Hoe weet je wanneer je verslaafd bent ???

Bij herhaling meer gebruiken dan voorgenomen.

Drang om te gebruiken of om problemen te verlichten.

In denken en doen continu met het middel bezig zijn; andere interesses vervagen.
 
Ik ben benieuwd wanneer mensen denken dat ze verslaafd zijn.
Verslaving wordt vaak zwart-wit gepresenteerd: je bent het, of je bent het niet. Maar in werkelijkheid is verslaving een glijdende schaal. Je kunt een beetje verslaafd zijn of heel erg.

Professionals spreken trouwens niet van verslaving, maar van 'een stoornis met middelengebruik'. Of er sprake is van een stoornis wordt gemeten aan de hand van een aantal criteria:

-meer gebruiken dan diegene van plan was (controleverlies)
-blijven gebruiken ondanks gezondheidsproblemen die ontstaan
-moeite met het onderhouden van relaties
-financiële problemen
-problemen op het werk

Meestal ontstaat een verslaving geleidelijk. Mensen gebruiken eerst een tijd met relatief weinig problemen. Maar op een gegeven moment onstaan er steeds meer problemen rondom het middelengebruik. Iemand komt zijn/haar afspraken niet meer na, steeds meer geld gaat op aan gebruiken en er zijn steeds vaker momenten dat iemand zich niet meer goed kan concentreren op werk, of misschien zelf helemaal niet meer komt opdagen.

Het moment dat mensen zelf inzien dat ze verslaafd zijn is vaak pas redelijk laat in het proces, als ze 'rock bottom' hebben bereikt. Ze zijn bijvoorbeeld (in korte tijd) hun geliefde, werk en huis kwijtgeraakt.
Voor die tijd worden de problemen vaak gerationaliseerd, zeg maar goedgepraat, van een reden voorzien. Daarom vragen behandelaars vaak aan mensen 'heeft een vriend(in) of familielid wel eens zijn/haar zorgen geuit over je gebruik?'
Want dat kan namelijk een belangrijk voorteken zijn dat het gebruik uit de hand aan het lopen is (maar dat die persoon het nog niet wil erkennen).
 
Zodra je eerste gedachte met opstaan drugs is. Been there, done that. En als je iedere dag met jezelf de afspraak maakt niet te gebruiken en bij wijze van een halfuur later toch weer aan de dope zit. Want ach, wat maakt die ene keer ook uit? En zo gaat dat de hele dag, iedere dag opnieuw.
 
Ik ben het eens met wat hierboven allemaal gezegd is. Ik denk dat het erop neer komt dat je verslaafd bent op het moment dat je niet volledige controle hebt over je gebruik, en je inderdaad gebruikt wanneer je je had voorgenomen dat niet te doen bijvoorbeeld. Of wanneer je niet kan stoppen met gebruiken, meerdere keren achter elkaar. Op het moment dat jij niet de controle hebt over de drugs, maar de drugs over jou, weet je dat er misschien iets niet helemaal de goede kant op gaat. En net als @Spyro zegt, been there, done that. Laat het niet verder komen als je nu al merkt dat je die controle begint te verliezen!
 
Ik besef dat benzo's en benzo rc's zot verslavend zijn, ik ervaar het gewoon, tsluipt zo sluw binne n door de kut tolerantie, moet je steeds meer en meer nemen voor iets v effect. Zonder lijkt zo saai en loos, dan mr benzo's binne kappen...fijntjes toch, de kut blackouts jagen me dan weer schrik aan en denk dan, de ene laat ik ook paar dagen vallen, een ander dan maar en zo afwisselen.... stupid me 🙃
 
Ik denk dat het erop neer komt dat je verslaafd bent op het moment dat je niet volledige controle hebt over je gebruik, en je inderdaad gebruikt wanneer je je had voorgenomen dat niet te doen bijvoorbeeld. Of wanneer je niet kan stoppen met gebruiken, meerdere keren achter elkaar. Op het moment dat jij niet de controle hebt over de drugs, maar de drugs over jou, weet je dat er misschien iets niet helemaal de goede kant op gaat.
Probleem is wel dat (zeker in de beginfase) mensen dit niet van zichzelf erkennen en vaak heel creatief blijken in het verzinnen van redenen waarom ze toch zelf besloten om meer te nemen ;)
 
Probleem is wel dat (zeker in de beginfase) mensen dit niet van zichzelf erkennen en vaak heel creatief blijken in het verzinnen van redenen waarom ze toch zelf besloten om meer te nemen :wink:
Jup... Daarom komt het o.a. in eerste instantie ook bij velen van ons zo ver denk ik 🥴🤷‍♀️
 
Laatst bewerkt:
Omdat het mij niet eens lukt om drie maanden nuchter te zijn. En omdat ik lijd wanneer ik nuchter ben.
 
Verslaving wordt vaak zwart-wit gepresenteerd: je bent het, of je bent het niet. Maar in werkelijkheid is verslaving een glijdende schaal. Je kunt een beetje verslaafd zijn of heel erg.

Professionals spreken trouwens niet van verslaving, maar van 'een stoornis met middelengebruik'. Of er sprake is van een stoornis wordt gemeten aan de hand van een aantal criteria:

-meer gebruiken dan diegene van plan was (controleverlies)
-blijven gebruiken ondanks gezondheidsproblemen die ontstaan
-moeite met het onderhouden van relaties
-financiële problemen
-problemen op het werk

Meestal ontstaat een verslaving geleidelijk. Mensen gebruiken eerst een tijd met relatief weinig problemen. Maar op een gegeven moment onstaan er steeds meer problemen rondom het middelengebruik. Iemand komt zijn/haar afspraken niet meer na, steeds meer geld gaat op aan gebruiken en er zijn steeds vaker momenten dat iemand zich niet meer goed kan concentreren op werk, of misschien zelf helemaal niet meer komt opdagen.

Het moment dat mensen zelf inzien dat ze verslaafd zijn is vaak pas redelijk laat in het proces, als ze 'rock bottom' hebben bereikt. Ze zijn bijvoorbeeld (in korte tijd) hun geliefde, werk en huis kwijtgeraakt.
Voor die tijd worden de problemen vaak gerationaliseerd, zeg maar goedgepraat, van een reden voorzien. Daarom vragen behandelaars vaak aan mensen 'heeft een vriend(in) of familielid wel eens zijn/haar zorgen geuit over je gebruik?'
Want dat kan namelijk een belangrijk voorteken zijn dat het gebruik uit de hand aan het lopen is (maar dat die persoon het nog niet wil erkennen).

Ik vind dit wel echt een hele goede post waar ik me bij aan wil sluiten. Het is idd niet zo zwart wit en een glijdende schaal. Zelf vind ik de DSM-5 criteria die gelden voor de "stoornis in middelengebruik" ook wel erg helder:

DSM-5* spreekt van een stoornis in het middelengebruik als er sprake is van een combinatie van twee of meer kenmerken die leiden tot verminderd functioneren op meerdere belangrijke levensgebieden:

  • Vaker en in grotere hoeveelheden gebruiken dan het plan was
  • Meerdere mislukte pogingen gedaan om te minderen of te stoppen
  • Veel tijd nodig hebben voor het gebruik en herstel
  • Sterk verlangen voelen om te gebruiken
  • Door gebruik tekortschieten op werk, tijdens studie of thuis
  • Blijven gebruiken ondanks dat het problemen meebrengt op het relationele vlak
  • Hobby’s, sociale activiteiten of werk opgeven door gebruik
  • Voortdurend gebruiken, zelfs als iemand daardoor in gevaar komt
  • Voortdurend gebruiken, ondanks dat iemand weet dat het gebruik lichamelijke of psychische problemen met zich meebrengt of verergert
  • Grotere hoeveelheden nodig hebben om het effect nog te voelen (tolerantie)
  • Onthoudingsverschijnselen ervaren, die minder hevig worden door meer te gebruiken
Voor het vaststellen van de ernst van de stoornis in het gebruik van middelen wordt de volgende indeling gehanteerd in DSM-5*:
  • 2 of 3 criteria > milde stoornis
  • 4 of 5 criteria > gematigde stoornis
  • 6 of meer criteria > ernstige stoornis
Zelf schommel ik de laatste 1.5 jaar wel echt tussen een "gematigde" en een "ernstige" stoornis heen en weer. En dat terwijl ik dus nooit echt volledig dagelijks gebruikt heb. Verslaving zit hem dus niet alleen in de frequentie of de hoeveelheid, je hoeft niet elke dag te gebruiken om verslaafd te zijn.
 
Ik vind dit wel echt een hele goede post waar ik me bij aan wil sluiten. Het is idd niet zo zwart wit en een glijdende schaal. Zelf vind ik de DSM-5 criteria die gelden voor de "stoornis in middelengebruik" ook wel erg helder:

Zelf schommel ik de laatste 1.5 jaar wel echt tussen een "gematigde" en een "ernstige" stoornis heen en weer. En dat terwijl ik dus nooit echt volledig dagelijks gebruikt heb. Verslaving zit hem dus niet alleen in de frequentie of de hoeveelheid, je hoeft niet elke dag te gebruiken om verslaafd te zijn.
Ik tussen milde en gematigde stoornis.
Valt me reuze mee 😍
 
Ik vind dit wel echt een hele goede post waar ik me bij aan wil sluiten. Het is idd niet zo zwart wit en een glijdende schaal. Zelf vind ik de DSM-5 criteria die gelden voor de "stoornis in middelengebruik" ook wel erg helder:

Zelf schommel ik de laatste 1.5 jaar wel echt tussen een "gematigde" en een "ernstige" stoornis heen en weer. En dat terwijl ik dus nooit echt volledig dagelijks gebruikt heb. Verslaving zit hem dus niet alleen in de frequentie of de hoeveelheid, je hoeft niet elke dag te gebruiken om verslaafd te zijn.
Ik scoor maar 1 punt :(
 
Gematigde stoornis.

Het is zo rot. Als ik helemaal nooit iets gebruik, dan kom binnen drie maanden in een crisis. Zou niet weten hoe het leven zou zijn zonder af en toe in een roes te zitten.
 
Hier ook een redelijke stoornis, al sinds mijn eerste jointje op mijn 15e..vanaf me 24e kwam hier harddrugs bij en ben ondertussen in mijn dertiger jaren en nog steeds is het een onderdeel van mijn (soms wel dagelijkse) leven.. Wel heb ik het redelijk onder controle vind ik van mijzelf, ik misbruik een middel nooit en weet wat van alles wat ik gebruik alle ins en outs! Kan me ook niet voorstellen dat ik ineens met alles kap...
 
Jellinek hanteert deze criteria voor een verslaving:

  1. Vaker en in grotere hoeveelheden gebruiken dan je van plan was.
  2. Mislukte pogingen om te minderen of te stoppen.
  3. Het verkrijgen of gebruiken van het middel en het herstellen van gebruik kosten veel tijd.
  4. Sterk verlangen om te gebruiken.
  5. Door gebruik tekortschieten op het werk, school of thuis.
  6. Blijven gebruiken ondanks dat het problemen meebrengt in het sociale of relationele vlak.
  7. Door gebruik opgeven of sterk verminderen van hobby’s, sociale activiteiten of werk.
  8. Voortdurend gebruik, zelfs wanneer je daardoor in gevaar komt.
  9. Voortdurend gebruik ondanks weet hebben dat het gebruik lichamelijke of psychische problemen met zich mee brengt of verergert.
  10. Grotere hoeveelheden nodig hebben om het effect nog te voelen oftewel tolerantie.
  11. Het optreden van onthoudingsverschijnselen, die minder hevig worden door meer van de stof te gebruiken.

Voldoe je aan twee of drie criteria dan heb je een milde stoornis in het gebruik van middelen. Voldoe je aan vier of vijf criteria dan is er sprake van gematigde (moderate) stoornis en bij zes of meer symptomen is er sprake van een ernstige stoornis.

Maar veel van die criteria zijn vrij relatief natuurlijk.
 
Terug
Bovenaan