Clean blijven!
- Onderwerp starter r@r@
- Startdatum
r@r@
Wijs gebruiker
labradoor zei:
- Clean van alle drugs/medicijnen ben ik nu 4 maanden (en vier dagen
).- Clean van het drugsleventje ben ik deze maand al 5 jaar.
- En alcohol lust ik niet, dus drink ik niet.
En hoe het voelt heb ik uitvoerig beschreven in mijn vele posts, Labradoor (topics: "Clean blijven" en "Niet levensmoe, wel afkickmoe"): mijn zintuigen staan 24/7 op scherp (en dat verschil voel ik dus na maanden van 10 mg. Meet of 0,6 mg. Temgesic, kan je nagaan...), ik heb weer energie, kan weer de slappe lach hebben, geniet nog veel meer van mijn kinderen, geniet weer van mijn (nieuwe) werk, kan nu wél 4 dagen per week werken (i.p.v. 3 dagen), heb weer plezier in carrière maken, voel het weer (regen, onweer, zonnetje) letterlijk in me stromen; zó voelt het!
En Labradoor: je kan pas beoordelen of je niet onder invloed bent als je clean bent; dan pas merk je het verschil!
Hoihoi!
r@r@
Wijs gebruiker
speeseend zei:Clean zijn is voor mij clean van alles waar ik clean van wil zijn
Helemaal mee eens. En ik noem die onafhankelijkheid "eindelijk weer vrij kunnen zijn", maar eigenlijk bedoelen we hetzelfde!
r@r@
Wijs gebruiker
labradoor zei:
Kinderen zijn een hele goede reden om clean te worden. Maar uit ervaring weet ik nu dat je alleen clean BLIJFT als je het in de eerste plaats voor jezelf doet.
Ik blijf clean omdat ik dat wil. En het is idd een mooi iets dat als je goed voor jezelf zorgt, dat automatisch betekent dat je ook goed voor anderen kan zorgen. En in mijn geval horen mijn kinderen ook bij die anderen; bovenaan dat lijstje!
Ik was vaak clean van heroïne voor mijn kinderen, terwijl ik wél 10 mg. Meet of Temgesic slikte.
Maar compleet én blijvend clean werd ik pas toen ik het voor mezelf deed, omdat ik niet meer afhankelijk van welk stofje dan ook wil zijn. Om de simpele reden dat ik vrij wil blijven
En ja: dat ben je je kinderen verplicht, maar zeker jezelf!
Zo zie ik het
waar een wil is is een weg zeggen ze.
en dat is ook zo maar als ik een keer uitglij is dat niet het eind van de wereld.
ik glij af en toe uit en de volgende dag leef ik verder.
zolang het maar bij die uitglijder blijft en niemand ermee lastig valt is dat toch geen schande.
ik ben nou eenmaal verslavings gevoelig en heb op mijn manier ermee leren leven.
ik ben al lang blij dat het mijn leven niet meer beheers.
voor sommige mensen werkt het als een medicijn.
ik bewonder de mensen die keer op keer die strijd aangaan met allerlei therapien en afkickklinieken opname,keer op keer.dan ben je echt radeloos zeg,
en dat is ook zo maar als ik een keer uitglij is dat niet het eind van de wereld.
ik glij af en toe uit en de volgende dag leef ik verder.
zolang het maar bij die uitglijder blijft en niemand ermee lastig valt is dat toch geen schande.
ik ben nou eenmaal verslavings gevoelig en heb op mijn manier ermee leren leven.
ik ben al lang blij dat het mijn leven niet meer beheers.
voor sommige mensen werkt het als een medicijn.
ik bewonder de mensen die keer op keer die strijd aangaan met allerlei therapien en afkickklinieken opname,keer op keer.dan ben je echt radeloos zeg,
r@r@
Wijs gebruiker
speeseend zei:
Heb ik ook zo ervaren. Als je binnen een half jaar 7-10 keer allerlei programma's van binnen hebt gezien, met als "hoogtepunt" de uitgang, is er een behoorlijk dieptepunt voor nodig om het nog eens op te kunnen en willen brengen.
Voordeel ervan is dat áls je er dan aan toe bent voorgoed met die rotzooi te stoppen, je het goed voorbereidt (lichamelijk, mentaal, maar ook plannen in je agenda). Hoe langer je er mee bezig bent, hoe meer het verlangen komt altijd clean te willen blijven.
Erop terugkijkend? Het absolute dieptepunt heeft mij gemotiveerd van die rotzooi af te blijven...
Ook ik was op een punt gekomen dat ik dacht: als ik nu niets verander, is het een éénrichtingsweg met een nare eindbestemming.
Toen heb ik besloten een afslag te nemen en de andere kant op te gaan.
Daar heb ik dan ook naar gehandeld.
Maanden daarna was de volgende stap om ook te stoppen met m'n drugsgebruik.
Mijn uiteindelijke motivatie om echt te stoppen was vooral gericht met de ogen op de toekomst.
Wat ik niet meer wou, maar voornamelijk wat ik wél wou. En dat was voor mij niet te combineren met drugsgebruik...
Toen heb ik besloten een afslag te nemen en de andere kant op te gaan.
Daar heb ik dan ook naar gehandeld.
Maanden daarna was de volgende stap om ook te stoppen met m'n drugsgebruik.
Mijn uiteindelijke motivatie om echt te stoppen was vooral gericht met de ogen op de toekomst.
Wat ik niet meer wou, maar voornamelijk wat ik wél wou. En dat was voor mij niet te combineren met drugsgebruik...
r@r@
Wijs gebruiker
Hallo allemaal,
Hier weer even een update van R@.
Het gaat erg lekker allemaal. Ik ben nu al bijna 2 weken geleden begonnen met mn nieuwe baan; 4 dagen per week en net zo lang alleen met mijn 3 koters.
In het begin was ik een beetje bang dat het allemaal niet goed zou lopen, ik moet alles immers alleen doen. Maar het gaat goed! Wel 3x vertraging met de trein gehad (wisselstoring, kapotte bovenleiding en een kapotte trein), maar gelukkig konden mijn ouders de kinderen om 6 uur bij Gastouder en BSO ophalen.
Mijn werk is best zwaar, emotioneel. Ik werk met kinderen van ouders met ernstige verslavings- en/of psychiatrische problemen. Kinderen die mishandeld/verwaarloosd zijn. Dit is de plek waar ik wil werken en ik kan het ook, maar het is best wennen...
Ja, hoe gaat het met het clean zijn? Ik ben gelukkig, zeker ja. Geniet van mijn kinderen, mijn werk en van het feit dat mijn ontwikkeling in sneltreinvaart gaat nu, zo snel dat ik af en toe buiten adem raak van het tempo of het gevoel heb dat ik achter de feiten aanhol.
En af en toe bekruipt me het gevoel: is dit het nou? Carrière, kinderen, "een kind, een huis, een auto en elkaar...", net als in Doe Maar.
Ook dagdroom ik veel meer dan vroeger: beelden van mijn verleden, nu 5 jaar geleden, worden ndan als een film voor mijn ogen afgedraaid: ik in de Detox, de kinderen die zich huilend aan mij vastklampen, ik dagen op bed knetterstoned vol met zelfmedelijden omdat de kinderen een paar dagen vakantie vierden bij hun vader. Ik op straat met allemaal kloterige mannen met hun kloterige kinderzitjes achterin de auto, blablabla...
Ik heb nu veel afleiding, dus het wordt minder, maar soms denk ik: gaat dit ooit weg? Kan het nog minder worden of is dat niet haalbaar?
Ja ik ben gelukkig, maar het verleden kan je niet wegpoetsen, hoe clean ik ook ben nu; 100% (op koffie en sigaretten na dan ).
Dat weet ik, en ik accepteer dat, maar soms denk ik toch: "Waarom trut? Waarom deed je dat nou? Waarom?"
Hier weer even een update van R@.
Het gaat erg lekker allemaal. Ik ben nu al bijna 2 weken geleden begonnen met mn nieuwe baan; 4 dagen per week en net zo lang alleen met mijn 3 koters.
In het begin was ik een beetje bang dat het allemaal niet goed zou lopen, ik moet alles immers alleen doen. Maar het gaat goed! Wel 3x vertraging met de trein gehad (wisselstoring, kapotte bovenleiding en een kapotte trein), maar gelukkig konden mijn ouders de kinderen om 6 uur bij Gastouder en BSO ophalen.
Mijn werk is best zwaar, emotioneel. Ik werk met kinderen van ouders met ernstige verslavings- en/of psychiatrische problemen. Kinderen die mishandeld/verwaarloosd zijn. Dit is de plek waar ik wil werken en ik kan het ook, maar het is best wennen...
Ja, hoe gaat het met het clean zijn? Ik ben gelukkig, zeker ja. Geniet van mijn kinderen, mijn werk en van het feit dat mijn ontwikkeling in sneltreinvaart gaat nu, zo snel dat ik af en toe buiten adem raak van het tempo of het gevoel heb dat ik achter de feiten aanhol.
En af en toe bekruipt me het gevoel: is dit het nou? Carrière, kinderen, "een kind, een huis, een auto en elkaar...", net als in Doe Maar.
Ook dagdroom ik veel meer dan vroeger: beelden van mijn verleden, nu 5 jaar geleden, worden ndan als een film voor mijn ogen afgedraaid: ik in de Detox, de kinderen die zich huilend aan mij vastklampen, ik dagen op bed knetterstoned vol met zelfmedelijden omdat de kinderen een paar dagen vakantie vierden bij hun vader. Ik op straat met allemaal kloterige mannen met hun kloterige kinderzitjes achterin de auto, blablabla...
Ik heb nu veel afleiding, dus het wordt minder, maar soms denk ik: gaat dit ooit weg? Kan het nog minder worden of is dat niet haalbaar?
Ja ik ben gelukkig, maar het verleden kan je niet wegpoetsen, hoe clean ik ook ben nu; 100% (op koffie en sigaretten na dan
). Dat weet ik, en ik accepteer dat, maar soms denk ik toch: "Waarom trut? Waarom deed je dat nou? Waarom?"
Allereerst proficiat Rara, wat doe je het goed zeg!
Over die kinderen, die heb ik ook niet en voor mij zeker geen reden om minder gemotiveerd te zijn. Ik wil nog wat van m'n leven maken en doe het dus eindelijk, voor het eerst in mijn leven, voor mezelf. Juist als je het alleen voor je kinderen zou doen of wie dan ook dan krijg je juist die vreselijke strijd omdat je eigenlijk diep van binnen nog wilt gebruiken maar je vind dat het niet mag.
Toen ik 5 jaar geleden echt clean was voelde ik me echt niet happy omdat ik vond dat ik er vanaf moest. Bleef konstant trek houden. Rekende precies uit wanneer ik weer kon gebruiken zonder erg ziek te worden. Dat was dus 1 keer gebruiken en dan vervolgens weer 5 dagen niet.
Ik keek uit naar de dag dat het weer kon. Misschien was ik dan wel lichamelijk clean die paar dagen maar zeker niet geestelijk clean .Was er konstant mee bezig. Dus eigenlijk was ik helemaal niet clean. Dus succesvol clean zijn is ook verlost zijn van die alles overheersende trek.
God wat ben ik blij dat ik dat niet meer heb en dat de dope echt weg is uit m'n systeem. Tuurlijk komt het wel eens langs in mijn gedachten ,maar denk weer gelijk aan de gevolgen en dan is het snel over.
Dus ja, het kan zeker dat een verslaafde een moment krijgt dat hij er klaar mee is. Alleen duurde het bij mij 30 jaar. Maar het kan.
Over die kinderen, die heb ik ook niet en voor mij zeker geen reden om minder gemotiveerd te zijn. Ik wil nog wat van m'n leven maken en doe het dus eindelijk, voor het eerst in mijn leven, voor mezelf. Juist als je het alleen voor je kinderen zou doen of wie dan ook dan krijg je juist die vreselijke strijd omdat je eigenlijk diep van binnen nog wilt gebruiken maar je vind dat het niet mag.
Toen ik 5 jaar geleden echt clean was voelde ik me echt niet happy omdat ik vond dat ik er vanaf moest. Bleef konstant trek houden. Rekende precies uit wanneer ik weer kon gebruiken zonder erg ziek te worden. Dat was dus 1 keer gebruiken en dan vervolgens weer 5 dagen niet.
Ik keek uit naar de dag dat het weer kon. Misschien was ik dan wel lichamelijk clean die paar dagen maar zeker niet geestelijk clean .Was er konstant mee bezig. Dus eigenlijk was ik helemaal niet clean. Dus succesvol clean zijn is ook verlost zijn van die alles overheersende trek.
God wat ben ik blij dat ik dat niet meer heb en dat de dope echt weg is uit m'n systeem. Tuurlijk komt het wel eens langs in mijn gedachten ,maar denk weer gelijk aan de gevolgen en dan is het snel over.
Dus ja, het kan zeker dat een verslaafde een moment krijgt dat hij er klaar mee is. Alleen duurde het bij mij 30 jaar. Maar het kan.
r@r@
Wijs gebruiker
Precies! Ik werd clean vanaf het moment dat ik wist dat ik 2 weken zwanger was van mijn 1e kindje, nu bijna 10 jaar geleden.
Ik bleef 3 jaar helemaal clean (ook voor en tot een jaar na geboorte 2e kindje).
Toen teruggevallen (10 mg. Meet en af en toe hero) omdat ik mijn eigen echtscheiding niet kon handlen.
Bijna 6 jaar geleden begonnen met coke basen en een diep-in-de-goot periode van enkele maanden gekend.
Ik wilde mijn kinderen niet verliezen en werd clean van heroine en coke en het drugsleventje, 5 jaar geleden. Met nog een half jaar 7x Detox, Emilie Hoeve etc.
Na een jaar viel ik weer terug: precies wat jij zegt: af en toe gebruiken, uitrekenen, op- en afbouwen met Meet etc. Ik gebruikte weer elk weekend 1 keer en 2 keer per weekend af en toe.
Maar de trek bleef, het vechten tegen die onrust, tegen die drang bleef. Ik zat letterlijk de dagen af te tellen tot ik weer "mocht" (excuus toen: "Ik heb het zo toch goed onder controle? Prima toch?" Jaja...)
Nu een jaar geleden onder narcose afgekickt. Mijn oudste 2 kwamen definitief fulltime bij mij wonen (hun vader, mijn ex-man, vertrok naar het buitenland). In één keer van co-ouderschap )helft week en helft vakanties) naar fulltime met 3 kinderen (oudsten nu op basisschool en jongste van mijn huidige man is nu peuter).
Ik wilde afkicken omdat dat moest. Ik wilde graag fulltime voor de kinderen zorgen én 3 dagen per week blijven lesgeven in het onderwijs dus moest van mezelf clean zijn.
Maar inderdaad: weer na 3 maanden teruggevallen in Meet en Temgesic. En pas in februari van dit jaar was ik het definitief zat en wilde ik clean blijven voor mij; just me myself and I!
Ik kon pas afkicken in de Meivakantie (vanwege lesgeven en kinderen). "Je stelt het uit, want je wilt eigenlijk niet", dacht de therapeut aanvankelijk. Maar dat was en bleek niet waar. Ik had het helemaal gepland.
Ja, en nu ben ik 4 maanden clean, 12,5 jaar na mijn eerste heroïne!!!, en snap ik eindelijk echt het verschil tussen clean moeten worden voor anderen en clean willen blijven voor jezelf.
Want dat is precies waar het om draait en waar het verschil zit: het helemaal zelf willen, omdat jij dat wilt. Ik wil niet meer stilstaan, ik wil mezelf niet meer tekort doen, ik zorg goed voor mezelf, want dat ben ik waard.
Ik weet zeker dat mijn carrièreswitch er alles mee te maken heeft: 8 jaar lesgegeven en al enkele jaren wilde ik richting Jeugdzorg. Maar ik dacht: dat kan ik toch niet, ik heb alleen maar HBO (docent) diploma, dan had ik SPH moeten gaan doen, of: jaja, met mijn verleden zeker! Dat lukt me nooit etc. Ik heb nu meer zelfvertrouwen, ken mezelf beter, dus weet ook wat ik anderen kan bieden.
Het gaat bij clean zijn/blijven niet alleen om wel/niet onder invloed zijn (zoals Labradoor wel schreef), er gebeurt niet alleen medisch veel (lichamelijk herstel), maar innerlijk verander je ook.
Je weet beter wat je wilt en wat je kan. Je kan je gedachten beter ordenen en hebt het zelfvertrouwen, maar ook het reëel kunnen zijn, wat daarvoor nodig is.
Althans, zo voelt het voor mij...
Ja, en het is vaak een lang proces, jezelf eigenlijk weer herontdekken zonder dope.
Ik kan soms erg heftig reageren, iets wat tijdens mijn gebruik totaal afwezig was. Iedereen vond mij zo nuchter en relaxed. Jij maakt je nooit ergens druk over, zeiden ze. Nee dat hoefde ook niet, daar zorgde de dope wel voor. Omdat ik een totaal gebrek had aan zelfvertrouwen en niet voor mezelf op durfde te komen was het wel fijn dat dat dus ook niet hoefde als ik maar m'n dope had. Nu kom ik veel meer voor mezelf op en zeg het gewoon, soms denk ik ook wel eens"effe dimme" Nonna. Maar blijkbaar slaat het soms een beetje door na de andere kant en kan ik me erg druk maken over sommige dingen.'
En inderdaad begin ik steeds meer het gevoel te krijgen dat ik veel meer kan dan ik ooit dacht.
Vaak denk ik; nou wat hij(of zij) kan kan ik ook als ik zou willen.
En als ik hier op het forum lees denk ik ook vaak; Zo zeg wat een niveau, volgens mij zit er heel wat potentie. Dat vond ik vaak al in de afkickickcentra waar ik heb gezeten(maar liefst 3 keer),
drugsmensen zijn vaak intelligent, creatief, origineel, en een goed gevoel voor humor.
En wat je eerder zei over het gevoel Is dit het nou?"" Je gezin, je baan enz.
Ja dat is het nou, op dit moment.
Ik wilde altijd anders, niet het gewone dagelijkse leventje, de structuur van vroeg opstaan , werken, boodschappen doen en tv kijken en naar bed, Oh wat vond ik dat saai zeg!
En nu doe ik het zelf ook. En weet je wat? Het voelt toch beter.
Als je maar wel zorgt dat je ook dagelijks iets leuks hebt voor jezelf om naar uit te kijken, al is het maar een of ander progamma op tv. Dit is wel het leven zoals het nu is en daar probeer ik steeds meer voldoening uit te halen. Vroeger wilde ik altijd verder, beter, onbereikbaar, avontuur,anders, en dat gaf vaak ook frustratie. Vooral natuurlijk door de dope (ik zette mezelf schaakmat) . Je even onttrekken aan de dagelijkse sleur blijft lekker ,maar we moeten leren zonder dope het opnieuw in te richten. Maar Rara (en Yoro en anderen) het gaat de goeie kant op. En weer cliche...geduld, stap voor stap, en tijd zijn toch blijkbaar de sleutelwoorden in het proces van clean worden (zijn).
Ik kan soms erg heftig reageren, iets wat tijdens mijn gebruik totaal afwezig was. Iedereen vond mij zo nuchter en relaxed. Jij maakt je nooit ergens druk over, zeiden ze. Nee dat hoefde ook niet, daar zorgde de dope wel voor. Omdat ik een totaal gebrek had aan zelfvertrouwen en niet voor mezelf op durfde te komen was het wel fijn dat dat dus ook niet hoefde als ik maar m'n dope had. Nu kom ik veel meer voor mezelf op en zeg het gewoon, soms denk ik ook wel eens"effe dimme" Nonna. Maar blijkbaar slaat het soms een beetje door na de andere kant en kan ik me erg druk maken over sommige dingen.'
En inderdaad begin ik steeds meer het gevoel te krijgen dat ik veel meer kan dan ik ooit dacht.
Vaak denk ik; nou wat hij(of zij) kan kan ik ook als ik zou willen.
En als ik hier op het forum lees denk ik ook vaak; Zo zeg wat een niveau, volgens mij zit er heel wat potentie. Dat vond ik vaak al in de afkickickcentra waar ik heb gezeten(maar liefst 3 keer),
drugsmensen zijn vaak intelligent, creatief, origineel, en een goed gevoel voor humor.
En wat je eerder zei over het gevoel Is dit het nou?"" Je gezin, je baan enz.
Ja dat is het nou, op dit moment.
Ik wilde altijd anders, niet het gewone dagelijkse leventje, de structuur van vroeg opstaan , werken, boodschappen doen en tv kijken en naar bed, Oh wat vond ik dat saai zeg!
En nu doe ik het zelf ook. En weet je wat? Het voelt toch beter.
Als je maar wel zorgt dat je ook dagelijks iets leuks hebt voor jezelf om naar uit te kijken, al is het maar een of ander progamma op tv. Dit is wel het leven zoals het nu is en daar probeer ik steeds meer voldoening uit te halen. Vroeger wilde ik altijd verder, beter, onbereikbaar, avontuur,anders, en dat gaf vaak ook frustratie. Vooral natuurlijk door de dope (ik zette mezelf schaakmat) . Je even onttrekken aan de dagelijkse sleur blijft lekker ,maar we moeten leren zonder dope het opnieuw in te richten. Maar Rara (en Yoro en anderen) het gaat de goeie kant op. En weer cliche...geduld, stap voor stap, en tijd zijn toch blijkbaar de sleutelwoorden in het proces van clean worden (zijn).
r@r@
Wijs gebruiker
Wat een herkenning zeg! Ja idd, kleine dingen om je op te verheugen. Ik heb wat series op t.v. die ik echt niet wil missen (Criminal Minds etc.) en ik ga vanaf volgende week na, ff denken..., 8 jaar mijn hobby weer oppakken: cabaret.
Vanaf volgende week maandag (of woensdag; ik moet nog kiezen welke vereniging ) elke week lekker een leuke uitlaatklep. Twee weken per maand past mijn man op de kinderen die avonden en de andere twee weken onze nieuwe oppas.
Ja, je dromen weer laten uitkomen kan, je moet er alleen wel wat voor doen. Ik had via Marktplaats een oppas gevonden; kost even tijd een goeie te vinden, maar het is wél fijn (en nodig) om voor hobby of noodgevallen iemand achter de hand te hebben.
Ik ben ook voorzichiger nu. Ik ben al eens 3 jaar en éen keer 1 jaar helemaal clean geweest en soms denk ik: dat gaat me toch niet nog eens gebeuren, na zo'n lange tijd?
Maar dan denk ik weer aan hoe ik toen was, zo onzeker, met een man (mijn vorige huwelijk) die me mishandelde, of beter gezegd: de man die ik toeliet mij te mishandelen omdat ik zelf niet sterk genoeg was om grenzen te stellen. Oh, wat voelde ik me toen slachtoffer en oh wat had ik weinig geloof in mezelf.
Als ik daarnaar terugkijk denk ik: nog een wonder dat ik 3 jaar clean ben gebleven.
Ja, ik voel me oud op zulke momenten, doorleefd soms ook. En wijs ja, dat is weer het voordeel.
Ik denk veel na over mezelf en de keuzes die ik heb gemaakt sinds ik clean ben. En elke keer merk ik dat ik er steeds een beetje meer afstand van kan nemen, omdat er zoveel mooie herinneringen, prestaties en ontwikkelingen weer bijgekomen zijn.
Ik kom er wel; met kleine stapjes of soms hele grote, af en toe een stapje achteruit, maar komen zal ik er!
Nog even goed nieuws: de OTS van 2 jaar is nu definitief afgelopen (reden is dat BJZ er nu voldoende vertrouwen in heeft dat ik mijn kinderen, de oudste 2, voldoende bescherming kan bieden tegen mijn ex, hun vader)!!!
Ja, 2009 is mijn jaar!!!
Vanaf volgende week maandag (of woensdag; ik moet nog kiezen welke vereniging
) elke week lekker een leuke uitlaatklep. Twee weken per maand past mijn man op de kinderen die avonden en de andere twee weken onze nieuwe oppas.Ja, je dromen weer laten uitkomen kan, je moet er alleen wel wat voor doen. Ik had via Marktplaats een oppas gevonden; kost even tijd een goeie te vinden, maar het is wél fijn (en nodig) om voor hobby of noodgevallen iemand achter de hand te hebben.
Ik ben ook voorzichiger nu. Ik ben al eens 3 jaar en éen keer 1 jaar helemaal clean geweest en soms denk ik: dat gaat me toch niet nog eens gebeuren, na zo'n lange tijd?
Maar dan denk ik weer aan hoe ik toen was, zo onzeker, met een man (mijn vorige huwelijk) die me mishandelde, of beter gezegd: de man die ik toeliet mij te mishandelen omdat ik zelf niet sterk genoeg was om grenzen te stellen. Oh, wat voelde ik me toen slachtoffer en oh wat had ik weinig geloof in mezelf.
Als ik daarnaar terugkijk denk ik: nog een wonder dat ik 3 jaar clean ben gebleven.
Ja, ik voel me oud op zulke momenten, doorleefd soms ook. En wijs ja, dat is weer het voordeel.
Ik denk veel na over mezelf en de keuzes die ik heb gemaakt sinds ik clean ben. En elke keer merk ik dat ik er steeds een beetje meer afstand van kan nemen, omdat er zoveel mooie herinneringen, prestaties en ontwikkelingen weer bijgekomen zijn.
Ik kom er wel; met kleine stapjes of soms hele grote, af en toe een stapje achteruit, maar komen zal ik er!
Nog even goed nieuws: de OTS van 2 jaar is nu definitief afgelopen (reden is dat BJZ er nu voldoende vertrouwen in heeft dat ik mijn kinderen, de oudste 2, voldoende bescherming kan bieden tegen mijn ex, hun vader)!!!
Ja, 2009 is mijn jaar!!!
Zie hoeveel een mens kan als je maar gelooft in jezelf!
Dan snap je al bijna niet meer dat je je hebt laten mishandelen door je man.
Maar eigenlijk trek je , als je dope gebruikt, ook mensen aan die niet lekker in hun vel zitten dus een hoop negativiteit. Ik wil nu alleen nog maar mensen om me heen die positief zijn ingesteld en zin hebben om nog wat van hun leven te maken. Geen mensen meer die de energie uit je zuigen maar mensen waar je energie van krijgt.
En rara, goed om cabaret te gaan doen, vooral als je dat altijd al hebt gewild. Ik las wel vaker dat je daar erg graag naar kijkt.
Ken je de act van Xavier Guzman over verslaving?
Zat een paar maanden geleden te zappen toen ik hem zag met zijn voorstelling.
Hij zei: ik ben nu clean en iedereen denkt dus dat het goed met me gaat, maar het gaat helemaal niet goed........en toen was het even stil.
Het raakte me toen zo dat ik nog dacht; dit is autobiografisch of een heel dierbaar persoon van hem die verslaafd was. Later las ik dat hij zelf verslaafd was en toen begreep ik het helemaal.
Maar hij gaf zo goed weer wat iedereen wel herkend als je net clean bent, je voelt je nog zo onwennig met alles, en die enorme leegte, terwijl iedereen om je heen denkth het gaat zo goed ze gebruikt niet meer.
Gelukkig gaat het langzaamaan beter . Jij bent gelukkig al door die fase heen en ligt er een weg voor je open....
Dan snap je al bijna niet meer dat je je hebt laten mishandelen door je man.
Maar eigenlijk trek je , als je dope gebruikt, ook mensen aan die niet lekker in hun vel zitten dus een hoop negativiteit. Ik wil nu alleen nog maar mensen om me heen die positief zijn ingesteld en zin hebben om nog wat van hun leven te maken. Geen mensen meer die de energie uit je zuigen maar mensen waar je energie van krijgt.
En rara, goed om cabaret te gaan doen, vooral als je dat altijd al hebt gewild. Ik las wel vaker dat je daar erg graag naar kijkt.
Ken je de act van Xavier Guzman over verslaving?
Zat een paar maanden geleden te zappen toen ik hem zag met zijn voorstelling.
Hij zei: ik ben nu clean en iedereen denkt dus dat het goed met me gaat, maar het gaat helemaal niet goed........en toen was het even stil.
Het raakte me toen zo dat ik nog dacht; dit is autobiografisch of een heel dierbaar persoon van hem die verslaafd was. Later las ik dat hij zelf verslaafd was en toen begreep ik het helemaal.
Maar hij gaf zo goed weer wat iedereen wel herkend als je net clean bent, je voelt je nog zo onwennig met alles, en die enorme leegte, terwijl iedereen om je heen denkt
h het gaat zo goed ze gebruikt niet meer.Gelukkig gaat het langzaamaan beter . Jij bent gelukkig al door die fase heen en ligt er een weg voor je open....
wat gebeurd is is gebeurd en waarom je het gedaan heb is ook gebeurd.
je kan je beter bezig houden met waarom je nu clean bent en trots daarop zijn en van iedere dag met je kids genieten en trots zijn op je baan waar je veel kan betekenen voor die kinderen.
waarom je bent gaan gebruiken weet je denk ik wel diep van binnen en daarom kan je door je eigen ervaring die kinderen beter helpen en hopen dat zij zich later niet de vraag waarom heb ik dat gedaan hoeven af te vragen.
als je maar beseft waarom je nu clean ben en je kinderen datgene geeft wat jij niet kreeg.
je kan je beter bezig houden met waarom je nu clean bent en trots daarop zijn en van iedere dag met je kids genieten en trots zijn op je baan waar je veel kan betekenen voor die kinderen.
waarom je bent gaan gebruiken weet je denk ik wel diep van binnen en daarom kan je door je eigen ervaring die kinderen beter helpen en hopen dat zij zich later niet de vraag waarom heb ik dat gedaan hoeven af te vragen.
als je maar beseft waarom je nu clean ben en je kinderen datgene geeft wat jij niet kreeg.
r@r@
Wijs gebruiker
Hieronder een stuk tekst dat ik als PM naar wat mensen had verzonden (durfde het niet algemeen te posten, te moeilijk), maar mezelf toch een trap onder mn kont gegeven en nu dus toch gepost (thanx Speeseend ).
Het is bij dat ene trekje gebleven, gelukkig. Ik ben nog steeds heel kwetsbaar, dat wel. Heb geen echte trek of cravings of wat dan ook, maar wel nog steeds het gevoel "ik wil een hele week op bed liggen, krijg allemaal de tering blablabla", en ja, als ik eerlijk ben denk ik nu vooral "ik moet clean blijven" en dat is niet goed, dat weet ik, het moet weer worden "ik wil clean blijven", ja ik snap dat het verschil tussen die 2 veel uitmaakt, maar hoe het om te draaien???
Nou, dit was de tekst van enkele dagen geleden:
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben net terug gevallen. Ik heb één trekje genomen en zit hier strontmisselijk en kentterstoned te tikken en te denken: "Waarom vieze gore trut?!!!"
Ik weet eigenlijk ook wel waarom, het is geen excuus, dat weet ik, het mag ook geen excuus zijn, maar shiiiit, alles- de grond- is onder me weggevaagd.
Ik d8 alles aan te kunnen, idd; wat een zelfoverschatting. Ik ben sinds vorige week mijn baan kwijt, kan er niet te veel over zeggen, maar komt erop neer dat mijn man een kindje uit een vorige relatie heeft wat ook als client betrokken is bij mijn werkgever. Mijn werk bestond uit het begeleiden van kindjes (en hun gezin) zoals dat kindje.
Ik wist niet dat hij daar zat, had anders nooit gesolliciteerd. Maar vervangende baas geloofde dat niet, ben ontslagen in mijn proeftijd.
En 3 dagen geleden heeft mijn man te horen gekregen dat zijn contract ook niet wordt verlengd omdat "hij niet in het plaatje van het bedrijf past".
Ik heb alweer een nieuwe baan in dat vreselijke onderwijs, maar heel zwaar (laag niveau leerlingen), 2,5 uur reistijd per dag en ik verdien minder omdat ik maar korte dagen kan werken (ben alles aan reistijd kwijt). Dit is ook maar voor even; ziektevervanging.
We hebben verdomme 3 kinderen, een hoge hypotheek, de kinderen sporten, ik heb mijn theaterhobby, ik weet het even niet meer allemaal...
Ik weet nu ook niet meer waarom ik nou gebruikte net, heb na dat ene trekje de rest door gootsteen gespoeld, shiiiit, ik weet het ff niet meer allemaal... was 5 maanden clean, verdomme!!!
Ik durf dit niet eens te posten. Ik had geen trek de laatste dagen, maar herinner me wel dat ik dacht: R@, je bent van jezelf aan het afdrijven, geef aandacht aan jezelf, hoe voel JIJ je? Maar daar kwam ik niet aan toe om die vraag voor mezelf te beantwoorden; ik verloor mijn baan, kinderfeestjes, mijn man verloor zijn baan, kinderen kregen griep etc.
Ik kan deze terugval niet terugdraaien, moet ik nu helemaal opnieuw beginnen met tellen hoe lang ik clean was??? Ik weet het niet meer... ik weet het echt niet meer...
).Het is bij dat ene trekje gebleven, gelukkig. Ik ben nog steeds heel kwetsbaar, dat wel. Heb geen echte trek of cravings of wat dan ook, maar wel nog steeds het gevoel "ik wil een hele week op bed liggen, krijg allemaal de tering blablabla", en ja, als ik eerlijk ben denk ik nu vooral "ik moet clean blijven" en dat is niet goed, dat weet ik, het moet weer worden "ik wil clean blijven", ja ik snap dat het verschil tussen die 2 veel uitmaakt, maar hoe het om te draaien???
Nou, dit was de tekst van enkele dagen geleden:
Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik ben net terug gevallen. Ik heb één trekje genomen en zit hier strontmisselijk en kentterstoned te tikken en te denken: "Waarom vieze gore trut?!!!"
Ik weet eigenlijk ook wel waarom, het is geen excuus, dat weet ik, het mag ook geen excuus zijn, maar shiiiit, alles- de grond- is onder me weggevaagd.
Ik d8 alles aan te kunnen, idd; wat een zelfoverschatting. Ik ben sinds vorige week mijn baan kwijt, kan er niet te veel over zeggen, maar komt erop neer dat mijn man een kindje uit een vorige relatie heeft wat ook als client betrokken is bij mijn werkgever. Mijn werk bestond uit het begeleiden van kindjes (en hun gezin) zoals dat kindje.
Ik wist niet dat hij daar zat, had anders nooit gesolliciteerd. Maar vervangende baas geloofde dat niet, ben ontslagen in mijn proeftijd.
En 3 dagen geleden heeft mijn man te horen gekregen dat zijn contract ook niet wordt verlengd omdat "hij niet in het plaatje van het bedrijf past".
Ik heb alweer een nieuwe baan in dat vreselijke onderwijs, maar heel zwaar (laag niveau leerlingen), 2,5 uur reistijd per dag en ik verdien minder omdat ik maar korte dagen kan werken (ben alles aan reistijd kwijt). Dit is ook maar voor even; ziektevervanging.
We hebben verdomme 3 kinderen, een hoge hypotheek, de kinderen sporten, ik heb mijn theaterhobby, ik weet het even niet meer allemaal...
Ik weet nu ook niet meer waarom ik nou gebruikte net, heb na dat ene trekje de rest door gootsteen gespoeld, shiiiit, ik weet het ff niet meer allemaal... was 5 maanden clean, verdomme!!!
Ik durf dit niet eens te posten. Ik had geen trek de laatste dagen, maar herinner me wel dat ik dacht: R@, je bent van jezelf aan het afdrijven, geef aandacht aan jezelf, hoe voel JIJ je? Maar daar kwam ik niet aan toe om die vraag voor mezelf te beantwoorden; ik verloor mijn baan, kinderfeestjes, mijn man verloor zijn baan, kinderen kregen griep etc.
Ik kan deze terugval niet terugdraaien, moet ik nu helemaal opnieuw beginnen met tellen hoe lang ik clean was??? Ik weet het niet meer... ik weet het echt niet meer...
r@r@
Wijs gebruiker
Ik begin nu langzaam weer het gevoel van "R@-power" terug te krijgen. Alsof het leven en de kracht langzaamaan weer terugkomen, waaraan ik zo gewend was geraakt de laatste 5 maanden, jawel, want 3 oktober had ik 5 maanden clean geweest.
Ik heb mezelf voorgenomen (als soort extra motivatie ofzo) dat nu ik heb besloten dat het 1 trekje was en dat het daarbij blijft, ik voor mezelf door mag tellen met al die maanden.
Noem het gerust mezelf belazeren, dat is het niet hoor (anders had ik het toch ook niet gepost), maar die 5 maanden staan voor wat ik al kon en doordat ik weet wat ik al kon, kan ik ook meer geloven in wat ik nog kan gaan neerzetten.
Dus: daar gaat 'ie: ik ben nu 5 maanden en 1 dag clean (op 1 trekje na dan )
En dat ene trekje zal ik niet vergeten, zeker niet, want dat trekje moet ik volledig gaan begrijpen om ervoor te zorgen dat het niet meer gaat gebeuren.
Ik weet wel al dat ik al vaak opnieuw ben begonnen, te vaak denk ik wel eens, en dat ik dat af en toe zóóó vermoeiend vind. Heb al eens mijn prachtige baan in het Speciaal Onderwijs verloren doordat ex rechtbankstukken naar werkgever zond. Dat (in combinatie met moeder kanker en abortus) zorgde toen ook na een jaar voor een terugval. Of beter gezegd: niet die voorvallen waren de oorzaak, maar het feit dat ik er niet mee kon omgaan.
Ik weet dat ik niet meer dezelfde ben als toen, ik ben ouder, wijzer (hoop ik ) en 1 trekje mag niet een excuus zijn om dan maar gelijk te denken: zie je wel, ik kan het niet, krijg ook maar de fuck, ik ga weer aan die rotzooi.
Dat ga ik dus juist niet doen! Ik moet niet clean blijven, ik wil het! Zo!
En nu dat gevoel vasthouden, ik merk dat schrijven mij al erg helpt!
Op naar de volgende volledig-clean-blijven-maanden!
terug te krijgen. Alsof het leven en de kracht langzaamaan weer terugkomen, waaraan ik zo gewend was geraakt de laatste 5 maanden, jawel, want 3 oktober had ik 5 maanden clean geweest.Ik heb mezelf voorgenomen (als soort extra motivatie ofzo) dat nu ik heb besloten dat het 1 trekje was en dat het daarbij blijft, ik voor mezelf door mag tellen met al die maanden.
Noem het gerust mezelf belazeren, dat is het niet hoor (anders had ik het toch ook niet gepost), maar die 5 maanden staan voor wat ik al kon en doordat ik weet wat ik al kon, kan ik ook meer geloven in wat ik nog kan gaan neerzetten.
Dus: daar gaat 'ie: ik ben nu 5 maanden en 1 dag clean (op 1 trekje na dan
)En dat ene trekje zal ik niet vergeten, zeker niet, want dat trekje moet ik volledig gaan begrijpen om ervoor te zorgen dat het niet meer gaat gebeuren.
Ik weet wel al dat ik al vaak opnieuw ben begonnen, te vaak denk ik wel eens, en dat ik dat af en toe zóóó vermoeiend vind. Heb al eens mijn prachtige baan in het Speciaal Onderwijs verloren doordat ex rechtbankstukken naar werkgever zond. Dat (in combinatie met moeder kanker en abortus) zorgde toen ook na een jaar voor een terugval. Of beter gezegd: niet die voorvallen waren de oorzaak, maar het feit dat ik er niet mee kon omgaan.
Ik weet dat ik niet meer dezelfde ben als toen, ik ben ouder, wijzer (hoop ik
) en 1 trekje mag niet een excuus zijn om dan maar gelijk te denken: zie je wel, ik kan het niet, krijg ook maar de fuck, ik ga weer aan die rotzooi.Dat ga ik dus juist niet doen! Ik moet niet clean blijven, ik wil het! Zo!
En nu dat gevoel vasthouden, ik merk dat schrijven mij al erg helpt!
Op naar de volgende volledig-clean-blijven-maanden!
Helemaal mee eens!
blijf niet terugkijken naar dat ene moment dat je het even niet meer aan kon, en jezelf liet verleiden tot dat ene slippertje.
Kijk eerder terug op hoe sterk je bent geweest de laatste maanden.
Hoeveel je bent gegroeid en hoeveel je jezelf opnieuw hebt leren kennen.
Laat het gewoon een les geweest zijn, leer er van en ga verder waar je gebleven was.
Ik weet nu zelf ook dat het moeilijk is om clean te blijven wanneer de tegenslagen in het leven om de hoek komen kijken. Daar mee omgaan is iets waar zowel jij als ikzelf ( en velen met ons) mee om moeten leren gaan. makkelijk is het niet, maar onmogelijk zeker niet!
Ik heb er wel vertrouwen in, en Ik vind dat je nog steeds trots mag zijn op jezelf.
Niet opgeven meid, zorg goed voor jezelf!
blijf niet terugkijken naar dat ene moment dat je het even niet meer aan kon, en jezelf liet verleiden tot dat ene slippertje.
Kijk eerder terug op hoe sterk je bent geweest de laatste maanden.
Hoeveel je bent gegroeid en hoeveel je jezelf opnieuw hebt leren kennen.
Laat het gewoon een les geweest zijn, leer er van en ga verder waar je gebleven was.
Ik weet nu zelf ook dat het moeilijk is om clean te blijven wanneer de tegenslagen in het leven om de hoek komen kijken. Daar mee omgaan is iets waar zowel jij als ikzelf ( en velen met ons) mee om moeten leren gaan. makkelijk is het niet, maar onmogelijk zeker niet!
Ik heb er wel vertrouwen in, en Ik vind dat je nog steeds trots mag zijn op jezelf.
Niet opgeven meid, zorg goed voor jezelf!
r@r@
Wijs gebruiker
Thanxx allemaal, doet me goed
En Nonna: om jouw vraag in je PM te beantwoorden: Nee, lekker was het niet. Ik was kotsmisselijk, heb ook veel overgegeven (was op een gegeven moment niets over, dus werd heel zuur, echt heel goor) en gewoon zó knetterstoned dat het niet eens in de buurt van lekker kwam.
Maar na die ergste klap heb ik toch heel diep geslapen en de volgende dag werd ik 's avonds pas ziek. Het gevoel overdag was, eerlijk is eerlijk, toch wel even fijn. Moeilijk om toe te geven, maar ja, toch wel even fijn. Ik stond wat verder van mezelf, van al mijn onrust en onzekerheid, wanhoop etc. af.
Dat was ik kennelijk toch vergeten dat DAT juist zo aantrekt in die troep. Als ik me goed voel, heb ik het niet nodig en als het even slechter gaat ook niet, dat heb ik wel bewezen.
Maar als alles wat ik heb opgebouwd met mijn hele gezin als een kaartenhuis in elkaar dreigt te zakken ("Ons huis! Onze hypotheek!") en die baan waar ik zó gelukkig was en waar eindelijk alles op z'n plek viel, ja, kennelijk was dat genoeg.
Wel griezelig, dat het toch zo broos was allemaal.
Maar goed, blijkbaar was dit nodig om me alert te houden, ik kan het nu toch niet meer veranderen. En erover schrijven helpt mij enorm, merk ik weer.
Ik blijf clean ja (ik schrijf het lekker vaak op, voelt ook goed ), dat blijf ik.
Ik ga verder en ja, ik had vorige week (vóórdat mijn man zijn slechte bericht kreeg) al wat sollicitaties de deur uit gedaan.
Had weer een stapel dikke pillen (leesvoer, bedoel ik) om me heen en lees veel, grote pot brandnetelthee erbij en ik ga weer verder.
"Even slikken en weer doorgaan", zong Marco Borsato. Dat doe ik nu ook.
Truste allemaal!
En Nonna: om jouw vraag in je PM te beantwoorden: Nee, lekker was het niet. Ik was kotsmisselijk, heb ook veel overgegeven (was op een gegeven moment niets over, dus werd heel zuur, echt heel goor) en gewoon zó knetterstoned dat het niet eens in de buurt van lekker kwam.
Maar na die ergste klap heb ik toch heel diep geslapen en de volgende dag werd ik 's avonds pas ziek. Het gevoel overdag was, eerlijk is eerlijk, toch wel even fijn. Moeilijk om toe te geven, maar ja, toch wel even fijn. Ik stond wat verder van mezelf, van al mijn onrust en onzekerheid, wanhoop etc. af.
Dat was ik kennelijk toch vergeten dat DAT juist zo aantrekt in die troep. Als ik me goed voel, heb ik het niet nodig en als het even slechter gaat ook niet, dat heb ik wel bewezen.
Maar als alles wat ik heb opgebouwd met mijn hele gezin als een kaartenhuis in elkaar dreigt te zakken ("Ons huis! Onze hypotheek!") en die baan waar ik zó gelukkig was en waar eindelijk alles op z'n plek viel, ja, kennelijk was dat genoeg.
Wel griezelig, dat het toch zo broos was allemaal.
Maar goed, blijkbaar was dit nodig om me alert te houden, ik kan het nu toch niet meer veranderen. En erover schrijven helpt mij enorm, merk ik weer.
Ik blijf clean ja (ik schrijf het lekker vaak op, voelt ook goed
), dat blijf ik.Ik ga verder en ja, ik had vorige week (vóórdat mijn man zijn slechte bericht kreeg) al wat sollicitaties de deur uit gedaan.
Had weer een stapel dikke pillen (leesvoer, bedoel ik
) om me heen en lees veel, grote pot brandnetelthee erbij en ik ga weer verder."Even slikken en weer doorgaan", zong Marco Borsato. Dat doe ik nu ook.
Truste allemaal!
Goed dat je het nu wat positiever benaderd, want het feit blijft staan dat je 5 mnd. clean bent(op dat ene trekje na dan).
Onthou maar goed hoe niet lekker het was en hoe ziek je er van werd mocht je weer trek krijgen. Bij mij hielp dat altijd(en nog steeds) erg goed. Word zelfs al misselijk bij de gedachte aan die vieze smaak van dope. Weet niet hoe het nu is (ben er al 2 jaar uit) maar de dope van de laatste jaren is soms zo sterk en goor van smaak dat je letterlijk kotsziek wordt van een trekje als je al een tijdje clean bent. Misschien alleen maar goed voor ons om het dan maar vooral te laten. Of misschien word ik oud en kan ik er niet goed meer tegen!?
En ja, toch effe die rust in je kop is erg lekker. Dat is toch vooral blijkbaar waarom we verslaafd zijn geraakt en dat onrust en teleurstellingen in ons leven grote valkuilen zijn.
Onthou maar goed hoe niet lekker het was en hoe ziek je er van werd mocht je weer trek krijgen. Bij mij hielp dat altijd(en nog steeds) erg goed. Word zelfs al misselijk bij de gedachte aan die vieze smaak van dope. Weet niet hoe het nu is (ben er al 2 jaar uit) maar de dope van de laatste jaren is soms zo sterk en goor van smaak dat je letterlijk kotsziek wordt van een trekje als je al een tijdje clean bent. Misschien alleen maar goed voor ons om het dan maar vooral te laten. Of misschien word ik oud en kan ik er niet goed meer tegen!?
En ja, toch effe die rust in je kop is erg lekker. Dat is toch vooral blijkbaar waarom we verslaafd zijn geraakt en dat onrust en teleurstellingen in ons leven grote valkuilen zijn.
r@r@
Wijs gebruiker
Ook weer heel herkenbaar ja: het kotsmisselijk worden als je aan de geur denkt.
Toen ik jaren geleden nog shotte gaf ik altijd over tijdens het klaarmaken van mijn shot. Beetje goor verhaal: maar tijdens het bereiden had ik dus naast de bank waar ik zat, een kotsbakje. Ik kon geen shot voorbereiden zonder over te geven.
Toen ik voorgoed stopte met shotten en overging op roken, ging het overgeven voorbij.
Maar elke keer als ik na een tijd clean zijn weer terugviel (vanaf enkele maanden, zeg maar) gaf ik de eerste keren weer heel erg over, tijdens het voorbereiden van het roken dus.
Vorige week ook weer. Ik snap dat nog steeds niet: is het louter en alleen aangeleerd gedrag (zo van: één keer kotsen; lichaam leert het als gewoonte, dus altijd kotsen) of heeft het te maken van een soort onbewust verzet van onze geest tegen die troep waardoor het lichaam dat vertaalt in misselijkheid/overgeven: als signaal van die troep dus letterlijk afstoten ofzo?
Welke van de 2 oorzaken? Ik weet het niet. Misschien beide?
Herkenbaar?
Toen ik jaren geleden nog shotte gaf ik altijd over tijdens het klaarmaken van mijn shot. Beetje goor verhaal: maar tijdens het bereiden had ik dus naast de bank waar ik zat, een kotsbakje. Ik kon geen shot voorbereiden zonder over te geven.
Toen ik voorgoed stopte met shotten en overging op roken, ging het overgeven voorbij.
Maar elke keer als ik na een tijd clean zijn weer terugviel (vanaf enkele maanden, zeg maar) gaf ik de eerste keren weer heel erg over, tijdens het voorbereiden van het roken dus.
Vorige week ook weer. Ik snap dat nog steeds niet: is het louter en alleen aangeleerd gedrag (zo van: één keer kotsen; lichaam leert het als gewoonte, dus altijd kotsen) of heeft het te maken van een soort onbewust verzet van onze geest tegen die troep waardoor het lichaam dat vertaalt in misselijkheid/overgeven: als signaal van die troep dus letterlijk afstoten ofzo?
Welke van de 2 oorzaken? Ik weet het niet. Misschien beide?
Herkenbaar?
als ik er aan terug denk vraag ik me echt af hoe ik daar mee doorgegaan ben want ik heb het 1e jaar alleen maar gekotst en dat deed iedereen.zo misselijk werd ik ervan.maar die uitwerking daarna van rust.gek eigenlijk dat je weet dat je over je nek gaat maar toch iedere x doen.
goed dat je gewoon door gaat.ik glij ook wel eens uit maar wel gelijk weer opstaan en niet blijven liggen.voor mij ben je ook al 5 mnd clean.
goed dat je gewoon door gaat.ik glij ook wel eens uit maar wel gelijk weer opstaan en niet blijven liggen.voor mij ben je ook al 5 mnd clean.
Ja, bizar gewoon!
Ik had ook in het begin van gebruikerstijd konstant dat ik moest kotsen. Van 68 kilo naar 48 kilo in half jaar tijd. Vond het niet eens zo'n punt eigenlijk, was ik gelijk erg slank! Wat heet.....
nu denk ik: je was graatmager, bah!
Maar ja, je kreeg er ook wat voor terug. Je werd beloond door de heerlijke warme rush en de rust in je hoofd, daar ging het om.
Dus Ra, ik denk vooral het eerste omdat, als je eenmaal flink gekotst hebt na je eerst trekje ,je hersenen daar op blijven reageren.
De tweede misschien ook wel, alleen vroeger wilde ik gebruiken en toen had ik het ook.
Ik had ook in het begin van gebruikerstijd konstant dat ik moest kotsen. Van 68 kilo naar 48 kilo in half jaar tijd. Vond het niet eens zo'n punt eigenlijk, was ik gelijk erg slank! Wat heet.....
nu denk ik: je was graatmager, bah!
Maar ja, je kreeg er ook wat voor terug. Je werd beloond door de heerlijke warme rush en de rust in je hoofd, daar ging het om.
Dus Ra, ik denk vooral het eerste omdat, als je eenmaal flink gekotst hebt na je eerst trekje ,je hersenen daar op blijven reageren.
De tweede misschien ook wel, alleen vroeger wilde ik gebruiken en toen had ik het ook.
Wat heeft iedereen toch met dat kotsen?! Ik was elke morgen wel misselijk bij het wakker worden, maar dat was dan omdat ik waarschijnlijk wat teveel gerookt had. Als ik terugdenk ben ik nog nooit daadwerkelijk over mijn gier gegaan. Ook niet tijdens het afkicken / ziek zijn.
Misschien ben ik wel een nep-verslaafde geweest. Al die jaren lang gewoon geen Hero gebruikt en ' ziek' tussen de oren geweest Het valt immers niet te bewijzen dat het wel echt was.
Misschien ben ik wel een nep-verslaafde geweest. Al die jaren lang gewoon geen Hero gebruikt en ' ziek' tussen de oren geweest
Het valt immers niet te bewijzen dat het wel echt was. Zal wel meevallen denk ik Eend, een ieder reageert er blijkbaar anders op.
Ook ik heb nog nooit gekotst voor, tijdens of na het chinesen, en ook niet tijdens de afkick.´
Wel een enkele keer van het basen, maar van bruin nog nooit.
Terwijl er anderen waren in die periode die keer op keer iedere keer moesten kotsen van het chinesen.
Zal een stukje tussen de oortjes zitten, maar voor een deel ook hoe je lichaam er op reageerd. Misschien komt het omdat ik die gore smaak van bruin juist erg lekker vond.
Hoe goorder hoe beter. Die smaak alsof je net een dode gier had gebeft, heerlijk...
Maar ik kan me voorstellen dat wanneer je die smaak juist heel vies vind dat je dan eerder moet kotsen.
Ook ik heb nog nooit gekotst voor, tijdens of na het chinesen, en ook niet tijdens de afkick.´
Wel een enkele keer van het basen, maar van bruin nog nooit.
Terwijl er anderen waren in die periode die keer op keer iedere keer moesten kotsen van het chinesen.
Zal een stukje tussen de oortjes zitten, maar voor een deel ook hoe je lichaam er op reageerd. Misschien komt het omdat ik die gore smaak van bruin juist erg lekker vond.
Hoe goorder hoe beter. Die smaak alsof je net een dode gier had gebeft, heerlijk...
Maar ik kan me voorstellen dat wanneer je die smaak juist heel vies vind dat je dan eerder moet kotsen.
Misschien kotsen vrouwen sneller? Mijn vriend had er ook nooit last van.
De geur en smaak van dope kan zo verschillen. Ik kan me nog de Chinese hero herinneren uit de jaren 70. Beetje roze van kleur en ze noemden het""Pink Elefant"". De smaak was zacht en wat zoet en de geur ook, erg lekker.
Toen kwam de Turkse hero en die was (vond ik) vies. Sterk bitter, donker van kleur en scherp in de keel.
Iraanse hero was weer lichter van kleur en zachter van smaak, dus die vond ik weer lekker.
Afghaanse dope kan ook vaak weer donkerder van kleur zijn met een sterke bittere smaak en scherp in de keel.
Er is ooit "bauxiet"geweest, zo noemden de Surinamers het omdat het de kleur van bauxiet had wat in hun land veel voor handen is. Oranje-bruin. Dit vond ik weer vies smaken.
Zo konden er 0ok allerlei geurtjes aanhangen van bijv. parfum en benzine. Afhankelijk van waar de dope in was vervoerd.
Dus er zijn nogal verschillende smaken en geuren. Van heeel vies tot heeel lekker.
Ik zelf hield van lichte kleur en zachte smaak. En niet van heel donkere kleur met gore smaak en scherp in de keel. Soms stikte ik er zowat in. En van die dope dus kon ik kotsneigingen krijgen(vooral als ik erg ziek was). Maar de dope van de laatse jaren, Afghaanse volgens mij, is wel erg sterk. Geef mij maar de wat lichtere varianten. Maar wat zit ik nou te lullen, ik hoef het niet meer!
De geur en smaak van dope kan zo verschillen. Ik kan me nog de Chinese hero herinneren uit de jaren 70. Beetje roze van kleur en ze noemden het""Pink Elefant"". De smaak was zacht en wat zoet en de geur ook, erg lekker.
Toen kwam de Turkse hero en die was (vond ik) vies. Sterk bitter, donker van kleur en scherp in de keel.
Iraanse hero was weer lichter van kleur en zachter van smaak, dus die vond ik weer lekker.
Afghaanse dope kan ook vaak weer donkerder van kleur zijn met een sterke bittere smaak en scherp in de keel.
Er is ooit "bauxiet"geweest, zo noemden de Surinamers het omdat het de kleur van bauxiet had wat in hun land veel voor handen is. Oranje-bruin. Dit vond ik weer vies smaken.
Zo konden er 0ok allerlei geurtjes aanhangen van bijv. parfum en benzine. Afhankelijk van waar de dope in was vervoerd.
Dus er zijn nogal verschillende smaken en geuren. Van heeel vies tot heeel lekker.
Ik zelf hield van lichte kleur en zachte smaak. En niet van heel donkere kleur met gore smaak en scherp in de keel. Soms stikte ik er zowat in. En van die dope dus kon ik kotsneigingen krijgen(vooral als ik erg ziek was). Maar de dope van de laatse jaren, Afghaanse volgens mij, is wel erg sterk. Geef mij maar de wat lichtere varianten. Maar wat zit ik nou te lullen, ik hoef het niet meer!
Wat een topic, ik ben bij het begin begonnen en had na de eerste bladzijde hypomanische posts van de TS al het voorgevoel dat er een terugvalletje aan zat te komen. Helaas werd dat ook nog bevestigd.
R@r@, ik ben heel erg blij voor je. Als je het 'clean zijn' zo erg uitbuit. Dan is het gat als dat gelukkige gevoel weg is, want geloof me, dat is tijdelijk, heel erg groot. Het is een bekend verhaal en het gebeurt de beste. Wat ga je doen als je er niet meer zo blij om kan zijn? Kijk daarvoor uit! Het is een grote valkuil waar je NU AL in gevallen bent.
R@r@, ik ben heel erg blij voor je. Als je het 'clean zijn' zo erg uitbuit. Dan is het gat als dat gelukkige gevoel weg is, want geloof me, dat is tijdelijk, heel erg groot. Het is een bekend verhaal en het gebeurt de beste. Wat ga je doen als je er niet meer zo blij om kan zijn? Kijk daarvoor uit! Het is een grote valkuil waar je NU AL in gevallen bent.
r@r@
Wijs gebruiker
Opium&Rum zei:
Wat een aannames op een rij, zeg!
Ik ben al eens eerder 3 jaar achtereen en 1x 1 jaar achtereen volledig clean geweest en alle keren ging het bij mij precies hetzelfde: tijdens de afkick emotioneel behoorlijk stuiteren, na de afkick de eerste weken (tot maand of 2-3) helemaal halleluja-gevoel.
Als je mijn posts leest van toen ik net clean was, schreef ik ook dat het nou eenmaal zo gaat bij mij, maar dat ik na die periode wat rustiger word.
En voor een groot gedeelte is het gewoon iets wat R@ zo R@ maakt: ik kan intens genieten van zoveel dingen in het leven, ben gewoon heel emo (daar weten de vaste DF-ers alles van, hè jongens?
) .En toen ik wat langer clean was, werd ik minder hypomaan, maar was ik nog steeds er vrolijk en blij over zoveel andere dingen.
Ik kan je dus verzekeren dat een wel/geen hypomane stemming niets te maken hoeft te hebben met het wel/niet snel terugvallen. In elk geval bij mij niet.
Wel ben ik ervan overtuigd dat het dankzij mijn positieve levensinstelling (wat jij dan hypomaan noemt) vorige week bij 1 trekje is gebleven.
En nee: ik ben niet teruggevallen in dat ene trekje omdat ik me ineens niet meer "halleluja" zou voelen.
Zie al mijn posts.
Ik snap je punt en dat zal voor sommigen misschien best zo gelden, maar om dat nou gelijk als voorspeller/feit te zien, vind ik best kortzichtig, eerlijk gezegd.
Groetjes en een uitbundige halleluja-groet :P ,
R@
1 trekje 1 keer 1 keer 1 keer en ja feest, terugval!!!! zo gaat het en als je eerlijk bent naar jezelf weet je dat het zo gaat maar eerlijk zijn naar je zelf dat is moeilijk.
dat kan niet iedereen ook als je geen verslaving hebt, ga het maar eens proberen!!
evalueer eens alles van de afgelopen 3 maanden en ik denk dat je precies weet wat ik bedoel zo niet heb je toch een groot probleem.
SUCCES
dat kan niet iedereen ook als je geen verslaving hebt, ga het maar eens proberen!!
evalueer eens alles van de afgelopen 3 maanden en ik denk dat je precies weet wat ik bedoel zo niet heb je toch een groot probleem.
SUCCES
r@r@ zei:
Nee, dat bedoel ik niet direct. Het kan wel wanneer dat bij jou als roofbouw is gecategoriseerd.
Wat ik als voorbeeld kan geven is het volgende: afsluiting van de werkelijke buitenwereld kan allerlei sociaal psychische problemen veroorzaken. Maar natuurlijk moet je hier ook weer in ogenschouw nemen dat er uitzonderingen zijn. Sommigen onder ons zijn met een bepaalde sociaal-psychische 'afwijking' geboren. Dan moet het wel weer naar die maatstaven gerelativeerd worden.
r@r@
Wijs gebruiker
Ok, ik snap hem, thanx!
Bij mij is het idd zo dat ik van nature al vrij uitbundig ben en heel intens leef. En altijd als ik clean werd, was ik dat de eerste 1-2 maanden weer, maar dan in het kwadraat.
Het werd gelukkig na die periode wel rustiger in mijn hoofd allemaal, zou anders knap vermoeiend zijn zeg, zelf voor mij
En na de periode "in een gat vallen", nee dat heb ik ook nooit ervaren.
Ik hoor het wel veel van anderen: die zijn dan heel blij dat ze clean zijn, maar bij de eerste de beste tegenslag vallen ze weer terug. Dat heb ik nooit zo goed begrepen, hoe iemand zichzelf zó kwetsbaar kan maken.
Dat is eigenlijk jezelf voortdurend tekort doen, en geen wonder dat iemand zich daar dan weer minderwaardig over voelt en als gevolg daarvan weer gaat gebruiken: de vicieuze cirkel is geboren... zonde...
Ik heb zelf wél ervaren dat ik na grote trauma's ben terugevallen, maar juist omdat er dan óf echt wat ingrijpends was gebeurd, óf dat ik na een uitglijder gelijk weer clean werd en bleef, had ik altijd genoeg zelfrespect over om daar weer kracht uit te halen om clean te kunnen blijven.
Klinkt paradoxaal: maar als een soort evenwicht (in zoiets onevenwichtigs als verslaving ).
Klink ik weer vaag?
Bij mij is het idd zo dat ik van nature al vrij uitbundig ben en heel intens leef. En altijd als ik clean werd, was ik dat de eerste 1-2 maanden weer, maar dan in het kwadraat.
Het werd gelukkig na die periode wel rustiger in mijn hoofd allemaal, zou anders knap vermoeiend zijn zeg, zelf voor mij
En na de periode "in een gat vallen", nee dat heb ik ook nooit ervaren.
Ik hoor het wel veel van anderen: die zijn dan heel blij dat ze clean zijn, maar bij de eerste de beste tegenslag vallen ze weer terug. Dat heb ik nooit zo goed begrepen, hoe iemand zichzelf zó kwetsbaar kan maken.
Dat is eigenlijk jezelf voortdurend tekort doen, en geen wonder dat iemand zich daar dan weer minderwaardig over voelt en als gevolg daarvan weer gaat gebruiken: de vicieuze cirkel is geboren... zonde...
Ik heb zelf wél ervaren dat ik na grote trauma's ben terugevallen, maar juist omdat er dan óf echt wat ingrijpends was gebeurd, óf dat ik na een uitglijder gelijk weer clean werd en bleef, had ik altijd genoeg zelfrespect over om daar weer kracht uit te halen om clean te kunnen blijven.
Klinkt paradoxaal: maar als een soort evenwicht (in zoiets onevenwichtigs als verslaving
).Klink ik weer vaag?
Nee, Ra, je klinkt niet vaag.
Voor mij ben je gewoon 5 maanden clean! Natuurlijk was het niet echt slim om het nog eens te proberen, maar het is gebeurd, niets meer en niets minder.
Veel belangrijker is om na te gaan waarom je "ineens" weer een trekje nam en je te wapenen voor als je weer eens in een moeilijke omstandigheid verkeert. Dan blijf je ook de komende jaren gewoon clean.
De behoefte aan het 'verdwijnen uit de dagelijkse realiteit' is iets wat wij allemaal zonder uitzondering wel kennen. Het leven is soms ondraaglijk licht en heel vaak alles behalve rechtvaardig. Wie wil er niet eens ontsnappen aan die sleur van werk, af en toe vakantie en de nodige hoeveelheid shit die je in je leven over je heen gegooid krijgt. Soms lijkt het leven wel een grote baggerput! Wegvluchten heeft alleen geen zin, want als je weer nuchter bent zit je nog steeds in de bagger. De kunst is denk ik om ermee om te leren omgaan en in die bagger ook nog de mooie kanten van het leven te zien. Want die zijn er: altijd! Lieve mensen, grappige gebeurtenissenen, zingende vogeltjes...dat houdt nooit op.
Rara is ontslagen door haar verleden. Kut natuurlijk, maar ze heeft nog steeds haar lieve kinderen waar ze zo veel om geeft. Haar man verliest zijn baan en de hypotheek baart zorgen, maar toch heb ook jij je lichtpuntjes: lekker lachen bij de tv en zelf aan cabaret doen. Bij de buren lijkt het gras vaak groener, maar dat is meestal bedrog: ook daar is het gras dor en is het leven soms kommer en kwel. Bovendien kijk je teurg op een ongelooflijk mooi proces: je bent afgekickt van de hero na toch een fikse verslaving. Trots zijn daarop is wel het minste wat je mag zijn!
Dat ene trekje doet daar allemaal niets aan af, wat mij betreft. Hou dat voor ogen en kijk vooruit...want daar ligt het leven. Wat gisteren was is alweer voorbij.
Sterkte Ra!!
Sarori
Voor mij ben je gewoon 5 maanden clean! Natuurlijk was het niet echt slim om het nog eens te proberen, maar het is gebeurd, niets meer en niets minder.
Veel belangrijker is om na te gaan waarom je "ineens" weer een trekje nam en je te wapenen voor als je weer eens in een moeilijke omstandigheid verkeert. Dan blijf je ook de komende jaren gewoon clean.
De behoefte aan het 'verdwijnen uit de dagelijkse realiteit' is iets wat wij allemaal zonder uitzondering wel kennen. Het leven is soms ondraaglijk licht en heel vaak alles behalve rechtvaardig. Wie wil er niet eens ontsnappen aan die sleur van werk, af en toe vakantie en de nodige hoeveelheid shit die je in je leven over je heen gegooid krijgt. Soms lijkt het leven wel een grote baggerput! Wegvluchten heeft alleen geen zin, want als je weer nuchter bent zit je nog steeds in de bagger. De kunst is denk ik om ermee om te leren omgaan en in die bagger ook nog de mooie kanten van het leven te zien. Want die zijn er: altijd! Lieve mensen, grappige gebeurtenissenen, zingende vogeltjes...dat houdt nooit op.
Rara is ontslagen door haar verleden. Kut natuurlijk, maar ze heeft nog steeds haar lieve kinderen waar ze zo veel om geeft. Haar man verliest zijn baan en de hypotheek baart zorgen, maar toch heb ook jij je lichtpuntjes: lekker lachen bij de tv en zelf aan cabaret doen. Bij de buren lijkt het gras vaak groener, maar dat is meestal bedrog: ook daar is het gras dor en is het leven soms kommer en kwel. Bovendien kijk je teurg op een ongelooflijk mooi proces: je bent afgekickt van de hero na toch een fikse verslaving. Trots zijn daarop is wel het minste wat je mag zijn!
Dat ene trekje doet daar allemaal niets aan af, wat mij betreft. Hou dat voor ogen en kijk vooruit...want daar ligt het leven. Wat gisteren was is alweer voorbij.
Sterkte Ra!!
Sarori
