Coke: een holistische dialectiek?

[Cocalculus]

Hallo iedereen,

Ik ben een zeer heftig Coke verslaafde, en ik probeer al een tijdje een wetenschappelijk verklarend systeem te vinden dat dan in een jasje van logica verholen zit.

Ook ben ik nieuw hier, en ik wil af van dat grote, blauwe scherm tot je enkele posts hebt gemaakt; echt irritant, wil ik echt vanaf.

Even ter verklaring, een dialectiek is een redeneervom waarbij je een these poneert, daar een anti-these tegenover stelt, en beiden tot symbiose laat komen in een synthese. Holistisch betekent gewoonweg dat het geheel meer is dan de afzonderlijke delen, zo bv. als x+y dan = x, y én z.

Graag zou ik een these en anti-these willen posten, en samen met jullie op zoek gaan naar de holistische synthese.

Goed, mijn dialectiek is heel simpel, en heeft als these: Coke is puur natuurlijk geluk. Anti-these: Coke is artificieel geluk. Synthese: ?

Dit komt voort uit een debat dat ik laatst had met iemand, waarbij ik de these ondersteunde. Namelijk alles geeft dopamine los in de hersenen, zonder drugs is de hoogste afgifte seks. Maar waar trek je de lijn met artificieel geluk, gewoon omdat in plaats van seks het een poeder is dat je dopamine levels doet stijgen?

Of wat is in feite artificieel geluk? Kan de mens an sich al wel iets produceren dat niet natuurlijk is? Coke is ook maar semi-synthetisch trouwens. En wat zou dan artificieel geluk zijn? Sex ook?

Volgens mij bestaat er geen kunstmatig geluk. Volgens mij is eender wat je ervaart, net zoals met psychedelica, net zo echt als dat je geen Coke gebruikt zou hebben en dan minder gelukkig bent, en met Coke gelukkiger, maar dat geluk blijft echt.

Wat jullie?

Grtz!

 

[8️⃣6️⃣]

Lol,
Jij denkt als coke verslaafde dat je gelukkiger bent dan iemand die geen coke gebruikt?

Met zo'n uitgangspunt denk ik dat je niet objectief genoeg bent voor zo'n polemiek, om er dan ook maar een ongebruikelijk woord tegenaan te gooien.

kunstmatig/natuurlijk zijn alleen maar termen om aan te geven of iets op natuurlijke wijze is voortgebracht of op niet natuurlijke manier is geproduceerd, meer niet, want alles bestaat uit chemische verbindingen, zowel natuurlijke als niet natuurlijke producten. Of een gevoel (geluk) natuurlijk of niet natuurlijk is, heeft echt niks te maken of het gebruikte product al dan niet natuurlijk is.
Puur geluk lijkt me het voelen van geluk zonder daar voor externe stoffen te gebruiken, en al het geluk afkomstig uit externe stoffen, al dan niet natuurlijk, lijkt me dan onder artificieel te vallen, en dan bedoel ik ALLE drugs, zowel de natuurlijke als door de mens geproduceerde stoffen.

 

[Iskra]

Rationaliteit doodt de mens.

 

[Mindless]

Of geluk artificieel of natuurlijk tot stand gebracht is maakt voor het eigenlijke gevoel wellicht niet uit. Het onderscheid zit hem er imo in dat geluk door een externe factor afhankelijk is van die externe factor (zowel van buiten als binnen het lichaam) en innerlijk geluk enkel afhankelijk is van het opgeven van verlangen. Opgeven van het anders willen dan precies hoe het nu is. Wat dat potentieel tot een onuitputtelijke bron van geluk maakt.

 

[8️⃣6️⃣]

Punt is wel dat extern geluk (geluk door drugs) het interne geluk (ervaren van geluk zonder drugs) beinvloedt. Hoe meer extern geluk, hoe minder geluk je zal ervaren zonder drugs en je zelfs tot het punt kan komen dat je al helemaal geen geluk meer kan ervaren zonder drugs in je systeem, want je natuurlijk beloningssysteem is dan helemaal uitgeput/ontregeld.

 

[Mindless]

Ja, maar ervaren we niet mede ongelukkigheid omdat we ons niet zo willen voelen zoals we ons nu voelen, maar zoals we ons eerder voelden? Is het ongeluk niet voor een groot deel door vergelijking met het verleden en onacceptatie van het heden?

Het ligt er aan of je geluk puur als een gevoel ziet, of als meer dan dat.

 

[Psychedelibee]

Ik ben een zeer heftig Coke verslaafde, en ik probeer al een tijdje een wetenschappelijk verklarend systeem te vinden dat dan in een jasje van logica verholen zit.

En wat wil je hier precies mee bereiken? Je eigen verslaving goed praten voor je zelf? Ik snap de relevantie van je vraag niet echt. Of het nou puur natuurlijk geluk is of niet, maakt dat ook maar iets uit?

Ik durf in ieder geval wel met zekerheid te stellen dat een verslaving, welke verslaving dan ook, altijd het resultaat is van het gebrek aan geluk en daarvoor vluchten. Echt geluk komt niet van vluchtige zaken zoals middelen of handelingen, echt geluk komt van binnen. Middelen en bepaalde handelingen kunnen een leuke aanvulling op je leven zijn, maar als je daar je geluk in gaat zoeken wordt je een rupsje nooit genoeg vanwege het vluchtige karakter van die dingen.

 

[Cocalculus]

En wat wil je hier precies mee bereiken? Je eigen verslaving goed praten voor je zelf? Ik snap de relevantie van je vraag niet echt. Of het nou puur natuurlijk geluk is of niet, maakt dat ook maar iets uit?

Ja, inderdaad, ik ben de laatste tijd enorm in dubio over wat betreft mijn gebruik.

Toch nog even deze vraag: enkele malen hoor ik hier de respons 'als iets artificieels gemaakt is en je neemt het is het geen echt geluk', maar, kunnen wij iets fabriceren dat niet-natuurlijk is van aard. Wanneer je eet, dan eet je ook gemaakte producten, of wanneer je een frisdrank drinkt bv., doch dat maakt, sex terzijde, voeding en drank tot hoogst mogelijke bron van geluk voor de mens, dan neem je toch ook vervaardigde producten tot je om je dopamine levels te doen stijgen? Of seks zelf ook, dan heb je toch die handeling nodig om dat geluk te ervaren, simpelweg, zonder 'iets' is er 'niets'... Je hebt seksverslaafden, eetverslaafden,... Waar trek je de grens? Suiker is ook een drug, caffeïne ook, dus als je dan koekje eet, is dat kunstmatig geluk? Of een ijsje?

 

[Cocalculus]

ps: ik ben thans trouwens in opname voor mijn verslaving zelfs. Ik ga ook naar NA meetings, volgende week ben ik dertig dagen clean.

 

[Psychedelibee]

Ja, inderdaad, ik ben de laatste tijd enorm in dubio over wat betreft mijn gebruik.

Toch nog even deze vraag: enkele malen hoor ik hier de respons 'als iets artificieels gemaakt is en je neemt het is het geen echt geluk', maar, kunnen wij iets fabriceren dat niet-natuurlijk is van aard. Wanneer je eet, dan eet je ook gemaakte producten, of wanneer je een frisdrank drinkt bv., doch dat maakt, sex terzijde, voeding en drank tot hoogst mogelijke bron van geluk voor de mens, dan neem je toch ook vervaardigde producten tot je om je dopamine levels te doen stijgen? Of seks zelf ook, dan heb je toch die handeling nodig om dat geluk te ervaren, simpelweg, zonder 'iets' is er 'niets'... Je hebt seksverslaafden, eetverslaafden,... Waar trek je de grens? Suiker is ook een drug, caffeïne ook, dus als je dan koekje eet, is dat kunstmatig geluk? Of een ijsje?

Misschien moet je mijn post nog eens lezen, want mijn mening hierover heb ik al duidelijk gegeven...

 

[रति]

Ik sluit me helemaal aan bij Psychedelibee. Probeer je geluk te vinden in jezelf. Zet eens op papier wat je graag zou willen en zet op papier waar je kwaliteiten liggen. En probeer dat dan concreet te maken. Na een lange verslaving is het wss moeilijk om goed contact met je gevoel te maken. Daarvoor zijn yoga en meditatie heel goed.

 

[Anunnaki]

Hahahaha wtf?

 

[Psilocyloner]

Het verschil tussen puur geluk en artificieel geluk, voor zover je dat onderscheid kan en wil maken, zit hem in mijn optiek vooral in de bron van het geluk, of die al dan niet houdbaar is. De vraag in hoeverre een bron van geluk houdbaar is, is in sommige gevallen afhankelijk van de wijze waarop de bron benut wordt. Neem eten als voorbeeld: op z'n tijd naar een goed restaurant om je te goed te doen aan een heerlijke maaltijd is houdbaar, continu overmatig eten van suiker en vet, leidend tot obesitas, is dat niet. Overdaad schaadt. Daarnaast dient de bron van geluk denk ik hoofdzakelijk te werken via positieve bekrachtiging (d.w.z. het voegt iets positiefs toe aan je leven) in plaats van enkel negatieve bekrachtiging (d.w.z. het neemt iets negatiefs weg uit je leven). Het moet dus écht iets aangenaams toevoegen aan je leven en niet alleen maar iets onaangenaams wegnemen.

Ik zou zeggen: coke is natuurlijk geluk voor zover je baas bent en blijft over het gebruik (geen overdaad) en zolang je het gebruikt op een manier waarop het iets wezenlijks toevoegt. Het wordt artificieel wanneer de coke baas wordt over jou (overdaad) en wanneer je het gebruikt op een manier waarbij het slechts pijn verdooft (bijv. dempen van gevoelens of onzekerheden waar je niet mee geconfronteerd wil worden, wegnemen van ontwenningsverschijnselen).

De holistische synthese is dan, als ik het goed begrijp, dat coke zowel natuurlijk als artificieel geluk kan zijn, met inachtneming van de hierboven gestelde voorwaarden voor wanneer het natuurlijk dan wel artificieel is.

 

[Cocalculus]

Psychedlibee, jij bekijkt het vanuit een ander perspectief, ik vind het mooi te lezen hoe jij de wereld in ogenschouw neemt, maar dan kan ik eerder iets vinden in wat, persoonlijk, wat ook aansluit ergens bij jou, verbeter me als ik het mis heb, in wat psylocycloner uitschrijft. Cudos.

 

[Psychedelibee]

Toch nog even deze vraag: enkele malen hoor ik hier de respons 'als iets artificieels gemaakt is en je neemt het is het geen echt geluk'

Oh ja, wie zegt dat hier dan? Heb ik letterlijk nog niemand hier horen zeggen, behalve jij. Vandaar mijn reactie dat je het een en ander misschien nog eens terug moet lezen. Echt letterlijk iedereen hiervoor zei dat het geen verschil zou moeten maken of kunstmatig gemaakt is of niet. Tot nu toe lijk jij de enige in dit topic te zijn die dat relevant vind.

wat ook aansluit ergens bij jou, verbeter me als ik het mis heb, in wat psylocycloner uitschrijft.

Ik ben het grotendeels met psylocyloner eens. Behalve dat ik oprecht vind dat geluk nooit in een middel of handeling zit, ook niet als je die in de hand hebt. Ik denk waar we vooral van mening verschillen is dat ik geluk niet zou definiëren als een tijdelijke verhoging van dopamine in de hersenen. Dat is iets vluchtigs en zou ik meer als euforie of verhoogde gemoedstoestand definiëren. Geluk is in mijn optiek meer een lange termijn toestand of visie. Content zijn met je leven in het algemeen en vrede hebben met je gemoedstoestand in het moment, of die nu euforisch of disforisch is. Vanuit dat oogpunt, is elke externe factor (midellen, handelingen, eten, geld, macht, etc) niet heel relevant voor geluk.

Waar ik het wel meer psilocyloner eens ben is dat externe factoren leuk kunnen zijn als je ze in de hand hebt. Het gaat dan om de ervaring en vele ervaringen samen kunnen bijdragen aan geluk. Maar zodra je je geluk in externe factoren gaat zoeken, dan wordt het een soort chasing the dragon en is het nooit genoeg waardoor het automatisch problematisch wordt.
Vanuit dit perspectief dragen ervaringen in mijn optiek slechts marginaal bij aan geluk en verliezen ze dus hun relevantie bij het bereiken van geluk.

 

[Psilocyloner]

@Psychedelibee
Ja, dat is een interessante. Wat is geluk? Bij het formuleren van mijn antwoord op te vraag van TS ging ik uit van de definitie van geluk als zijnde een momentane toestand. Ik denk dat geluk zélf ook geen houdbare toestand is. Het is een piekmoment; een sterke maar tijdelijke emotie. De manier waarop jij ''geluk'' definieert (''Geluk is in mijn optiek meer een lange termijn toestand of visie. Content zijn met je leven in het algemeen en vrede hebben met je gemoedstoestand in het moment, of die nu euforisch of disforisch is.'') zou ik daarom eerder ''tevredenheid'' noemen. Tevredenheid gaat veel verder, en bereik je zeker niet alleen middels gelukzalige momenten. Volgens mij is tevredenheid ten dele ook een levenshouding.

 

[Psychedelibee]

@Psychedelibee
Ja, dat is een interessante. Wat is geluk? Bij het formuleren van mijn antwoord op te vraag van TS ging ik uit van de definitie van geluk als zijnde een momentane toestand. Ik denk dat geluk zélf ook geen houdbare toestand is. Het is een piekmoment; een sterke maar tijdelijke emotie. De manier waarop jij ''geluk'' definieert (''Geluk is in mijn optiek meer een lange termijn toestand of visie. Content zijn met je leven in het algemeen en vrede hebben met je gemoedstoestand in het moment, of die nu euforisch of disforisch is.'') zou ik daarom eerder ''tevredenheid'' noemen. Tevredenheid gaat veel verder, en bereik je zeker niet alleen middels gelukzalige momenten. Volgens mij is tevredenheid ten dele ook een levenshouding.

Als je geluk definieert als een tijdelijk vluchtig iets ga je alleen wel je eerdere punt over een houdbaar iets wel enigzins tegenspreken. Want als het een tijdelijk iets is, is geluk per definitie niet houdbaar. Hoewel ongezond eten of dagelijks coke snuiven niet houdbaar is, is het op dat moment wellicht wel hetgeen wat jou het lekkerst kan laten voelen hoe kort dat ook is.

 

[Psilocyloner]

Als je geluk definieert als een tijdelijk vluchtig iets ga je alleen wel je eerdere punt over een houdbaar iets wel enigzins tegenspreken. Want als het een tijdelijk iets is, is geluk per definitie niet houdbaar. Hoewel ongezond eten of dagelijks coke snuiven niet houdbaar is, is het op dat moment wellicht wel hetgeen wat jou het lekkerst kan laten voelen hoe kort dat ook is.

Hoewel geluk zelf steeds tijdelijk is (ik had dit niet ''niet houdbaar'' moeten noemen, dat roept verwarring op met m'n eerdere punt) kan een bron tot geluk wel degelijk houdbaar zijn, d.w.z. toch steeds weer zo'n kortdurend moment van gelukzaligheid opwekken op het moment dat je de bron (op een houdbare wijze) benut. Ben ik nog te volgen?

 

[Psychedelibee]

Hoewel geluk zelf steeds tijdelijk is (ik had dit niet ''niet houdbaar'' moeten noemen, dat roept verwarring op met m'n eerdere punt) kan een bron tot geluk wel degelijk houdbaar zijn, d.w.z. toch steeds weer zo'n kortdurend moment van gelukzaligheid opwekken op het moment dat je de bron (op een houdbare wijze) benut. Ben ik nog te volgen?

Ik denk dat ik je nog volg en dat sluit enigzins op mijn punt van ervaringen aan, dat ervaringen kunnen bijdragen aan geluk. Alleen is het dan in mijn optiek niet zozeer het middel wat je dan neemt wat echt belangrijk is voor dat geluk, maar meer de ervaring eromheen. En de ervaring eromheen van een middel verwaterd langzaam als je dat vaak herhaald. Als je elke dag in een sterren restaurant gaat eten zul je daar ook steeds minder uithalen, terwijl de smaak je gemoedstoestand nog steeds best elke keer weer opnieuw flink kan doen laten stijgen voor enkele minuten of uren. Maar het speciale is eraf, waardoor de ervaring als maar vluchtiger en vluchtiger wordt.

 

[Iskra]

Geluk is maar een woord waar we ongelukkig van kunnen worden.
Onze constante stroom van liefde die in onszelf aanwezig is kent geen termen zoals geluk.

Alles wat valt te rationaliseren is eigenlijk helemaal niet van waarde om voledig mens te zijn.

 

[8️⃣6️⃣]

Lol,

Dubbelaccount van de levenslang gebande Johnny Snow dus.

 

[De Dunne]

Lol,

Dubbelaccount van de levenslang gebande Johnny Snow dus.

Dat las ik ja. Volgens mij ook niet de 1e schaduw account van hem.

Hahahaha en hij was zoooo klaar met df en het gezeik hier. Toch niet dus!

 

[8️⃣6️⃣]

@De Dunne
Johnny en ik hebben een gemeenschappelijke kennis en ik weet dat hij afgekickt is (nou ja, net een maandje) dus hij zit in een heel andere levensfase nu. Maar de hang naar coke is nog steeds groot zie ik hier.

 

[De Dunne]

@De Dunne
Johnny en ik hebben een gemeenschappelijke kennis en ik weet dat hij afgekickt is (nou ja, net een maandje) dus hij zit in een heel andere levensfase nu. Maar de hang naar coke is nog steeds groot zie ik hier.

Eerst zien dan geloven. Bedoel t niet lullig maar hij is al zo vaak “afgekickt”.

 

[Mindless]

Hoewel geluk zelf steeds tijdelijk is (ik had dit niet ''niet houdbaar'' moeten noemen, dat roept verwarring op met m'n eerdere punt) kan een bron tot geluk wel degelijk houdbaar zijn, d.w.z. toch steeds weer zo'n kortdurend moment van gelukzaligheid opwekken op het moment dat je de bron (op een houdbare wijze) benut. Ben ik nog te volgen?

Maar is het tijdelijk omdat geluk en ongeluk elkaar buiten jouw macht om afwisselen op een soort tijdslijn, of is het tijdelijk omdat onze aandacht steeds afdwaalt naar de verleidingen van de wereld en we daardoor steeds weer in een zoektocht naar geluk komen?

Ik zie geluk niet als slechts een gevoel, maar zie het ervaren van geluk als het ervaren van onze ware aard. Wanneer je geluk ervaart, is je perceptie juist. Wanneer je niet geluk lijkt te ervaren, is je perceptie op de wereld gericht en streef je door middel van strategieën geluk te bereiken ergens in de toekomst.

 

[Psilocyloner]

@Mindless
Exact. Geluk is alleen te ervaren in het hier en nu. In plaats van gericht op de wereld, is het in mijn optiek eerder een eenheid met de wereld, een tijdloze toestand. Ben je gericht op de toekomst (of het verleden), dan heb je continu een streven. Alleen wanneer je op gaat in het hier en nu, wordt dit streven kort onderbroken en heb je even geen doelen, wensen of behoeftes en is je bewustzijn dus vrij om die staat van eenheid te ervaren. Je kunt denk ik niet continu in die staat van geluk leven, maar wanneer je goed in staat bent om in het hier en nu te blijven, zul je denk ik in het algemeen een tevredener mens zijn omdat je minder streven ervaart. Daarom zei ik eerder dat ik tevredenheid ten dele zie als levenshouding.

Je doet me trouwens denken aan de filosofie van Schopenhauer. Bekend mee toevallig? Hij ziet geluk als slechts het opheffen van de pijn die veroorzaakt werd door een het streven naar een behoefte die je had, dus geluk als het wegnemen van het streven naar die behoefte. Hij ziet geluk daarom altijd als een negatieve bekrachtiging en nooit als een positieve bekrachtiging. Zodra een doel is bereikt, wordt een nieuw doel gesteld. Indien we geen doelen meer zouden hebben, zouden we namelijk geen streven meer hebben en raken we verveeld. Je zou daarom bijna denken dat altijd in het hier en nu leven daarom ook niet goed zou zijn. Alsof dat zou leiden tot een verval in nihilisme. Het lijkt wel of er een continue spanning is tussen leven in het hier en nu en leven naar de toekomst. Misschien dat we beide nodig hebben? Het één om geluk en tevredenheid te ervaren, het ander voor zingeving aan ons bestaan?

 

[Mindless]

In plaats van gericht op de wereld, is het in mijn optiek eerder een eenheid met de wereld, een tijdloze toestand.

Ik bedoelde ook dat we door ons steeds weer te richten op de wereld we iets willen van de wereld en daardoor ons geluk verliezen. De eenheid met de wereld is er al, maar wordt door verkeerde perceptie niet ervaren.

Je doet me trouwens denken aan de filosofie van Schopenhauer. Bekend mee toevallig?

De naam ken ik, maar verder niet.

Hij ziet geluk als slechts het opheffen van de pijn die veroorzaakt werd door een het streven naar een behoefte die je had, dus geluk als het wegnemen van het streven naar die behoefte. Hij ziet geluk daarom altijd als een negatieve bekrachtiging en nooit als een positieve bekrachtiging. Zodra een doel is bereikt, wordt een nieuw doel gesteld. Indien we geen doelen meer zouden hebben, zouden we namelijk geen streven meer hebben en raken we verveeld. Je zou daarom bijna denken dat altijd in het hier en nu leven daarom ook niet goed zou zijn. Alsof dat zou leiden tot een verval in nihilisme. Het lijkt wel of er een continue spanning is tussen leven in het hier en nu en leven naar de toekomst. Misschien dat we beide nodig hebben? Het één om geluk en tevredenheid te ervaren, het ander voor zingeving aan ons bestaan?

Interessant.

Als een doel behaald is, ervaren we inderdaad kortstondig geluk. Maar ik denk dat omdat we denken dat geluk een gevolg is van een actie of een behaald doel, dat we doorgaan met nieuwe doelen stellen om ooit dat ene doel te behalen dat blijvend geluk zal brengen. Ik denk niet dat we dit ook echt geloven, maar dat we onszelf dit wijsmaken om de zoektocht naar geluk levende te kunnen houden. De misvatting is denk ik dat geluk een gevolg van iets is, voorwaardelijk zou zijn. Terwijl geluk hier altijd al is. Je ervaart het alleen niet altijd omdat je een projectie hebt van een toekomst waarin je het zult vinden.

Ik denk niet dat het per se verkeerd is om doelen te hebben, maar als je denkt daardoor tot geluk te komen, dan blijf je voor altijd in de zoektocht naar geluk. Als je gelukkig bent komen daar ook spontaan ideeën en doelen uit voort die je in dat geluk houden en je het dieper laten ervaren. Aan de andere kant heb je de krachten die je de andere kant op trekken. Het is nog niet zo makkelijk omdat we compleet geïndoctrineerd zijn met het idee dat je moet zwoegen en vechten voor je kleine beetje geluk in deze wereld.

 

[Psilocyloner]

Ik bedoelde ook dat we door ons steeds weer te richten op de wereld we iets willen van de wereld en daardoor ons geluk verliezen. De eenheid met de wereld is er al, maar wordt door verkeerde perceptie niet ervaren.

Mooi gezegd.

Als een doel behaald is, ervaren we inderdaad kortstondig geluk. Maar ik denk dat omdat we denken dat geluk een gevolg is van een actie of een behaald doel, dat we doorgaan met nieuwe doelen stellen om ooit dat ene doel te behalen dat blijvend geluk zal brengen. Ik denk niet dat we dit ook echt geloven, maar dat we onszelf dit wijsmaken om de zoektocht naar geluk levende te kunnen houden. De misvatting is denk ik dat geluk een gevolg van iets is, voorwaardelijk zou zijn. Terwijl geluk hier altijd al is. Je ervaart het alleen niet altijd omdat je een projectie hebt van een toekomst waarin je het zult vinden.

Dit is in feite precies wat Schopenhauer ook beweert: continu van doel naar doel gaan, zogenaamd op weg naar dat blijvende geluk dat nooit zal komen. Het geluk is er inderdaad altijd al, hier, en nu. Daar zul je het moeten zoeken, niet in de toekomst. Wie verkeerd zoekt zal ook niet vinden.

Ik denk niet dat het per se verkeerd is om doelen te hebben, maar als je denkt daardoor tot geluk te komen, dan blijf je voor altijd in de zoektocht naar geluk. Als je gelukkig bent komen daar ook spontaan ideeën en doelen uit voort die je in dat geluk houden en je het dieper laten ervaren. Aan de andere kant heb je de krachten die je de andere kant op trekken. Het is nog niet zo makkelijk omdat we compleet geïndoctrineerd zijn met het idee dat je moet zwoegen en vechten voor je kleine beetje geluk in deze wereld.

Doelen geven richting, en richting hebben geeft ergens een soort van rust, een soort van verlichting van de overweldiging en desoriëntatie veroorzaakt door een oneindigheid aan mogelijkheden. Vrijheid en angst gaan hand in hand. Door je vrijheid iets te beteugelen, verminder je ook de angst. Iets te beteugelen. Ik heb daarom weinig echt concrete doelen meer, zeker niet op de hele lange termijn. Wel heb ik een zekere richting voor ogen waar ik heen wil bewegen. Binnen die richting laat ik me leiden door wat er op mijn pad komt. Het buigt in die zin nog iets mee.

 

[Mezelf]

Mooi gezegd.


Dit is in feite precies wat Schopenhauer ook beweert: continu van doel naar doel gaan, zogenaamd op weg naar dat blijvende geluk dat nooit zal komen. Het geluk is er inderdaad altijd al, hier, en nu. Daar zul je het moeten zoeken, niet in de toekomst. Wie verkeerd zoekt zal ook niet vinden.


Doelen geven richting, en richting hebben geeft ergens een soort van rust, een soort van verlichting van de overweldiging en desoriëntatie veroorzaakt door een oneindigheid aan mogelijkheden. Vrijheid en angst gaan hand in hand. Door je vrijheid iets te beteugelen, verminder je ook de angst. Iets te beteugelen. Ik heb daarom weinig echt concrete doelen meer, zeker niet op de hele lange termijn. Wel heb ik een zekere richting voor ogen waar ik heen wil bewegen. Binnen die richting laat ik me leiden door wat er op mijn pad komt. Het buigt in die zin nog iets mee.

Mooi, ik ga meteen even wat over Schopenhauer lezen.. Ik vind dat in ons leven het 1 nou eenmaal niet zonder het ander kan. Eeuwige geluk kan niet gevonden worden als je in gelukkig of ongelukkig denkt. Je zal dan altijd alleen maar beide kunnen ervaren. Maar dat is in deze wereld (universum) zo. We leven in dualiteit en daar is niks mis mee. Maar in dualiteit is geen eeuwige geluk want dat geluk bestaat omdat er ook ongeluk bestaat. Zoals haat en liefde, licht en duisternis, yin yang.

Zodra je volledig in het hier en nu kan leven zal geluk houdbaar kunnen worden. Wat trouwens maar bij een enkeling zal lukken. Wij kunnen het wel momenten ervaren, maar als ik voor mezelf spreek, zeker niet altijd of altijd even lang achter elkaar.

Wat voor ons erg zou helpen is "accepteren" dat je niet altijd gelukkig maar ook soms ongelukkig kan zijn. Door die acceptatie zal het "in geluk leven" of " gelukkig voelen" vaker voorkomen. Door de ongelukkige momenten in het leven ervaar je de gelukkige momenten des te beter.

 

[Mindless]

Doelen geven richting, en richting hebben geeft ergens een soort van rust, een soort van verlichting van de overweldiging en desoriëntatie veroorzaakt door een oneindigheid aan mogelijkheden. Vrijheid en angst gaan hand in hand. Door je vrijheid iets te beteugelen, verminder je ook de angst.

Mensen zeggen altijd vrijheid te willen, maar we zijn doodsbang voor vrijheid. We willen een soort vrijheid voor het ego om te kunnen doen wat we willen, maar echte vrijheid is vrijheid van datzelfde ego dat als een extreme limitatie van die echte vrijheid fungeert. Oneindigheid aan mogelijkheden, zoals je zegt.

Ik vind dat in ons leven het 1 nou eenmaal niet zonder het ander kan. Eeuwige geluk kan niet gevonden worden als je in gelukkig of ongelukkig denkt. Je zal dan altijd alleen maar beide kunnen ervaren. Maar dat is in deze wereld (universum) zo. We leven in dualiteit en daar is niks mis mee.

Niks mis mee als je je leven lang heen en weer wilt worden gesmeten tussen pijn en plezier, winnen en verliezen, goed en kwaad, etc. Uiteindelijk zul je genoeg krijgen van dat spelletje. Leven we echt in dualiteit? Wij zien de dualiteit, dus hoe kunnen wij in de dualiteit zijn?

Zodra je volledig in het hier en nu kan leven zal geluk houdbaar kunnen worden. Wat trouwens maar bij een enkeling zal lukken. Wij kunnen het wel momenten ervaren, maar als ik voor mezelf spreek, zeker niet altijd of altijd even lang achter elkaar.

Ik denk niet dat het een kwestie is van een voortdurende inspanning om geluk vast te houden. Eerder een opgeven van de persoonlijke wil, waardoor de universele wil (liefde) steeds meer door ons kan werken.

Wat voor ons erg zou helpen is "accepteren" dat je niet altijd gelukkig maar ook soms ongelukkig kan zijn. Door die acceptatie zal het "in geluk leven" of " gelukkig voelen" vaker voorkomen. Door de ongelukkige momenten in het leven ervaar je de gelukkige momenten des te beter.

Zeker mee eens.

 

[Iskra]

Mensen zeggen altijd vrijheid te willen, maar we zijn doodsbang voor vrijheid. We willen een soort vrijheid voor het ego om te kunnen doen wat we willen, maar echte vrijheid is vrijheid van datzelfde ego dat als een extreme limitatie van die echte vrijheid fungeert. Oneindigheid aan mogelijkheden, zoals je zegt.

Mindless lijkt het je niet leuk om lezingen te geven ala shunyamurti?
Ik zou in ieder geval er bij willen zijn.

 

[Mindless]

Mindless lijkt het je niet leuk om lezingen te geven ala shunyamurti?
Ik zou in ieder geval er bij willen zijn.

Wie weet ooit

Bedankt voor je compliment! Kijk je ook Shunyamurti? Dat is zowat mijn held.

 

[Iskra]

Wie weet ooit

Bedankt voor je compliment! Kijk je ook Shunyamurti? Dat is zowat mijn held.

De laatste tijd niet meer, ik weet niet waarom maar op de ene of andere manier raakt hij mij minder dan voorheen. Zijn nieuwe lezingen dan.

We hebben het erover gehad in onze conversatie in de topic van spirituele boeken, tenminste als ik het goed herinner.

Als het zover is mag je het van mij hier aankondigen op het drugsforum.

 

[Mindless]

O dat was ik even vergeten dat we het erover hadden gehad.

Ik heb hetzelfde trouwens, dat ik soms een periode minder wordt geraakt door zijn lezingen. Zijn mooiste lezing blijft voor mij nog steeds The Courage to be True.

Het ding bij mij is, dat ik soms langer tijd nodig heb om iets uit te drukken en schrijven laat dat toe. Een lezing niet. Maar ik sluit het niet uit en ik vind het een mooi iets om naar te streven.

 

[ATGC]

Toch nog even deze vraag: enkele malen hoor ik hier de respons 'als iets artificieels gemaakt is en je neemt het is het geen echt geluk', maar, kunnen wij iets fabriceren dat niet-natuurlijk is van aard. Wanneer je eet, dan eet je ook gemaakte producten, of wanneer je een frisdrank drinkt bv., doch dat maakt, sex terzijde, voeding en drank tot hoogst mogelijke bron van geluk voor de mens, dan neem je toch ook vervaardigde producten tot je om je dopamine levels te doen stijgen?

Cocaïne is een zeer licht synthetische drug. Het is een stof die in bladeren van een plant zit en daar met oplosmiddelen uit wordt gehaald. De enige echt chemische bewerking erop is het omzetten in een zout, meestal door middel van zoutzuur.
Het kan niet zoals allerlei synthetische drugs goedkoop in illegale labs worden gemaakt.

Je lijkt verder ook de inname van een drug en het resulterende genot te verwarren met het doen van dingen waar we instinctief gelukkig van worden, dus eten, drinken, samenzijn e.d. Het laatste lijkt me toch een productievere manier om neurotransmitters te sturen.

 

[Casaan]

Het ding bij mij is, dat ik soms langer tijd nodig heb om iets uit te drukken en schrijven laat dat toe. Een lezing niet.

Een lezing hoeft niet uit de losse pols en mag je voorbereiden lijkt me?
Ik herken wel je aarzeling, ben je perfectionistisch ingesteld?

Ik ga weer vreselijk off topic.... misschien moet ik mijn naam veranderen in meneer off topic.

 

[Mindless]

Dat is waar dat je het kunt voorbereiden.

Het probleem is niet zozeer perfectionisme (al was ik vroeger vrij perfectionistisch, maar heb dat grotendeels achter me gelaten), maar eerder dat ik in de juiste state of mind moet zitten om mijn gevoel te laten spreken. De ene dag is dat makkelijk, de andere dag totaal niet en moet ik die staat steeds weer opzoeken van moment tot moment. Dan is het een soort writer's block gevoel. Ik merk bij mezelf dat het (praten over spiritualiteit) alleen goed is als het uit spontaniteit komt, dus voorbereiding kan op zich in grote lijnen misschien wel maar alles uit plannen werkt niet voor mij als het gaat om dit onderwerp. Los daarvan heb ik ook wat moeite met onder de aandacht staan in grote groepen, maar dat is wellicht iets dat aan te leren is. Ik zou het wel graag willen, want ik voel vaak dat ik me moet uitdrukken over dit onderwerp.

Ach joh, beetje offtopic gaan moet kunnen.

 

[Mezelf]

Niks mis mee als je je leven lang heen en weer wilt worden gesmeten tussen pijn en plezier, winnen en verliezen, goed en kwaad, etc. Uiteindelijk zul je genoeg krijgen van dat spelletje. Leven we echt in dualiteit? Wij zien de dualiteit, dus hoe kunnen wij in de dualiteit zijn?

Ja we leven zeer zeker in dualiteit maar zijn dat niet in essentie. Daarom kunnen we dat zo mooi aanschouwen. Ik denk dat we wel een beetje hetzelfde denken. We zijn 1 maar omdat te aanschouwen leven we in dualiteit. Uiteindelijk bestaat ook dualiteit natuurlijk niet maar dat is onze eigen optische illusie die we voor onszelf hebben gecreëerd, anders kunnen we onszelf niet aanschouwen.

"Ik denk niet dat het een kwestie is van een voortdurende inspanning om geluk vast te houden. Eerder een opgeven van de persoonlijke wil, waardoor de universele wil (liefde) steeds meer door ons kan werken."

Daar ben ik het zeker mee eens

 

[Mindless]

We zijn 1 maar omdat te aanschouwen leven we in dualiteit. Uiteindelijk bestaat ook dualiteit natuurlijk niet maar dat is onze eigen optische illusie die we voor onszelf hebben gecreëerd, anders kunnen we onszelf niet aanschouwen.

Denk ik ook ja.

Het is hierin imo handig onderscheid te maken tussen 'bestaan' en 'zijn'. Existence en being. Er is de optische illusie en deze kan doorzien worden. Maar de optische illusie is het enige dat 'bestaat'. Wij daarentegen 'zijn'. We bestaan niet, maar zien alles dat bestaat (de optische illusie). We zien 'zijn' (being) niet, omdat we het zelf zijn. De optische illusie is het enige dat bestaat (to exist, to stand out), maar heeft geen 'zijn'. Het is allemaal tijdelijke vorm op een onveranderlijke achtergrond (ons wezen/ons zijn).

Moeilijke omschrijving van iets heel simpels. Credits naar o.a. Rupert Spira.

 

[Mezelf]

Denk ik ook ja.

Het is hierin imo handig onderscheid te maken tussen 'bestaan' en 'zijn'. Existence en being. Er is de optische illusie en deze kan doorzien worden. Maar de optische illusie is het enige dat 'bestaat'. Wij daarentegen 'zijn'. We bestaan niet, maar zien alles dat bestaat (de optische illusie). We zien 'zijn' (being) niet, omdat we het zelf zijn. De optische illusie is het enige dat bestaat (to exist, to stand out), maar heeft geen 'zijn'. Het is allemaal tijdelijke vorm op een onveranderlijke achtergrond (ons wezen/ons zijn).

Moeilijke omschrijving van iets heel simpels. Credits naar o.a. Rupert Spira.

Zie je wel, we denken eigenlijk redelijk hetzelfde. Bestaan bestaat alleen in ons eigen "zijn" maar dat bestaan bestaat alleen omdat, dat voor onze "zijn" de enige manier is om onszelf (min of meer) kunnen te ervaren.

Alleen simpel zou ik het niet willen noemen. Alhoewel zodra je een illusie hebt doorzien wel natuurlijk. Maar doorzie de illusie van bestaan maar eens. Mij lukt het niet, hoe goed ik ook besef dat het een illusie is. Mijn huidige "ik" tuint er anders behoorlijk in, in deze illusie. Ik denk nog steeds in goed en kwaad en mijn "ik" voelt nog steeds anders als jou "ik". Terwijl ik donders goed weet dat jij en ik hetzelfde van hetzelfde "zijn" zijn.

Erg mooi onderwerp om over te filosoferen. Ik ben alleen niet zo bekend met mensen die jij noemt die over dit soort dingen hebben geschreven. Wel leuk om te zien dat die vaak hetzelfde zeggen/denken als wat ik ook al had bedacht .

Dat bestaan bestaat..... en dat we het nog mogen ervaren ook... tenminste die illusie hebben we