Peach1937
Belezen gebruiker
Zoals sommige weten had ik afgelopen maanden een aardige heftige ( voor mij althans. Iedereen ziet verslavingen ander en dit was voor mij wel echt intents) verslaving aan 3mm. gehad. Zoals hierboven staat is het voor iedereen anders. Voor mij duurde het 3 maanden lang en kwam uiteindelijk op een punt dat ik bijna dagelijks een gram nam. Ik zeg dit daarboven omdat ik weet dat sommige al jarig worstelen met hun verslaving en voor sommige 3 maanden niks is. Maar goed, terug naar mijn verhaal.
ben nu al bijna 3 weken “clean” en heb met iedereen in mijn dichte omgeving een gesprek erover gehad. Mn moeder, beste vrienden en huisarts. Alleen morgen moet ik het gesprek aan met mijn vader.
hij was woedend over wat er is gebeurt. Ik woon niet bij hem dus hij had nooit wat door. Opeens kreeg hij een appje van mijn moeder met de tekst : “ je dochter zit volop aan de hard drugs”. Voor geen ouder een pretje om het te horen.
Ik heb het gesprek van morgen al een week uitgeplant omdat ik niet weet hoe ik moet beginnen. Mijn moeder is begripvol en kom met haar een fijn gwsprek aan. Tuurlijk wel geschrokt en bezorgd, maar stond er 300% achter om me te helpen ipv boos te worden en me nog slechter te laten voelen.
Alleen mijn vader is wel iemand waarvan ik weet dat het gesprek stukken minder soepel en begripvolle loopt dan bij mijn moeder.
dus vandaar dit bericht. Heeft iemand ervaring of tips in deze situatie. Heb je het zelf meegemaakt of ben je misschien een ouder en zal je me kunnen helpen hoe ik dit het beste aanpak.
Ik weet niet of ik het hierop mag posten. Hopelijk heeft iemand iets van tips
ben nu al bijna 3 weken “clean” en heb met iedereen in mijn dichte omgeving een gesprek erover gehad. Mn moeder, beste vrienden en huisarts. Alleen morgen moet ik het gesprek aan met mijn vader.
hij was woedend over wat er is gebeurt. Ik woon niet bij hem dus hij had nooit wat door. Opeens kreeg hij een appje van mijn moeder met de tekst : “ je dochter zit volop aan de hard drugs”. Voor geen ouder een pretje om het te horen.
Ik heb het gesprek van morgen al een week uitgeplant omdat ik niet weet hoe ik moet beginnen. Mijn moeder is begripvol en kom met haar een fijn gwsprek aan. Tuurlijk wel geschrokt en bezorgd, maar stond er 300% achter om me te helpen ipv boos te worden en me nog slechter te laten voelen.
Alleen mijn vader is wel iemand waarvan ik weet dat het gesprek stukken minder soepel en begripvolle loopt dan bij mijn moeder.
dus vandaar dit bericht. Heeft iemand ervaring of tips in deze situatie. Heb je het zelf meegemaakt of ben je misschien een ouder en zal je me kunnen helpen hoe ik dit het beste aanpak.
Ik weet niet of ik het hierop mag posten. Hopelijk heeft iemand iets van tips