. Plots was ik zwanger( kon niet natuurlijk zwanger worden, dus grote mooie verrassing) we waren beide heel gelukkig alleen mocht ik niets meer doen.. dus kon ik niet helpen met de verbouwingen. We woonden bij mijn pa in terwijl we alles verbouwden. Hij is dan via via aan de cocaïne begonnen. Ik zag hem niet veel en had het niet meteen door. Na een tijd heb je het wel door maar was het omdat hij goed zou kunnen doorwerken voor onze dochter geboren was. Ik zag hem veranderen.. hij beloofde te stoppen eens ze geboren was. Hij heeft veel van de zwangerschap gemist omdat hij daar altijd zat. Eenmaal ons dochtertje was geboren zei hij nu is het gedaan.. maar helaas.. cocaïne is echt duur! Hij nam 5bolletjes per dag. Ken er niet veel van maar is niet weinig denk ik.. hij is dan overgeschakeld naar speed. Omg! Ik zag hem vermageren.. karakter werd anders.. hij keek niet naar zijn dochtertje en bleef soms weg tot de dag erna smorgens..
anyway.. eens Grace 1 jaar was konden we in ons huis gaan wonen. Ik dacht het zal ni wel beteren want hij stak et er dan op omdat hij zich niet goed voelde om bij mijn pa te wonen en het wel beter zou gaan eens we alleen zijn.
niet dus! 😞 Hij werd nog erger.. agressief zelf! Alles kapot smijten.. roepen.. paranoia.. ik mag er niet over praten.. maar niets zeggen is ook zijn gang maar laten gaan.. ik heb zijn moeder erbij gehaald.. dan dreigde hij met zelfmoord tegen zn ma.. uiteindelijk zei ze dat ik maar het slachtoffer niet moet spelen en haar zoon steunen.
het werd nog erger.. hij stond op en ik was bezig met het ontbijt en vroeg moet je niet naar je werk? En hij viel me aan. Trok me aan me haar naar achter en zn handen op mijn keel. Grace zat in haar babystoeltje. Ik zat tegen te spartelen.. hij liet los en ik zette alle ramen en deuren op en ben vertrokken. Op aanraden van mijn pa had ik klacht neergelegd bij politie.
Hierna beloofde hij terug om te stoppen..
hij deed een tijd niet agressief maar was echt in zichzelf.. soms kwam ik thuis en stonden alle kamerplanten in de inkom. Dit voor het perfect daglicht om ze te voeden zei hij. Het was allemaal raar. Ik kan het niet beschrijven. Zo zijn er nog veel dingen gebeurd.
Ondertussen is onze dochter 3jaar en 3maanden. En hij zit er nog steeds heel erg aan. Hij kijkt niet om naar haar en met mij wilt hij niet naar buiten omdat hij beschaamd is om met iemand als ik naar buiten te gaan. Hij wilt me niet kwijt en ziet me zogezegd heel graag maar ik wordt constant verweten.. hij gaat de helft van de tijd niet naar zijn werk. (Bouw) en ik mag er allemaal niets op zeggen. Het is ook allemaal mijn schuld. Alles! Smorgens mogen we geen lawaai maken.. en daarna zit hij uren in de garage playstation te spelen. Hij eet de helft van de tijd niet.. ik mag geen was draaien omdat het teveel lawaai maakt in de garage.. alles moet donker zijn.. ik wou onlangs weggaan definitief maar dan zegt hij dat hoj een touw zal nemen en zichzelf zal ophangen en iedereen die mij zal helpen zal hij weten te vinden en kapot maken..
Hij wilt niet stoppen.. hij doet het te graag of zegt dat als je met iemand als ik wilt samenwonen je niet anders kan dan drugs nemen. Seks hebben we al meer dan een jaarhalf niet meer.. naar zijn moeder gaat hij nu ook niet meer.. hij is nog een schim van de man die ik kende.. en ik weet niet meer wat doen. Alleen weet ik dat het niet eerlijk is tegenover mij en vooral mijn dochtertje niet. Ik kan haar gelukkig zoveel mogelijk buiten alles houden maar ik ben echt op. Zal hij nog veranderen? Is er hoop? Of is het echt te ver?
sorry voor mijn lang (kort) verhaal maar wou het zo goed mogelijk schetsen.
Klik om te vergroten...
De enige die hem kan helpen is hijzelf. Dat zie ik alleen niet op korte gebeuren. Zorg dat je met jullie dochtertje een veilige plek vindt. Je moet bij hem weg voordat er echt iets ernstigs gebeurt. Laat je niet inpalmen door dreigementen met zelfmoord. Hij houdt je gevangen met z'n emotionele chantage.
 
dupont zei:
De enige die hem kan helpen is hijzelf. Dat zie ik alleen niet op korte gebeuren. Zorg dat je met jullie dochtertje een veilige plek vindt. Je moet bij hem weg voordat er echt iets ernstigs gebeurt. Laat je niet inpalmen door dreigementen met zelfmoord. Hij houdt je gevangen met z'n emotionele chantage.
Klik om te vergroten...
Soms heb ik een moment van: Ja en nu ga ik echt weg en denk ik dat ik sterk genoeg ben.. en dan plots durf ik niet. Pff. Ik ben dan ook bang dat als ik wegga dat hij ons dochtertje zou bij hem willen week/week ook al kijkt hij er niet naar. En dat kan ik niet over mijn hart krijgen. Maar zo leven is ook geen leven. 😢
 
JennyD zei:
Soms heb ik een moment van: Ja en nu ga ik echt weg en denk ik dat ik sterk genoeg ben.. en dan plots durf ik niet. Pff. Ik ben dan ook bang dat als ik wegga dat hij ons dochtertje zou bij hem willen week/week ook al kijkt hij er niet naar. En dat kan ik niet over mijn hart krijgen. Maar zo leven is ook geen leven. 😢
Klik om te vergroten...
Ga op zoek naar hulp. Ik denk dat de huisarts een goed begin kan zijn.
 
Wat een nare situatie zit jij in zeg.

Het belangrijkste is om zsm op zoek te gaan naar veilige plek, waar hij geen toegang tot jou en je dochter heeft. Je ouders of vrienden misschien?

Hij kan alleen beter worden als hij zelf wil maar daar ben jij niet verantwoordelijk voor. Het heeft geen zin iemand te helpen die (nog) niet klaar is voor hulp.

Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid toe! Stay strong
 
“ Zal hij nog veranderen? Is er hoop? Of is het echt te ver? “

Ik heb 1 ding wel geleerd als verslaafde. Dat hoop meestal een uitgestelde teleurstelling was voor mijn naasten. Ik beloofde van alles, en ik wou het ergens ook wel.. maar de verslaving kon pas echt aangepakt worden door mijzelf. Toen ik geen uitweg meer zag, en met mijn rug tegen de muur stond. Dat gebeurde pas toen mensen mij begonnen te ontwijken, en zelfs mijn ouders mij voor de laatste keuze hebben gezet. Nu hulp zoeken, anders ga je je gang maar, maar wij gaan dan ook onze gang. Als je jezelf dan zonodig van kant wil maken met die troep, jammer dan, maar trek ons er niet in mee.

Ik gun je heel veel wijsheid in deze moeilijke periode!

En ik hoop dat je over een tijdje terug kunt kijken, en denkt “ die stap had ik veel eerder moeten nemen “
 
ik zou idd niet in zoan situatie blijven met je dochter, voor jezelf niet maar zeker ook niet voor je kind , misschien idd iets bij familie ?
mocht hij je dochter week/week willen zien en jij wilt dat niet , is het een gang naar de rechter en die kijkt naar de hele situatie
 
Je moet asap weg uit deze situatie met je dochtertje van 3.
Dit is niet goed voor haar als voor jezelf.

Enkel jouw partner kan iets veranderen aan zijn verslaving en gedrag en als hij dat niet wil moet jij uit beeld verdwijnen samen met je dochter naar een voor jullie veilige plek.
Hij kan wel dreigen en doen maar als hij de helft van de tijd al paranoïde is op geluid en mensen gaat hij van zijn woorden weinig waar maken.

Je dochter heeft nog een heel leven voor zich en moet bij de start van alles leren en beseffen niet geconfronteerd worden met geweld of een ziekelijk verslaafde ouder. Tijd om samen te vertrekken, tot hij volledig clean is of in het slechtste geval als hij niet wil ontwennen weg uit zijn leven.

Veel succes en sterkte toegewenst op jou pad!
 
Heel naar waar je in betrokken bent geraakt. Er zijn al veel nuttige dingen gezegd.

Je kan eens overwegen om een keer te kijken bij een NAR-ANON meeting. Dat zijn zelfhulpgroepen voor naasten van verslaafden. Daar kan je misschien de herkenning en steun vinden bij anderen. Maar kan je ook ervaring horen van hoe zij het hebben aangepakt.

En misschien geeft dat je net de moed en kracht om het juiste te doen in deze situatie. Wat dat juiste dan ook mag zijn.

https://www.naranon.nl/

Hopelijk wordt het snel beter voor jouw en jullie dochter!
 
JennyD zei:
Iedereen dank u voor jullie raad. Het is iets dat ik weet dat ik moet doen. Maar je twijfelt constant over jezelf.. ik kan het niet beschrijven.
Ik zou het liefst zo goed mogelijk uit elkaar willen gaan zonder miserie. Maar vrees dat het niet zal lukken. Zal deze week rondbellen om te kijken hoe ik het best zal aanpakken.
Klik om te vergroten...
Maak vooral een plan met iemand die ervaren is in het aanpakken van dit soort situaties. Er zijn veilige plekken te vinden voor jullie, maar er komt vast veel bij kijken dus zorg dat het zo waterdicht mogelijk geregeld wordt.
 
LucidLucy zei:
Heel naar waar je in betrokken bent geraakt. Er zijn al veel nuttige dingen gezegd.

Je kan eens overwegen om een keer te kijken bij een NAR-ANON meeting. Dat zijn zelfhulpgroepen voor naasten van verslaafden. Daar kan je misschien de herkenning en steun vinden bij anderen. Maar kan je ook ervaring horen van hoe zij het hebben aangepakt.

En misschien geeft dat je net de moed en kracht om het juiste te doen in deze situatie. Wat dat juiste dan ook mag zijn.

https://www.naranon.nl/

Hopelijk wordt het snel beter voor jouw en jullie dochter!
Klik om te vergroten...
Dit is echt een aanrader. Ik ben naar zoiets geweest in Amsterdam met mijn zusje die een relatie had met iemand die sterk alcohol- en wietverslaafd was. Mijn zusje wist zelf ook wel dat ze bij hem weg moest, maar als je diep in een relatie zit (al helemaal met kinderen die je samen hebt), zegt (verstandelijk) weten dat je daaruit weg moet lang niet alles. Het is ook altijd makkelijk praten als je als buitenstaander ziet dat iemand alleen maar slechter wordt door bij zijn/haar partner te blijven.

Maar bij dergelijke meetings kunnen de mensen daar je haarfijn uitleggen hoe dingen meestal gaan en hoe je het beste kunt handelen en heb je daarnaast ook vele lotgenoten die in een soortgelijke situatie zitten als jezelf en zie je dat bepaalde mensen al 30, soms 40 jaar in een relatie zitten met dergelijk misbruik waar het slachtoffer in kwestie nog steeds vasthoudt aan dergelijke hoop dat het ooit beter zal worden, hierbij eigenlijk haar hele leven opgeofferd te hebben aan haar misbruikende partner. Dat op zichzelf kan al een eyeopener zijn.

Zeker een aanrader om zoiets een keer bij te wonen. Ze hebben er (uiteraard) ook geen oordeel maar juist alle begrip voor je situatie en voor de moeite om te stoppen met iets waarvan je eigenlijk al weet dat je ermee moet stoppen, voor de veiligheid en welzijn van je kind en van jezelf.
 
Wat een heftig verhaal hey… De belangrijkste dingen zijn al gezegd en volgens mij ook binnen gekomen. Ik wilde alleen nog iets positiefs toevoegen voor je.

Tuurlijk is er nog hoop. Hij kan hier echt uitkomen, en misschien zelfs de papa/partner worden waar je op hoopt. Maar… niet als jullie doorgaan met hoe het nu gaat. Als je wilt dat hij in beweging komt, moet je ook zelf actief iets veranderen aan de situatie. “Als je altijd doet wat je deed, krijg je altijd wat je kreeg.”
Weggaan lijkt me de logische eerste stap voor de veiligheid van jou en jullie dochter. Goede gesprekken daarna en een plan om professionele hulp te zoeken ook.

JennyD zei:
Soms heb ik een moment van: Ja en nu ga ik echt weg en denk ik dat ik sterk genoeg ben.. en dan plots durf ik niet. Pff.
Klik om te vergroten...
JennyD zei:
Maar je twijfelt constant over jezelf.. ik kan het niet beschrijven.
Klik om te vergroten...
Dit is ook helemaal geen situatie die je in je eentje zou moeten aanpakken. Dat lijkt me enorm zwaar en moeilijk, gun jezelf meer! Is er een vriend/vriendin of familie die je hierover in vertrouwen kan nemen? Je hoeft de confrontatie met je partner ook niet alleen aan te gaan. Sterker nog, ook dat lijkt me erg onveilig. Contact met ervaringsdeskundigen lijkt me ook zeker behulpzaam, maar met een select groepje mensen uit je omgeving sta je echt sterker.

Heel veel succes en kracht toegewenst. You got this💕
 
Ga bij hem weg zo snel mogelijk. Dit moet je niet voor jezelf willen en ook niet voor je dochter.
Neem die verantwoordelijkheid en echt ga weg!! Laat hem maar dreigen. Laat het hem maar doen. (Bedoel dan met zichzelf iets aan doen)

Je maakt alles alleen maar erger en moeilijker voor jezelf met de tijd dat je bij hem blijft. Hij heeft jou aangevallen. Dat valt nergens goed te praten.

Echt hoe lastig ook ga bij hem weg. Er is geen andere oplossing dan weg gaan.
Doe dit voor jezelf en vooral voor je dochter je wil niet dat zij zo opgroeid.

Niet durven niet willen het maakt allemaal niet zoveel uit. Je moet voor jullie veiligheid weg gaan bij hem.
 
N3K0 zei:
Ga bij hem weg zo snel mogelijk. Dit moet je niet voor jezelf willen en ook niet voor je dochter.
Neem die verantwoordelijkheid en echt ga weg!! Laat hem maar dreigen. Laat het hem maar doen. (Bedoel dan met zichzelf iets aan doen)

Je maakt alles alleen maar erger en moeilijker voor jezelf met de tijd dat je bij hem blijft. Hij heeft jou aangevallen. Dat valt nergens goed te praten.

Echt hoe lastig ook ga bij hem weg. Er is geen andere oplossing dan weg gaan.
Doe dit voor jezelf en vooral voor je dochter je wil niet dat zij zo opgroeid.

Niet durven niet willen het maakt allemaal niet zoveel uit. Je moet voor jullie veiligheid weg gaan bij hem.
Klik om te vergroten...
Rustaaaaag
 
N3K0 zei:
Nee.

De tijd van rustig zijn is voorbij. Fysiek worden en geweld gebruiken is geen tijd voor lekker rustaaaaag aan te doen.

Weg gaan is de eenige optie.

Dit komt niet goed.
Klik om te vergroten...
Heb je de rest van de reacties überhaupt wel gelezen? En denk je dan dat een toon als de jouwe ook maar iets behulpzaam is en TS het vertrouwen geeft die keuze ook daadwerkelijk te maken…? Je gooit alleen maar verwijten en geen oplossingen op iemand die het al erg zwaar heeft. Persoonlijk zou ik alleen maar verder in m’n schulp kruipen en geen hulp durven zoeken.

Ik weet dat het regime van de forumsjaars wat strenger/heftiger is maar come on, het moet zn doel niet voorbij schieten he.
 
ljuv zei:
Heb je de rest van de reacties überhaupt wel gelezen? En denk je dan dat een toon als de jouwe ook maar iets behulpzaam is en TS het vertrouwen geeft die keuze ook daadwerkelijk te maken…?

Ik weet dat het regime van de forumsjaars wat strenger/heftiger is maar come on, het moet zn doel niet voorbij schieten he.
Klik om te vergroten...

Want weg gaan is niet de beste optie?

En ik spreek jammer genoeg uit ervaring. Ik heb 1 ex die ook fysiek werd. Dat was gelukkig maar 1x en ik heb meteen aangifte gedaan. Niet makkelijk wel nodig.

En de waarheid is niet altijd leuk.

Maar ik zou zo snel mogelijk weg gaan bij iemand doe zijn/haar handen om je nek legt. Die zijn niet te vertrouwen plus het werkt ook nog een traumatisch door naar haar kindje.

Ik snap niet zo goed dat jij je zo aangevallen voelt. Ik zeg alleen maar heel duidelijk dat ze zo snel mogelijk weg moet uit die situatie.

En TS moet ook zo snel mogelijk weg. Ik kan het niet mooier maken. Ze heeft ook een kindje.

Lekker rustaaaaag is voorbij.
 
Lieve Jenny,

ben je een Belgische?

Goed dat je je verhaal online durft te doen. Heftig dat je er al 3 jaar in zit. Het is echt tijd om afscheid te nemen.

Ben je getrouwd? Heb je een baan/inkomen om zelf een woning te huren/kopen en rond te komen met je dochtertje? Een eigen bankrekening of gedeeld met je partner?
Probeer al een plan te maken met hoe je weggaat. Dat gaat niet mooi worden, dus echt belangrijk dat je een plan hebt.
 
ljuv zei:
Heb je de rest van de reacties überhaupt wel gelezen? En denk je dan dat een toon als de jouwe ook maar iets behulpzaam is en TS het vertrouwen geeft die keuze ook daadwerkelijk te maken…? Je gooit alleen maar verwijten en geen oplossingen op iemand die het al erg zwaar heeft. Persoonlijk zou ik alleen maar verder in m’n schulp kruipen en geen hulp durven zoeken.

Ik weet dat het regime van de forumsjaars wat strenger/heftiger is maar come on, het moet zn doel niet voorbij schieten he.
Klik om te vergroten...

N3K0 zei:
Want weg gaan is niet de beste optie?

En ik spreek jammer genoeg uit ervaring. Ik heb 1 ex die ook fysiek werd. Dat was gelukkig maar 1x en ik heb meteen aangifte gedaan. Niet makkelijk wel nodig.

En de waarheid is niet altijd leuk.

Maar ik zou zo snel mogelijk weg gaan bij iemand doe zijn/haar handen om je nek legt. Die zijn niet te vertrouwen plus het werkt ook nog een traumatisch door naar haar kindje.

Ik snap niet zo goed dat jij je zo aangevallen voelt. Ik zeg alleen maar heel duidelijk dat ze zo snel mogelijk weg moet uit die situatie.

En TS moet ook zo snel mogelijk weg. Ik kan het niet mooier maken. Ze heeft ook een kindje.

Lekker rustaaaaag is voorbij.
Klik om te vergroten...

Ik snap jullie allebei. Maar ik ben het met N3K0 eens. Soms moet je gewoon even direct zijn en in dit geval is dat echt wel nodig. Het is geen veilige gezonde relatie, verre van. Als zij blijft zal dit niet snel veranderen. Ze moet nu handelen, haar grenzen aangeven en die ook echt bewaken en consequenties van het breken daarvan nakomen.
 
Levensgenieter23 zei:
Ik snap jullie allebei. Maar ik ben het met N3K0 eens. Soms moet je gewoon even direct zijn en in dit geval is dat echt wel nodig. Het is geen veilige gezonde relatie, verre van. Als zij blijft zal dit niet snel veranderen. Ze moet nu handelen, haar grenzen aangeven en die ook echt bewaken en consequenties van het breken daarvan nakomen.
Klik om te vergroten...
In plaats van rustag is dit misschien een betere reactie:

Hoe denk je dat wij TS kunnen helpen dit te bereiken?
 
Schaapje zei:
Lieve Jenny,

ben je een Belgische?

Goed dat je je verhaal online durft te doen. Heftig dat je er al 3 jaar in zit. Het is echt tijd om afscheid te nemen.

Ben je getrouwd? Heb je een baan/inkomen om zelf een woning te huren/kopen en rond te komen met je dochtertje? Een eigen bankrekening of gedeeld met je partner?
Probeer al een plan te maken met hoe je weggaat. Dat gaat niet mooi worden, dus echt belangrijk dat je een plan hebt.
Klik om te vergroten...
Schaapje zei:
Lieve Jenny,

ben je een Belgische?

Goed dat je je verhaal online durft te doen. Heftig dat je er al 3 jaar in zit. Het is echt tijd om afscheid te nemen.

Ben je getrouwd? Heb je een baan/inkomen om zelf een woning te huren/kopen en rond te komen met je dochtertje? Een eigen bankrekening of gedeeld met je partner?
Probeer al een plan te maken met hoe je weggaat. Dat gaat niet mooi worden, dus echt belangrijk dat je een plan hebt.
Klik om te vergroten...
Hallo,

ik ben van België inderdaad. Ik werk fulltime, wettelijk samenwoont en zowel gezamenlijke als eigen rekening. De huurprijzen zijn momenteel echt duur. Pfff.. ik kan het alleen, maar dan ook alleen als ik niet nog een deel van de lening moet blijven betalen. Deze week zal ik contact hebben met een advocaat gewoon ter info wat mijn rechten zijn als ik wegga. Mijn vriend wilt ook in niets mee werken dus ik weet niet wat hij wilt of kan doen ivm ons huis. Of we verkopen het of hij betaald mij uit.. Maar dat is echt een gesprek die ik niet aan kan gaan met hem. Ik ben blij om alle reacties te lezen van jullie. Ergens is het goed om eens meningen te krijgen van mensen die ik niet ken. Moet wel toegeven dat het ook wel heavy is.
ik kan ook praten met mijn vader hierover en zussen maar ergens hou je altijd je echte gevoelens wat in. Je wilt ze niet lastig vallen. Terwijl ik dat wel mag hoor, maar je wilt hun niet mee sleuren hierin. Het ergste vind ik van mezelf dat ik me net schaam ervoor en ik me slecht voel in deze situatie en dat het hem eigenlijk allemaal niets kan schelen. Ik weet dat ik me niet moet schamen en dat ik mag trots zijn op wie ik ben en op onze dochter! Maar ik verlies mezelf echt beetje per beetje.
ik weet dat ik het zelf zal moeten veranderen voor mezelf en mijn dochter.
ik wil hem ook geen toer draaien en ik wens hem het beste toe.. Maar het zal een moeilijke rit worden. Pfff.
 
N3K0 zei:
Is veilig thuis al ingeschakeld ?Die komt standaard bij een aangifte van huiselijk geweld!

P.s je kan ook contact opnemen met slachtofferhulp. https://www.slachtofferhulp.nl/gebeurtenissen/huiselijk-geweld/
Je kan met een echt persoon chatten (waarschijnlijk ook bellen) van hun advies in winnen.
Klik om te vergroten...
Ik ben bij iemand geweest van slachtofferhulp. Ook heb ik bij de maatschappelijke werkster van de politie een paar keer geweest. Toen stopte hij even met de drugs en gebruikte hij geen fysiek geweld meer. En ben ik dan ook niet meer gegaan. maar helaas is dit niet blijven duren. Nu wordt ik de verrader genaamd omdat ik aangifte had gedaan en dat je zoiets niet doet met je vriend! Als ik hem zeg dat wat hij deed niet ok was.. zegt hij gewoon dat het allemaal mijn schuld is. Tot op vandaag wilt hij en zn moeder dat ik de klacht intrek. Maar dat wil ik niet. Ergens is het een bescherming denk ik.
 
N3K0 zei:
Want weg gaan is niet de beste optie?

En ik spreek jammer genoeg uit ervaring. Ik heb 1 ex die ook fysiek werd. Dat was gelukkig maar 1x en ik heb meteen aangifte gedaan. Niet makkelijk wel nodig.

En de waarheid is niet altijd leuk.

Maar ik zou zo snel mogelijk weg gaan bij iemand doe zijn/haar handen om je nek legt. Die zijn niet te vertrouwen plus het werkt ook nog een traumatisch door naar haar kindje.

Ik snap niet zo goed dat jij je zo aangevallen voelt. Ik zeg alleen maar heel duidelijk dat ze zo snel mogelijk weg moet uit die situatie.

En TS moet ook zo snel mogelijk weg. Ik kan het niet mooier maken. Ze heeft ook een kindje.

Lekker rustaaaaag is
Klik om te vergroten...
LucidLucy zei:
Heel naar waar je in betrokken bent geraakt. Er zijn al veel nuttige dingen gezegd.

Je kan eens overwegen om een keer te kijken bij een NAR-ANON meeting. Dat zijn zelfhulpgroepen voor naasten van verslaafden. Daar kan je misschien de herkenning en steun vinden bij anderen. Maar kan je ook ervaring horen van hoe zij het hebben aangepakt.

En misschien geeft dat je net de moed en kracht om het juiste te doen in deze situatie. Wat dat juiste dan ook mag zijn.

https://www.naranon.nl/

Hopelijk wordt het snel beter voor jouw en jullie dochter!
Klik om te vergroten...
Dank u
 
JennyD zei:
Ik ben bij iemand geweest van slachtofferhulp. Ook heb ik bij de maatschappelijke werkster van de politie een paar keer geweest. Toen stopte hij even met de drugs en gebruikte hij geen fysiek geweld meer. En ben ik dan ook niet meer gegaan. maar helaas is dit niet blijven duren. Nu wordt ik de verrader genaamd omdat ik aangifte had gedaan en dat je zoiets niet doet met je vriend! Als ik hem zeg dat wat hij deed niet ok was.. zegt hij gewoon dat het allemaal mijn schuld is. Tot op vandaag wilt hij en zn moeder dat ik de klacht intrek. Maar dat wil ik niet. Ergens is het een bescherming denk ik.
Klik om te vergroten...
Heel goed sterk en knap van je dat je een klacht/melding/aangifte bent gaan indienen. Trek hem vooral niet in. Dat is idd een stok achter de deur.
Maak er zoveel als nodig.
En aan je schoonmoeder heb je dus ook niks.

Je partner heeft van je af te blijven en je grenzen te respecteren. Je partner is iemand die je moet beschermen en waar je op kan bouwen vertrouwen.

Je weet dat je daar zo snel mogelijk weg moet.
Kan je nergerns anders verblijven met je dochter?
Bij je ouders? Je zus? Vrienden?
Hotel/huisje/AirBnB om even wat afstand en rust te creëren voor jouzelf en je dochter.




(TS is Topic Starter)
 
N3K0 zei:
Is veilig thuis al ingeschakeld ?Die komt standaard bij een aangifte van huiselijk geweld?
Klik om te vergroten...
Goeie!

@JennyD mocht je in je omgeving niemand hebben die je dit toevertrouwt of die kan helpen, zijn dit ook nog instellingen die je eventueel kunnen helpen de juiste stappen te ondernemen:

helpmijndierbareisverslaafd.nl

Mijn partner is verslaafd. Wat nu?!

Mijn (ex) partner is verslaafd. Wat nu?! Is jouw (ex) man of vrouw verslaafd? Als je (ex)partner verslaafd is dan zit je vaak in een spagaat. Alle verantwoordelijkheden komen op jouw schouders terecht en als je voor jezelf kiest dan […]
helpmijndierbareisverslaafd.nl helpmijndierbareisverslaafd.nl

Naasten & Familie | Jellinek

www.jellinek.nl www.jellinek.nl
slachtofferwijzer.nl

Vind de juiste hulp bij huiselijk geweld

Huiselijk geweld komt vaak voor in Nederland. Heb jij hiermee te maken? Vind hier de juiste hulporganisaties die je kunnen helpen.
slachtofferwijzer.nl

Anderen kunnen hier vast nog meer verwijzingen doen. Toch hoop ik dat je in je omgeving goede hulp kunt vinden en zo een plan kan maken hier met je dochter uit te geraken.
 
N3K0 zei:
Heel goed sterk en knap van je dat je een klacht/melding/aangifte bent gaan indienen. Trek hem vooral niet in. Dat is idd een stok achter de deur.
Maak er zoveel als nodig.
En aan je schoonmoeder heb je dus ook niks.

Je partner heeft van je af te blijven en je grenzen te respecteren. Je partner is iemand die je moet beschermen en waar je op kan bouwen vertrouwen.

Je weet dat je daar zo snel mogelijk weg moet.
Kan je nergerns anders verblijven met je dochter?
Bij je ouders? Je zus? Vrienden?
Hotel/huisje/AirBnB om even wat afstand en rust te creëren voor jouzelf en je dochter.




(TS is Topic Starter)
Klik om te vergroten...
Ik heb vandaag al een gesprek had met mn vader. Nu kon ik er niet volledig over praten want mijn dochter was erbij en hoewel ze nog maar 3jaar is wil ik niet dat ze bepaalde dingen meekrijgt. Het is ook via mn vader dat ik eens contact zal hebben met een advocaat. Is een oude vriend van hem. Dan zal ik ook wat uitgebreider kunnen praten en wat meer weten. Ik zal zeker bij mijn vader mogen logeren. Denk dat dat misschien voor even de enigste oplossing zal zijn.
 
JennyD zei:
Hallo,

ik ben van België inderdaad. Ik werk fulltime, wettelijk samenwoont en zowel gezamenlijke als eigen rekening. De huurprijzen zijn momenteel echt duur. Pfff.. ik kan het alleen, maar dan ook alleen als ik niet nog een deel van de lening moet blijven betalen. Deze week zal ik contact hebben met een advocaat gewoon ter info wat mijn rechten zijn als ik wegga. Mijn vriend wilt ook in niets mee werken dus ik weet niet wat hij wilt of kan doen ivm ons huis. Of we verkopen het of hij betaald mij uit.. Maar dat is echt een gesprek die ik niet aan kan gaan met hem. Ik ben blij om alle reacties te lezen van jullie. Ergens is het goed om eens meningen te krijgen van mensen die ik niet ken. Moet wel toegeven dat het ook wel heavy is.
ik kan ook praten met mijn vader hierover en zussen maar ergens hou je altijd je echte gevoelens wat in. Je wilt ze niet lastig vallen. Terwijl ik dat wel mag hoor, maar je wilt hun niet mee sleuren hierin. Het ergste vind ik van mezelf dat ik me net schaam ervoor en ik me slecht voel in deze situatie en dat het hem eigenlijk allemaal niets kan schelen. Ik weet dat ik me niet moet schamen en dat ik mag trots zijn op wie ik ben en op onze dochter! Maar ik verlies mezelf echt beetje per beetje.
ik weet dat ik het zelf zal moeten veranderen voor mezelf en mijn dochter.
ik wil hem ook geen toer draaien en ik wens hem het beste toe.. Maar het zal een moeilijke rit worden. Pfff.
Klik om te vergroten...
Hmm vgm loopt mijn pagina beetje achter… maar ik lees hier veel goede dingen waar je al kei trots op mag zijn! Ongetwijfeld dat je de volgende stappen ook echt kunt zetten, kijk hoe sterk je tot nu toe al bent geweest.

Je zus en vader willen ongetwijfeld het best voor jou, en zeker voor je dochter. Maar helemaal alleen, is echt te zwaar. Ik zou zeker meer op hen steunen: daar zijn ze immers voor. Ik denk ook dat als je nu terugkeert naar slachtoffer hulp, ze je niet afwijzen. Wellicht kunnen ze je ook ondersteunen in het juridische proces.

Zet hem op vrouw! Super sterk dat je een advocaat gaat bellen.
 
ljuv zei:
Goeie!

@JennyD mocht je in je omgeving niemand hebben die je dit toevertrouwt of die kan helpen, zijn dit ook nog instellingen die je eventueel kunnen helpen de juiste stappen te ondernemen:

helpmijndierbareisverslaafd.nl

Mijn partner is verslaafd. Wat nu?!

Mijn (ex) partner is verslaafd. Wat nu?! Is jouw (ex) man of vrouw verslaafd? Als je (ex)partner verslaafd is dan zit je vaak in een spagaat. Alle verantwoordelijkheden komen op jouw schouders terecht en als je voor jezelf kiest dan […]
helpmijndierbareisverslaafd.nl helpmijndierbareisverslaafd.nl

Naasten & Familie | Jellinek

www.jellinek.nl www.jellinek.nl
slachtofferwijzer.nl

Vind de juiste hulp bij huiselijk geweld

Huiselijk geweld komt vaak voor in Nederland. Heb jij hiermee te maken? Vind hier de juiste hulporganisaties die je kunnen helpen.
slachtofferwijzer.nl

Anderen kunnen hier vast nog meer verwijzingen doen. Toch hoop ik dat je in je omgeving goede hulp kunt vinden en zo een plan kan maken hier met je dochter uit te geraken.
Klik om te vergroten...
Dank u 🙏🏼
 
  • Like
Waarderingen: ljuv
ljuv zei:
Hmm vgm loopt mijn pagina beetje achter… maar ik lees hier veel goede dingen waar je al kei trots op mag zijn! Ongetwijfeld dat je de volgende stappen ook echt kunt zetten, kijk hoe sterk je tot nu toe al bent geweest.

Je zus en vader willen ongetwijfeld het best voor jou, en zeker voor je dochter. Maar helemaal alleen, is echt te zwaar. Ik zou zeker meer op hen steunen: daar zijn ze immers voor. Ik denk ook dat als je nu terugkeert naar slachtoffer hulp, ze je niet afwijzen. Wellicht kunnen ze je ook ondersteunen in het juridische proces.

Zet hem op vrouw! Super sterk dat je een advocaat gaat bellen.
Klik om te vergroten...
Ik had er al over nagedacht om terug te gaan naar slachtofferhulp maar wist niet zo goed of dit wel kon. Aaaah ik en mijn twijfels eh!
 
JennyD zei:
Aaaah ik en mijn twijfels eh!
Klik om te vergroten...
😂 herkenbaar

Maar focus er niet te veel op. Focus op de dingen die je al wel hebt bereikt in deze klotetyfuskut situatie:
- je bent eerlijk geweest naar je vader en zus, je hebt daar hulp gezocht
- je bent voor jezelf opgekomen door aangifte te doen en hebt daarmee de situatie tijdelijk doen verbeteren
- je draait al 3 jaar in je eentje een huishouden en zorgt voor je dochter
- je hebt er alles aan gedaan je dochter ver van deze shitshow te houden
- je verhaal heel open durven vertellen aan vreemden, en hun adviezen durven ontvangen

Dit is echt niet niks he… en dit heb je tot nu toe vrijwel alleen gedaan. Er zijn er genoeg die dat niet of niet allemaal kunnen. En je kan ongetwijfeld nog veel meer.

Dus nu aan de vervolg stappen denken:
- terug naar slachtoffer hulp (asap)
- contact met de advocaat leggen (asap)
- (samen met anderen) een plan maken uit de situatie te komen
- voor jezelf zorgen zodat je de zorg voor je dochter kan blijven dragen door je problemen niet alleen te tackelen.
 
ljuv zei:
😂 herkenbaar

Maar focus er niet te veel op. Focus op de dingen die je al wel hebt bereikt in deze klotetyfuskut situatie:
- je bent eerlijk geweest naar je vader en zus, je hebt daar hulp gezocht
- je bent voor jezelf opgekomen door aangifte te doen en hebt daarmee de situatie tijdelijk doen verbeteren
- je draait al 3 jaar in je eentje een huishouden en zorgt voor je dochter
- je hebt er alles aan gedaan je dochter ver van deze shitshow te houden
- je verhaal heel open durven vertellen aan vreemden, en hun adviezen durven ontvangen

Dit is echt niet niks he… en dit heb je tot nu toe vrijwel alleen gedaan. Er zijn er genoeg die dat niet of niet allemaal kunnen. En je kan ongetwijfeld nog veel meer.

Dus nu aan de vervolg stappen denken:
- terug naar slachtoffer hulp (asap)
- contact met de advocaat leggen (asap)
- (samen met anderen) een plan maken uit de situatie te komen
- voor jezelf zorgen zodat je de zorg voor je dochter kan blijven dragen door je problemen niet alleen te tackelen.
Klik om te vergroten...
Dank u!
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer

Similar threads

Mell321
Jarenlange overspel in actieve verslaving
Reacties
9
Weergaven
634
Mell321
Mell321
Hiyou
Traumatische ervaring met vriend, ket + xtc
Reacties
25
Weergaven
2K
ljuv
ljuv
Baloudekoe
Verslaafd aan Oxycodon
2 3
Reacties
104
Weergaven
7K
_shikantaza
_shikantaza
Bima
(Ex-)Vriend gaat stoppen met heroïne en andere middelen.
2
Reacties
54
Weergaven
6K
Zeehond
Zeehond
A
Pubers & drugs
2
Reacties
61
Weergaven
3K
Anoniempje7
A
Terug
Bovenaan