Marla wat een goede tip om op die manier af te bouwen, daar heb ik tenminste iets aan.
Mijn kinderen zijn de reden dat ik ermee wil kappen, anders zou het me geen fuck uitmaken. Ik was al verslaafd voordat ik hun kreeg, en heb tijdens de zwangerschappen niks gebruikt. Helaas begon ik er dan toch weer aan, dit omdat ik veel shit te verwerken had en de speed nodig had om me er doorheen te slaan. Ik ben in mijn jeugd zwaar geestelijk mishandeld door mijn moeder, heb al een paar jaar geen contact meer met mijn ouders en familie, ben door de vader van mijn kinderen bijna gewurgd en ben nu al een tijdje alleenstaande moeder, zonder steun van mijn ouders of wie dan ook. Daarbij ben ik supergevoelig en manisch depressief. Hierdoor ben ik al lang verslaafd. Het is zo makkelijk om mij te veroordelen en mij een slechte moeder te noemen, omdat ik speedverslaafd ben. Gelukkig doet niet iedereen dat op dit forum. Het is namelijk onzin, ik ben een hele lieve zachte moeder, en mijn kindjes houden super veel van mij. Ik doe alles voor ze, en hou zoveel van ze, dat ik nu eindelijk weer de moed heb verzameld om van de speed af te komen. En dat valt echt niet mee na 12 jaar. De intentie is er, en ik weet zeker dat het me gaat lukken maar cold turkey was te hoog gegrepen. Ik ben echt blij met de afbouwtip van Marla, en met de tip dat ik me niet gelijk zwak moet voelen als ik een keer terugval. In plaats van dan meteen op te geven, is elke dag weer een nieuwe kans om ermee te stoppen. Ik wil voor mijn kindjes een mama zijn die niet meer verslaafd is. En dat gaat stapje voor stapje, met soms een terugval, maar uiteindelijk gaat het me lukken. Uiteindelijk zal ik het leven, hoe hard ook, kunnen leiden zonder het pantser dat speed mijn tot nu toe heeft geboden. Zonder speed was ik allang voor de trein gesprongen, maar nu is speed niet meer nodig. Ik heb mijn kindjes, die het leven de moeite waard maken voor mij. Nu moet ik ervan af zien te komen, en met de tips van jou Marla, zie ik perspectief. Super thanx