Help mijn partner is verslaafd aan heroine

[Modepop2]

Dit is een mooie, en goede beschrijving!
Loslaten van iemand gaat niet zomaar.... door wat voor reden dan ook!

Het is alsof dit voor mij geschreven is,kwam het tegen op internet.
We zijn nu een week verder,gelukkig nog niets vernomen,het heeft eerder nooit zolang geduurd voordat hij weer op de stoep stond dus de hoop begint een beetje te groeien dat het hem wel duidelijk is dat hij het ook niet meer hoeft te proberen,ik werd gisteren gebeld door hulp voor naasten vanuit de verslavingszorg,heb haar gezegd te stoppen met de module omdat ik de relatie heb beeindigd,deze mevrouw gaf echter precies hetzelfde aan als jullie,dat ik voorbereid moet zijn op een opening die hij weer zal zoeken ( wellicht) schijnt ook echt bij verslavingsgedrag te horen.. ik heb dit patroon ook wel gezien bij hem maar het enige verschil nu is dat hij het altijd binnen dag of 3 al deed,het zou in dit geval wel beter voor me zijn dat hij nu zoveel troep gebruikt dat hij daardoor niets voelt en het dus best vind zo ,heroine verdoofd ook eenzaam voelen en hartzeer alhoewel ik me afvraag of deze man wel een hart heeft... ik ontmoette gisteren mijn oude huisarts bij de snackbar,die man is al jaren met pensioen maar zei me...je ziet er niet goed uit,gaat het wel goed met je? Na hem in lange lijnen het verhaal te hebben verteld zei hij...je moet niet vergeten dat deze man *ziek* is...het is niet hij..maar de Heroine die dit met hem doet....nou sorrie maar je kunt alles wel op die zooi afschuiven,natuurlijk is hij ziek maar hij kon tochzeker wel gewoon eerlijk zijn ?

 

[Lid 152247]

Ik kan me vinden in je huisarts.
Hij had je nooit zo mogen voorliegen.
Hij was respectloos en heeft je absoluut veel leed aangedaan.

Maar..zolang je het zelf niet hebt meegemaakt, wees voorzichtig met oordelen over een ander.
Net zoals je zelf op veel onbegrip stuitte in je omgeving of gebrek aan herkenning..

Verslaving is afschuwelijk. Als je stopt word je namelijk niet gelukkiger en kan je een mooi leven opbouwen zoals iedereen denkt.

Zeker bij heroïne word je zo doodziek dat je kruipend van ellende wenst dat dit voorbij is hoe dan ook..er komt zelfmoord voor. Maar omdat niemand dat wil grijpen ze terug naar de heroïne.

Hun brein is zo ziek geprogrammeerd.. letterlijk..dat als ze geen heroïne nemen...hun brein ze keihard afstraft om te zorgen dat ze toch heroïne nemen.

Het is dus de wereld op zijn kop..doodziek en de angst in je hoofd is afschuwelijk..dat is niet uit te leggen als je het niet ervaren hebt. Het kan de hel.op aarde zijn
Je voelt je pas weer normaal als je gebruikt..


Betekent dit dat je medelijden moet hebben? Nee.. hij kan er wel voor kiezen af te kicken en niet te liegen..maar de prijs die hij ervoor moet betalen na 36 jaar heroïne is zo hoog.. dat lukt velen gewoon niet.

Iedereen wil leven, maar je kent vast van die verhalen dat mensen zoveel pijn hadden door een ongeluk of ziekte dat het niet meer hoefden voor ze..liever eeuwige rust dan dat lijden.
En zo is het met Heroine ook.

In zekere zin is hij zodanig ziek dst alles wat hij deed door zijn verslaving kwam

Hij heeft niet stiekem in zijn vuistje gelachen en jij met plezier voorgelogen.

Het zou makkelijker zijn dat te geloven..Dan is hij de bad guy en kan je alle woede op hem richten.

Maar het draaide niet om jou..alle leugens..alle truckjes...dat was niet omdat hij jou wilde belazeren. Hij wilde heroïne.

Heroïne dat telde..en hij zal zelf ook vaak geloofd hebben in zijn eigen intenties...

En dat bedoelde ik met..na een tijdje zie je inderdaad het hele plaatje.

Hij was geen goede man
Hij was geen slechte man
Hij was een verslaafde man.

En dat gaat jou nooit gelukkig maken. Dat is het enige wat telt om in te zien.

Iemand vergeven of begrip hebben voor iemand..dat doe je niet zomaar, als het je al lukt.

Maar als je iemand vergeeft(en ik zeg beslist niet dat ik.je daarheen wil sturen, dat zijn 1000 stappen verder)
Dan zeg je niet tegen die persoon..hey ik begrijp wat er is gebeurd en je kon er niets aandoen



Iemand vergeven is zeggen:
Wat (en waarom) er is gebeurd, dat is een stuk van jou en ik laat het los.
Ik zit niet meer vast aan kettingen van woede, vragen en negatieve energie.

het is een stuk uit het verleden
Maar nu leef ik in het heden en ben vrij.


Dat jou vorige huisarts aanstipte dat verslaving een ziekte is,wil niet zeggen dat hij daarmee bedoelt dat hij jouw ex niet verantwoordelijk houd voor zijn daden,.en ook niet dat hij ontkent of onderschat welke pijn je draagt.

 

[De Zandman]

Laat ik zeggen dat in zijn geval, de heroïne hem heeft " overgenomen ".
Hij heeft geen eigen wil meer....
Het is een bekend feit dat wanneer iemand echt lang gebruikt heeft, niet 1,2,3 de heroïne uit zijn lijf en vooral ook uit zijn geest kan krijgen.
Daarvoor is wel wat nodig. Heel veel zelfs...

Eerlijk zijn is iets, wat verslaafden alleen kennen voor zaken, die in hun voordeel zijn.
Je kunt beter zeggen dat verslaafden absoluut oneerlijk zijn.
Want ze liegen en bedriegen er lustig op los!
Zo ook jouw ex.
En deze man weet nog niet eens meer, wat een nuchter leven inhoudt!
Hij zal toch eerst zichzelf moeten terugvinden, maar in zijn zaak zie ik dit niet meer gebeuren.

In hoeverre verslaafd zijn een ziekte is, daarover is ook hier op df stevig en lang gediscussieerd.
Ikzelf vind dat dit wel klopt.
Je kiest er niet voor om iets te gaan nemen waarvan je doodziek wordt bij niet gebruiken, en waar je zwaar verslaafd aan wordt, voor de lol.
nee, daar zit een veel verder gaan verhaal aan vast..
Om clean verder te kunnen zonder dat middel, is intensieve interne therapie nodig die ook nog eens langdurig moet zijn.
Zoals bijvoorbeeld een TG ( therapeutische gemeenschap)
En daar moet je maar tegen kunnen!

Ik ga ervan uit dat hij zeer zeker weer contact gaat proberen op te nemen.

Houd vol, kop op, en neem de tijd om te verwerken!

 

[Lid 152247]

Als je denkt aan anorexia.. heel simpel..gewoon meer eten toch.

En toch word er niet over zelfdoding gesproken maar aan het overlijden aan de gevolgen van anorexia..Als je het heel simpel bekijkt had zo'n meisje haar eigen dood kunnen voorkomen.
Ook zij bedriegen en liegen..doen er alles aan om te laten overkomen dat het niet zo erg is, soms zeggen ze beter te willen worden om met rust gelaten te worden. En soms geloven ze er ook echt in.

Niet iedereen haalt die strijd.
Voor anorexia is veel meer begrip. Misschien omdat je veel kinderleed ziet.

Een man van 50 die verslaafd is krijgt al snel minder empathie.

Maar als een ziekte als anorexia een meisje in 2 jaar kan verwoesten..en jouw ex had daar 36 jaar de tijd voor..

De leugens komt allemaal door hun ziekte..anorexia of verslaving. En uiteindelijk blijft er steeds minder van de persoon over, en vormt de ziekte steeds meer hun identiteit.

 

[De Zandman]

Zoals ik al zei.
De heroïne heeft hem overgenomen.
Hij is door dit vergif volledig zijn eigen wil kwijtgeraakt...
En dan al zoveel jaren!
Ermee stoppen is zowat onmogelijk geworden...
Zoals gebleken is.
Hij betaalt een zeer hoge prijs...

 

[Mindless]

Hij heeft niet stiekem in zijn vuistje gelachen en jij met plezier voorgelogen.

We kennen hem niet, maar ik denk dat ook niet. Ieder mens wil zich uiteindelijk goed voelen, maar kan dit compleet verkeerd aanpakken, met destructieve gevolgen voor zichzelf en naasten.

Hij was geen goede man
Hij was geen slechte man
Hij was een verslaafde man.

Dit lijkt me een belangrijk inzicht om te hebben, anders blijf je in goed en slecht denken, waar je zelf niet mee vooruit kan.

Iemand vergeven of begrip hebben voor iemand..dat doe je niet zomaar, als het je al lukt.

Maar als je iemand vergeeft(en ik zeg beslist niet dat ik.je daarheen wil sturen, dat zijn 1000 stappen verder)
Dan zeg je niet tegen die persoon..hey ik begrijp wat er is gebeurd en je kon er niets aandoen

Iemand vergeven is zeggen:
Wat (en waarom) er is gebeurd, dat is een stuk van jou en ik laat het los.
Ik zit niet meer vast aan kettingen van woede, vragen en negatieve energie.

het is een stuk uit het verleden
Maar nu leef ik in het heden en ben vrij.

Je doet het niet zomaar, zoláng je denkt dat het vergeven om diegene gaat. Dat diegene het 'verdiend' heeft óf dat jouw wrok voor diegene eindelijk in die mate is verwerkt dat je er klaar voor bent diegene te vergeven.

Maar echte vergiffenis draait denk ik altijd om jezelf. Vergiffenis en loslaten zijn een en hetzelfde. En met het risico om nu iets heel controversieels te zeggen: Het mooie aan vergiffenis wanneer je ziet dat je het niet voor de ander doet maar voor jezelf, is dat je daar nu aan kunt beginnen. Omdat het niet echt heeft te maken met degene die je benadeeld heeft, maar met jezelf. We kunnen 10, 20, 30, 40 jaar wrok blijven koesteren, waarna we eindelijk klaar zijn om diegene te vergeven, maar dat is geen gegeven. Als je het op die manier wilt doen, dan kun je het op die manier doen. Maar als je inziet dat de vergiffenis voor jezelf gedaan wordt (en daar is niks egocentrisch aan), dan hoef je het denk ik niet per se op die manier te doen. Als het lukt, zou ik zeker niet de rest van je leven of zelfs jaren wrok blijven koesteren. Dan heeft hij (of eerder: zijn verslaving) je nóg meer van jouw leven beroofd.

Maar dit is dus in principe. In de praktijk zal er natuurlijk echt wel wat tijd over heen moeten gaan. Al is het maar om te beseffen dat je de vergiffenis voor jezelf doet.

 

[Lid 152247]

Mooi verwoord @Mindless ik geniet vaak van jouw inzichten hier op dit forum.

Over vergeven of omgaan met iemand die je pijn gedaan heeft @Modepop2

 

[De Zandman]

Vergevingsgezind zijn, of worden, hangt ook ervan af hoe groot het leed is geweest wat jou is aangedaan. Logisch uiteraard.
Ik zag laatst op een documentaire over Auschwitz overlevenden, waarin er één vrouw ter terechtzitting aangaande een oud SS er die alsnog was getraceerd en opgepakt, dat die vrouw hem vergaf voor wat hij jaar, en de mensen daar had aangedaan.
Dat leidde tot een storm van kritiek van andere overlevenden, die absoluut niet in staat waren om deze vergiffenis te kunnen begrijpen.
Maar deze vrouw kon dit dus wél.
Kun je dit voorstellen?!
Iemand die de afgrijselijke tijd en behandeling in dat kamp, welke werkelijk niet zijn voor te stellen zo erg, aan een mededader en plain publique nog wel, kon vergeven?
En dan voor wat mij betreft, ik heb toch wel een aantal lieden die in mijn zwarte boekje zijn opgeschreven, die ik echt niet kan en wil vergeven. Nee.

 

[Mindless]

Vergevingsgezind zijn, of worden, hangt ook ervan af hoe groot het leed is geweest wat jou is aangedaan. Logisch uiteraard.
Ik zag laatst op een documentaire over Auschwitz overlevenden, waarin er één vrouw ter terechtzitting aangaande een oud SS er die alsnog was getraceerd en opgepakt, dat die vrouw hem vergaf voor wat hij jaar, en de mensen daar had aangedaan.
Dat leidde tot een storm van kritiek van andere overlevenden, die absoluut niet in staat waren om deze vergiffenis te kunnen begrijpen.
Maar deze vrouw kon dit dus wél.
Kun je dit voorstellen?!
Iemand die de afgrijselijke tijd en behandeling in dat kamp, welke werkelijk niet zijn voor te stellen zo erg, aan een mededader en plain publique nog wel, kon vergeven?
En dan voor wat mij betreft, ik heb toch wel een aantal lieden die in mijn zwarte boekje zijn opgeschreven, die ik echt niet kan en wil vergeven. Nee.

We hebben het er vaker over gehad maar wrok werkt écht als een soort geestelijk vergif. Vergif voor jou welteverstaan, niet voor degene die jou ooit benadeeld heeft. Jij bent de enige die eronder lijdt.

Misschien zag die vrouw dat heel goed in en kon daarom vergeven. Het gaat er dan niet meer om wat er gebeurd is, maar dat ze vrij wou zijn van wrok.

En dan is er nog iets wat mogelijk kan helpen: Je kunt een hekel aan iemand hebben, hem/haar zelfs haten als persoon, maar tegelijk beseffen dat diegene in wezen ook blanco ter wereld is gekomen, net als jij. Wat er allemaal later is gebeurd heeft zo iemand gevormd, hem/haar gemaakt tot een persoon die tot dingen in staat is die we kwaad zouden noemen. Een product van deze maatschappij. Dit betekent niet dat diegene niet schuldig is, maar als je je beseft dat zelfs hij/zij in essentie datgene is dat blanco ter wereld kwam, dan kun je van dát in hem/haar houden en de persoon misschien makkelijker vergeven. En dus niet omwille van diegene, maar omwille van jezelf. Om zelf weer vrij te zijn.

 

[Lid 152247]

Vergevingsgezind zijn, of worden, hangt ook ervan af hoe groot het leed is geweest wat jou is aangedaan. Logisch uiteraard.
Ik zag laatst op een documentaire over Auschwitz overlevenden, waarin er één vrouw ter terechtzitting aangaande een oud SS er die alsnog was getraceerd en opgepakt, dat die vrouw hem vergaf voor wat hij jaar, en de mensen daar had aangedaan.
Dat leidde tot een storm van kritiek van andere overlevenden, die absoluut niet in staat waren om deze vergiffenis te kunnen begrijpen.
Maar deze vrouw kon dit dus wél.
Kun je dit voorstellen?!
Iemand die de afgrijselijke tijd en behandeling in dat kamp, welke werkelijk niet zijn voor te stellen zo erg, aan een mededader en plain publique nog wel, kon vergeven?
En dan voor wat mij betreft, ik heb toch wel een aantal lieden die in mijn zwarte boekje zijn opgeschreven, die ik echt niet kan en wil vergeven. Nee.

Ja en nee..op kan ik het mij voorstellen.
Werd in die documentaire ook verteld hoe die vrouw tot vergiffenis is gekomen, of wat meer uitleg, wat zij daar onder verstaat bijvoorbeeld.

Ik kan het mooi vertellen, maar ook niet altijd in de praktijk. In de praktijk voelt vergeven als iets accepteren. Je komt ook niet zomaar tot vergeven, al die fases hebben nut. Alleen zou het fijn zijn als iedereen dat beseft. Alle pijn en woede..komt daar uiteindelijk ook iets kwaads uit voort..stel je vergeeft niet en lijd nog 20 jaar, of een stap verder..je neemt wraak of anderen lijden eronder. Ben je dan slachtoffer van het kwaad of er zelf onderdeel van geworden.

Sorry @Modepop2 Ik dwaal veels te veel af,je ziet. Ik leer ook van je proces. Hoe gaat het vandaag?

 

[Modepop2]

We kennen hem niet, maar ik denk dat ook niet. Ieder mens wil zich uiteindelijk goed voelen, maar kan dit compleet verkeerd aanpakken, met destructieve gevolgen voor zichzelf en naasten.


Dit lijkt me een belangrijk inzicht om te hebben, anders blijf je in goed en slecht denken, waar je zelf niet mee vooruit kan.


Je doet het niet zomaar, zoláng je denkt dat het vergeven om diegene gaat. Dat diegene het 'verdiend' heeft óf dat jouw wrok voor diegene eindelijk in die mate is verwerkt dat je er klaar voor bent diegene te vergeven.

Maar echte vergiffenis draait denk ik altijd om jezelf. Vergiffenis en loslaten zijn een en hetzelfde. En met het risico om nu iets heel controversieels te zeggen: Het mooie aan vergiffenis wanneer je ziet dat je het niet voor de ander doet maar voor jezelf, is dat je daar nu aan kunt beginnen. Omdat het niet echt heeft te maken met degene die je benadeeld heeft, maar met jezelf. We kunnen 10, 20, 30, 40 jaar wrok blijven koesteren, waarna we eindelijk klaar zijn om diegene te vergeven, maar dat is geen gegeven. Als je het op die manier wilt doen, dan kun je het op die manier doen. Maar als je inziet dat de vergiffenis voor jezelf gedaan wordt (en daar is niks egocentrisch aan), dan hoef je het denk ik niet per se op die manier te doen. Als het lukt, zou ik zeker niet de rest van je leven of zelfs jaren wrok blijven koesteren. Dan heeft hij (of eerder: zijn verslaving) je nóg meer van jouw leven beroofd.

Maar dit is dus in principe. In de praktijk zal er natuurlijk echt wel wat tijd over heen moeten gaan. Al is het maar om te beseffen dat je de vergiffenis voor jezelf doet.

Diep in mijn hart heb ik medelijden...ergens.....

Ja en nee..op kan ik het mij voorstellen.
Werd in die documentaire ook verteld hoe die vrouw tot vergiffenis is gekomen, of wat meer uitleg, wat zij daar onder verstaat bijvoorbeeld.

Ik kan het mooi vertellen, maar ook niet altijd in de praktijk. In de praktijk voelt vergeven als iets accepteren. Je komt ook niet zomaar tot vergeven, al die fases hebben nut. Alleen zou het fijn zijn als iedereen dat beseft. Alle pijn en woede..komt daar uiteindelijk ook iets kwaads uit voort..stel je vergeeft niet en lijd nog 20 jaar, of een stap verder..je neemt wraak of anderen lijden eronder. Ben je dan slachtoffer van het kwaad of er zelf onderdeel van geworden.

Sorry @Modepop2 Ik dwaal veels te veel af,je ziet. Ik leer ook van je proces. Hoe gaat het vandaag?

Het gaat met ups en downs....aan de ene kant ben ik boos en diep verdrietig,gun ik hem het slechtste toe wat voor hem eenzaamheid is op de eerste plaats,aan de andere kant weet ik de reden waarom hij hier ooit aan begon ,weet ik ook dat hij er van af wil maar het gewoon niet aan kan ,dat hij dit zelf als falen ziet en zich er diep voor schaamt zoals hij dat altijd zei..dat er dan een schuldgevoel bij hem opkomt als hij het niet kon volbrengen om af te kicken,het scheelt voor mijn gevoel wel dat hij dit als persoon zo niet gewild heeft maar dat de verslaving en die heroine hem heeft gemaakt tot wie hij nu is,dat dit niet met opzet tegen mij persoonlijk gericht is....dus in feite moet ik medelijden met hem hebben alleen ik ben wel direct de dupe en het lijdend voorwerp geworden,ik zit nu met de gebakken peren beschadigd en wel !!
Ik ben erg druk geweest de afgelopen dagen waardoor ik veel afleiding had,vanaf vandaag heb ik een paar rustige dagen en daar zie ik wel tegenop...ik hast hem niet maar houd van hem!! Was het maar waar dat de liefde omsloeg in haat,dan was het niet zo zwaar,lig met mezelf in de clins dat ik van hem.houd..hoe kan ik ? Maar dat gevoel kan ik niet weg bannen,dat zit er diep geworteld!! En na dit alles kan ik dit gewoon niet begrijpen van mezelf...afgaand op de verhalen uit zijn verleden voor mij....dan zal hij heel snel op jacht gaan naar een andere vrouw...om maar niet alleen te zijn en om aan de buitenwereld maar te kunnen tonen dat hij alles op de rit heeft...een relatie heeft en gelukkig is ( voor het oog van de buitenwereld) mocht dit zo zijn zal het pijn doen aan de ene kant,maar aan de andere kant arme vrouw... die gaat een hele bak ellende krijgen en zal ik echt niet meer met haar willen ruilen..hij heeft naast de verslaving erg veel overeenkomsten met een narcist..de eerste anderhalf jaar toen ik met hem samen was en niets wist van de verslaving dacht ik dus ook dat ik met een narcistische man te maken had...de overeenkomsten tussen narcistme en gedragswisselingen door heroine gebruik lijken ook heel erg op elkaar vind ik...en het wegrennen van tientalle vrouwen die het nog geen 3 maanden met hem uit hielden past daar ook bij...hij is naar mijn weten nooit lang alleen geweest ,ging er een vrouw weg dan kwam de volgende al heel snel in beeld,dus wat ik zeg...alleen zijn kan hij niet maar een relatie staande houden kan hij ook niet...ik heb hem nu overigens overal geblokt maar hoorde van een bekende dat zijn profielfoto op whatsapp nog steeds een foto is van ons samen...wat dit betekend ????? Jij mag het zeggen...ik kijk nergens meer raar van op,had gehoopt dat bij mij de scherpe kantjes er inmiddels wel wat vanaf zouden zijn maar dat is helaas niet het geval...het is liefdesverdriet en daarbij weet ik ook nog dat het nooit op basis is geweest van echte liefde van zijn kant...het is allemaal heel dubbel,een relatie kan mislukken maar als je terug kan kijken op iets wat ooit mooi was en goed zat dan is het verdraagzamer,mijn situatie doet zeer...

 

[Modepop2]

We hebben het er vaker over gehad maar wrok werkt écht als een soort geestelijk vergif. Vergif voor jou welteverstaan, niet voor degene die jou ooit benadeeld heeft. Jij bent de enige die eronder lijdt.

Misschien zag die vrouw dat heel goed in en kon daarom vergeven. Het gaat er dan niet meer om wat er gebeurd is, maar dat ze vrij wou zijn van wrok.

En dan is er nog iets wat mogelijk kan helpen: Je kunt een hekel aan iemand hebben, hem/haar zelfs haten als persoon, maar tegelijk beseffen dat diegene in wezen ook blanco ter wereld is gekomen, net als jij. Wat er allemaal later is gebeurd heeft zo iemand gevormd, hem/haar gemaakt tot een persoon die tot dingen in staat is die we kwaad zouden noemen. Een product van deze maatschappij. Dit betekent niet dat diegene niet schuldig is, maar als je je beseft dat zelfs hij/zij in essentie datgene is dat blanco ter wereld kwam, dan kun je van dát in hem/haar houden en de persoon misschien makkelijker vergeven. En dus niet omwille van diegene, maar omwille van jezelf. Om zelf weer vrij te zijn.

Had ik maar een hekel aan hem,dan was dit proces makkelijker denk ik...ik houd van deze man wat het allemaal nog veel pijnlijker maakt, op sommige vlakken kan ik hem ook wel vergeven door in te zien dat de duistere kant ,de heroine...de macht over hem heeft,hij dit niet persoonlijk is geweest als persoon maar de drugs...heb hem ook alleen onder invloed gekend..zou niet weten wie hij zou zijn als hij nuchter is...het is vreselijk gecompliceert want van wie houd ik? Want dat doe ik nogsteeds ondanks dat ik er 100 procent achter sta dat ik er een punt achter heb gezet!
Maar de ware persoonlijkheid van hem...die ken ik blijkbaar niet...

 

[Mindless]

Had ik maar een hekel aan hem,dan was dit proces makkelijker denk ik...ik houd van deze man wat het allemaal nog veel pijnlijker maakt, op sommige vlakken kan ik hem ook wel vergeven door in te zien dat de duistere kant ,de heroine...de macht over hem heeft,hij dit niet persoonlijk is geweest als persoon maar de drugs...heb hem ook alleen onder invloed gekend..zou niet weten wie hij zou zijn als hij nuchter is...het is vreselijk gecompliceert want van wie houd ik? Want dat doe ik nogsteeds ondanks dat ik er 100 procent achter sta dat ik er een punt achter heb gezet!
Maar de ware persoonlijkheid van hem...die ken ik blijkbaar niet...

Misschien kun je het voor jezelf iets makkelijker maken als je het minder als een vergevingsproces ziet en meer als een loslatingsproces. Dat alleen al brengt de focus minder op hem en meer op jou.

Je bent nu nog steeds heel erg bezig met hem steeds, wat ook heel begrijpelijk is natuurlijk. Maar het gaat hier natuurlijk om jou. Hoe kun jij dit alles loslaten, zodat je verder kan. De situatie is gecompliceerd maar vergeving/loslaten hoeft dat niet per se te zijn. Want het is in feite de gedachten en gevoelens die je hebt, precies zo te laten zijn als ze zijn. Ze niet wegdrukken, maar ze op een liefdevolle manier aanschouwen en zelfs omarmen als het ware. Vergeven, loslaten, accepteren, het zijn allemaal woorden voor dat proces van zelfliefde.

Ik denk dat dat is wat je verder kan helpen dit alles achter je te laten. Zoals je zegt: hem ken je niet echt en hem zul je waarschijnlijk ook nooit echt kennen. Maar je kent jezelf wel en je kunt middels zelfliefde dat loslatingsproces in gang zetten. Ondertussen kun je op een bepaalde manier ondanks alles nog best van hem houden denk ik. Maar altijd over hem in blijven zitten lijkt me niet verstandig om te doen...

 

[Paranoize.]

Nog wat wijze woorden voor TS,

A wise man once said don't be afraid to start over again. This time you are not starting from scratch, you are starting from experience!😘 Mag er veel geluk jou kant opkomen.😜

 

[Lid 152247]

Diep in mijn hart heb ik medelijden...ergens.....

Het gaat met ups en downs....aan de ene kant ben ik boos en diep verdrietig,gun ik hem het slechtste toe wat voor hem eenzaamheid is op de eerste plaats,aan de andere kant weet ik de reden waarom hij hier ooit aan begon ,weet ik ook dat hij er van af wil maar het gewoon niet aan kan ,dat hij dit zelf als falen ziet en zich er diep voor schaamt zoals hij dat altijd zei..dat er dan een schuldgevoel bij hem opkomt als hij het niet kon volbrengen om af te kicken,het scheelt voor mijn gevoel wel dat hij dit als persoon zo niet gewild heeft maar dat de verslaving en die heroine hem heeft gemaakt tot wie hij nu is,dat dit niet met opzet tegen mij persoonlijk gericht is....dus in feite moet ik medelijden met hem hebben alleen ik ben wel direct de dupe en het lijdend voorwerp geworden,ik zit nu met de gebakken peren beschadigd en wel !!
Ik ben erg druk geweest de afgelopen dagen waardoor ik veel afleiding had,vanaf vandaag heb ik een paar rustige dagen en daar zie ik wel tegenop...ik hast hem niet maar houd van hem!! Was het maar waar dat de liefde omsloeg in haat,dan was het niet zo zwaar,lig met mezelf in de clins dat ik van hem.houd..hoe kan ik ? Maar dat gevoel kan ik niet weg bannen,dat zit er diep geworteld!! En na dit alles kan ik dit gewoon niet begrijpen van mezelf...afgaand op de verhalen uit zijn verleden voor mij....dan zal hij heel snel op jacht gaan naar een andere vrouw...om maar niet alleen te zijn en om aan de buitenwereld maar te kunnen tonen dat hij alles op de rit heeft...een relatie heeft en gelukkig is ( voor het oog van de buitenwereld) mocht dit zo zijn zal het pijn doen aan de ene kant,maar aan de andere kant arme vrouw... die gaat een hele bak ellende krijgen en zal ik echt niet meer met haar willen ruilen..hij heeft naast de verslaving erg veel overeenkomsten met een narcist..de eerste anderhalf jaar toen ik met hem samen was en niets wist van de verslaving dacht ik dus ook dat ik met een narcistische man te maken had...de overeenkomsten tussen narcistme en gedragswisselingen door heroine gebruik lijken ook heel erg op elkaar vind ik...en het wegrennen van tientalle vrouwen die het nog geen 3 maanden met hem uit hielden past daar ook bij...hij is naar mijn weten nooit lang alleen geweest ,ging er een vrouw weg dan kwam de volgende al heel snel in beeld,dus wat ik zeg...alleen zijn kan hij niet maar een relatie staande houden kan hij ook niet...ik heb hem nu overigens overal geblokt maar hoorde van een bekende dat zijn profielfoto op whatsapp nog steeds een foto is van ons samen...wat dit betekend ????? Jij mag het zeggen...ik kijk nergens meer raar van op,had gehoopt dat bij mij de scherpe kantjes er inmiddels wel wat vanaf zouden zijn maar dat is helaas niet het geval...het is liefdesverdriet en daarbij weet ik ook nog dat het nooit op basis is geweest van echte liefde van zijn kant...het is allemaal heel dubbel,een relatie kan mislukken maar als je terug kan kijken op iets wat ooit mooi was en goed zat dan is het verdraagzamer,mijn situatie doet zeer...

In deze posting zie ik toch echt wel de groei wat je meemaakt! Je beseft heel goed welke gevoelens je hebt en waar ze vandaan komen. Je beseft heel goed dat ook hij een slaaf is van zijn verslaving en anders had gewild maarrr...

Als ik narcisme lees denk ik maar 1 ding: Run forrest run!

Als je denkt dat een verslaafde je brainwaisht..een narcist is zo ontzettend geslepen daarin, daar kan een verslaafde nog wat van leren.

Ik heb hier helaas enorm veel ervaring mee, maar het heeft me ook enorm veel geleerd.

Gelukkig komt er steeds meer erkenning voor de narcistische dynamiek in een relatie, ook de term narcistisch misbruik word steeds meer geaccepteerd.
Want dat is het..misbruik..misbruik is niet alleen agressie en het cliché van de scheldende man op de bank.

Een narcist weet zo in je hoofd te kruipen dat hij macht krijgt over jou. Ze plaatsen je op een absoluut voetstuk. Jij en jullie liefde..hij adoreert het.hij kan niet zonder je..en dat is 1 van de weinige keren dat ze wel de waarheid spreken.. ze vind het fantastisch zo'n vrouw die voor ze zorgt en hem nooit in de steek laat..wat er ook gebeurt..eerst voelt dit als compliment..later Word het een wurgcontract..natuurlijk blijf je niet boos op hem...natuurlijk verlaat je hem niet.. jij bent niet zoals andere vrouwen,jii bent speciaal, zonder jou is hij nergens..

Uiteindelijk raak je steeds meer geïsoleerd of vervreemd van je omgeving en naasten.. steeds meer draait het om hem..eigenlijk om zijn geluk..
En als hij jou steunt..dat is alleen maar om te laten zien wat voor goede partner hij wel niet is, dus andersom kan je hem toch ook wel steunen?
Ik weet niet hoe ver het is gedaan bij jullie.

Maar als je het slecht treft draait alles alleen nog maar om de narcist..die begint er een zooitje van te maken en jij bent de reddende engel..in werkelijkheid maakt hij enorm misbruik van je zwakke plekken en gaat het ten koste van je eigen geluk.

Een echte narcist heeft je inderdaad hard nodig, maar een relatie ga je aan uit liefde en vertrouwen. Iemand nodig hebben is iemand gebruiken.hij heeft je nodig tot hij merkt dat hij geen macht meer over je heeft.

Als er dan een nieuwe vrouw is, begint voor hem het spel van voor af aan.

@Modepop2 ik weet niet of hij echt deze diagnose kan hebben, ik weet niet of en hoeveel narcistische kenmerken hij heeft. Maar als je er ervaring mee hebt. Pik je ze er achteraf, heel snel uit. Vooral het stukje dat het plaatje naar de buitenwereld mooi moet blijven, maar dat hij een vriendin zoekt.. maakt niet uit wie..iemand die hij nodig heeft..die uiteindelijk alles van hem pikt en gaat twijfelen aan haarzelf.

Dus als hij in het verleden veel wisselende vriendinnen had.. tja..

En ja je houd van hem.Hou je echt van hem zoals hij is of hou je van hem zoals hij had kunnen zijn.

Het doet er eigenlijk niet toe. Liefdesverdriet is beschreven, bezongen...het is al zo oud en zal er altijd zijn.

Jii zit nu inderdaad meer met de brokstukken. Maar je hebt een heel leven gehad dat je niet eens wist van zijn bestaan en toen was je ook gelukkig.

Het is geen monster..achteraf idealiseren kan ook een valkuil.zijn..al zie ik dat bij jou niet gebeuren.

Maar het is gebeurt en het heeft tijd nodig.
De dag dat je opstaat en lacht, je de dag doorkomt en in bed bedenkt dat je geen 1 keer aan hem gedacht hebt gaat echt komen!

Maar voorlopig zit hij in je kop en ik vind dat je er heel goed mee omgaat.

Heel stom voorbeeld..maar als je je rijbewijs haalt kan je nog niks..pas na een half jaar dagelijks de weg op kan je met 2 vingers in je neus door Nederland.

De relatie is nu verbroken..en je bent nu heel kwetsbaar. Hij is nog steeds in je leven omdat je veel aan hem denkt en nog gevoelens voor hem hebt. Maar elke dag zonder hem is oefenen voor het nieuwe hoofdstuk in je leven.
Dus echt.al deze shit ervaar je niet voor niets.. het gaat je zoveel sterker maken en je gaat jezelf zoveel beter leren kennen.

Het gaat jou niet meer overkomen dat een man zo ver kan gaan in een relatie. Maar eerst ben je alleen en zelfliefde is zo belangrijk.

Ik hoop niet dat dat te zweverig overkomt, maar ben je niet te streng voor jezelf?
Hij had het niet kunnen voorkomen(hoe vreemd ook,maar zijn verslaving heeft hem in zijn macht..en een Narcist kent simpelweg maar 1 manier)

En jij had het niet kunnen voorkomen, je had al die fases en ervaringen nodig om uiteindelijk te kunnen zeggen...en nu is het klaar.

Ben je weleens naar een therapeut geweest?

 

[Modepop2]

Misschien kun je het voor jezelf iets makkelijker maken als je het minder als een vergevingsproces ziet en meer als een loslatingsproces. Dat alleen al brengt de focus minder op hem en meer op jou.

Je bent nu nog steeds heel erg bezig met hem steeds, wat ook heel begrijpelijk is natuurlijk. Maar het gaat hier natuurlijk om jou. Hoe kun jij dit alles loslaten, zodat je verder kan. De situatie is gecompliceerd maar vergeving/loslaten hoeft dat niet per se te zijn. Want het is in feite de gedachten en gevoelens die je hebt, precies zo te laten zijn als ze zijn. Ze niet wegdrukken, maar ze op een liefdevolle manier aanschouwen en zelfs omarmen als het ware. Vergeven, loslaten, accepteren, het zijn allemaal woorden voor dat proces van zelfliefde.

Ik denk dat dat is wat je verder kan helpen dit alles achter je te laten. Zoals je zegt: hem ken je niet echt en hem zul je waarschijnlijk ook nooit echt kennen. Maar je kent jezelf wel en je kunt middels zelfliefde dat loslatingsproces in gang zetten. Ondertussen kun je op een bepaalde manier ondanks alles nog best van hem houden denk ik. Maar altijd over hem in blijven zitten lijkt me niet verstandig om te doen...

Dankjewel voor de mooie woorden,ik ga daar iets mee doen ❤

 

[Modepop2]

Nog wat wijze woorden voor TS,

A wise man once said don't be afraid to start over again. This time you are not starting from scratch, you are starting from experience!😘 Mag er veel geluk jou kant opkomen.😜

❤❤❤

 

[De Zandman]

Een narcist?!?
Hebben we daar mee te maken?
Als dat waar is, dan is ten halve gekeerd veeeeel beter dan ten hele verdwaald raken...
Goedendag! Met dit soort mensen, loop er met een wijde boog omheen!

En dan dit....

In het kader van de bijdrage van Mindless, idd iedereen komt blanco ter wereld.
Hij of zij heeft alleen de erfzonde bij zich. ( voor degene, die hierin gelooft)
en dan gaat het leven beginnen.
voor sommigen gaat alles van een leien dakje, bij anderen gaat het een stuk moeilijker.
je brengt een bepaald karakter door vererving mee.
dat is een zeer belangrijke factor, waar je zelf niets aan kunt veranderen.
je hebt bepaalde trekjes, en daarmee moet je leren omgaan.

bij verslaafde mensen zie je vaak, dat dit qua karakter zeer gevoelige mensen zijn.
Dat hebben ze a priori nooit voor gekozen...

En nou komt de kern van mijn betoog.
Niemand komt op deze wereld als zware harddrugsgebruiker, behalve de baby's die een verslaafde moeder hadden, dit ligt even anders.
En dan, ik dus ook, maak je een keuze op een gegeven moment, bij zekere omstandigheden.
De facto:
De een of andere gozer die je kent, heeft iets bij zich, en biedt aan, jou daar eens kennis mee te laten maken.
Neem dit eens! Lekker, leuk!
De keuze, ja ik neem het of nee, ik neem het niet, die maak je ZELF.
(In mijn geval was dit cannabis)
Citral was de naam ervan.

De keuze van mij toen was ja, ik neem dit.
ik ben nieuwsgierig, kom maar op!
Als ik geweten had, wat mij door deze keuze later de grootste shitzooi ooit en een donderduivels verslavingsgebeuren zou gaan meemaken, dan had ik mij 100000x bedacht...ik wist niet, dat ik hier zeer gevoelig voor zou zijn...en voor drank later nog veel erger.
De prijs, die ik ervoor betaald heb, is enorm. Gigantisch. Megagroot.
Maar het begin, was mijn eigen keuze.
Daar gaat het om in deze materie.

Zo ook de keuze van de partner, nu ex, van Modepop.
Idem dito!

Dom, dom, dom.
De keuze maken, om harddrugs, en dan ook nog eens de meest verslavende soort, te gaan gebruiken...

 

[Modepop2]

In deze posting zie ik toch echt wel de groei wat je meemaakt! Je beseft heel goed welke gevoelens je hebt en waar ze vandaan komen. Je beseft heel goed dat ook hij een slaaf is van zijn verslaving en anders had gewild maarrr...

Als ik narcisme lees denk ik maar 1 ding: Run forrest run!

Als je denkt dat een verslaafde je brainwaisht..een narcist is zo ontzettend geslepen daarin, daar kan een verslaafde nog wat van leren.

Ik heb hier helaas enorm veel ervaring mee, maar het heeft me ook enorm veel geleerd.

Gelukkig komt er steeds meer erkenning voor de narcistische dynamiek in een relatie, ook de term narcistisch misbruik word steeds meer geaccepteerd.
Want dat is het..misbruik..misbruik is niet alleen agressie en het cliché van de scheldende man op de bank.

Een narcist weet zo in je hoofd te kruipen dat hij macht krijgt over jou. Ze plaatsen je op een absoluut voetstuk. Jij en jullie liefde..hij adoreert het.hij kan niet zonder je..en dat is 1 van de weinige keren dat ze wel de waarheid spreken.. ze vind het fantastisch zo'n vrouw die voor ze zorgt en hem nooit in de steek laat..wat er ook gebeurt..eerst voelt dit als compliment..later Word het een wurgcontract..natuurlijk blijf je niet boos op hem...natuurlijk verlaat je hem niet.. jij bent niet zoals andere vrouwen,jii bent speciaal, zonder jou is hij nergens..

Uiteindelijk raak je steeds meer geïsoleerd of vervreemd van je omgeving en naasten.. steeds meer draait het om hem..eigenlijk om zijn geluk..
En als hij jou steunt..dat is alleen maar om te laten zien wat voor goede partner hij wel niet is, dus andersom kan je hem toch ook wel steunen?
Ik weet niet hoe ver het is gedaan bij jullie.

Maar als je het slecht treft draait alles alleen nog maar om de narcist..die begint er een zooitje van te maken en jij bent de reddende engel..in werkelijkheid maakt hij enorm misbruik van je zwakke plekken en gaat het ten koste van je eigen geluk.

Een echte narcist heeft je inderdaad hard nodig, maar een relatie ga je aan uit liefde en vertrouwen. Iemand nodig hebben is iemand gebruiken.hij heeft je nodig tot hij merkt dat hij geen macht meer over je heeft.

Als er dan een nieuwe vrouw is, begint voor hem het spel van voor af aan.

@Modepop2 ik weet niet of hij echt deze diagnose kan hebben, ik weet niet of en hoeveel narcistische kenmerken hij heeft. Maar als je er ervaring mee hebt. Pik je ze er achteraf, heel snel uit. Vooral het stukje dat het plaatje naar de buitenwereld mooi moet blijven, maar dat hij een vriendin zoekt.. maakt niet uit wie..iemand die hij nodig heeft..die uiteindelijk alles van hem pikt en gaat twijfelen aan haarzelf.

Dus als hij in het verleden veel wisselende vriendinnen had.. tja..

En ja je houd van hem.Hou je echt van hem zoals hij is of hou je van hem zoals hij had kunnen zijn.

Het doet er eigenlijk niet toe. Liefdesverdriet is beschreven, bezongen...het is al zo oud en zal er altijd zijn.

Jii zit nu inderdaad meer met de brokstukken. Maar je hebt een heel leven gehad dat je niet eens wist van zijn bestaan en toen was je ook gelukkig.

Het is geen monster..achteraf idealiseren kan ook een valkuil.zijn..al zie ik dat bij jou niet gebeuren.

Maar het is gebeurt en het heeft tijd nodig.
De dag dat je opstaat en lacht, je de dag doorkomt en in bed bedenkt dat je geen 1 keer aan hem gedacht hebt gaat echt komen!

Maar voorlopig zit hij in je kop en ik vind dat je er heel goed mee omgaat.

Heel stom voorbeeld..maar als je je rijbewijs haalt kan je nog niks..pas na een half jaar dagelijks de weg op kan je met 2 vingers in je neus door Nederland.

De relatie is nu verbroken..en je bent nu heel kwetsbaar. Hij is nog steeds in je leven omdat je veel aan hem denkt en nog gevoelens voor hem hebt. Maar elke dag zonder hem is oefenen voor het nieuwe hoofdstuk in je leven.
Dus echt.al deze shit ervaar je niet voor niets.. het gaat je zoveel sterker maken en je gaat jezelf zoveel beter leren kennen.

Het gaat jou niet meer overkomen dat een man zo ver kan gaan in een relatie. Maar eerst ben je alleen en zelfliefde is zo belangrijk.

Ik hoop niet dat dat te zweverig overkomt, maar ben je niet te streng voor jezelf?
Hij had het niet kunnen voorkomen(hoe vreemd ook,maar zijn verslaving heeft hem in zijn macht..en een Narcist kent simpelweg maar 1 manier)

En jij had het niet kunnen voorkomen, je had al die fases en ervaringen nodig om uiteindelijk te kunnen zeggen...en nu is het klaar.

Ben je weleens naar een therapeut geweest?

Prachtig geschreven !!!
Ja ik loop al een jaar bij een psycholoog echter het werkt niet,ik zelf ben diegene die zich staande houdt,of hij die diagnose heeft gehad?? Ik weet het niet maar zijn ex heeft me wel gezegd ooit in het begin...wat moet je met deze man? Hij is een narcist!
En als we daar dan vanuit moeten gaan gaat hij indrrdaad stalken,dat valt dan helemaal te verwachten !
Alhoewel ik nu vind dat hij erg goed op afstand blijft,dit had ik niet verwacht,maar ik ben zelf ook best fel en ging altijd tegen hem in,ik ben niet het onderdanige type vrouw die zich de les laat lezen door een man,dit heeft al vele malen tot heftige confrontaties geleid,dus wellicht heeft hij gewoon opgegeven,nogmaals..iedereen voorspelt dat hij nog gaat komen op welke manier dsn ook,ik ben er niet zo zeker van maargoed dat gaan we ervaren.
Dit forum...nogmaals lieve allen hier...dit forum is waar ik mijn grootste kracht uit put,jullie hebben alles gevolgt en zijn er door dik en dun voor mij geweest en nogsteeds!
Het eerste wat ik doe als ik smorgens wakker word is dit forum openen en voel me dan blij dat ik zie dat er nieuwe berichten zijn,het houd me op de been en heb erg veel aan jullie woorden,kan jullie niet vaak genoeg daarvoor bedanken!

 

[Modepop2]

Een narcist?!?
Hebben we daar mee te maken?
Als dat waar is, dan is ten halve gekeerd veeeeel beter dan ten hele verdwaald raken...
Goedendag! Met dit soort mensen, loop er met een wijde boog omheen!

En dan dit....

In het kader van de bijdrage van Mindless, idd iedereen komt blanco ter wereld.
Hij of zij heeft alleen de erfzonde bij zich. ( voor degene, die hierin gelooft)
en dan gaat het leven beginnen.
voor sommigen gaat alles van een leien dakje, bij anderen gaat het een stuk moeilijker.
je brengt een bepaald karakter door vererving mee.
dat is een zeer belangrijke factor, waar je zelf niets aan kunt veranderen.
je hebt bepaalde trekjes, en daarmee moet je leren omgaan.

bij verslaafde mensen zie je vaak, dat dit qua karakter zeer gevoelige mensen zijn.
Dat hebben ze a priori nooit voor gekozen...

En nou komt de kern van mijn betoog.
Niemand komt op deze wereld als zware harddrugsgebruiker, behalve de baby's die een verslaafde moeder hadden, dit ligt even anders.
En dan, ik dus ook, maak je een keuze op een gegeven moment, bij zekere omstandigheden.
De facto:
De een of andere gozer die je kent, heeft iets bij zich, en biedt aan, jou daar eens kennis mee te laten maken.
Neem dit eens! Lekker, leuk!
De keuze, ja ik neem het of nee, ik neem het niet, die maak je ZELF.
(In mijn geval was dit cannabis)
Citral was de naam ervan.

De keuze van mij toen was ja, ik neem dit.
ik ben nieuwsgierig, kom maar op!
Als ik geweten had, wat mij door deze keuze later de grootste shitzooi ooit en een donderduivels verslavingsgebeuren zou gaan meemaken, dan had ik mij 100000x bedacht...ik wist niet, dat ik hier zeer gevoelig voor zou zijn...en voor drank later nog veel erger.
De prijs, die ik ervoor betaald heb, is enorm. Gigantisch. Megagroot.
Maar het begin, was mijn eigen keuze.
Daar gaat het om in deze materie.

Zo ook de keuze van de partner, nu ex, van Modepop.
Idem dito!

Dom, dom, dom.

Ja je hebt echt gelijk in alles wat je zegt !
En of we werkelijk met een narcist te maken hebben is de vraag,er is geen diagnose,wel erg veel overeenkomsten ,hij is nooit fout,altijd de ander..wat er ook gebeurd hij weet alles zo te verdrasien dat hij er het beste uit komt,laat niemand nooit uitpraten,heeft vrouwen gehad die niet op 2 handen te tellen zijn,is agressief,ook daar heb ik mee te maken gehad maar vorige dames erger,die zijn echt geslagen ! Altijd draait alles om hem,hij is alleen belangrijk,wat de ander voelt stapt hij overheen...het gelieg het machtsvertoon...hou maar op ik kan boeken schrijven..dus wat is het ? In ieder geval een verslaafde maar zeker met narcistische trekken !!

 

[De Zandman]

Dan kan ik één ding zeggen, modepop...
Wees dankbaar, dat het uiteindelijk zo gelopen is.
Je had een vreselijk ellendig leven moeten gaan leiden met deze man.
Lees op internet maar eens wat een narcist voor eigenschappen en karakter heeft...mon Dieu!
Dit raakt me...

Vrouwen slaan??!
Dat is echt zooo zwaar fout. J'ai deteste!
Dat soort mannen wil ik graag 5 minuten op een donker plekje ontmoeten...jazeker!
langer is niet nodig, eerder korter...
Dan kan ik mijn legioens vaardigheden nog eens testen...
Zijn eigen moeder zal hem niet meer herkennen. Nee.
Wat een waardeloos, slecht object is het.
Ik heb hier geen woorden voor...
Ik heb zelf eens een narcist als werkgever gehad. Dat was unbeschreiblich weiblich! Afschuwelijk!
Niet te geloven, dat juist jij deze man ontmoet hebt...maar na alles wat er gezegd is, wordt er wel het een en ander erg, erg duidelijk.

 

[Modepop2]

Dan kan ik één ding zeggen, modepop...
Wees dankbaar, dat het uiteindelijk zo gelopen is.
Je had een vreselijk ellendig leven moeten gaan leiden met deze man.
Lees op internet maar eens wat een narcist voor eigenschappen en karakter heeft...mon Dieu!
Dit raakt me...

Vrouwen slaan??!
Dat is echt zooo zwaar fout. J'ai deteste!
Dat soort mannen wil ik graag 5 minuten op een donker plekje ontmoeten...jazeker!
langer is niet nodig, eerder korter...
Dan kan ik mijn legioens vaardigheden nog eens testen...
Zijn eigen moeder zal hem niet meer herkennen. Nee.
Wat een waardeloos, slecht object is het.
Ik heb hier geen woorden voor...
Ik heb zelf eens een narcist als werkgever gehad. Dat was unbeschreiblich weiblich! Afschuwelijk!
Niet te geloven, dat juist jij deze man ontmoet hebt...maar na alles wat er gezegd is, wordt er wel het een en ander erg, erg duidelijk.

Ik weet het ook allemaal best...je hebt gewoon gelijk !!
Daarom leef ik momenteel zo in het onmin met mezelf!
Kan het niet uitstaan dat er nog een greintje gevoel zit diep van binnen bij mij..dit is toch niet te geloven?
Het is maar te hopen dat hij zichzelf een keer tegenkomt!

 

[Lid 152247]

Ik mag niet zeggen dat misbruik Y erger is dan misbruik X, .maar ik weet wel dat narcistisch misbruik bijna een meesterwerk is tussen alle soorten misbruik.
Het is zo verfijnd en geraffineerd. Vaak zijn het juist de intellitente gevoelige vrouwen die ze uitzoeken.

Het enige voordeel van een narcist..als hij echt beseft en ervaart dat alle touwtjes zijn doorgeknipt en jij niet meer zijn marionettenpoppetje is, dan is hij alle interesse verloren.. hjj laat je liggen, stapt over je heen en zoekt zijn volgende slachtoffer.

Een narcist zal alleen iets geven in de relatie, als het een investering is voor zichzelf. Jij komt op dat voetstuk zodat je nog meer voor hem over hebt. Voor jou gaat hij smekend op zijn knieën omdat je nog heel bruikbaar bent.

Maar jij hebt zelf de touwtjes doorgeknipt, je wist wat eraan zat te komen dus de val kon je opvangen...en nee het gaat allemaal nog niet soepel , maar voordat hij je kon checken of je nog bruikbaar was, was je al weg. Ik ken je niet, maar als ik je soms lees ben ik zo trots op je!

En als we in deze metafoor blijven hangen en er in verder denken is het helemaal niet zo gek wat je nu ervaart. Nu je écht vrij bent, besef je pas hoe gebonden je aan hem was. Ook al bewoog je zelf..hij was het sturende brein..alles draaide om zijn verslaving. Als jij naar links wilde speelde hij mee of maakte het je heel moeilijk. Maar ook als hij mee speelde.hij bepaalde. Hoe makkelijk je deed(geen ruzies, geen tegenstribbelen) hoe soepeler jullie bewogen(jullie relatie ging) maar het was achteraf fake..niet echt.

Je bent niet op de grond als een hoopje ellende blijven liggen. Je bent weggewandeld en vrij. Toen ik vrij was uit mijn huwelijk(een narcist, gelukkig wel bevestigd door ggz) overviel die vrijheid me zo..alles stond altijd in het teken van partner. Dat was ik gewend hoe rot ook.

Een narcist kent simpelweg geen liefde naar andere mensen. Echt niet. Daarom is er ook geen echte pijn als het voorbij is..wel als ze denken dat jii nog een optie bent..het idee dat niemand hem meer aanbad,dat hij niet meer speciaal is voor iemand.
Daar kunnen ze niet mee omgaan.. dus als er pijn lijkt te zijn..dat is met sneeuw voor de zon verdwenen als er weer een andere vrouw is.

Toen ik aankondigde te scheiden ging ex sigaretten halen en naar bed.. 2 dagen later had ex een ander.

@Modepop2 @De Zandman heeft gelijk..wees blij dat het zo gelopen is.. dit had nog zoveel meer leed kunnen aanbrengen..kunnen? 100% dat het anders was gebeurd.

Je hebt nog gevoelens voor hem. Dat is logisch.. het zit in onze natuur onze partner te behouden..zonder die drang waren we allang uitgestorven. Dit is ook de reden dat vrouwen moeilijker kunnen loslaten dan mannen. Een vrouw word zwanger, is kwetsbaar, moet baren, heeft de man harder nodig dan andersom...dit klinkt zo primitief..maar ons brein werkt nog steeds zo. Het is onnatuurlijk om de moderne manier van relaties te verbreken uit te voeren.

En dat is de reden waarom het soms tegen je gevoel lijkt in te gaan...

Dit komt van Desmond Morris, ik heb hier ongelooflijk veel aan gehad. Het is een vrij onconventionele aanpak hoe ik met dingen omga. Maar ik had daadwerkelijk antwoorden nodig op vragen als..waarom bleef ik bij hem, waarom mis ik hem.

Desmond morris schrijft over de mens alsof hij een aap ras observeert en omschrijft.
Ook deze manier van afstand nemen en analyseren heeft mij enorm geholpen. Het gaf mij rust..gevoelens hebben was normaal..het was verklaarbaar en zelfs logisch. Het zei niets over mijn verstand. Het zei zelfs niet over hem! Ik was een enorme pleaser en zorgen en kon al die dingen bij mijn ex kwijt. Ik miste dat zorgen en pleasen en de waardering die ik ervoor terug kreeg. Het was logisch dat ik dat koppelde aan hem. Ik.miste het om geliefd te zijn en de aandacht te krijgen. Maar uiteraard associeerde ik dat met ex. O wat miste ik ex. Maar achteraf gezien had ex ook een ander kunnen zijn. Ik was verliefd op het verliefd zijn. Je gevoel gaat echt weg voor ex. Ik vind het ergens ook iets wat je moet koesteren. Niet je gevoelens voor hem. Maar jij bent dus wel in staat om lief te hebben, om ondanks je woede empathie te vinden. Dat maakt je mens, en een mooi mens ook.

 

[Modepop2]

Ik mag niet zeggen dat misbruik Y erger is dan misbruik X, .maar ik weet wel dat narcistisch misbruik bijna een meesterwerk is tussen alle soorten misbruik.
Het is zo verfijnd en geraffineerd. Vaak zijn het juist de intellitente gevoelige vrouwen die ze uitzoeken.

Het enige voordeel van een narcist..als hij echt beseft en ervaart dat alle touwtjes zijn doorgeknipt en jij niet meer zijn marionettenpoppetje is, dan is hij alle interesse verloren.. hjj laat je liggen, stapt over je heen en zoekt zijn volgende slachtoffer.

Een narcist zal alleen iets geven in de relatie, als het een investering is voor zichzelf. Jij komt op dat voetstuk zodat je nog meer voor hem over hebt. Voor jou gaat hij smekend op zijn knieën omdat je nog heel bruikbaar bent.

Maar jij hebt zelf de touwtjes doorgeknipt, je wist wat eraan zat te komen dus de val kon je opvangen...en nee het gaat allemaal nog niet soepel , maar voordat hij je kon checken of je nog bruikbaar was, was je al weg. Ik ken je niet, maar als ik je soms lees ben ik zo trots op je!

En als we in deze metafoor blijven hangen en er in verder denken is het helemaal niet zo gek wat je nu ervaart. Nu je écht vrij bent, besef je pas hoe gebonden je aan hem was. Ook al bewoog je zelf..hij was het sturende brein..alles draaide om zijn verslaving. Als jij naar links wilde speelde hij mee of maakte het je heel moeilijk. Maar ook als hij mee speelde.hij bepaalde. Hoe makkelijk je deed(geen ruzies, geen tegenstribbelen) hoe soepeler jullie bewogen(jullie relatie ging) maar het was achteraf fake..niet echt.

Je bent niet op de grond als een hoopje ellende blijven liggen. Je bent weggewandeld en vrij. Toen ik vrij was uit mijn huwelijk(een narcist, gelukkig wel bevestigd door ggz) overviel die vrijheid me zo..alles stond altijd in het teken van partner. Dat was ik gewend hoe rot ook.

Een narcist kent simpelweg geen liefde naar andere mensen. Echt niet. Daarom is er ook geen echte pijn als het voorbij is..wel als ze denken dat jii nog een optie bent..het idee dat niemand hem meer aanbad,dat hij niet meer speciaal is voor iemand.
Daar kunnen ze niet mee omgaan.. dus als er pijn lijkt te zijn..dat is met sneeuw voor de zon verdwenen als er weer een andere vrouw is.

Toen ik aankondigde te scheiden ging ex sigaretten halen en naar bed.. 2 dagen later had ex een ander.

@Modepop2 @De Zandman heeft gelijk..wees blij dat het zo gelopen is.. dit had nog zoveel meer leed kunnen aanbrengen..kunnen? 100% dat het anders was gebeurd.

Je hebt nog gevoelens voor hem. Dat is logisch.. het zit in onze natuur onze partner te behouden..zonder die drang waren we allang uitgestorven. Dit is ook de reden dat vrouwen moeilijker kunnen loslaten dan mannen. Een vrouw word zwanger, is kwetsbaar, moet baren, heeft de man harder nodig dan andersom...dit klinkt zo primitief..maar ons brein werkt nog steeds zo. Het is onnatuurlijk om de moderne manier van relaties te verbreken uit te voeren.

En dat is de reden waarom het soms tegen je gevoel lijkt in te gaan...

Dit komt van Desmond Morris, ik heb hier ongelooflijk veel aan gehad. Het is een vrij onconventionele aanpak hoe ik met dingen omga. Maar ik had daadwerkelijk antwoorden nodig op vragen als..waarom bleef ik bij hem, waarom mis ik hem.

Desmond morris schrijft over de mens alsof hij een aap ras observeert en omschrijft.
Ook deze manier van afstand nemen en analyseren heeft mij enorm geholpen. Het gaf mij rust..gevoelens hebben was normaal..het was verklaarbaar en zelfs logisch. Het zei niets over mijn verstand. Het zei zelfs niet over hem! Ik was een enorme pleaser en zorgen en kon al die dingen bij mijn ex kwijt. Ik miste dat zorgen en pleasen en de waardering die ik ervoor terug kreeg. Het was logisch dat ik dat koppelde aan hem. Ik.miste het om geliefd te zijn en de aandacht te krijgen. Maar uiteraard associeerde ik dat met ex. O wat miste ik ex. Maar achteraf gezien had ex ook een ander kunnen zijn. Ik was verliefd op het verliefd zijn. Je gevoel gaat echt weg voor ex. Ik vind het ergens ook iets wat je moet koesteren. Niet je gevoelens voor hem. Maar jij bent dus wel in staat om lief te hebben, om ondanks je woede empathie te vinden. Dat maakt je mens, en een mooi mens ook.

Mooi gezchreven,dankjewel,weet je ik probeer sterk te zijn maar vaak krijg je ongevraagd van bekenden toch informatie waar je niet op zit te wachten..zojuist stuurde iemand..hij heeft jullie foto van zijn whatsapp profiel gehaald....dan kun je 2 dingen denken:
1* hij heeft zich er bij neergelegd en ben ik er dus vanaf.
2* Dit is ook een vorm.van manupilatie om uit te vinden of ik daar op reageer zodat hij af kan tasten of er nog gevoel zit bij mij zodat hij weer kan toeslaan.
Bij een narcist( we hebben geen diagnose) werkt het vaak ook zo dat wanneer ze beter kunnen krijgen ze jouw ook dumpen en gaan!
Ze zijn altijd op zoek naar iets nieuws of iets achter de hand..
Hij heeft mij nooit verlaten,altijd won hij me terug en deed dasr moeite voor( gemeend of niet gemeend) dat houden we maar in het midden.
Als je met een narcist te maken hebt geven die in beginsel niet op..maar je voelt je ( als zij wel opgeven) dan ook als vrouw aangetast! Je word zonder pardon als een zak vuil aan de kant gezet en ingeruild voor een ander.
Ondanks dat mijn keuze de juiste is en ik daar nogsteeds achter sta is dit wel weer op een andere manier een pijnlijk gevoel,ik zie echt op dit moment de bomen door het bos niet meer..puur door het verdriet en de pijn!
Pijn omdat je belazert bent ivm die heroine...dubbel pijn omdat je als vrouw ook blijkbaar niet meer was dan een meubelstuk in huis!
Nu ik.er al dagen over nadenk heb ik ook ervaren dat er nooit echt intimiteit is geweest,niet zoals het hoort te zijn ,heb me nooit echt geliefd en gewild gevoeld...het leek er meer op dat hij alles op de automatische piloot deed,omdat het nou eenmaal bij een relatie hoort...ik ben van nature ook een persoon die graag wil weten waar ze aan toe is en wat ze kan verwachten,nu blijft elke dag een stem in mijn hoofd praten die vraagt...wat gaat hij doen? Moet ik me er op voorbereiden dat hij toch nog contact gaat zoeken? Of kan ik er vanuit gaan dat ik hem nu nooit meer hoor of zie...ik kan het zo moeilijk afsluiten doordat ik gewoonweg niet kan inschatten wat ik nog kan verwachten,kijk continu over mijn schouders als je snapt wat ik bedoel waardoor ik me nog niet vrij voel !

 

[Modepop2]

Mooi gezchreven,dankjewel,weet je ik probeer sterk te zijn maar vaak krijg je ongevraagd van bekenden toch informatie waar je niet op zit te wachten..zojuist stuurde iemand..hij heeft jullie foto van zijn whatsapp profiel gehaald....dan kun je 2 dingen denken:
1* hij heeft zich er bij neergelegd en ben ik er dus vanaf.
2* Dit is ook een vorm.van manupilatie om uit te vinden of ik daar op reageer zodat hij af kan tasten of er nog gevoel zit bij mij zodat hij weer kan toeslaan.
Bij een narcist( we hebben geen diagnose) werkt het vaak ook zo dat wanneer ze beter kunnen krijgen ze jouw ook dumpen en gaan!
Ze zijn altijd op zoek naar iets nieuws of iets achter de hand..
Hij heeft mij nooit verlaten,altijd won hij me terug en deed dasr moeite voor( gemeend of niet gemeend) dat houden we maar in het midden.
Als je met een narcist te maken hebt geven die in beginsel niet op..maar je voelt je ( als zij wel opgeven) dan ook als vrouw aangetast! Je word zonder pardon als een zak vuil aan de kant gezet en ingeruild voor een ander.
Ondanks dat mijn keuze de juiste is en ik daar nogsteeds achter sta is dit wel weer op een andere manier een pijnlijk gevoel,ik zie echt op dit moment de bomen door het bos niet meer..puur door het verdriet en de pijn!
Pijn omdat je belazert bent ivm die heroine...dubbel pijn omdat je als vrouw ook blijkbaar niet meer was dan een meubelstuk in huis!
Nu ik.er al dagen over nadenk heb ik ook ervaren dat er nooit echt intimiteit is geweest,niet zoals het hoort te zijn ,heb me nooit echt geliefd en gewild gevoeld...het leek er meer op dat hij alles op de automatische piloot deed,omdat het nou eenmaal bij een relatie hoort...ik ben van nature ook een persoon die graag wil weten waar ze aan toe is en wat ze kan verwachten,nu blijft elke dag een stem in mijn hoofd praten die vraagt...wat gaat hij doen? Moet ik me er op voorbereiden dat hij toch nog contact gaat zoeken? Of kan ik er vanuit gaan dat ik hem nu nooit meer hoor of zie...ik kan het zo moeilijk afsluiten doordat ik gewoonweg niet kan inschatten wat ik nog kan verwachten,kijk continu over mijn schouders als je snapt wat ik bedoel waardoor ik me nog niet vrij voel !

Ps..jij schrijft over misbruik y en misbruik x...ik voel nu dat ik op beide manieren ben misbruikt en dat komt hard binnen

 

[Lid 152247]

Ps..jij schrijft over misbruik y en misbruik x...ik voel nu dat ik op beide manieren ben misbruikt en dat komt hard binnen

Dat klopt. Het kan daarnaast ook verweven met elkaar zijn.Soms helpt het om jezelf te vervangen door een kind. Wat zou jij dan als hulpverlener (ik noem maar wat) waarnemen?
Emotionele verwaarlozing en/of..?

 

[De Zandman]

Een narcist vindt zich geweldig, niemand op de hele wereld is er zo goed als hij.
En dit wil hij graag 100 x per dag horen.
En ja, een narcist is een grootmeester in het manipuleren van anderen. Zich kunnen inleven betreffende een ander kan hij niet.
De hele wereld draait om hem, en zijngoede daden, en heeft hij je niet meer nodig, dan laat hij je vallen als een baksteen.
Vaak moet je regelmatig een knieval maken voor hem...
Kortom, je moet echt om een narcist heenlopen.
De pest is alleen, dat je pas later, veel later erachter komt, dat de persoon met wie je zoveel moeite hebt, een narcist is...

@ Modepop: Over enige tijd zul je echt blij zijn, dat je uiteindelijk voor jezelf en je kinderen gekozen hebt!
Als de scherpste randen verdwenen zijn, komt dat besef vanzelf aan de oppervlakte drijven.
Houd vol, ennehh geen contact met dat sujet!

 

[Paranoize.]

Een narcist?!?
Hebben we daar mee te maken?
Als dat waar is, dan is ten halve gekeerd veeeeel beter dan ten hele verdwaald raken...
Goedendag! Met dit soort mensen, loop er met een wijde boog omheen!

En dan dit....

In het kader van de bijdrage van Mindless, idd iedereen komt blanco ter wereld.
Hij of zij heeft alleen de erfzonde bij zich. ( voor degene, die hierin gelooft)
en dan gaat het leven beginnen.
voor sommigen gaat alles van een leien dakje, bij anderen gaat het een stuk moeilijker.
je brengt een bepaald karakter door vererving mee.
dat is een zeer belangrijke factor, waar je zelf niets aan kunt veranderen.
je hebt bepaalde trekjes, en daarmee moet je leren omgaan.

bij verslaafde mensen zie je vaak, dat dit qua karakter zeer gevoelige mensen zijn.
Dat hebben ze a priori nooit voor gekozen...

En nou komt de kern van mijn betoog.
Niemand komt op deze wereld als zware harddrugsgebruiker, behalve de baby's die een verslaafde moeder hadden, dit ligt even anders.
En dan, ik dus ook, maak je een keuze op een gegeven moment, bij zekere omstandigheden.
De facto:
De een of andere gozer die je kent, heeft iets bij zich, en biedt aan, jou daar eens kennis mee te laten maken.
Neem dit eens! Lekker, leuk!
De keuze, ja ik neem het of nee, ik neem het niet, die maak je ZELF.
(In mijn geval was dit cannabis)
Citral was de naam ervan.

De keuze van mij toen was ja, ik neem dit.
ik ben nieuwsgierig, kom maar op!
Als ik geweten had, wat mij door deze keuze later de grootste shitzooi ooit en een donderduivels verslavingsgebeuren zou gaan meemaken, dan had ik mij 100000x bedacht...ik wist niet, dat ik hier zeer gevoelig voor zou zijn...en voor drank later nog veel erger.
De prijs, die ik ervoor betaald heb, is enorm. Gigantisch. Megagroot.
Maar het begin, was mijn eigen keuze.
Daar gaat het om in deze materie.

Zo ook de keuze van de partner, nu ex, van Modepop.
Idem dito!

Dom, dom, dom.
De keuze maken, om harddrugs, en dan ook nog eens de meest verslavende soort, te gaan gebruiken...

Zeker waar, niemand kiest ervoor om verslaafd te raken. Het begint met experimenteren en dan komt het punt dat je hersenen de middelen fijn gaan vinden. Tot je op het punt aankomt waarbij je gaat struggelen met de vraag heb ik controle? Kan ik dit onder controle houden?(gebruiken) en de meeste geloven daadwerkelijk dat ze het onder controle hebben, op dat moment is het recreatief gebruik omgeslagen in verslaving zonder dat de persoon hier bewust van is. En pas veel later gaat de persoon beseffen dat het een groot probleem is geworden zijn/haar gebruik van een middel of meerdere middelen, op dat moment is het proces onomkeerbaar geworden en zijn de hersenen volledig veranderd in functioneren met gebruik van een bepaalde stof. Je moet dan sterk zijn om te realiseren dat het zo niet verder kan en dat je alle schade moet accepteren en de weg naar herstel moet gaan bewandelen, wat een strijd is die vele niet zullen redden. Sad but true. Het is een stille oorlog die nooit voorbij zal zijn. in your head, they are fighting
With their tanks, and their bombs, and their guns. In your head, you are crying.

 

[Zeehond]

Bekijk bijlage 22124

Echt prachtig beschreven dit.
Zoals @De Zandman al schrijft is het een proces en dat kost tijd. Je moet er doorheen en dit geeft je wat houvast.
Hopelijk voel je ook wat steun van de mensen hier.

 

[Lid 152247]

@Modepop2
Ik probeer het gedrag van je ex zeker niet goed te praten dat weet je. Maar je starte dit topic eerst omdat je hem beter wil begrijpen.

Daar kan ik wel iets over vertellen.
Wat jij nu ervaart..al die emoties, dat het je zo verlamd en dat je aan niks anders kunt denken..dat is een beetje te vergelijken met een craving..
Ik zeg bewust een beetje. Want in zijn geval is een craving nog veel heftiger..en het verschil is dat verdriet geen gezondheidsklachten geeft. Stel je voor dat je nu ook nog doodziek zou worden. Je geen steun en familie hebt.. maar de hele dag alleen thuis zou zitten.. en de oplossing van dit alles zit bij wijze van spreken in je broekzak.. hoe lang zou jij het kunnen verdragen daar niet voor te kiezen en door te bijten.

Het is een retorische vraag en ik wil je absoluut het gevoel niet geven dat je medelijden met hem moet hebben of dat hij het zwaarder heeft.

Maar als je daar nog geïnteresseerd in bent. Dit is dus een beetje wat een heftige verslaafde ervaart als hij niet gebruikt.

Het was voor hem dus niet kiezen tussen een leven met hero of met jou.

Waarschijnlijk wil hij niet eens heroine(mensen willen ook geen wapen zonder kogels, of auto zonder motor) maar zonder zitten is ondraaglijk. Dat wil hjj niet. De angst ervoor is ook heel groot.

 

[Anunnaki]

Als je denkt dat een verslaafde je brainwaisht..een narcist is zo ontzettend geslepen daarin, daar kan een verslaafde nog wat van leren.

Facts!

 

[Anunnaki]

Ik vind het wel apart dat mensen hier zo'n uitgesproken mening over hebben.

Jullie kennen die man nieteens en dan ga je mevrouw even vertellen dat ze er mooi bij weg moet en weet ik veel wat allemaal. Kan ze zelf toch ook wel bepalen lijkt me? Lijkt wel de bingoavond hier.

 

[Lid 152247]

Ik vind het wel apart dat mensen hier zo'n uitgesproken mening over hebben.

Jullie kennen die man nieteens en dan ga je mevrouw even vertellen dat ze er mooi bij weg moet en weet ik veel wat allemaal. Kan ze zelf toch ook wel bepalen lijkt me? Lijkt wel de bingoavond hier.

Jaja we zijn me d'r eentje (dank aan Finkers)


Gelukkig zijn er leden zoals jij? Nog beter is dat blijkt dat deze mevrouw zo sterk is dat ze zich door niemand laat wijsmaken wat haar geluk is. Ze heeft voor haar eigen geluk gekozen.

En dat ondanks dit forum..pjoeh hé

 

[Anunnaki]

Gelukkig zijn er leden zoals jij?

Wist niet dat je boos zou worden.

 

[Modepop2]

Een narcist vindt zich geweldig, niemand op de hele wereld is er zo goed als hij.
En dit wil hij graag 100 x per dag horen.
En ja, een narcist is een grootmeester in het manipuleren van anderen. Zich kunnen inleven betreffende een ander kan hij niet.
De hele wereld draait om hem, en zijngoede daden, en heeft hij je niet meer nodig, dan laat hij je vallen als een baksteen.
Vaak moet je regelmatig een knieval maken voor hem...
Kortom, je moet echt om een narcist heenlopen.
De pest is alleen, dat je pas later, veel later erachter komt, dat de persoon met wie je zoveel moeite hebt, een narcist is...

@ Modepop: Over enige tijd zul je echt blij zijn, dat je uiteindelijk voor jezelf en je kinderen gekozen hebt!
Als de scherpste randen verdwenen zijn, komt dat besef vanzelf aan de oppervlakte drijven.
Houd vol, ennehh geen contact met dat sujet!

Nee absoluut geen contact! Gelukkig ben ik daar wel sterk genoeg voor alleen die pijn....pijn is nooit leuk maar hartzeer...dat is het ergste wat je kunt hebben,dat voel ik in elke vezel van mijn lijf,vandaag een erg slechte dag...

 

[Modepop2]

@Modepop2
Ik probeer het gedrag van je ex zeker niet goed te praten dat weet je. Maar je starte dit topic eerst omdat je hem beter wil begrijpen.

Daar kan ik wel iets over vertellen.
Wat jij nu ervaart..al die emoties, dat het je zo verlamd en dat je aan niks anders kunt denken..dat is een beetje te vergelijken met een craving..
Ik zeg bewust een beetje. Want in zijn geval is een craving nog veel heftiger..en het verschil is dat verdriet geen gezondheidsklachten geeft. Stel je voor dat je nu ook nog doodziek zou worden. Je geen steun en familie hebt.. maar de hele dag alleen thuis zou zitten.. en de oplossing van dit alles zit bij wijze van spreken in je broekzak.. hoe lang zou jij het kunnen verdragen daar niet voor te kiezen en door te bijten.

Het is een retorische vraag en ik wil je absoluut het gevoel niet geven dat je medelijden met hem moet hebben of dat hij het zwaarder heeft.

Maar als je daar nog geïnteresseerd in bent. Dit is dus een beetje wat een heftige verslaafde ervaart als hij niet gebruikt.

Het was voor hem dus niet kiezen tussen een leven met hero of met jou.

Waarschijnlijk wil hij niet eens heroine(mensen willen ook geen wapen zonder kogels, of auto zonder motor) maar zonder zitten is ondraaglijk. Dat wil hjj niet. De angst ervoor is ook heel groot.

Ik snap wat je zegt maar in dit geval zou hij er dan voor moeten kiezen alleen te blijven en niet aan een relatie moeten beginnen ,hij is er niet eerlijk over zodat een vrouw erin stinkt en het gevolg is dat ze kapot gemaakt word.
Maar hij zal waarschijnlijk weer een andere vrouw aan de haak slaan en die zal hetzelfde gaan mee maken als ik en mijn voorgangers,en dat vind ik uitgesproken vies en smerig gedrag.
Hij trekt een ander op een oneerlijke manier mee in zijn verslaving omdat hij het botweg verzwijgt!
Dat is op geen enkel vlak goed te praten.
Zoiets zou strafbaar moeten zijn...de verslaving begrijp ik inmiddels,ook inhoudelijk..dat is vreselijk voor hem,maar dan nog...blijf dan alleen !

 

[Modepop2]

Ik vind het wel apart dat mensen hier zo'n uitgesproken mening over hebben.

Jullie kennen die man nieteens en dan ga je mevrouw even vertellen dat ze er mooi bij weg moet en weet ik veel wat allemaal. Kan ze zelf toch ook wel bepalen lijkt me? Lijkt wel de bingoavond hier.

Er is hier niemand die mij dingen oplegt,iedereen hier steunt en adviseert mij waar ik heel veel aan heb,het is niet belangrijk of men hem kent of niet,ik vertel wat er gebeurd en mensen hier reageren daarop,hoef je iemand niet persoonlijk voor te kennen,verslaving is niet persoonlijk ,de ziekte verslaving daar zit een levensstijl asn vast die iedere verslaafde leeft...er zijn wel verschillen in eerlijkheid en deze man is niet eerlijk,die heeft het verzwegen en ik moest er zelf achter komen dus als jij dit een bingo avond noemt waarom volg je dit topic dan?

 

[Modepop2]

Echt prachtig beschreven dit.
Zoals @De Zandman al schrijft is het een proces en dat kost tijd. Je moet er doorheen en dit geeft je wat houvast.
Hopelijk voel je ook wat steun van de mensen hier.

Voel erg veel steun van de mensen hier,meer dan elders en daar ben ik erg dankbaar voor

 

[Anunnaki]

us als jij dit een bingo avond noemt waarom volg je dit topic dan?

Als ik dat vind zou ik het toch echt eerst gelezen moeten hebben.

Maar goed ik heb er wel een aantal vraagtekens bij, ik vraag me ten eerste af waarom je dit op dit forum vraagt en niet aan een professional? Want voor zover ik weet hoor jij ook ondersteuning vanuit de kliniek of elders te krijgen. Ook vind ik het apart dat je nu met deze vragen komt en eigenlijk pas afhaakt zodra hij de stap zet om naar een kliniek te gaan (Dit is tenminste hoe ik het zie).

Maarja ik ken jullie allebei niet.

 

[Lid 152247]

Als ik dat vind zou ik het toch echt eerst gelezen moeten hebben.

Maar goed ik heb er wel een aantal vraagtekens bij, ik vraag me ten eerste af waarom je dit op dit forum vraagt en niet aan een professional? Want voor zover ik weet hoor jij ook ondersteuning vanuit de kliniek of elders te krijgen. Ook vind ik het apart dat je nu met deze vragen komt en eigenlijk pas afhaakt zodra hij de stap zet om naar een kliniek te gaan (Dit is tenminste hoe ik het zie).

Maarja ik ken jullie allebei niet.

Ehh ik zou bijna denken dat je de ex van TO bent, het zal wel niet. Maar wat een laag niveau heb jij zeg. Ik ga er verder niet op in maar heb je gerapporteerd. Dit verdient TO niet, niemand niet.

Ik ken dit soort mensen en steek hier verder geen energie in.