Zowel door de gebruikers als door sommige deskundigen werd GHB niet beschouwd als een drug waaraan je zwaar verslaafd zou raken.
GHB bleek echter lichamelijk zeer verslavend. ‘Als je het dagelijks gebruikt, kun je na twee tot vier weken al niet meer stoppen zonder heel heftige en gevaarlijke ontwenningsverschijnselen te krijgen’, zegt Belgers. ‘Mensen die verslaafd zijn, moeten dus iedere drie uur een slokje GHB drinken, omdat ze anders heel ziek worden. Ze krijgen last van hartritmestoornissen en een hoge bloeddruk. bovendien is de kans groot dat ze een epileptische aanval krijgen of in een delier terechtkomen.’
Die ontwenningsverschijnselen maken het afkicken erg moeilijk, en zelfs gevaarlijk. ‘Eigenlijk is er maar één middel dat de ontwenningsverschijnselen kan tegengaan, en dat is GHB zelf’, zegt Belgers.
Het aantal GHB-verslaafden groeit explosief. Deze zogenaamde gezellige partydrug blijkt levensgevaarlijk en zeer verslavend te zijn. Afkicken met benzo’s is omstreden. ‘Sommigen moesten acuut naar het ziekenhuis.’
Daarom behandelt IrisZorg de verslaafden sinds kort met medicinaal GHB, waarbij de dosis in
gemiddeld tien dagen geleidelijk wordt afgebouwd.
Novadic-Kentron begon als eerste met de behandeling met GHB. Verslavingsarts Kamal van Novadic- Kentron: ‘Er is nog steeds heel weinig over het middel bekend. De behandeling met GHB zit nog in de experimentele fase. We hebben wel al een behandelprotocol ontwikkeld, dat nu ook door Iris- Zorg is overgenomen, en ook met andere instellingen zijn we in gesprek.’
Sommige instellingen maken voor de detoxbehandeling gebruik van kalmeringsmiddelen, zogenoemde benzodiazepines. Dat werkt goed, zegt verslavingsarts David Teshome van de Amsterdamse Jellinekkliniek. ‘Natuurlijk moet je de patiënten goed in de gaten houden, vooral om te voorkomen dat ze een delier krijgen. We laten eerst de GHB uitwerken. Wanneer de ontwenningsverschijnselen opkomen, dienen we de benzo’s toe. We controleren ieder uur en passen de medicatie aan op de verschijnselen. Pas als de toestand stabiel is, bouwen
we de medicatie langzaam af.’ De behandeling met benzodiazepines is echter omstreden. Verslavingszorg Brijder in Noord-Holland had er zoveel negatieve ervaringen mee, dat ze
besloot met de behandeling te stoppen. Verslavingsarts Pieter ten Holt: ‘Het was té gevaarlijk.
Van de veertien verslaafden die we met benzo’s behandelden, kreeg de helft een delier. Bij sommigen was het zo erg dat ze acuut moesten worden opgenomen in het ziekenhuis.’ Op dit moment heeft Brijder geen detoxbehandeling meer voor GHB-verslaafden. Vier verslaafden staan nog op de wachtlijst. Binnen twee maanden hoopt de kliniek de medicinale GHB-behandeling te kunnen aanbieden.
Omdat de afkickende GHB-verslaafde heel goed in de gaten moet worden gehouden, raden alle instellingen thuis afkicken ten zeerste af. Op eigen houtje ineens stoppen, kan levensgevaarlijk zijn. Wie wil ontgiften, moet zich klinisch laten opnemen. ‘De ambulante zorg heeft in dat opzicht nauwelijks iets te bieden’, zegt Kamal van Novadic-Kentron