Timmie94
Bewuste gebruiker
ik wil al gedurende lange tijd en report schrijven over mijn keta trips. helaas ontbreekt echter vaak de tijd om dit daadwerkelijk te doen, of denk ik dat ik niet genoeg kan schrijven om een leuk trip reportje neer te zetten. bij deze ga ik het toch maar is doen! de trip die ik beschrijf vond ondertussen denk ik zo'n jaar geleden plaats.
Ketamine, de harddrug waar ik als eerste mee in aanraking kwam en misschien daardoor wel stiekem een beetje mijn hartje had gestolen. hoe een stofje je in zo een andere staat kon brengen was echt onbegrijpelijk voor mij toentertijd. Na mijn eerste aanraking ermee, veel ingelezen te hebben erna, volgde een eerste bestellinkje. Hiermee kon het trippen beginnen en ging de andere wereld open.
het was een warme zomerse dag en ik was alleen thuis en verveeld (woonde toen nog bij mijn ouders). ik bedacht mij dat ik nog ketamine had liggen, en ik had nog zo'n drie uur voor mijn broer waarschijnlijk thuis zou komen, een prima tijdsbestek dus om de keta van boven te pakken. de weegschaal van mn broer te kapen en het afwegen kon beginnen. ik legde twee lijntjes klaar van 50 mg. de keta was getest op 82% volgens mij, hij was in ieder geval zo goed als puur.
de eerste lijn ging er links in, de ander rechts. het avontuur kon beginnen! maar voordat ik op avontuur ging, nog eventjes snel mijn muziek aangezet, een blikje fanta opengetrokken en maar alvast het volgende lijntje van 50mg klaar gelegd.
na een tien minuten tot kwartiertje kwam hij al goed opzetten, de bittere drip achter in mn keel was goed te voelen en de wereld begon al wat vager te worden. ik zelf had ook eventjes moeite met lopen en bewegen maar het lukte mij nog aardig. de muziek had ik op mn laptop aanstaan die op tafel stond, samen met de keta. mijn chillplek was echter een grote fauteauil zo'n 5 meter verderop. Ik had Enigma opgezet, het album Love Sensuality Devotion.
ik klauterde/kroop terug naar mijn stoel vanaf de tafel. ik sloot mijn ogen en merkte het, ja ik stijg weer op. ik voelde dat ik omhoog werd getilt, nee wacht dit was geen tillen dit was vliegen. was dit eigenlijk wel vliegen nee het was schieten, shit wat werd ik opeens hard omhoog geschoten. zo het universum in! eenmaal boven de werkelijke wereld aangekomen keek ik uit door het heelal/universum en zag daar vormen, met felle kleuren zoals cyaan blauw, of magenta. maar ook knal groen passeerde de revue. eigenlijk veranderde alles de hele tijd van vorm en kleur. Ik bewoog mij door deze vormen en dingen heen, maar ik bepaalde niet waar ik heen ging, mijn richting werd gewoon veranderd, volgens mij door de muziek, het ene moment vloog ik namelijk recht vooruit door al deze magnifieke patronen en kleuren installaties. het andere moment werd ik zijwaarts gelanceerd of viel ik opeens van duizelingwekkende hoogtes zo naar beneden. Ik viel, steeds dieper en steeds harder, het werd ook steeds donkerder, ik zag alleen nog maar dunne lijntjes wit licht gevormd als in een raster of TRON achtige wereld. ik bleef maar vallen, de val leek eindeloos te duren en de afstand die ik heb afgelegd in die val lijkt op die van hier tot aan de maan ofzo. de val was echter niet beangstigend. ik zou niet vallen en te pletter vallen, maar ik werd langzaam afgeremd, tot stilstand gebracht waar ik weer rare rode vlakken zag. ik ging nu achterwaarts, weer eerst langzaam en daarna snel. ik had het idee dat ik in een soort 'Shredder' zat. zon papierversnipperaar unit zeg maar. Na volledig geshred te zijn werd ik weer BAM omhoog geschoten.
ik besloot opeens mijn ogen open te doen omdat ik deze trip al eens gehad leek te hebben. en dit zorgde ervoor dat ik weer enigzins terug kwam in de realiteit. ik besloot om naar de tafel te klauteren en die extra lijn naar binnen te harken. zo gezegd zo gedaan, (voor keta begrippen).
aangezien ik het idee het dat ik deze trip kende besloot ik andere muziek op te zetten. dit was de beste beslissing ooit. ik besloot ook om nog een klein beetje extra af te wegen, hoe goed en kwaad dat ook ging, uiteindelijk kreeg ik iets op tafel wat er fatsoenlijk uitzag qua hoeveelheid, en als ik mijn ogen mocht geloven was het volgens de weegschaal 30mg. Een ieder die wel eens keta gebruikt, en hierna met elektrische apparatuur aan de slag gaat zal wel snappen dat het aflezen van een weegschaal al Rocketscience lijkt omdat je zo scheef en dubbel kijkt. het had dus net zo goed 80mg kunnen zijn.
enfin, daar draait het nu niet om.
met Supertramp (en meerdere old skool nummers zoals Hotel california, Light my fire etc. )op kon de trip weer verder gaan.
het feit dat dit 'realistischere' muziek was zorgde er ook voor dat ik mij niet meer zo'n space wereldje bevond als toen ik naar die elektronische vage Enigma sounds luisterde. mijn avontuur verplaatste zich naar aarde. ik vloog over de aarde, onder de atmosfeer dit keer en besloot dat ik naar het regenwoud ging, de amazone in. Hier heb ik gewandeld door de schitterende natuur van het regenwoud, gekeken naar de prachtnatuur en genoten van uitzichten over watervallen en dergelijke. na een lange wandeltocht bereikte ik een wandelpad, ik volgde dit pad door het struikgewas en kwam een oude azteken tempel tegen! (later deed dit gedeelte van de trip me denken aan fragmenten van Fountain of life?, film van Darren Arronofsky) WAUW wat een kolosale tempel, ik moet hier naar boven dacht ik, ik moet weten wie of wat er boven op de tempel op mij staat te wachten. het klimmen kon beginnen, de immens lange trap omhoog van een azteken tempel. klauterend en zwetend klom ik naar boven, tot boven de bomen, ik zat op wel honderd meter hoogte en moest nog maar een klein stuk klimmen om boven te komen, in de kamer. Mijn drang om er achter komen wat daar boven was was zo groot geworden inmiddels. er moest daar wel iets magnifieks op mij wachten.
ik was er! eindelijk! Dit was het moment waarop ik heb zitten wachten, dit zou het moment worden om erachter te komen wat nou dit magnifieke zou zijn. ik voelde aan dat het groots zou zijn. en hier ontmoette ik het, de almachtige, een alwetende entiteit. deze entiteit wist alles, overzag alles en regelde alles. hij was HET. de entiteit die ik zag was een pad, een pad van ongeveer een halve meter hoog, maar deze pad, die wist ALLES.
hierna ben ik nog even van de wereld geweest maar dat kan ik mij allang niet meer herinneren wat er daarna nog gebeurd is. Hetgeen dat mij het meest is bijgebleven is het ontmoeten van deze alwetende pad, van deze goddelijke entiteit in de vorm van een dikke gigantische pad.
Ik landde weer, ik was niet meer in het regenwoud en ook niet meer aan het vliegen door het heelal, ik was thuis in mijn fauteuil. ik besloot maar mijn blikje fanta op te drinken, de drugssporen uit te wissen alvorens mijn oudste broer thuis zou komen en weer normaal te gaan doen. Maar wel met de vraag in mijn hoofd, hoe komt het deze almachitge entiteit een pad is, is deze pad mijn "poweranimal"? zal ik deze pad ooit weer ontmoeten?
Ketamine, de harddrug waar ik als eerste mee in aanraking kwam en misschien daardoor wel stiekem een beetje mijn hartje had gestolen. hoe een stofje je in zo een andere staat kon brengen was echt onbegrijpelijk voor mij toentertijd. Na mijn eerste aanraking ermee, veel ingelezen te hebben erna, volgde een eerste bestellinkje. Hiermee kon het trippen beginnen en ging de andere wereld open.
het was een warme zomerse dag en ik was alleen thuis en verveeld (woonde toen nog bij mijn ouders). ik bedacht mij dat ik nog ketamine had liggen, en ik had nog zo'n drie uur voor mijn broer waarschijnlijk thuis zou komen, een prima tijdsbestek dus om de keta van boven te pakken. de weegschaal van mn broer te kapen en het afwegen kon beginnen. ik legde twee lijntjes klaar van 50 mg. de keta was getest op 82% volgens mij, hij was in ieder geval zo goed als puur.
de eerste lijn ging er links in, de ander rechts. het avontuur kon beginnen! maar voordat ik op avontuur ging, nog eventjes snel mijn muziek aangezet, een blikje fanta opengetrokken en maar alvast het volgende lijntje van 50mg klaar gelegd.
na een tien minuten tot kwartiertje kwam hij al goed opzetten, de bittere drip achter in mn keel was goed te voelen en de wereld begon al wat vager te worden. ik zelf had ook eventjes moeite met lopen en bewegen maar het lukte mij nog aardig. de muziek had ik op mn laptop aanstaan die op tafel stond, samen met de keta. mijn chillplek was echter een grote fauteauil zo'n 5 meter verderop. Ik had Enigma opgezet, het album Love Sensuality Devotion.
ik klauterde/kroop terug naar mijn stoel vanaf de tafel. ik sloot mijn ogen en merkte het, ja ik stijg weer op. ik voelde dat ik omhoog werd getilt, nee wacht dit was geen tillen dit was vliegen. was dit eigenlijk wel vliegen nee het was schieten, shit wat werd ik opeens hard omhoog geschoten. zo het universum in! eenmaal boven de werkelijke wereld aangekomen keek ik uit door het heelal/universum en zag daar vormen, met felle kleuren zoals cyaan blauw, of magenta. maar ook knal groen passeerde de revue. eigenlijk veranderde alles de hele tijd van vorm en kleur. Ik bewoog mij door deze vormen en dingen heen, maar ik bepaalde niet waar ik heen ging, mijn richting werd gewoon veranderd, volgens mij door de muziek, het ene moment vloog ik namelijk recht vooruit door al deze magnifieke patronen en kleuren installaties. het andere moment werd ik zijwaarts gelanceerd of viel ik opeens van duizelingwekkende hoogtes zo naar beneden. Ik viel, steeds dieper en steeds harder, het werd ook steeds donkerder, ik zag alleen nog maar dunne lijntjes wit licht gevormd als in een raster of TRON achtige wereld. ik bleef maar vallen, de val leek eindeloos te duren en de afstand die ik heb afgelegd in die val lijkt op die van hier tot aan de maan ofzo. de val was echter niet beangstigend. ik zou niet vallen en te pletter vallen, maar ik werd langzaam afgeremd, tot stilstand gebracht waar ik weer rare rode vlakken zag. ik ging nu achterwaarts, weer eerst langzaam en daarna snel. ik had het idee dat ik in een soort 'Shredder' zat. zon papierversnipperaar unit zeg maar. Na volledig geshred te zijn werd ik weer BAM omhoog geschoten.
ik besloot opeens mijn ogen open te doen omdat ik deze trip al eens gehad leek te hebben. en dit zorgde ervoor dat ik weer enigzins terug kwam in de realiteit. ik besloot om naar de tafel te klauteren en die extra lijn naar binnen te harken. zo gezegd zo gedaan, (voor keta begrippen).
aangezien ik het idee het dat ik deze trip kende besloot ik andere muziek op te zetten. dit was de beste beslissing ooit. ik besloot ook om nog een klein beetje extra af te wegen, hoe goed en kwaad dat ook ging, uiteindelijk kreeg ik iets op tafel wat er fatsoenlijk uitzag qua hoeveelheid, en als ik mijn ogen mocht geloven was het volgens de weegschaal 30mg. Een ieder die wel eens keta gebruikt, en hierna met elektrische apparatuur aan de slag gaat zal wel snappen dat het aflezen van een weegschaal al Rocketscience lijkt omdat je zo scheef en dubbel kijkt. het had dus net zo goed 80mg kunnen zijn.
enfin, daar draait het nu niet om.
met Supertramp (en meerdere old skool nummers zoals Hotel california, Light my fire etc. )op kon de trip weer verder gaan.
het feit dat dit 'realistischere' muziek was zorgde er ook voor dat ik mij niet meer zo'n space wereldje bevond als toen ik naar die elektronische vage Enigma sounds luisterde. mijn avontuur verplaatste zich naar aarde. ik vloog over de aarde, onder de atmosfeer dit keer en besloot dat ik naar het regenwoud ging, de amazone in. Hier heb ik gewandeld door de schitterende natuur van het regenwoud, gekeken naar de prachtnatuur en genoten van uitzichten over watervallen en dergelijke. na een lange wandeltocht bereikte ik een wandelpad, ik volgde dit pad door het struikgewas en kwam een oude azteken tempel tegen! (later deed dit gedeelte van de trip me denken aan fragmenten van Fountain of life?, film van Darren Arronofsky) WAUW wat een kolosale tempel, ik moet hier naar boven dacht ik, ik moet weten wie of wat er boven op de tempel op mij staat te wachten. het klimmen kon beginnen, de immens lange trap omhoog van een azteken tempel. klauterend en zwetend klom ik naar boven, tot boven de bomen, ik zat op wel honderd meter hoogte en moest nog maar een klein stuk klimmen om boven te komen, in de kamer. Mijn drang om er achter komen wat daar boven was was zo groot geworden inmiddels. er moest daar wel iets magnifieks op mij wachten.
ik was er! eindelijk! Dit was het moment waarop ik heb zitten wachten, dit zou het moment worden om erachter te komen wat nou dit magnifieke zou zijn. ik voelde aan dat het groots zou zijn. en hier ontmoette ik het, de almachtige, een alwetende entiteit. deze entiteit wist alles, overzag alles en regelde alles. hij was HET. de entiteit die ik zag was een pad, een pad van ongeveer een halve meter hoog, maar deze pad, die wist ALLES.
hierna ben ik nog even van de wereld geweest maar dat kan ik mij allang niet meer herinneren wat er daarna nog gebeurd is. Hetgeen dat mij het meest is bijgebleven is het ontmoeten van deze alwetende pad, van deze goddelijke entiteit in de vorm van een dikke gigantische pad.
Ik landde weer, ik was niet meer in het regenwoud en ook niet meer aan het vliegen door het heelal, ik was thuis in mijn fauteuil. ik besloot maar mijn blikje fanta op te drinken, de drugssporen uit te wissen alvorens mijn oudste broer thuis zou komen en weer normaal te gaan doen. Maar wel met de vraag in mijn hoofd, hoe komt het deze almachitge entiteit een pad is, is deze pad mijn "poweranimal"? zal ik deze pad ooit weer ontmoeten?
Goed report!!
