Alcohol/drugs en angsten

[Pompoen]

Hoi!

Al een tijdje vraag ik me iets af. Sinds ongeveer mijn 14e/15e drink (dronk) ik wekelijks en sinds mijn 18e gebruik ik ook drugs (voornamelijk xtc, coke en het laatste jaar 3mmc). Ik gebruikte dit vrij vaak, soms 1 keer per maand, soms ook wel vaker tot wekelijks.

Rond mijn 20e heb ik een lastige periode gehad: combinatie van studie, een relatie met heel veel problemen en veel feesten/gebruik. Ik heb toen angst en paniekklachten ontwikkeld welke zich steeds meer uitbreidden. Op een gegeven moment had ik een soort agorafobie (pleinvrees), heftige hoogtevrees en claustrofobie. Ik kon geen langere ritten meer maken in een bus of trein, durfde geen hoog gebouw in, kon niet meer wachten in een supermarktrij en durfde niet meer op de snelweg te rijden, uit angst voor een paniekaanval en flauwvallen.

Op mijn 25e ben ik hiermee aan de slag gegaan en met name mindfulness heeft mij erg geholpen. Ik denk dat ik in een soort van continue stressstand stond. De angsten verdwenen, maar de angst om op de snelweg te rijden bleef hardnekkig bestaan. Kort rijden lukte wel, maar zodra ik een lang stuk rechtdoor moest en dus tijd had om na te denken, werd ik me bewust van hoe alle prikkels tijdens het rijden binnenkwamen, overzag ik het allemaal niet meer en werd ik angstig. Zelfs emdr hielp hier niet voor. Inmiddels ben ik 10 jaar verder..

Nu ben ik sinds september 2023 nagenoeg niet meer aan het drinken en gebruiken, enkele uitschieters daargelaten. Ik merk nu dus dat mijn laatste hardnekkige angst als sneeuw voor de zon is verdwenen.. ik voel meer rust in mijn hoofd, raak niet meer zo snel overprikkeld. Ik kan hele lange stukken rijden zonder dat ik angst, onrust of negatieve gedachten voel opkomen. Ik denk dat dit komt door het stoppen met alcohol en drugs waardoor neutotransmitters weer in balans zijn.

Herkennen meer mensen zoiets? Angsten die verdwijnen door stoppen met alcohol of drugs? Vind het toch wel echt opmerkelijk en vooral heel erg fijn.

 

[_shikantaza]

Zeker, maar dat komt bij mij doordat ik na meerdere behandelingen die ik net goed genoeg deed, bij m'n laatste behandeling alles op alles heb gezet en veel angsten ben aangegaan. Tuurlijk scheelt stoppen met middelen ook een rol hoor. Door gebruik en het herstel daarvan (waarbij alle "plezier" terugbetaald moet worden met rente) krijg je inderdaad een soort van permanente stress, en als dat wegvalt komt er rust voor in de plaats.

Ik heb het wel eens zo omschreven: door continu weg te rennen voor al m'n angsten in middelen en me steeds verder te isoleren, zat ik in een continu krimpende comfort zone. Kleiner en kleiner voelde ik me. Door te herstellen van verslaving kon die comfort zone juist groeien door er stapjes buiten te zetten en de successen daarvan te ervaren, en werd het steeds makkelijker om die te laten groeien, waardoor ik uiteindelijk steeds tevredener werd met mezelf en steeds minder bang.

 

[Kordie]

Het is een vicieuze cirkel op den duur.
Door alcohol krijg je angstklachten, dan drink je en is het weg ... en zo maar door.

Doorbreek je deze cirkel treedt er vaak verbetering op. Als de angst een link heeft met gebruik

 

[Damius]

Absoluut! Mijn angst (lichte vorm van sociale angststoornis opgebouwd), piekeren in de nacht en opkomende paniekaanvallen gerelateerd aan werksituaties waren aanvankelijk mijn reden om professionele hulp te zoeken. Echter was dit alles grotendeels veroorzaakt c.q. verergerd door mijn overmatige gebruik in de weekenden. Het gros van mijn angsten is, zoals jij zo mooi beschrijft @Pompoen als sneeuw voor de zon verdwenen. De angst die over is kijk ik nu recht in de ogen aan en probeer ik zo goed en kwaad als het kan aan te werken.

Angst leidt in het slechtste geval tot angst voor angst. En dan kom je in een lelijke vicieuze cirkel terecht; versterkt door onzekerheid in geval van overmatig gebruik van middelen. De cirkel eenmaal doorbroken door niet te gebruiken, leidt automatisch op termijn tot een grotere mate van zelfzorg en daarmee ook zelfverzekerdheid. En dus minder angst. In het begin kan dit overigens het tegenovergestelde voelen; omdat men eerst moet leren omgaan met ongefilterd en overdoofd gevoel.

 

[Torchic]

Zeker herkenbaar! Bij mij verergerde de angst en paniekklachten eerst toen ik gestopt was met 3-MMC en dat heeft echt wel een hele lange tijd nog aangehouden maar langzaam maar zeker werden de klachten minder. Ik kan niet zeggen dat ze helemaal weg zijn maar het is te verwaarlozen met hoe het is geweest.

 

[Jazz35]

Hoi!

Al een tijdje vraag ik me iets af. Sinds ongeveer mijn 14e/15e drink (dronk) ik wekelijks en sinds mijn 18e gebruik ik ook drugs (voornamelijk xtc, coke en het laatste jaar 3mmc). Ik gebruikte dit vrij vaak, soms 1 keer per maand, soms ook wel vaker tot wekelijks.

Rond mijn 20e heb ik een lastige periode gehad: combinatie van studie, een relatie met heel veel problemen en veel feesten/gebruik. Ik heb toen angst en paniekklachten ontwikkeld welke zich steeds meer uitbreidden. Op een gegeven moment had ik een soort agorafobie (pleinvrees), heftige hoogtevrees en claustrofobie. Ik kon geen langere ritten meer maken in een bus of trein, durfde geen hoog gebouw in, kon niet meer wachten in een supermarktrij en durfde niet meer op de snelweg te rijden, uit angst voor een paniekaanval en flauwvallen.

Op mijn 25e ben ik hiermee aan de slag gegaan en met name mindfulness heeft mij erg geholpen. Ik denk dat ik in een soort van continue stressstand stond. De angsten verdwenen, maar de angst om op de snelweg te rijden bleef hardnekkig bestaan. Kort rijden lukte wel, maar zodra ik een lang stuk rechtdoor moest en dus tijd had om na te denken, werd ik me bewust van hoe alle prikkels tijdens het rijden binnenkwamen, overzag ik het allemaal niet meer en werd ik angstig. Zelfs emdr hielp hier niet voor. Inmiddels ben ik 10 jaar verder..

Nu ben ik sinds september 2023 nagenoeg niet meer aan het drinken en gebruiken, enkele uitschieters daargelaten. Ik merk nu dus dat mijn laatste hardnekkige angst als sneeuw voor de zon is verdwenen.. ik voel meer rust in mijn hoofd, raak niet meer zo snel overprikkeld. Ik kan hele lange stukken rijden zonder dat ik angst, onrust of negatieve gedachten voel opkomen. Ik denk dat dit komt door het stoppen met alcohol en drugs waardoor neutotransmitters weer in balans zijn.

Herkennen meer mensen zoiets? Angsten die verdwijnen door stoppen met alcohol of drugs? Vind het toch wel echt opmerkelijk en vooral heel erg fijn.

Wat onwijs fijn voor je! En bemoedigend ook. Ik hoop écht dat het bij mij hetzelfde effect gaat hebben. ✨

 

[Jazz35]

Zeker, maar dat komt bij mij doordat ik na meerdere behandelingen die ik net goed genoeg deed, bij m'n laatste behandeling alles op alles heb gezet en veel angsten ben aangegaan. Tuurlijk scheelt stoppen met middelen ook een rol hoor. Door gebruik en het herstel daarvan (waarbij alle "plezier" terugbetaald moet worden met rente) krijg je inderdaad een soort van permanente stress, en als dat wegvalt komt er rust voor in de plaats.

Ik heb het wel eens zo omschreven: door continu weg te rennen voor al m'n angsten in middelen en me steeds verder te isoleren, zat ik in een continu krimpende comfort zone. Kleiner en kleiner voelde ik me. Door te herstellen van verslaving kon die comfort zone juist groeien door er stapjes buiten te zetten en de successen daarvan te ervaren, en werd het steeds makkelijker om die te laten groeien, waardoor ik uiteindelijk steeds tevredener werd met mezelf en steeds minder bang.

Nog zo'n bemoedigend bericht! ♥️

 

[Jazz35]

Absoluut! Mijn angst (lichte vorm van sociale angststoornis opgebouwd), piekeren in de nacht en opkomende paniekaanvallen gerelateerd aan werksituaties waren aanvankelijk mijn reden om professionele hulp te zoeken. Echter was dit alles grotendeels veroorzaakt c.q. verergerd door mijn overmatige gebruik in de weekenden. Het gros van mijn angsten is, zoals jij zo mooi beschrijft @Pompoen als sneeuw voor de zon verdwenen. De angst die over is kijk ik nu recht in de ogen aan en probeer ik zo goed en kwaad als het kan aan te werken.

Angst leidt in het slechtste geval tot angst voor angst. En dan kom je in een lelijke vicieuze cirkel terecht; versterkt door onzekerheid in geval van overmatig gebruik van middelen. De cirkel eenmaal doorbroken door niet te gebruiken, leidt automatisch op termijn tot een grotere mate van zelfzorg en daarmee ook zelfverzekerdheid. En dus minder angst. In het begin kan dit overigens het tegenovergestelde voelen; omdat men eerst moet leren omgaan met ongefilterd en overdoofd gevoel.

Djiezus, confronterend. Dit is honderd procent waar ik in ben beland en het iedere week met de behandelaar over heb, de angst voor de angst. 🤐🙁 Echt wel fijn om te lezen dat het weg kan gaan!

 

[Highonlife]

Ik kamp ook met periodieke slapeloosheid door angsten en heb hier ook weleens hulp voor gezocht. De bemoedigende verhalen hier geven mij het idee dat ik, om dit aan te pakken, mijn visie moet gaan richten op een clean leven. Het zou fantastisch zijn als dit daardoor af zou kunnen nemen. Ik ben zeker nooit vies geweest van een drankje of een stim. Nu ik rigoureus gestopt met ben drinken nemen de angsten enorm toe. Dit probeer ik dan (af en toe) met een benzo te onderdrukken, omdat ik anders soms niet slaap en daardoor niet functioneer op mijn werk. Hopelijk worden de angsten minder naargelang ik langer gestopt ben met drinken en alle andere vormen van drugs (een nood-benzo vooralsnog daargelaten, al wil ik daar ook vanaf in de nabije toekomst)

 

[Mindless]

Ik kamp ook met periodieke slapeloosheid door angsten en heb hier ook weleens hulp voor gezocht. De bemoedigende verhalen hier geven mij het idee dat ik, om dit aan te pakken, mijn visie moet gaan richten op een clean leven. Het zou fantastisch zijn als dit daardoor af zou kunnen nemen. Ik ben zeker nooit vies geweest van een drankje of een stim. Nu ik rigoureus gestopt met ben drinken nemen de angsten enorm toe. Dit probeer ik dan (af en toe) met een benzo te onderdrukken, omdat ik anders soms niet slaap en daardoor niet functioneer op mijn werk. Hopelijk worden de angsten minder naargelang ik langer gestopt ben met drinken en alle andere vormen van drugs (een nood-benzo vooralsnog daargelaten, al wil ik daar ook vanaf in de nabije toekomst)

Die angsten komen omhoog voor jou om ze te kunnen zien en verwerken. Ze helpen je daarin.

Klinkt raar misschien, maar ga juist niet hopen dat ze minder worden, maar dat ze blijven komen want alleen wanneer ze in je bewustzijn komen, kun je ze verwerken.

Als je eenmaal die relatie met je emoties krijgt: "kom maar bij me, jullie mogen er ook zijn." Dan is het niet meer direct een slecht iets als je een "slecht" gevoel hebt. Dan is het elke keer juist een kans om een stukje meer te voelen.

In je onderbewuste zakken (zoals met verdovende middelen), is de pijnlijke gevoelens niet meer (bewust) voelen, maar er helemaal niets aan doen. Maar juist bewuster worden is de pijnlijke gevoelens wél voelen en er (op een gegeven moment) "bovenuit stijgen". De eerste keuze is altijd maar een tijdelijke "oplossing" en dus helemaal geen oplossing.

Maar kan moeilijk zijn. Ik geloof er zelf wel in dat het leven je wel geeft wat je op dát moment in principe aankan. Mits je er niet tegen in weerstand bent.

 

[Highonlife]

Die angsten komen omhoog voor jou om ze te kunnen zien en verwerken. Ze helpen je daarin.

Klinkt raar misschien, maar ga juist niet hopen dat ze minder worden, maar dat ze blijven komen want alleen wanneer ze in je bewustzijn komen, kun je ze verwerken.

Als je eenmaal die relatie met je emoties krijgt: "kom maar bij me, jullie mogen er ook zijn." Dan is het niet meer direct een slecht iets als je een "slecht" gevoel hebt. Dan is het elke keer juist een kans om een stukje meer te voelen.

In je onderbewuste zakken (zoals met verdovende middelen), is de pijnlijke gevoelens niet meer (bewust) voelen, maar er helemaal niets aan doen. Maar juist bewuster worden is de pijnlijke gevoelens wél voelen en er (op een gegeven moment) "bovenuit stijgen". De eerste keuze is altijd maar een tijdelijke "oplossing" en dus helemaal geen oplossing.

Maar kan moeilijk zijn. Ik geloof er zelf wel in dat het leven je wel geeft wat je op dát moment in principe aankan. Mits je er niet tegen in weerstand bent.

Bedankt voor je verhelderende antwoord. 🙏🏻

 

[miles]

De mens lijdt het meest, door het lijden dat hij vreest!

 

[Pompoen]

Fijn jullie reacties! Bevestigt mijn gevoel. Mijn vriend dacht al dat mijn rijangst is verdwenen door de nieuwe auto die hij op ongeveer hetzelfde moment kocht 😜🤣 hahaha.

Ik heb het wel eens zo omschreven: door continu weg te rennen voor al m'n angsten in middelen en me steeds verder te isoleren, zat ik in een continu krimpende comfort zone. Kleiner en kleiner voelde ik me. Door te herstellen van verslaving kon die comfort zone juist groeien door er stapjes buiten te zetten en de successen daarvan te ervaren, en werd het steeds makkelijker om die te laten groeien, waardoor ik uiteindelijk steeds tevredener werd met mezelf en steeds minder bang.

Het is een vicieuze cirkel op den duur.
Door alcohol krijg je angstklachten, dan drink je en is het weg ... en zo maar door.

Doorbreek je deze cirkel treedt er vaak verbetering op. Als de angst een link heeft met gebruik

Dit geloof ik totaal. Het zal niet 1 op 1 het stoppen met drugs/alcohol zijn maar ik merk dat ik als persoon wat aan het veranderen ben waardoor angsten mogelijk ook minder invloed op me hebben en ik ze gemakkelijker aanga.

Dit stuk herken ik echt van begin tot eind:

Angst leidt in het slechtste geval tot angst voor angst. En dan kom je in een lelijke vicieuze cirkel terecht; versterkt door onzekerheid in geval van overmatig gebruik van middelen. De cirkel eenmaal doorbroken door niet te gebruiken, leidt automatisch op termijn tot een grotere mate van zelfzorg en daarmee ook zelfverzekerdheid. En dus minder angst. In het begin kan dit overigens het tegenovergestelde voelen; omdat men eerst moet leren omgaan met ongefilterd en overdoofd gevoel.

 

[Pompoen]

Zeker herkenbaar! Bij mij verergerde de angst en paniekklachten eerst toen ik gestopt was met 3-MMC en dat heeft echt wel een hele lange tijd nog aangehouden maar langzaam maar zeker werden de klachten minder. Ik kan niet zeggen dat ze helemaal weg zijn maar het is te verwaarlozen met hoe het is geweest.

Super fijn voor je!! 💪

 

[Pompoen]

Wat onwijs fijn voor je! En bemoedigend ook. Ik hoop écht dat het bij mij hetzelfde effect gaat hebben. ✨

Fijn als dit soort berichten een extra motivatie kunnen zijn!! 🤗 Het stoppen met middelen gaat je sowieso veel brengen maar dat duurt (blijkbaar) soms wel even.

 

[Pompoen]

Die angsten komen omhoog voor jou om ze te kunnen zien en verwerken. Ze helpen je daarin.

Klinkt raar misschien, maar ga juist niet hopen dat ze minder worden, maar dat ze blijven komen want alleen wanneer ze in je bewustzijn komen, kun je ze verwerken.

Als je eenmaal die relatie met je emoties krijgt: "kom maar bij me, jullie mogen er ook zijn." Dan is het niet meer direct een slecht iets als je een "slecht" gevoel hebt. Dan is het elke keer juist een kans om een stukje meer te voelen.

In je onderbewuste zakken (zoals met verdovende middelen), is de pijnlijke gevoelens niet meer (bewust) voelen, maar er helemaal niets aan doen. Maar juist bewuster worden is de pijnlijke gevoelens wél voelen en er (op een gegeven moment) "bovenuit stijgen". De eerste keuze is altijd maar een tijdelijke "oplossing" en dus helemaal geen oplossing.

Maar kan moeilijk zijn. Ik geloof er zelf wel in dat het leven je wel geeft wat je op dát moment in principe aankan. Mits je er niet tegen in weerstand bent.

Dit is echt heel mooi beschreven en kan ik helemaal volgen. Er tegen vechten (wat ik echt jarenlang heb gedaan) werkt averechts. Ik ging heel actief afleiding zoeken, aan andere dingen denken, had allerlei veiligheidsgedrag. Word al onrustig en zenuwachtig als ik eraan terug denk. Ik ging actief lastige situaties opzoeken, dus toch steeds die snelweg op, omdat ik mezelf moest leren (van mezelf) dat de angst onterecht is. Toch nam dan de angst dusdanig toe dat het een faalervaring werd, elke keer opnieuw.

Nu denk ik: kom maar op. De angst mag er even zijn en mag ik ook even voelen in mijn lijf, maar ook omdat ik nu vertrouwen heb dat ie weer zakt. Dit laatste is wel “vanzelf” gekomen (waarschijnlijk door meer rust en vertrouwen in mezelf) mogelijk door stoppen met alcohol en drugs.

 

[Mindless]

Dit is echt heel mooi beschreven en kan ik helemaal volgen. Er tegen vechten (wat ik echt jarenlang heb gedaan) werkt averechts. Ik ging heel actief afleiding zoeken, aan andere dingen denken, had allerlei veiligheidsgedrag. Word al onrustig en zenuwachtig als ik eraan terug denk. Ik ging actief lastige situaties opzoeken, dus toch steeds die snelweg op, omdat ik mezelf moest leren (van mezelf) dat de angst onterecht is. Toch nam dan de angst dusdanig toe dat het een faalervaring werd, elke keer opnieuw.

Nu denk ik: kom maar op. De angst mag er even zijn en mag ik ook even voelen in mijn lijf, maar ook omdat ik nu vertrouwen heb dat ie weer zakt. Dit laatste is wel “vanzelf” gekomen (waarschijnlijk door meer rust en vertrouwen in mezelf) mogelijk door stoppen met alcohol en drugs.

Ja, als je het helemaal niet doet (je angsten aangaan) blijf je in je comfortzone zitten. Maar dat is maar een schijn comfortzone. In werkelijkheid is het een zelf opgelegde fluwelen gevangenis/gouden handboeien. Het mag dan enigszins prettig voelen/lijken in dat moment, maar het is nog steeds een gevangenis/gevangenschap.

Persoonlijk voorbeeld:

Ik had lang wel een ding (probleem) met mooie vrouwen. Dat ik ze zag als 'boven mij, beter dan mij'. En dus koos ik ervoor ze uit de weg te gaan, niet/nauwelijks met ze te praten, ze niet in de ogen aan te kijken. Toen ik een vriendin kreeg die in mijn ogen veel te mooi was voor mij, voelde ik me inferieur en stelde me daar onderdanig door op en werden de verhoudingen in de relatie helemaal krom omdat ik mooie vrouwen nog steeds als beter dan mezelf zag door ze in het dagelijkse leven te mijden (1 van mijn comfortzones).

Nu inmiddels is er zoveel contact met mensen, waaronder ook mooie vrouwen, dat dit hele ding een non-issue is geworden. Puur omdat ik in het diepe ben gegooid/mezelf in het diepe heb gegooid, door gewoon heel veel te praten met heel veel mensen. Oogcontact is nu geen probleem meer, praten met mooie vrouwen is geen probleem meer. Praten/oogcontact is nu precies hetzelfde met iedereen, maakt niet uit wie het is. Puur en alleen door die dingen juist (veel) te doen.

En ja, wat je zegt: je moet juist dat oncomfortabele gevoel eerst opzoeken/toelaten. Hoe meer je dat doet, hoe sneller het echt verdwijnt. In je comfortzone blijven (wat dat ook betekent voor je) zal het nooit weghalen. Het vervelende gevoel is dan alleen even (tijdelijk) weg, maar word je weer geconfronteerd met je angst, dan is het er zo weer, want je bent er dan (nog) niet doorheen gewerkt.

Beter vrienden worden met je angst(en). Uiteindelijk is het ook maar energie die (door jou) geaccepteerd wil worden. Gestagneerde energie die gewoon wil gaan stromen, maar dat niet kan zolang je ertegen zegt: "Nee! Jij mag er niet zijn!" Maar waarom mag het er niet zijn? Die energie (in de vorm van angst) is een deel van jezelf. Dus het niet accepteren ervan is het niet accepteren van een deel van jezelf. Dat kan nooit een leven van vrijheid worden. En uiteindelijk willen we niet echt comfort (dat dénken we) maar vrijheid.

 

[Koffieb00n]

Absoluut! Mijn angst (lichte vorm van sociale angststoornis opgebouwd), piekeren in de nacht en opkomende paniekaanvallen gerelateerd aan werksituaties waren aanvankelijk mijn reden om professionele hulp te zoeken. Echter was dit alles grotendeels veroorzaakt c.q. verergerd door mijn overmatige gebruik in de weekenden. Het gros van mijn angsten is, zoals jij zo mooi beschrijft @Pompoen als sneeuw voor de zon verdwenen. De angst die over is kijk ik nu recht in de ogen aan en probeer ik zo goed en kwaad als het kan aan te werken.

Angst leidt in het slechtste geval tot angst voor angst. En dan kom je in een lelijke vicieuze cirkel terecht; versterkt door onzekerheid in geval van overmatig gebruik van middelen. De cirkel eenmaal doorbroken door niet te gebruiken, leidt automatisch op termijn tot een grotere mate van zelfzorg en daarmee ook zelfverzekerdheid. En dus minder angst. In het begin kan dit overigens het tegenovergestelde voelen; omdat men eerst moet leren omgaan met ongefilterd en overdoofd gevoel.

100% herkenning hierin. Ik zat in mijn gebruik sowieso met mijn hoofd veel in de toekomst (doemdenken en piekeren in bed) of in het verleden (en dan meestal situaties terugdenken wat men wel niet over mij aan het denken was). Maar ik had ook een bepaalde angst om contact aan te gaan met mensen. Op het werk was ik het liefst een ongezien persoon, en mn afdelingsmanager aanspreken vond ik al moeilijk. Ook mensen in de ogen aankijken vond ik lastig en werd ik ongemakkelijk van. Die ongemakken zijn echt helemaal weg. Maar daarvoor heb ik wel mn angsten moeten aangaan en het gewoon doen. Gemakkelijk leren worden met ongemak. Ik zie het leven nu meer als een soort kans om continu te blijven oefenen om aan mn zwakke eigenschappen en verlegenheid te werken.

Nuchter zit ik bijna niet meer in mn hoofd. Ben veel meer in het nu aanwezig. Ik ga dan een soort van met de flow mee, tijd gaat ook snel voorbij lijkt het wel. Echt heel fijn. Een bepaalde basis rust heb ik, waarin angsten niet eens in me opkomen eigenlijk. Maar ik ben mij ook anders gaan opstellen naar mezelf, anderen en het leven. Voor mij persoonlijk brengt het 12 stappen programma me daar veel bij.

Dat heeft overigens wel tijd gekost hoor. Zeker een half jaar kut gevoeld, voordat het pas positiever werd.

Af en toe nog eens als ik word overvallen met een (heftige) situatie. Maar ik kan het veel sneller parkeren. Als het me bezighoudt, dan bel ik iemand en praat ik erover. Dat lucht dan op.

Voor mezelf heb ik wel de conclusie getrokken dat ik door mijn drugsgebruik allerlei psychische klachten heb ontwikkeld, verergerd en in stand heb gehouden. Maar ook het wereldje waar ik in zat en de mensen waarmee ik omringd was. Het was gewoon ongezond. Het is echt de lifestyle change: een nieuwe manier van leven vinden. Voor mij.

 

[Jazz35]

Wat goed om te lezen is dit allemaal zeg. Wat fijn dat jullie steeds beter leren met die angsten te leven en dat ze (juist daardoor) in veel gevallen nagenoeg verdwenen zijn. Och man, wat lijkt me dat heerlijk!! Denk wel dat er hier óók nog een beetje traumaverwerking bij zal komen kijken, maar het verdoven en het veiligheidsgedrag zoals @Pompoen ook schrijft zal er zéker ook een rol in spelen. Hoe je je in bochten kunt wringen om die angsten te ontwijken, te stoppen, te verdoven, te overschreeuwen, te negeren, te compenseren... Pfoeh. Treurig eigenlijk. 😢

Maar jullie verhalen geven echt moed om ervoor te gaan en een klein beetje vertrouwen in dat het ook mij gaat lukken uiteindelijk.

 

[_shikantaza]

Wat goed om te lezen is dit allemaal zeg. Wat fijn dat jullie steeds beter leren met die angsten te leven en dat ze (juist daardoor) in veel gevallen nagenoeg verdwenen zijn. Och man, wat lijkt me dat heerlijk!! Denk wel dat er hier óók nog een beetje traumaverwerking bij zal komen kijken, maar het verdoven en het veiligheidsgedrag zoals @Pompoen ook schrijft zal er zéker ook een rol in spelen. Hoe je je in bochten kunt wringen om die angsten te ontwijken, te stoppen, te verdoven, te overschreeuwen, te negeren, te compenseren... Pfoeh. Treurig eigenlijk. 😢

Maar jullie verhalen geven echt moed om ervoor te gaan en een klein beetje vertrouwen in dat het ook mij gaat lukken uiteindelijk.

Je kunt zo veel meer dan je denkt.

Wat je zoekt zit al in je.

 

[DonkeyGonz]

Naar mate ik de drugs gebruikte die me eruit haalde werd het eigenlijk weer eventjes makkelijk , te makkelijk waardoor ik me zelf eigenlijk in de vingers sneed.

De drugs die dat voor mij veranderde , daar heb ik vaarwel tegen gezegt.

Ontnuchtering heeft me enorm goed gedaan , en dmv van medicatie overwin ik vrijwel alles. 2 April gaan we samen met GGZ kijken of we de laatste angsten ook kunnen overwinnen liefst geheel zonder medicatie.

Het is nogal complex , want wellicht is het ipv een angststoornis toch PTSS.

Dit blijkt dus in combinatie te kunnen zijn.

Door de heftige gebeurtenis niet meer naar die omgeving , mensen willen etc etc waardoor je blokkades bouwt.

Maar verder qua hoe dingen veranderd zijn is praten met mensen , hoe schaamtelijk het ook is (Ja angst is vaak een taboe in omgeving)

En leer heel erg in het hier in en nu te leven , verder kijk ik van buiten/boven af, soort third person persoon die meekijkt en zich afvraagt van jow hey is deze angst realistisch?
Jas aan!
Schoenen aan en gaan!

Maar verder tja angsten blijven klote en kunnen je op de vreselijkste momenten overvallen!

Hoop dat je er stabiel onder blijft , onthoud.

We winnen altijd!

 

[_shikantaza]

Naar mate ik de drugs gebruikte die me eruit haalde werd het eigenlijk weer eventjes makkelijk , te makkelijk waardoor ik me zelf eigenlijk in de vingers sneed.

De drugs die dat voor mij veranderde , daar heb ik vaarwel tegen gezegt.

Ontnuchtering heeft me enorm goed gedaan , en dmv van medicatie overwin ik vrijwel alles. 2 April gaan we samen met GGZ kijken of we de laatste angsten ook kunnen overwinnen liefst geheel zonder medicatie.

Het is nogal complex , want wellicht is het ipv een angststoornis toch PTSS.

Dit blijkt dus in combinatie te kunnen zijn.

Door de heftige gebeurtenis niet meer naar die omgeving , mensen willen etc etc waardoor je blokkades bouwt.

Maar verder qua hoe dingen veranderd zijn is praten met mensen , hoe schaamtelijk het ook is (Ja angst is vaak een taboe in omgeving)

En leer heel erg in het hier in en nu te leven , verder kijk ik van buiten/boven af, soort third person persoon die meekijkt en zich afvraagt van jow hey is deze angst realistisch?
Jas aan!
Schoenen aan en gaan!

Maar verder tja angsten blijven klote en kunnen je op de vreselijkste momenten overvallen!

Hoop dat je er stabiel onder blijft , onthoud.

We winnen altijd!

Prachtig. Ik wens je een goede reis 💪

 

[De Zandman]

Mijn onrust en angsten zijn significant verminderd toen ik gestopt was met de middelen!
Zoals eerder is gezegd in dit topic, is er speaker van een vicieuze cirkel.
Onrust en angst drink je weg, bij niet drinken komen deze in volle kracht terug, waardoor je weer gaat innemen en de angsten en onrust weer even verdwijnen.
Het is een van de smoezen van de drugs duivel. Die zegt: ach. Ben je angstig? Neem nog maar een drankje of pilletje, dan gaat het over! Hij zegt er niet bij, dat die angsten als een boemerang weer terugkomen....en dan meldt die drugs duivel zich opnieuw.

 

[Jazz35]

Mijn onrust en angsten zijn significant verminderd toen ik gestopt was met de middelen!
Zoals eerder is gezegd in dit topic, is er speaker van een vicieuze cirkel.
Onrust en angst drink je weg, bij niet drinken komen deze in volle kracht terug, waardoor je weer gaat innemen en de angsten en onrust weer even verdwijnen.
Het is een van de smoezen van de drugs duivel. Die zegt: ach. Ben je angstig? Neem nog maar een drankje of pilletje, dan gaat het over! Hij zegt er niet bij, dat die angsten als een boemerang weer terugkomen....en dan meldt die drugs duivel zich opnieuw.

Hoe lang duurde het bij jou vervolgens tot je angsten minder werden nadat je was gestopt met alles?

 

[De Zandman]

Hoe lang duurde het bij jou vervolgens tot je angsten minder werden nadat je was gestopt met alles?

Ongeveer 4 maanden.

 

[Jazz35]

Ongeveer 4 maanden.

Pfoeh, best een tijdje dus nog. Wel écht fijn dat het uiteindelijk is weggegaan!

 

[De Zandman]

Pfoeh, best een tijdje dus nog. Wel écht fijn dat het uiteindelijk is weggegaan!

Echt helemaal weggaan doet het niet.
Er zijn nog enkele triggers die tot een craving kunnen aanzetten.
Zoals bijvoorbeeld dorstig zijn bij zonnig weer en daarbij hoge temperaturen.
Dan krijg ik trek in een glas koel bier.
De remedie is dan zo gauw mogelijk 2 glazen water naar binnen drinken.
Ook zijn sommige settings goed voor het krijgen van een craving.
Maar dit gebeurt maar heel erg weinig.

 

[Jazz35]

Echt helemaal weggaan doet het niet.
Er zijn nog enkele triggers die tot een craving kunnen aanzetten.
Zoals bijvoorbeeld dorstig zijn bij zonnig weer en daarbij hoge temperaturen.
Dan krijg ik trek in een glas koel bier.
De remedie is dan zo gauw mogelijk 2 glazen water naar binnen drinken.
Ook zijn sommige settings goed voor het krijgen van een craving.
Maar dit gebeurt maar heel erg weinig.

Ja oké, cravings. Dat snap ik. Maar de angsten ook? Of zijn die wél helemaal weggegaan?

 

[Jazz35]

Ik ga mezelf vandaag een lekker drankje toestaan. ☀️ Bewust gekozen, niet vanuit cravings. Op 20 april mag ik óók weer iets van mezelf. Tussen vandaag en 20 april niets. En als de afbouw met diazepam begint in juli even helemaal niets meer. Denk dat dat goed te doen is, nu ik echt al ben geminderd tot eens in de twee weken íets, en dan ook nog met mate.

 

[De Zandman]

Ja oké, cravings. Dat snap ik. Maar de angsten ook? Of zijn die wél helemaal weggegaan?

De amgsten zijn bijna helemaal weggegaan.
Als je clean bent, zul je er anders mee om kunnen gaan.

 

[AntiBenzo1312]

Hoi!

Al een tijdje vraag ik me iets af. Sinds ongeveer mijn 14e/15e drink (dronk) ik wekelijks en sinds mijn 18e gebruik ik ook drugs (voornamelijk xtc, coke en het laatste jaar 3mmc). Ik gebruikte dit vrij vaak, soms 1 keer per maand, soms ook wel vaker tot wekelijks.

Rond mijn 20e heb ik een lastige periode gehad: combinatie van studie, een relatie met heel veel problemen en veel feesten/gebruik. Ik heb toen angst en paniekklachten ontwikkeld welke zich steeds meer uitbreidden. Op een gegeven moment had ik een soort agorafobie (pleinvrees), heftige hoogtevrees en claustrofobie. Ik kon geen langere ritten meer maken in een bus of trein, durfde geen hoog gebouw in, kon niet meer wachten in een supermarktrij en durfde niet meer op de snelweg te rijden, uit angst voor een paniekaanval en flauwvallen.

Op mijn 25e ben ik hiermee aan de slag gegaan en met name mindfulness heeft mij erg geholpen. Ik denk dat ik in een soort van continue stressstand stond. De angsten verdwenen, maar de angst om op de snelweg te rijden bleef hardnekkig bestaan. Kort rijden lukte wel, maar zodra ik een lang stuk rechtdoor moest en dus tijd had om na te denken, werd ik me bewust van hoe alle prikkels tijdens het rijden binnenkwamen, overzag ik het allemaal niet meer en werd ik angstig. Zelfs emdr hielp hier niet voor. Inmiddels ben ik 10 jaar verder..

Nu ben ik sinds september 2023 nagenoeg niet meer aan het drinken en gebruiken, enkele uitschieters daargelaten. Ik merk nu dus dat mijn laatste hardnekkige angst als sneeuw voor de zon is verdwenen.. ik voel meer rust in mijn hoofd, raak niet meer zo snel overprikkeld. Ik kan hele lange stukken rijden zonder dat ik angst, onrust of negatieve gedachten voel opkomen. Ik denk dat dit komt door het stoppen met alcohol en drugs waardoor neutotransmitters weer in balans zijn.

Herkennen meer mensen zoiets? Angsten die verdwijnen door stoppen met alcohol of drugs? Vind het toch wel echt opmerkelijk en vooral heel erg fijn.

Is ook wel vrij logisch want die sero slurpers fucken alles op. Vroeg of laat komt iedereen er achter dat het te mooi is om waard te zijn. Dat gevoel heb ik altijd bij harddrugs gehad dat het te mooi is om waard te zijn het gevoel wat je krijgt

 

[Wesley01482]

Problemen, cravings etc kunnen wel helaas lang aanhouden als je gestopt bent. Bij mij na het stoppen van 3/4mmc/coke en alcohol na 2 weken verschil met betere slaap, en na 2 maanden pas mindere angst en meer zekerheid in mezelf. Het kan leuk zijn maar wekelijks gebruik of meer is het echt niet waard. Dit levert meer problemen op dan voordelen.

 

[Wesley01482]

Problemen, cravings etc kunnen wel helaas lang aanhouden als je gestopt bent. Bij mij na het stoppen van 3/4mmc/coke en alcohol na 2 weken verschil met betere slaap, en na 2 maanden pas mindere angst en meer zekerheid in mezelf. Het kan leuk zijn maar wekelijks gebruik of meer is het echt niet waard. Dit levert meer problemen op dan voordelen.

En bovendien kan ik sowieso niemand cathinones aanraden. Deze hebben voor mij (persoonlijk) veel meer cravings en problemen opgeleverd dan bijvoorbeeld een coke of mdma. Met cocaïne bijvoorbeeld kon ik na een halfje op een avond met wat biertjes wel stoppen. Met 3mmc wou ik alleen maar meer tot soms zelfs 24-36uur later, dat sloopte mij echt. Als je het nooit geprobeerd hebt hou het dan ook zo!