Locatie:Goa feest Dynamo Eindhoven en after party op een industrie terrein 23/02/2008
Zegel : onbekende herkomst (van een portugees)
Maaginhoud : Kapsalon(patat met kipvlees, sla en knoflooksaus in een bak gedonderd en flink roeren
) en een liter sinas
Trip maten: Poiman en Elf
Het was al best een tijd geleden dat ik met Elf getript had(ik noem hem Elf omdat hij echt op een Elfje lijkt in al zijn doen en laten) en dit was dan ook een uitstekende kans om dat met hem te doen. Trippen met Elf is een uitzonderlijke belevenis en iets wat ik dan ook graag doe. (Mijn 1ste trip was ook samen met Elf, misschien wel daarom). Na een heerlijke nacht van kroelen en knuffelen opgestaan om in den Haag de Poiman op te halen. Dat is voor mij ongeveer een uur rijden maar omdat ik niet wist waar hij woonde werd het anderhalf uur. Na een kleine show met de poi's waar Elf ook heel goed in is zijn we gaan eten. Ik ontmoette de Poiman voor het eerst en we konden het meteen goed vinden. Na een kleine dwaaltocht door den Haag naar wat eten, een tent gevonden en een bodem gelegd.
Na het eten naar Eindhoven gereden waar we onderweg op een parkeerplaats wat zuidafrikanen vermaakten met wat poi tricks. Na erg veel gezoek en gepuzzel in Eindhoven de locatie van het feest gevonden. Omdat Poiman moest optreden en Elf an passant ook uitgenodigd was om wat kunstjes te vertonen mochten we gratis naar binnen en in de backstage onze tassen kwijt. Het was nog erg rustig en de muziek kwam erg schreeuwerig op mij over.
Na een dwaaltocht de chill out gevonden en mijn contact balls uit gepakt. Ik oefen nu een week met de ballen en het gaat super goed. (als je wil weten wat contact juggling is kijk even op you tube. Zoeken op contact juggling) Ik verbaasde Elf met mijn vorderingen wat ik vermakelijk vond.
In de chill out kwam ik een oude bekende tegen die speed bij zich had en ik liet me over halen voor een lijn. Stom om te doen want ik zit in een ontwennings fase. Ik deed het stiekem en nam een heel klein beetje. Na een uur of twee kwam Elf in de grote zaal naar mij toe met een halve zegel en gaf die aan mij met de woorden dat ik niet meer moest snuiven. Ik vroeg hoe hij dat wist en hij zei dat de oude bekende het hem verteld had. Diep van binnen was ik een beetje boos maar begreep dat het eigenlijk beter was zo. Ik legde de zegel onder mijn tong en wachtte af. Nu ben ik ook zonder drugs een enorm energiek persoon en ik heb nog voordat ik de speed of de lsd nam mijn benen onder mijn gat vandaan gedanst. Het idee dat ik LSD nam gaf mij nog meer energie en ik was blij dat het niet zo druk was want ik danste heel fijn rond. (ik heb altijd veel ruimte nodig om te dansen).
Ik voelde ongeveer een kwartier later dat de LSD begon te werken en mijn hoofd vulde zich met gelukkige gedachten en ideeën. Over hoe fijn ik het wel niet vond dat ELf bij me was en dat hij net zo veel en intens van mij hield als ik van hem. Ik heb hem ontmoet op een cruciaal punt in mijn leven en daardoor hou ik nog meer van hem. De Poiman had ondertussen zijn optreden en de sierlijkheid spatte van het podium af. Ondertussen begon ik overal patronen te zien en ik zag ontzettend mooie mensen. De Goa was uitermate goed en ik plaatste nog de opmerking dat de muziek zo goed was dat je er niet over na hoefde te denken (Dat is erg goede muziek dus...
)
Na een kort overleg weer naar de chill out waar ik trippend nog niet geweest was. De muziek was als een warm bad en de deco's waren oogstrelend. Prachtige projecties op de muur en het was een aangename temperatuur. Na een fijn kopje chai thee, mijn handen gewarmd aan de beker,(altijd koude handen met drugs)weer de contact balls tevoorschijn getoverd. Elf had de dag ervoor in een winkel twee nieuwe ballen erbij gekocht die blacklight oplichtten. Samen met twee heldere, doorzichtige ballen maakten ze een mooi setje om mee te spelen. Door de trip werd ik nog veel beter met de ballen en ik kon moeiteloos te moeilijkste tricks doen. Mooi om te merken dat er mensen zijn die het ook willen proberen en ik leende ze dan ook vaak uit. Elf heeft hier geen problemen mee. Jou plezier is zijn plezier.
Het feestje duurde tot 4uur en dat was het dan ook redelijk snel afgelopen. Toen de lichten aan gingen was ik dan ook verbaasd dat het al zo laat was. Na een toegift van de DJ de spullen gepakt en met wat extra aanhang naar de auto gelopen. Ik wist niet precies waar de after was maar had wel een straatnaam gekregen van de organisator. Mijn tom tom heet het groot stratenboek van Shell uit 2004 en das niet echt fijn leesbaar als je aan het trippen bent. Ondertussn kwam ik erachter dat er 5 mensen mee wilden rijden in mijn golfje en 6 mensen in een oude auto gaat gewoon niet. Helaas moest ik C teleurstellen .Ik legde zo goed en zo kwaad als het ging uit waar en hoe hij lopen moest en propte iedereen in de auto. Nu is autorijden niet echt de simpelste bezigheid als je aan het trippen bent en een heel avontuur volgde. Na lang rond gereden te hebben kwamen we een groepje hippies tegen die zeker weten naar de after gingen. De grootste van het stel stelde voor om te ruilen met een jongen in de auto omdat ze naar zijn huis liepen voor zijn auto. Na een chaotische reis die voor mijn gevoel veel langer duurde dan noodzakelijk kwamen we allemaal toch aan bij de after.
Stel je een duister industrie terrein voor....
Stel je een pand voor wat al bijna 10 jaar leeg staat...
Geen verlichting, alleen binnen...
Wauw wat was dat een VETTE locatie.
Geen raam meer in de sponning. Oud en geen deco's nodig. Dit gebouw decoreerde zichzelf. Ik moest denken aan die underground raves die je in van die Amerikaanse films ziet. Ontzettend spooky en verassend rustig. De muziek was relaxed en nog 100x beter als in de Dynamo. Hier werd gedraaid met Liefde voor GOA. Geen dark shit maar een zweef tussen progressive en full on. Toen ik binnen kwam kreeg ik een overweldigende boost met energie. Ik knuffelde Elf bijna dood en zei dat ik zo super gelukkig was dat ik dit mocht mee maken samen met hem... Na de vrij gekomen energie er stevig uitgedanst te hebben op onderzoek door het gebouw. Het werd al een beetje licht en ik kwam nog meer dwaalichten tegen en samen gingen we verder. Ik kreeg spijt dat ik mijn kniptang niet mee genomen had want het hele gebouw zat nog vol met bedrading. (4,- de kilo now a days). Op een gegeven moment vonden Elf en ik een kast met een hoopje onder een deken. Het stonk er geweldig en Elf en ik schrokken ons rot toen bleek dat het een mens was!!! Na seconden van angstige vertwijfeling en een ferme schop tegen de hoop bleek het gelukkig nog te leven en te antwoorden. Angst zweet plakte tegen mijn rug en de opluchting in mijn stem was iets te goed te horen toen ik zei dat ik blij was dat hij ok was...
Na deze ervaring nog heel lang rondgedwaald en samen met Blieb(DJ) de bordjes van de deuren gesloopt (Elf heeft op zijn werk nu verkoopbinnendienst op zijn deur) ... (leuk om te weten dat overal nog sporen van het bedrijf zichbaar waren zoals stickers en tafels). Beneden bij de DJ boot waren posters opgehangen van een feestje uit 31/12/2003 waaruit ik concludeerde dat dit gebouw zo ongeveer al 10 jaar leeg staat. Waarschijnlijk veel tekno en hardcore feestjes en vond het tof om te zien dat er toch nog dingen heel waren gebleven en niet alles was kapot gemaakt. Het geheel gaf een ongelofelijk gevoel was spookachtigheid en gaf een extra dimensie aan het feestje. Eigenlijk was ik het feestje in de Dynamo al vergeten. Hier wou ik blijven!!!
Om een uur of 10 vroeg Elf of ik misschien zin had om weg te gaan. Ik keek om me heen en zag alleen maar speedfreaks en alcoholfreaks en vroeg ma af of het zin had om nog te blijven. Antwoord was nee. De trippers waren vertrokken en de mensen die over waren waren te ver heen om nog leuk gevonden te worden en we laadden de groep in in de auto...(leuk om te vertellen, ik had een rol met agecoins in mijn zak die ik ooit gevonden had, die heb ik samen met Elf over het parkeerterrein uitgestrooid met het idee dat alle tekno freaks wel zouden gaan rapen. Ze lijken tenslotte op 10 centen als je snel kijkt. ) Ik was alweer rustig aan het worden maar nog niet uitgetript. Na een bezoek aan het station van Eindhoven waar we twee mensen uit de auto kieperden in de richting van Den Haag gereden om de Poiman thuis te brengen. Ik heb genoten van de rit. Wat was de wereld prachtig, de bomen leken wel te dansen en de zon die door het wolkendek heen piepte was hartveroverend. In stilte genoot ik en vond het jammer dat er af en toe zo'n grote gele M de bomen rij ontsierde.
In den Haag aangekomen nog wat gegeten en ik plaatste de opmerking dat LSD zo heel anders is als coke of pillen. Vroeger als ik wauws was was iedereen gewoon van de kaart. Met LSD kan ik precies zien waarvan iedereen van de kaart is. Ik pikte de speedsnuivers en de pillen slikkers er gewoon uit. Vroeger zag je het verschil niet eens. Poiman en Elf vielen mij bij en de anekdotes waren niet van de lucht. We lieten de Poiman alleen omdat hij wou gaan slapen en 24 uur nadat we in den Haag aangekomen waren verlieten we deze stad weer
Bij mij thuis gekomen nog wat gerookt en een joint gedraaid, na een warme douche wilde Elf slapen. Omdat we besloten dat ik bij Elf zou slapen omdat hij weer moest werken maandag zou ik hem na een uurtje wakker maken. Na dit uur besprak ik met hem de andere vormen van trippen en hij vertelde dat een vriendin hem uitgenodigd van voor een aya sessie. Nu wil ik dit al heel lang doen en hij stelde voor mij te introduceren. Tevreden stapte ik in de auto waar ik nog steeds genoot van al het moois dat de natuur mij te bieden had. Ik zag veel vogels en omdat het al donker begon te worden waren er veel roofvogels op jacht. Elf was in een prachtige pose in slaap gevallen en praatte in zijn slaap waar ik om moest lachen.
Bij Elf thuis meteen tanden poetsen en naar bed maar ik kon de slaap niet vatten. Het was nog maar half 8 en ik moest eerst de trip een beetje verwerken. Ik dacht aan hoe belangrijk Elf voor me was op het moment en net als met mijn 1ste trip heb ik onbedaarlijk zitten huilen. Huilen van geluk wel te verstaan. Na een periode in mijn leven waarin alles misging heb ik eindelijk de juiste weg gevonden om gelukkig te zijn. Fijne mensen om me heen en een rustige thuisbasis met twee katten waar ik veel van hou. Nu ook nog blijkt dat Elf veel van me houdt kan ik mijn geluk niet op.
Het duurde lang tot ik zover bedaarde dat ik ook kon gaan slapen......
Ik hoop dat je hebt genoten van mijn report. Ik vind het altijd moeilijk om een report te schrijven omdat ik veel dingen moeilijk kan omschrijven. Gedachtes en gevoelens zijn ongrijpbare dingen maar met deze trip overheerste het geluksgevoel en ik hoop dat ik dat een klein beetje overgebracht heb.!!
Thnx for your time!!!
Lots of love
Drientje
Zegel : onbekende herkomst (van een portugees)
Maaginhoud : Kapsalon(patat met kipvlees, sla en knoflooksaus in een bak gedonderd en flink roeren
) en een liter sinasTrip maten: Poiman en Elf
Het was al best een tijd geleden dat ik met Elf getript had(ik noem hem Elf omdat hij echt op een Elfje lijkt in al zijn doen en laten) en dit was dan ook een uitstekende kans om dat met hem te doen. Trippen met Elf is een uitzonderlijke belevenis en iets wat ik dan ook graag doe. (Mijn 1ste trip was ook samen met Elf, misschien wel daarom). Na een heerlijke nacht van kroelen en knuffelen opgestaan om in den Haag de Poiman op te halen. Dat is voor mij ongeveer een uur rijden maar omdat ik niet wist waar hij woonde werd het anderhalf uur. Na een kleine show met de poi's waar Elf ook heel goed in is zijn we gaan eten. Ik ontmoette de Poiman voor het eerst en we konden het meteen goed vinden. Na een kleine dwaaltocht door den Haag naar wat eten, een tent gevonden en een bodem gelegd.
Na het eten naar Eindhoven gereden waar we onderweg op een parkeerplaats wat zuidafrikanen vermaakten met wat poi tricks. Na erg veel gezoek en gepuzzel in Eindhoven de locatie van het feest gevonden. Omdat Poiman moest optreden en Elf an passant ook uitgenodigd was om wat kunstjes te vertonen mochten we gratis naar binnen en in de backstage onze tassen kwijt. Het was nog erg rustig en de muziek kwam erg schreeuwerig op mij over.
Na een dwaaltocht de chill out gevonden en mijn contact balls uit gepakt. Ik oefen nu een week met de ballen en het gaat super goed. (als je wil weten wat contact juggling is kijk even op you tube. Zoeken op contact juggling) Ik verbaasde Elf met mijn vorderingen wat ik vermakelijk vond.
In de chill out kwam ik een oude bekende tegen die speed bij zich had en ik liet me over halen voor een lijn. Stom om te doen want ik zit in een ontwennings fase. Ik deed het stiekem en nam een heel klein beetje. Na een uur of twee kwam Elf in de grote zaal naar mij toe met een halve zegel en gaf die aan mij met de woorden dat ik niet meer moest snuiven. Ik vroeg hoe hij dat wist en hij zei dat de oude bekende het hem verteld had. Diep van binnen was ik een beetje boos maar begreep dat het eigenlijk beter was zo. Ik legde de zegel onder mijn tong en wachtte af. Nu ben ik ook zonder drugs een enorm energiek persoon en ik heb nog voordat ik de speed of de lsd nam mijn benen onder mijn gat vandaan gedanst. Het idee dat ik LSD nam gaf mij nog meer energie en ik was blij dat het niet zo druk was want ik danste heel fijn rond. (ik heb altijd veel ruimte nodig om te dansen).
Ik voelde ongeveer een kwartier later dat de LSD begon te werken en mijn hoofd vulde zich met gelukkige gedachten en ideeën. Over hoe fijn ik het wel niet vond dat ELf bij me was en dat hij net zo veel en intens van mij hield als ik van hem. Ik heb hem ontmoet op een cruciaal punt in mijn leven en daardoor hou ik nog meer van hem. De Poiman had ondertussen zijn optreden en de sierlijkheid spatte van het podium af. Ondertussen begon ik overal patronen te zien en ik zag ontzettend mooie mensen. De Goa was uitermate goed en ik plaatste nog de opmerking dat de muziek zo goed was dat je er niet over na hoefde te denken (Dat is erg goede muziek dus...
)Na een kort overleg weer naar de chill out waar ik trippend nog niet geweest was. De muziek was als een warm bad en de deco's waren oogstrelend. Prachtige projecties op de muur en het was een aangename temperatuur. Na een fijn kopje chai thee, mijn handen gewarmd aan de beker,(altijd koude handen met drugs)weer de contact balls tevoorschijn getoverd. Elf had de dag ervoor in een winkel twee nieuwe ballen erbij gekocht die blacklight oplichtten. Samen met twee heldere, doorzichtige ballen maakten ze een mooi setje om mee te spelen. Door de trip werd ik nog veel beter met de ballen en ik kon moeiteloos te moeilijkste tricks doen. Mooi om te merken dat er mensen zijn die het ook willen proberen en ik leende ze dan ook vaak uit. Elf heeft hier geen problemen mee. Jou plezier is zijn plezier.
Het feestje duurde tot 4uur en dat was het dan ook redelijk snel afgelopen. Toen de lichten aan gingen was ik dan ook verbaasd dat het al zo laat was. Na een toegift van de DJ de spullen gepakt en met wat extra aanhang naar de auto gelopen. Ik wist niet precies waar de after was maar had wel een straatnaam gekregen van de organisator. Mijn tom tom heet het groot stratenboek van Shell uit 2004 en das niet echt fijn leesbaar als je aan het trippen bent. Ondertussn kwam ik erachter dat er 5 mensen mee wilden rijden in mijn golfje en 6 mensen in een oude auto gaat gewoon niet. Helaas moest ik C teleurstellen .Ik legde zo goed en zo kwaad als het ging uit waar en hoe hij lopen moest en propte iedereen in de auto. Nu is autorijden niet echt de simpelste bezigheid als je aan het trippen bent en een heel avontuur volgde. Na lang rond gereden te hebben kwamen we een groepje hippies tegen die zeker weten naar de after gingen. De grootste van het stel stelde voor om te ruilen met een jongen in de auto omdat ze naar zijn huis liepen voor zijn auto. Na een chaotische reis die voor mijn gevoel veel langer duurde dan noodzakelijk kwamen we allemaal toch aan bij de after.
Stel je een duister industrie terrein voor....
Stel je een pand voor wat al bijna 10 jaar leeg staat...
Geen verlichting, alleen binnen...
Wauw wat was dat een VETTE locatie.
Geen raam meer in de sponning. Oud en geen deco's nodig. Dit gebouw decoreerde zichzelf. Ik moest denken aan die underground raves die je in van die Amerikaanse films ziet. Ontzettend spooky en verassend rustig. De muziek was relaxed en nog 100x beter als in de Dynamo. Hier werd gedraaid met Liefde voor GOA. Geen dark shit maar een zweef tussen progressive en full on. Toen ik binnen kwam kreeg ik een overweldigende boost met energie. Ik knuffelde Elf bijna dood en zei dat ik zo super gelukkig was dat ik dit mocht mee maken samen met hem... Na de vrij gekomen energie er stevig uitgedanst te hebben op onderzoek door het gebouw. Het werd al een beetje licht en ik kwam nog meer dwaalichten tegen en samen gingen we verder. Ik kreeg spijt dat ik mijn kniptang niet mee genomen had want het hele gebouw zat nog vol met bedrading. (4,- de kilo now a days). Op een gegeven moment vonden Elf en ik een kast met een hoopje onder een deken. Het stonk er geweldig en Elf en ik schrokken ons rot toen bleek dat het een mens was!!! Na seconden van angstige vertwijfeling en een ferme schop tegen de hoop bleek het gelukkig nog te leven en te antwoorden. Angst zweet plakte tegen mijn rug en de opluchting in mijn stem was iets te goed te horen toen ik zei dat ik blij was dat hij ok was...
Na deze ervaring nog heel lang rondgedwaald en samen met Blieb(DJ) de bordjes van de deuren gesloopt (Elf heeft op zijn werk nu verkoopbinnendienst op zijn deur
) ... (leuk om te weten dat overal nog sporen van het bedrijf zichbaar waren zoals stickers en tafels). Beneden bij de DJ boot waren posters opgehangen van een feestje uit 31/12/2003 waaruit ik concludeerde dat dit gebouw zo ongeveer al 10 jaar leeg staat. Waarschijnlijk veel tekno en hardcore feestjes en vond het tof om te zien dat er toch nog dingen heel waren gebleven en niet alles was kapot gemaakt. Het geheel gaf een ongelofelijk gevoel was spookachtigheid en gaf een extra dimensie aan het feestje. Eigenlijk was ik het feestje in de Dynamo al vergeten. Hier wou ik blijven!!!Om een uur of 10 vroeg Elf of ik misschien zin had om weg te gaan. Ik keek om me heen en zag alleen maar speedfreaks en alcoholfreaks en vroeg ma af of het zin had om nog te blijven. Antwoord was nee. De trippers waren vertrokken en de mensen die over waren waren te ver heen om nog leuk gevonden te worden en we laadden de groep in in de auto...(leuk om te vertellen, ik had een rol met agecoins in mijn zak die ik ooit gevonden had, die heb ik samen met Elf over het parkeerterrein uitgestrooid met het idee dat alle tekno freaks wel zouden gaan rapen. Ze lijken tenslotte op 10 centen als je snel kijkt.
) Ik was alweer rustig aan het worden maar nog niet uitgetript. Na een bezoek aan het station van Eindhoven waar we twee mensen uit de auto kieperden in de richting van Den Haag gereden om de Poiman thuis te brengen. Ik heb genoten van de rit. Wat was de wereld prachtig, de bomen leken wel te dansen en de zon die door het wolkendek heen piepte was hartveroverend. In stilte genoot ik en vond het jammer dat er af en toe zo'n grote gele M de bomen rij ontsierde.In den Haag aangekomen nog wat gegeten en ik plaatste de opmerking dat LSD zo heel anders is als coke of pillen. Vroeger als ik wauws was was iedereen gewoon van de kaart. Met LSD kan ik precies zien waarvan iedereen van de kaart is. Ik pikte de speedsnuivers en de pillen slikkers er gewoon uit. Vroeger zag je het verschil niet eens. Poiman en Elf vielen mij bij en de anekdotes waren niet van de lucht. We lieten de Poiman alleen omdat hij wou gaan slapen en 24 uur nadat we in den Haag aangekomen waren verlieten we deze stad weer
Bij mij thuis gekomen nog wat gerookt en een joint gedraaid, na een warme douche wilde Elf slapen. Omdat we besloten dat ik bij Elf zou slapen omdat hij weer moest werken maandag zou ik hem na een uurtje wakker maken. Na dit uur besprak ik met hem de andere vormen van trippen en hij vertelde dat een vriendin hem uitgenodigd van voor een aya sessie. Nu wil ik dit al heel lang doen en hij stelde voor mij te introduceren. Tevreden stapte ik in de auto waar ik nog steeds genoot van al het moois dat de natuur mij te bieden had. Ik zag veel vogels en omdat het al donker begon te worden waren er veel roofvogels op jacht. Elf was in een prachtige pose in slaap gevallen en praatte in zijn slaap waar ik om moest lachen.
Bij Elf thuis meteen tanden poetsen en naar bed maar ik kon de slaap niet vatten. Het was nog maar half 8 en ik moest eerst de trip een beetje verwerken. Ik dacht aan hoe belangrijk Elf voor me was op het moment en net als met mijn 1ste trip heb ik onbedaarlijk zitten huilen. Huilen van geluk wel te verstaan. Na een periode in mijn leven waarin alles misging heb ik eindelijk de juiste weg gevonden om gelukkig te zijn. Fijne mensen om me heen en een rustige thuisbasis met twee katten waar ik veel van hou. Nu ook nog blijkt dat Elf veel van me houdt kan ik mijn geluk niet op.
Het duurde lang tot ik zover bedaarde dat ik ook kon gaan slapen......
Ik hoop dat je hebt genoten van mijn report. Ik vind het altijd moeilijk om een report te schrijven omdat ik veel dingen moeilijk kan omschrijven. Gedachtes en gevoelens zijn ongrijpbare dingen maar met deze trip overheerste het geluksgevoel en ik hoop dat ik dat een klein beetje overgebracht heb.!!
Thnx for your time!!!
Lots of love
Drientje
