Stiekem gebruiken

Untamed

Experimenterende gebruiker
Vroeger na m’n puberteit wel van alles geprobeerd met vrienden maar nooit gedacht dat ik nu 25 jaar later weer eens wat zou gaan proberen. Inmiddels alweer maanden verder met regelmatig stiekem gebruik in m’n eentje.
Heb een gezin en een verantwoordelijk baan wat me elke keer weer een schuldgevoel geeft. Hou mezelf voor de gek door te denken dat het allemaal nog wel meevalt maar toch roept de drang weer na 2 of 3 dagen nuchter. Is er iemand die in eenzelfde situatie verkeerd en daar eens over wil praten?
 

Untamed

Experimenterende gebruiker
Dat is je verslaving die je wil laten geloven dat alles nog altijd prima gaat. Wat een kreng.

Kan je er open over zijn tegen je partner? Ik oordeel niet maar zo'n levensstijl blijf je niet volhouden. Wees voorzichtig dat het niet omslaat naar paranoia.
Kan gebruiken met mensen om me heen en niemand die het door heeft. Echter de vermoeidheid slaat snel toe
 

Snuffelaar

Badass junkie
Tripreporter
Kan gebruiken met mensen om me heen en niemand die het door heeft. Echter de vermoeidheid slaat snel toe
Je begeeft je meer en meer in een web van leugens als je blijft verbergen. Denk dat het na loop van tijd nuchter al moeilijk moet zijn om alles consistent te houden laat staan als je high bent. Laat het je zelfvertrouwen niet groeien, je hoeft maar 1x gepakt te worden op een leugen voordat het kaarten huisje in elkaar zakt.

Ik vermoed dat je tussen de 40-50j bent en dat het voornamelijk stimulanten zijn dat je gebruikt? Dat trekt je lichaam inderdaad niet op lange termijn. Je kan uiteindelijk de energie niet blijven halen waar het niet meer is.

Dat stemmetje heeft heus wel een punt hoor ergens. Ik geloof best dat momenten van gebruik lekker en leuk zijn. Misschien is het ergens wel een uitlaatklep, maar helaas allemaal gewoon schone schijn.

Niemand kan je alleszins verplichten om niet te gaan gebruiken, dat is iets wat je zelf heel bewust moet doen, als je dat echt zou willen.
 

Kordie

DF-koning
Herkenbaar.

Maar meer in de zin van af en toe op zoek zijn naar diepere ontspanning, heel even ontsnappen uit de hectiek en het drukke gezinsleven.
 

Zeehond

Badass junkie
Kan gebruiken met mensen om me heen en niemand die het door heeft.
Ik hoor nu al een verslaving praten in plaats van een verstandig persoon.

Hou mezelf voor de gek door te denken dat het allemaal nog wel meevalt maar toch roept de drang weer na 2 of 3 dagen nuchter.
Dit dus, je houdt jezelf inderdaad voor de gek. De drang is je verslaving.

Besef met je gezin en je verantwoordelijke baan wat je allemaal op het spel zet. Dit wil je echt niet, stop!!

Waarom ben je weer gaan gebruiken; eerst met vrienden en daarna in je eentje met deze hoge frequentie?
Die achterliggende reden is belangrijk om te onderkennen.

Als je het niet alleen kunt, ga dan alsjeblieft naar je huisarts voor professionele hulp of een doorverwijzing, voordat je verder afglijdt.
 

OtherShore

Badass junkie
Is er iemand die in eenzelfde situatie verkeerd en daar eens over wil praten?
Ik heb in dezelfde situatie verkeerd.

Als het niet lukt om zelfstandig te stoppen (en zo klinkt het) dan gaat er ongeveer het volgende gebeuren: Het gaat even ‘goed’. Je bent iets chagrijniger en iets prikkelbaarder dan normaal, maar het blijft binnen normale kaders en niemand merkt het.

Maar de vermoeidheid blijft toenemen. Drugsgebruik is uitputtend en liegen en bedriegen ook (en wellicht is er meer aan de hand). Soms lukt het dan niet meer om de schone schijn op te houden. Je valt net te vaak naar iemand uit. Je meldt je net iets te vaak ziek en blijft de hele dag in bed liggen — zogenaamd voor rust, maar eigenlijk gebruik je door.

Op een gegeven moment ben je op en dan is er geen houden meer aan. Je hebt jezelf steeds minder in de hand en op het moment dat het voor je omgeving duidelijk wordt wat er aan de hand is, is het eigenlijk te laat.

Nu laat het probleem zich niet meer makkelijk oplossen, want je zit er lichamelijk, emotioneel en mentaal doorheen. Waarschijnlijk heb je onder invloed al een hoop domme dingen gedaan, dus het schuldgevoel is groot, veel te groot, en daar zit je dagelijks mee. Hopelijk blijft je gezin bij je, hopelijk behoud je jouw baan, maar je kijkt aan tegen een lange weg naar herstel en tijdens je herstel kun je er misschien niet zijn voor je gezin.

Ga naar je huisarts en vertel eerlijk wat er aan de hand is. Hulp is mogelijk zonder dat je gezin of werkgever het hoeft te weten. Tem het beest voordat het te laat is.
 
Laatst bewerkt:
Bovenaan