Hoe herken je een LSD-psychose?

Zweevteev

Wijs gebruiker
Wat uniek is aan LSD i.t.t. andere (bekende en relatief veel onderzochte) tripmiddelen, is dat LSD een directe dopamine-agonist is. Een te grote hoeveelheid dopamine in je brein kan resulteren in dat je psychotisch wordt, wat ook de reden is dat mensen die psychosegevoelig zijn sterk wordt afgeraden om LSD te gebruiken.

Nu is mijn vraag dus: hoe herken je of je psychotisch geworden bent door LSD? Ik heb hier online niet duidelijk iets over kunnen vinden. Bij alles wat ik tot nu toe gelezen heb, heb ik gedacht "Maar dit is toch niets meer dan een hele slechte trip?" Hoe is het mogelijk om goed onderscheid te maken tussen heel erg slecht gaan en daadwerkelijk een psychose hebben door LSD? Is het überhaupt een voorwaarde dat je slecht moet gaan om te kunnen zeggen dat je door LSD psychotisch geworden bent? Ik heb het idee dat dit namelijk helemaal niet het geval hoeft te zijn.

2 voorbeelden uit eigen ervaring:
  1. Ik had 10 zegels LSD genomen en 40mg lisdexamfetamine. Ik had de beste trip van m'n leven en ik was het grootste deel van de tijd in m'n eentje in de natuur. Gedurende die trip dacht ik dat ik een geniaal idee had: mijn eigen bedrijf beginnen en de beste kwaliteit nepnagels maken van heel de wereld. Er was geen twijfel over mogelijk, ik ging dat sowieso doen en het ging me sowieso lukken. Ik legde dit idee voor aan mijn vrienden en zij waren extreem skeptisch over hoe succesvol dat zou zijn. Dat vond ik heel stom en ik vond dat ze veel te pessimistisch nadachten over mijn revolutionaire idee. Hoe konden ze nou niet inzien dat ik hiermee miljonair zou gaan worden? Mijn vrienden hadden later het idee om uit te gaan en ik wilde niet mee, want ik moest aan de slag gaan met nagels maken en ook uitzoeken wat ik allemaal moest regelen om het te laten werken. Uiteindelijk gingen we niet uit en toen ik begon op te nuchteren, besefte ik me dat het compleet onrealistisch was om te concurreren tegen de vele nepnagelproducenten. Het heeft tot het eind van mijn trip geduurd voordat ik echt kon reflecteren.
  2. Ik had 9 zegels genomen en 40mg lisdexamfetamine. Ik kwam op het ge-ni-ale idee om mijn gehele lichaam te scheren, want toen ik in de spiegel keek had ik het idee dat ik 100x knapper geworden was door iedere haar op mijn gezicht weg te scheren. Ik ben een vrouw en ik sowieso nauwelijks haar op mijn gezicht, maar ik dacht echt dat verschil te zien. Ik had het idee dat ik echt een of andere leipe lifehack had ontdekt, waar niemand anders zich bewust van was behalve ik (dat al je lichaamshaar wegscheren je dus meteen veel knapper zou maken, als vrouw zijnde). Ik moest en zou het nieuws verspreiden aan mijn vriendinnen en tot mijn grote verbazing was helemaal niemand net zo hyped als ik. Ik snapte er niks van, hoe zien jullie niet dat dit echt geniaal is? Ik het overgrote deel van de trip mijn lichaam zitten scheren, want het moest en zou allemaal weggehaald worden. Opnieuw kwam ik pas toen ik nuchter was tot de realisatie dat ik echt niet het ei van Columbus uitgevonden had en dacht ik een patroon te herkennen bij alle keren dat ik extreem veel LSD genomen had, namelijk dat ik sterke waanideeën heb en dat er niemand is die me ergens anders van kan overtuigen.
Zijn dit voorbeelden van een LSD-psychose? Ik heb geen idee.

Edit: ik heb toch wel iets gevonden.

1000022225.jpg

Bron: https://www.therecoveryvillage.com/lsd-addiction/psychosis-and-lsd/
 
Laatst bewerkt:
Je geeft zelf het antwoord al een beetje 🙂

De effecten van LSD lijken op zich al op de symptomen van een psychose. Vroeger werd daarom wel gedacht dat je met LSD een soort kortdurende kunstmatige psychose op kon wekken.

Er is pas echt wat aan de hand als de effecten aanhouden als de LSD al is uitgewerkt. Dan kan het zijn dat LSD gebruik een psychose heeft getriggerd.

Edit: In sommige bronnen wordt LSD intoxicatie een “LSD psychose” genoemd. De LSD ervaring wordt dan gelijk gesteld aan een soort psychose. Persoonlijk vind ik dat verwarrend en niet helemaal correct, maar je ziet het zelfs terug in redelijk recente wetenschappelijke artikelen.
 
Laatst bewerkt:
Persoonlijk vind ik dat verwarrend en niet helemaal correct, maar je ziet het zelfs terug in redelijk recente wetenschappelijke artikelen.
Precies, dat was ook de reden dat ik dit topic aanmaakte, want ik heb ook het idee dat hoe het beschreven wordt in de wetenschappelijke literatuur, die ik erover gelezen heb, niet helemaal accuraat beschrijft wat een LSD-geïnduceerde psychose dan zou zijn. Had gewoon sterk het gevoel dat het veel genuanceerder is dan hoe dat fenomeen beschreven werd.
 
Had gewoon sterk het gevoel dat het veel genuanceerder is dan hoe dat fenomeen beschreven werd.
Ja, dat gevoel klopt. “LSD-geïnduceerde psychose” kan in principe verwijzen naar (1) een psychose getriggerd door LSD gebruik of (2) de LSD ervaring zelf. Beetje vaag dus.

Het ligt er maar net aan hoe je psychose definieert, maar in principe kun je elke LSD ervaring een psychose noemen (en sommige bronnen doen dat ook). Maar als je de DSM-5 definitie van psychose als standaard neemt, dan is de LSD ervaring denk ik geen psychose.
 
Laatst bewerkt:
De effecten van LSD lijken op zich al op de symptomen van een psychose. Vroeger werd daarom wel gedacht dat je met LSD een soort kortdurende kunstmatige psychose op kon wekken.
Meestal heb ik met LSD dat ik wel weet dat ik trip, maar soms heb ik hele absurde ervaringen dat het lijkt alsof de "normale wereld" omgeruild is voor een wereld die er precies hetzelfde uitziet, maar waar het gedrag van alles super vreemd is: wind gaat compleet stil liggen, honden in de buurt beginnen te blaffen, auto's beginnen te toeteren en op het hoogtepunt komt iedereen in de buurt uit zijn huis en begint extatisch te juichen. Ik heb deze zelfde ervaring denk ik meer dan 5 keer gehad tijdens verschillende LSD trips. Absurd...

En de lijn tussen geloven dat het "echt" (wat is echt...) is of niet vervaagt dan voor me, want alles ziet er gewoon super realistisch uit, dus in principe zou je kunnen zeggen dat het wanen zijn.

I dunno...
 
dus in principe zou je kunnen zeggen dat het wanen zijn.
Er is heel veel over dit onderwerp te zeggen 🙂 Op zich kun je tijden een LSD trip wel wanen en hallucinaties ervaren, maar dat is niet automatisch genoeg om te spreken van een psychose. In de DSM-5 staat onder ‘Kortdurende psychotische stoornis’ bijvoorbeeld ‘De duur van een episode van de stoornis is ten minste één dag, maar korter dan één maand”. Dan gaat het voor LSD meestal niet op.

Misschien kun je het onderbrengen bij ‘Psychotische stoornis door middelgebruik’, maar voorwaarde is dan wel dat je niet meer weet dat je wanen en hallucinaties veroorzaakt worden door LSD. Deze diagnose wordt weleens gesteld als iemand “flipt” en helemaal in de war bij de eerste hulp komt, maar meestal is het dan genoeg om iemand even te kalmeren. Een goede eerste hulp arts laat zo iemand gewoon even in de wachtkamer zitten en dan gaat het meestal al weer over. Desnoods worden er benzodiazepines gegeven.

Kortom: ik denk dat de term psychose in deze context vooral voor verwarring zorgt.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb persoonlijk wel eens gehad dat aan het einde van een LSD trip wanneet de effecten langzaam weg gingen. Ze vervangen werden door auditieve hallucinaties die volledig realistisch waren terwijl van distorties weinig spraken meer was. Dit ging wel binnen 24 uur weg. Weet ook niet of je dit als een korte spychose zou kunnen zien
 
Interessant @plex ja, LSD werkt bij mij soms ook erg lang door, soms wel 18 uur…Ik twijfel of je dit als een psychose kan zien… Ik voel er toch meer voor om het geen psychose te noemen als het gewoon weer weg gaat als de drug is uitgewerkt, maar of dat medisch helemaal klopt weet ik niet. Er zijn ook nog andere criteria die ik niet genoemd heb.
 
Ik kan niet uit veel ervaring spreken aangezien ik op een festival een klein zegeltje heb genomen, maar dat je iets losser bent in je gedragingen en denken is niet echt een psychose an such.
Pas wanneer je nog steeds dezelfde ideeën hebt na het uitwerken van de LSD kan je mijns inziens echt spreken van een psychose.
 
Zover ik weet kun je het tijdens de trip geen psychose noemen want het is veroorzaakt door middelen. Maar mocht je naderhand langere tijd nog klachten hebben kan het wel gediagnosticeerd worden.

Zoals @OtherShore ook al benoemde moet het tenminste 1 dag duren en korter dan een maand wil je spreken van een psychose. Mocht het langer duren dan spreek je van schizofrenie.
 
Ik heb nog iets verder nagedacht over dit onderwerp, want het is toch wel belangrijk om dit scherp te krijgen. De essentie van een psychose is dat je het contact met de werkelijkheid kwijt raakt. Je weet niet meer wat waar is en wat niet. Wanen, hallucinaties en verwarring zijn op hun beurt vooral opvallende kenmerken van een sterk verminderd realiteitsbesef.

Je zou LSD dus kunnen zien als een soort kortdurende psychose, maar het ligt er maar net aan hoe je de trip ervaart. Zolang je je nog bewust bent dat de effecten/symptomen veroorzaakt worden door de LSD, dan is je realiteitsbesef nog intact, en dan is het geen psychose.

Als ik dan even terugga naar de voorbeelden die @Zweevteev hierboven gaf. Je schreef bijvoorbeeld:
Het heeft tot het eind van mijn trip geduurd voordat ik echt kon reflecteren.
En:
dacht ik een patroon te herkennen bij alle keren dat ik extreem veel LSD genomen had, namelijk dat ik sterke waanideeën heb en dat er niemand is die me ergens anders van kan overtuigen.
Hier klinkt het wel alsof je op bepaalde momenten kwijt was dat je wanen door de LSD zouden kunnen komen. Sommige onderzoekers zouden dit dan misschien toch een psychose noemen, maar dan gaat het altijd nog om een ‘LSD psychose’ of een ‘Psychotische stoornis door middelgebruik’, en de meningen hierover zouden ook nog eens verschillen.

Voor de meeste psychologen en psychiaters is dit in ieder geval niet erg zorgelijk. Die beginnen zich pas zorgen te maken als de symptomen aanhouden als de LSD al is uitgewerkt, want dan kan het zijn dat de LSD een onderliggend probleem naar boven heeft gehaald en dat is dan niet zomaar even opgelost.

Je mag natuurlijk best even meegaan in je trip. Je hoeft niet de hele tijd tegen jezelf te zeggen “Dit is niet echt, ik ben maar aan het trippen”. Maar het is belangrijk dat je dit besef wel hebt als je op het punt staat iets gevaarlijks of grensoverschrijdends te doen. Als je merkt dat dit besef op zulke momenten ontbreekt, dan zou ik voorzichtig zijn met LSD zodat je jezelf of een ander niets aandoet tijdens je trip.
 
Laatst bewerkt:
@OtherShore maar is het niet inherent aan een psychose dat het schadelijk is voor je brein en dat het permanent je cognitie schaadt? Want voor zo ver ik weet is dat niet iets wat LSD op zichzelf teweegbrengt. 't Is een van de veiligste drugs die er is.
 
maar is het niet inherent aan een psychose dat het schadelijk is voor je brein en dat het permanent je cognitie schaadt?
Als er sprake is van een psychose is er al iets mis met je brein. Er kan tijdelijk iets mis zijn (je hebt bijvoorbeeld LSD genomen) maar er kan ook structureel iets mis zijn (bij schizofrenie bijvoorbeeld). Dus ik snap niet helemaal wat je bedoelt.

Edit: Een psychose heeft altijd een negatieve uitwerking op je cognitief functioneren (problemen met informatieverwerking, concentratie, geheugen, planning en probleemoplossend vermogen), maar die “schade” hoeft niet permanent te zijn.
 
Laatst bewerkt:
Als er sprake is van een psychose is er al iets mis met je brein. Er kan tijdelijk iets mis zijn (je hebt bijvoorbeeld LSD genomen) maar er kan ook structureel iets mis zijn (bij schizofrenie bijvoorbeeld). Dus ik snap niet helemaal wat je bedoelt.
Corrigeer me maar als ik fout zit hoor, maar ik dacht dat het hele ding met psychoses was dat iedere keer dat je er een krijgt, dat het je cognitie permanent steeds meer schaadt en dat dat erin resulteert dat je IQ ook daalt. Twee van mijn goede vrienden zijn, op basis van hun begeleiders die het tegen mij zeiden (klinkt misschien een beetje raar dat ze het mij vertelden, maar het had destijds een goede reden dat ze dat deden) dat zij beiden zwakbegaafd zijn of dat zij dat mogelijk geworden zijn, omdat ze extreem veel stimulanten, op bizar hoge doses, gebruikt hebben in het verleden en daar meerdere psychoses aan over gehouden hebben. Eén van die vrienden is zelfs nooit meer helemaal hersteld en gelooft nog steeds in hele bizarre wanen en aan die andere vriendin merk ik dat ze de afgelopen paar maanden opmerkelijke, paranoïde gedachten heeft, waar ze best wel moeilijk van af te praten was in eerste instantie. Nu ziet ze wel in dat sommige dingen inderdaad niet echt waren, maar snel duikt er weer een nieuwe paranoïde gedachte op die de andere vervangt, iets wat ze bijvoorbeeld een half jaar geleden helemaal niet had.

Nu gaat dit over stimulant-geïnduceerde psychoses en dus niet over LSD, maar ik vraag me wel het volgende af: is wat ik net beschreef dan ook iets wat zou kunnen gebeuren als ik bijvoorbeeld de rest van mijn leven, zeer regelmatig, extreem hoge doses LSD zal gebruiken? Want als we uitgaan van de definitie die er aan een LSD-psychose gegeven wordt in wetenschappelijke literatuur, dan impliceert dat toch dat, net zoals psychoses die veroorzaakt zijn door stimulantenmisbruik, zo hard trippen op LSD als ik doe uiteindelijk ook mijn brein permanent zou schaden? Indien dit niet zo is, dan zou dat toch betekenen dat het totaal niet adequaat is om zo makkelijk een ervaring met LSD te definiëren als een psychose?

We zijn het eens over dat hoe een LSD-psychose beschreven wordt in wetenschappelijke literatuur waarschijnlijk niet helemaal accuraat is, maar ik zit nu nog steeds met de vraag wat het dan wel is, door de bovenstaande voorbeelden van mijn vrienden die ik benoemde. Om even hardop na te denken: kan LSD-ervaring misschien alleen maar psychotisch zijn als je een aanleg hebt voor schizofrenie of als het al vastgesteld is dat je schizofrenie hebt? Er is al benoemd in dit topic dat iets pas een LSD-psychose is als je, nadat het uitgewerkt is, je nog steeds hallucineert of wanen ervaart. Dat zou dan toch betekenen dat je voldoet aan de kenmerken van schizofreniforme stoornis en, als je na 6 maanden nog steeds klachten ervaart, dat je zelfs voldoet aan de kenmerken van schizofrenie? Schizofrenie kan door van alles aangewakkerd worden, zo ook door drugs, dus in dat geval kan je in sommige gevallen denk ik wel degelijk spreken over een LSD-psychose, denk ik.

Wat is jullie idee hierover? @Mindless @plex @Tartarus @Torchic
 
Corrigeer me maar als ik fout zit hoor, maar ik dacht dat het hele ding met psychoses was dat iedere keer dat je er een krijgt, dat het je cognitie permanent steeds meer schaadt en dat dat erin resulteert dat je IQ ook daalt. Twee van mijn goede vrienden zijn, op basis van hun begeleiders die het tegen mij zeiden (klinkt misschien een beetje raar dat ze het mij vertelden, maar het had destijds een goede reden dat ze dat deden) dat zij beiden zwakbegaafd zijn of dat zij dat mogelijk geworden zijn, omdat ze extreem veel stimulanten, op bizar hoge doses, gebruikt hebben in het verleden en daar meerdere psychoses aan over gehouden hebben. Eén van die vrienden is zelfs nooit meer helemaal hersteld en gelooft nog steeds in hele bizarre wanen en aan die andere vriendin merk ik dat ze de afgelopen paar maanden opmerkelijke, paranoïde gedachten heeft, waar ze best wel moeilijk van af te praten was in eerste instantie. Nu ziet ze wel in dat sommige dingen inderdaad niet echt waren, maar snel duikt er weer een nieuwe paranoïde gedachte op die de andere vervangt, iets wat ze bijvoorbeeld een half jaar geleden helemaal niet had.

Nu gaat dit over stimulant-geïnduceerde psychoses en dus niet over LSD, maar ik vraag me wel het volgende af: is wat ik net beschreef dan ook iets wat zou kunnen gebeuren als ik bijvoorbeeld de rest van mijn leven, zeer regelmatig, extreem hoge doses LSD zal gebruiken? Want als we uitgaan van de definitie die er aan een LSD-psychose gegeven wordt in wetenschappelijke literatuur, dan impliceert dat toch dat, net zoals psychoses die veroorzaakt zijn door stimulantenmisbruik, zo hard trippen op LSD als ik doe uiteindelijk ook mijn brein permanent zou schaden? Indien dit niet zo is, dan zou dat toch betekenen dat het totaal niet adequaat is om zo makkelijk een ervaring met LSD te definiëren als een psychose?

We zijn het eens over dat hoe een LSD-psychose beschreven wordt in wetenschappelijke literatuur waarschijnlijk niet helemaal accuraat is, maar ik zit nu nog steeds met de vraag wat het dan wel is, door de bovenstaande voorbeelden van mijn vrienden die ik benoemde. Om even hardop na te denken: kan LSD-ervaring misschien alleen maar psychotisch zijn als je een aanleg hebt voor schizofrenie of als het al vastgesteld is dat je schizofrenie hebt? Er is al benoemd in dit topic dat iets pas een LSD-psychose is als je, nadat het uitgewerkt is, je nog steeds hallucineert of wanen ervaart. Dat zou dan toch betekenen dat je voldoet aan de kenmerken van schizofreniforme stoornis en, als je na 6 maanden nog steeds klachten ervaart, dat je zelfs voldoet aan de kenmerken van schizofrenie? Schizofrenie kan door van alles aangewakkerd worden, zo ook door drugs, dus in dat geval kan je in sommige gevallen denk ik wel degelijk spreken over een LSD-psychose, denk ik.

Wat is jullie idee hierover? @Mindless @plex @Tartarus @Torchic
Ik durf hier geen harde uitspraken over te doen, omdat ik er simpelweg niet genoeg van weet.

Wat ik heb gehoord, is dat mensen met aanleg voor schizofrenie psychoses kunnen triggeren door psychedelica ja. Verder weet ik dat de meeste psychedelica (in ieder geval psilocybine, LSD, DMT) lichamelijk praktisch ongevaarlijk zijn, maar geestelijk mogelijk wel degelijk gevaarlijk kunnen zijn.

Het speelt natuurlijk ook een rol dat jij extreem hoge doseringen LSD neemt.

Zelf heb ik ook weleens dat ik me mentaal iets minder stabiel voel. Op zo'n moment is het vrij duidelijk voor me: nu niet gaan trippen. Ik zou in ieder geval dit ook aanhouden als ik jou was.

Maar zoals gezegd, ik kan er allemaal geen echt harde/duidelijke uitspraken over doen. Misschien iemand anders hier wel. Ik denk dan bijvoorbeeld ook aan @Neo-Shulginist(?)
 
Nu is mijn vraag dus: hoe herken je of je psychotisch geworden bent door LSD? Ik heb hier online niet duidelijk iets over kunnen vinden.
Een psychedelische trip en een psychose zijn inderdaad moeilijk van elkaar te onderscheiden. Beide worden gekenmerkt door hallucinaties, wanen en verwarring. Toch kunnen er ook verschillen zijn.

Zo komen bij een psychotische episode vaker kenmerken zoals dissociatie/katatonie voor, waarbij iemand niet of moeilijk aanspreekbaar is. Er wordt ook wel eens gesproken over 'negatieve' symptomen. Dus emoties of gedrag wat je eigenlijk zou verwachten bij een normaal functionerend persoon, maar dat niet meer aanwezig lijkt te zijn.

Ook is verwarde spraak meestal duidelijker aanwezig bij iemand die een psychose heeft. Het gaat dan om heel rare associaties maken, zoals het spreken in rijmwoorden die verder logisch niet zoveel met elkaar te maken hebben. Maar verwarde spraak kan ook bestaan uit de afwezigheid van woordgebruik wat normaal wel zou moeten voorkomen, dus bijvoorbeeld heel korte zinnen maken die taalkundig eigenlijk niet meer kloppen. En een heel duidelijk kenmerk is als mensen blijven doordenderen: de hele tijd ergens op door blijven redeneren, maar nooit terugkomen bij het eerste punt.

Bijvoorbeeld:
'Ik had groene wortels verzameld want ik kreeg de opdracht om daarmee mensen in de gaten te houden om zo tegenwicht te bieden aan de CIA die in Egypte bezig is met een coup, maar die moest mislukken want er is een christelijk complot'.

Het voorbeeld begint met groene wortels, en eindigt in een christelijk complot, maar er is niks wat die zaken daadwerkelijk met elkaar in verband brengt.

Uiteindelijk is het ook een kwestie van in hoeverre iemand (nog) functioneert. Als jij op de dansvloer mensen tegen hun borst staat te schoppen omdat je denkt dat ze bezeten zijn, dan krijg je eerder het stempel 'psychose', dan wanneer je stil in een hoekje blijft zitten overtuigd te zijn van dat mensen bezeten zijn. Vooral dat laatste kenmerk is onderscheidend bij een LSD-trip, omdat mensen dan al vrij snel weer functioneel zouden moeten worden. De grootste verwarring duurt misschien een uur of 4-6. Maar daarna zou je toch wel een opleving moeten zien in hoe functioneel mensen weer worden. Mede daarom wordt er in de praktijk meestal gewacht met een diagnose totdat tripmiddelen uitgewerkt zouden moeten zijn. Omdat het anders ook niet heel veel zin heeft om mensen als psychotisch te bestempelen.

Om even hardop na te denken: kan LSD-ervaring misschien alleen maar psychotisch zijn als je een aanleg hebt voor schizofrenie of als het al vastgesteld is dat je schizofrenie hebt? Er is al benoemd in dit topic dat iets pas een LSD-psychose is als je, nadat het uitgewerkt is, je nog steeds hallucineert of wanen ervaart. Dat zou dan toch betekenen dat je voldoet aan de kenmerken van schizofreniforme stoornis en, als je na 6 maanden nog steeds klachten ervaart, dat je zelfs voldoet aan de kenmerken van schizofrenie? Schizofrenie kan door van alles aangewakkerd worden, zo ook door drugs, dus in dat geval kan je in sommige gevallen denk ik wel degelijk spreken over een LSD-psychose, denk ik.

Er moet wel onderscheid gemaakt worden tussen schizofrenie en een psychotische episode. Schizofrenie is weliswaar een stoornis die gekenmerkt worden door steeds terugkerende psychoses. Maar schizofrenie heeft een heel typisch ziektebeeld, wat niet per se overeenkomt met een psychotische episode. In deze reactie op een ander topic heb ik wel eens wat meer uitgelegd over hoe schizofrenie ontstaat:


(..)
Schizofrenie wordt veroorzaakt door een combinatie van verschillende genetische factoren en omgevingsfactoren. Zo zijn mensen met schizofrenie vaak (uitzonderlijk) intelligent, creatief, en extravert. Het probleem is dat het brein van mensen met schizofrenie in de pubertijd te veel dopamine gaat produceren, waardoor tolerantie optreedt en het brein steeds ongevoeliger wordt voor dopamine. Dat heeft als backlash dat er hallucinaties kunnen optreden; een beetje zoals wanneer je een paar dagen wakker bent van de speed en shadow people begint te zien. Een van de theorieën is dat mensen met schizofrenie die dopamine-dip (onbewust) merken, en mede daardoor drugs gaan gebruiken. Onderzoeken tonen namelijk stelselmatig aan dat mensen met schizofrenie veel vaker drugs gebruiken dan controlegroepen. Het probleem is alleen dat die drugs de symptomen verergeren en ook kunnen leiden tot neurotoxiciteit wat verder kan bijdragen aan permanente veranderingen aan het brein; waardoor mensen met schizofrenie steeds terugkerende psychoses hebben. Met name cannabisgebruik (in de adolescentie) lijkt een risicofactor te zijn voor het ontwikkelen van psychoses. Hoewel er geen sprake is van een oorzakelijk verband tussen cannabis en schizofrenie en er ook mensen zijn met schizofrenie die nog nooit hebben geblowd. Sowieso is dit een versimpelde weergave aangezien er enkele tientallen genen een rol spelen, een stressvolle omgeving in de jeugd een belangrijke voorspeller is, en er ook nog zaken onduidelijk zijn over andere mogelijke oorzaken.

Maar dat stukje van de dopamine is wel duidelijk.
Mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie zijn relatief ongevoelig voor dopamine, waardoor de kalmerende effecten van antihistamine kunnen gaan overheersen.

Antihistamines werden in de jaren '50 ontdekt, en bleken al snel als medicijn te werken voor mensen met schizofrenie. Dat antihistamines een dempende werking hebben werd per ongeluk ontdekt door psychiaters die het middel aan hun patiënten gaven als kalmeringsmiddel zodat ze tijdens therapiesessies wat gemakkelijker openlijk konden spreken. Mensen met schizofrenie bleken daar extra gevoelig voor. Wat opmerkelijk was destijds. Uiteindelijk is daar veel onderzoek naar gedaan, en zo is gebleken dat er een sterke samenhang is tussen dopamine en psychoses. Zo werden ook de eerste antipsychotica ontdekt die dopamine-antagonist zijn en dus de werking van dopamine blokkeren. Helaas hebben de medicijnen daardoor ook een versuffend effect en kan je er zwaarlijvig van worden doordat de stofwisseling langzamer gaat werken.

In de tussentijd is er echter nog veel meer bekend, en er blijken allerlei andere fenomenen een rol mee te spelen. Zo speelt serotonine ook een rol, waarom nieuwere varianten van antipsychotica (zoals seroquel) ook affiniteit hebben voor serotonine.

Daarom zou ik wel met klem willen vragen of je vriendin alsjeblieft geen MDMA wil gebruiken. Want dat is echt niet goed voor haar. MDMA wordt in verder gezonde personen verband gebracht met het ontstaan van bijvoorbeeld derealisatie, wat ook een kenmerk kan zijn van een psychose. Sowieso verstoort MDMA de chemische balans in het brein voor dopamine en serotonine, waardoor de kans op een psychotische episode groter wordt. Antipsychotica helpen om zulke toestanden te voorkomen. En ik snap dat dat vervelend is, want zulke medicijnen hebben veel bijwerkingen, en juist de creatieve, en extraverte kant van de persoon die het neemt wordt gedempt, waardoor je het idee kan krijgen dat je niet meer echt jezelf bent. Maar psychotische episodes zijn nog veel vervelender omdat die allerlei (sociale, juridische en individuele) problemen opleveren.

Voor een psychotische episode an sich is er geen biochemische verklaring. In principe is er niet één oorzaak, maar is er meer sprake van allerlei risicofactoren die zouden kunnen meespelen. Zo is stress een belangrijke factor, net als gebrek aan slaap, heftige emotionele gebeurtenissen zoals een relatiebreuk of overlijdensgeval, en drugsgebruik. Bij een psychotische episode blijft de oorzaak vaak onbekend (al kan erover worden gespeculeerd). Terwijl bij schizofrenie er dus een ingewikkelder samenspel is tussen genetische factoren, omgevingsfactoren tijdens de adolescentie, en blijvende veranderingen in het brein. Dat betekent echter niet dat zulke veranderingen ook plaatsvinden bij een psychotische episode.

@OtherShore maar is het niet inherent aan een psychose dat het schadelijk is voor je brein en dat het permanent je cognitie schaadt? Want voor zo ver ik weet is dat niet iets wat LSD op zichzelf teweegbrengt. 't Is een van de veiligste drugs die er is.
Er zijn mensen die een (drug-induced) psychotische episode meemaken, maar daarna weer gewoon als vanounds functioneren.
Wel is het zo dat mensen die ooit een psychotische episode hebben meegemaakt veel voorzichtiger moeten zijn met tripmiddelen en stressfactoren. Want bij hen is de kans dat ze opnieuw een psychotische episode meemaken veel groter.
 
Laatst bewerkt:
Ook is verwarde spraak meestal duidelijker aanwezig bij iemand die een psychose heeft. Het gaat dan om heel rare associaties maken, zoals het spreken in rijmwoorden die verder logisch niet zoveel met elkaar te maken hebben. Maar verwarde spraak kan ook bestaan uit de afwezigheid van woordgebruik wat normaal wel zou moeten voorkomen, dus bijvoorbeeld heel korte zinnen maken die taalkundig eigenlijk niet meer kloppen. En een heel duidelijk kenmerk is als mensen blijven doordenderen: de hele tijd ergens op door blijven redeneren, maar nooit terugkomen bij het eerste punt.

Bijvoorbeeld:
'Ik had groene wortels verzameld want ik kreeg de opdracht om daarmee mensen in de gaten te houden om zo tegenwicht te bieden aan de CIA die in Egypte bezig is met een coup, maar die moest mislukken want er is een christelijk complot'.

Het voorbeeld begint met groene wortels, en eindigt in een christelijk complot, maar er is niks wat die zaken daadwerkelijk met elkaar in verband brengt.
Een heel goed praktijkvoorbeeld van zulke verwarde spraak is te zien in het televisieprogramma 100 Dagen In Je Hoofd, waarin Tim den Besten en Nicolaas Veul kennismaken met bewoners van een gesloten afdeling op de GGZ. In aflevering 4 probeert Jan de psychiater te overtuigen dat hij zijn medicatie niet moet nemen. De psychiater gaat dan (via beeldbellen) kijken of er sprake is van een psychotische episode, en dat kan hij vrij snel vaststellen door het taalgebruik. Zie de volgende link vanaf 19:35.

 
@Neo-Shulginist oh lol, dat is een citaat uit een ander topic van mij! Was het helemaal vergeten, maar dat is inderdaad ook zeker relevant bij dit onderwerp. Haast iedere keer dat ik een bericht van jou lees, leer ik er wat van. Je bent echt een Einstein op het gebied van drugs. Bedankt voor je heldere antwoord!

Dus als ik het goed begrijp: je kan niet zomaar stellen dat het aannemelijk of vanzelfsprekend is dat er sprake is van een langdurige psychotische stoornis, in het geval dat iemand LSD gebruikt zou hebben en er hallucinaties en wanen aan overhoudt, ook al is de LSD al lang uit diens systeem?
 
Dus als ik het goed begrijp: je kan niet zomaar stellen dat het aannemelijk of vanzelfsprekend is dat er sprake is van een langdurige psychotische stoornis, in het geval dat iemand LSD gebruikt zou hebben en er hallucinaties en wanen aan overhoudt, ook al is de LSD al lang uit diens systeem?
Euhm dit snap ik niet helemaal.

Een psychotische episode wordt gekenmerkt door een aantal symptomen, waarvan hallucinaties, verwarring en wanen de belangrijkste zijn.

LSD kan soms een trigger zijn voor een psychotische episode. Maar verder hebben LSD en psychoses weinig met elkaar te maken. Behalve dan dat sommige symptomen van een LSD-trip overeenkomen met een psychotische episode.
 
Corrigeer me maar als ik fout zit hoor, maar ik dacht dat het hele ding met psychoses was dat iedere keer dat je er een krijgt, dat het je cognitie permanent steeds meer schaadt en dat dat erin resulteert dat je IQ ook daalt. Twee van mijn goede vrienden zijn, op basis van hun begeleiders die het tegen mij zeiden (klinkt misschien een beetje raar dat ze het mij vertelden, maar het had destijds een goede reden dat ze dat deden) dat zij beiden zwakbegaafd zijn of dat zij dat mogelijk geworden zijn, omdat ze extreem veel stimulanten, op bizar hoge doses, gebruikt hebben in het verleden en daar meerdere psychoses aan over gehouden hebben. Eén van die vrienden is zelfs nooit meer helemaal hersteld en gelooft nog steeds in hele bizarre wanen en aan die andere vriendin merk ik dat ze de afgelopen paar maanden opmerkelijke, paranoïde gedachten heeft, waar ze best wel moeilijk van af te praten was in eerste instantie. Nu ziet ze wel in dat sommige dingen inderdaad niet echt waren, maar snel duikt er weer een nieuwe paranoïde gedachte op die de andere vervangt, iets wat ze bijvoorbeeld een half jaar geleden helemaal niet had.

Nu gaat dit over stimulant-geïnduceerde psychoses en dus niet over LSD, maar ik vraag me wel het volgende af: is wat ik net beschreef dan ook iets wat zou kunnen gebeuren als ik bijvoorbeeld de rest van mijn leven, zeer regelmatig, extreem hoge doses LSD zal gebruiken? Want als we uitgaan van de definitie die er aan een LSD-psychose gegeven wordt in wetenschappelijke literatuur, dan impliceert dat toch dat, net zoals psychoses die veroorzaakt zijn door stimulantenmisbruik, zo hard trippen op LSD als ik doe uiteindelijk ook mijn brein permanent zou schaden? Indien dit niet zo is, dan zou dat toch betekenen dat het totaal niet adequaat is om zo makkelijk een ervaring met LSD te definiëren als een psychose?

We zijn het eens over dat hoe een LSD-psychose beschreven wordt in wetenschappelijke literatuur waarschijnlijk niet helemaal accuraat is, maar ik zit nu nog steeds met de vraag wat het dan wel is, door de bovenstaande voorbeelden van mijn vrienden die ik benoemde. Om even hardop na te denken: kan LSD-ervaring misschien alleen maar psychotisch zijn als je een aanleg hebt voor schizofrenie of als het al vastgesteld is dat je schizofrenie hebt? Er is al benoemd in dit topic dat iets pas een LSD-psychose is als je, nadat het uitgewerkt is, je nog steeds hallucineert of wanen ervaart. Dat zou dan toch betekenen dat je voldoet aan de kenmerken van schizofreniforme stoornis en, als je na 6 maanden nog steeds klachten ervaart, dat je zelfs voldoet aan de kenmerken van schizofrenie? Schizofrenie kan door van alles aangewakkerd worden, zo ook door drugs, dus in dat geval kan je in sommige gevallen denk ik wel degelijk spreken over een LSD-psychose, denk ik.

Wat is jullie idee hierover? @Mindless @plex @Tartarus @Torchic
Na sommige, bijna professionele antwoorden gelezen te hebben in dit topic, kan ik het beste maar niets zeggen als leek zijnde.

Ik vind het overigens wel een interessante onderwerp.
 
Toch nog een inzicht @Zweevteev (sorry kon het niet laten 🙂)

Volgens mij verwar je “LSD psychose” met “stimulant psychose”. Daarom vraag je denk ik of LSD een psychotische episode kan veroorzaken zoals stimulantia een psychotische episode kunnen veroorzaken. Maar de term “LSD psychose” slaat in de wetenschappelijke literatuur gewoon op de trip zelf (want die kun je met veel haken en ogen zien als een soort kortdurende psychotische episode).

Een stimulant psychose wordt veroorzaakt door overmatig gebruik van stimulantia, maar zoiets komt bij LSD niet voor. (Sowieso kun je LSD niet zo ernstig misbruiken als stimulantia, want je kunt LSD bijvoorbeeld niet elke dag gebruiken vanwege tolerantie.) LSD kan een psychotische episode triggeren in mensen met aanleg voor schizofrenie, maar LSD veroorzaakt geen psychotische episodes in mensen zonder aanleg voor schizofrenie. Stimulantia doen dat soms wel.

Okay, nu ben ik weg 🙃
 
Volgens mij verwar je “LSD psychose” met “stimulant psychose”.
Bij een stimulant psychosis gaat het meestal om een opwindingsdelier of kaakklem. Dat zijn heel gevaarlijke toestanden waarbij iemand psychotisch is, niet aanspreekbaar, en gewelddadig. Het lichaam maakt dan zo'n extreme stress mee dat de persoon kan overlijden aan hartklachten. Dat maakt het ook een zeer lastige situatie, want mensen met een opwindingsdelier zijn een gevaar voor hun omgeving omdat ze zo agressief zijn. Maar je kunt ze ook moeilijk vasthouden, want als je dat op de verkeerde manier doet dan kunnen ze daar dus aan overlijden.
 
Bij een stimulant psychosis gaat het meestal om een opwindingsdelier of kaakklem.
Ja dat klopt, maar volwaardige psychotische episodes komen volgens mij ook voor. Mijn bericht was eigenlijk meer een reactie op het bericht van @Zweevteev hierboven waar ze verwees naar twee bekenden van haar die door overmatig gebruik van stimulerende middelen in een psychose terecht gekomen zijn. En ze vroeg dus of dat met overmatig LSD gebruik ook kan gebeuren.

Ik ben zelf ooit door langdurig overmatig a-pihp en NEP gebruik in een psychose terechtgekomen van ongeveer een week, maar dat had natuurlijk ook te maken met slaapgebrek, stress en andere factoren die je al genoemd hebt. Ik ben (voor zover ik weet) niet schizofreen en ik heb verder nooit een psychose gehad.
 
Laatst bewerkt:
Een heel goed praktijkvoorbeeld van zulke verwarde spraak is te zien in het televisieprogramma 100 Dagen In Je Hoofd, waarin Tim den Besten en Nicolaas Veul kennismaken met bewoners van een gesloten afdeling op de GGZ. In aflevering 4 probeert Jan de psychiater te overtuigen dat hij zijn medicatie niet moet nemen. De psychiater gaat dan (via beeldbellen) kijken of er sprake is van een psychotische episode, en dat kan hij vrij snel vaststellen door het taalgebruik. Zie de volgende link vanaf 19:35.

Toevallig vandaag ook een artikel in NRC:
 
Volgens mij verwar je “LSD psychose” met “stimulant psychose”.
Je hebt helemaal gelijk. Ik was inderdaad heel verward, omdat ik ervan uit ging dat hierbij de definitie van een psychose hetzelfde zou zijn, maar door er online verschillende dingen over te lezen en ik ook nog het vermoeden had dat ik misschien zelf ook wel "psychotisch" geworden ben van LSD, snapte ik het gewoon niet meer en had ik dit topic dus eigenlijk gemaakt om wel of niet uit te kunnen sluiten dat ik inderdaad psychotisch wordt van LSD, vanwege de sterke waanideeën die ik erbij ervaar (ook al zijn die waanideeën tot nu toe altijd onschuldig geweest en denk ik er radicaal anders over de dag erna).

Toch nog een inzicht @Zweevteev (sorry kon het niet laten 🙂)
Nou, je hebt dé post gemaakt waarbij ik het antwoord op mijn originele vraag daadwerkelijk bevredigend vind. Is toch weer één vraag minder van de 1000 vragen die iedere dag door mijn hoofd heen gaan! Ik ga toch wel ietsje rustiger kunnen slapen vannacht door jou, dankjewel hè. :tonguewink:
 
Terug
Bovenaan