Ketamine en HPPD/Derealisatie
- Onderwerp starter W.F.L.
- Startdatum
underworld
Wijs gebruiker
hppd is juist hetgene waar ketamine zich op inwerkt naar mijn ervaring, alles in je trip word scherper en ziet er pixelachtig uit, en naarmate je meer neemt worden de pixels gebruikt om de basis te vormen voor je k-hole vervormingen.
de tijd na heftig gebruik kan de scherpheid enigszins aanhouden, maar ebt langzaam weg, evenals de derealisatie.
de tijd na heftig gebruik kan de scherpheid enigszins aanhouden, maar ebt langzaam weg, evenals de derealisatie.
Ik heb al eens gestaan "Dit is allemaal niet echt, dit bestaat allemaal niet, dit is allemaal een kettrip. Over 20minuten is dat hier allemaal gedaan en is alles terug normaal!"
Niet dus, na een half uur volledig in de war te zitten kwam ik erachter dat ik tever was gegaan.
Lesson learned! Never fuck with ketamine!
Niet dus, na een half uur volledig in de war te zitten kwam ik erachter dat ik tever was gegaan.
Lesson learned! Never fuck with ketamine!
Ik ben er van overtuigd dat ik HPPD heb, ik zie standaart pixels en ruis en met drugs wordt dit erger en dan voornamelijk met ketamine. Als het uit is gewerkt is de ruis aanzienlijk erger maar ik merk zelf nooit wat van de psychische klachten waar mensen het wel eens over hebben.
Angramar Temenos
Badass junkie
Ja, extreem! Ik ben zelf vroeger (voor drugsgebruik) psychotisch geweest. Dit was dus gepaard met enorm veel dissociatie, gebrek relativeringsvermogen gedachtes (random iets denken en dat en de realiteit door elkaar halen).
Ketamine brengt dat gevoel in hoge dosissen terug, en dit kan soms weken aanhouden. Ketamine is de enige drug die dit doet (en ik mijd het dus nu ook min of meer, heel af en toe kleine dosis gedaan verder en dat ging doen, maar alsnog, onverstandig). Met Tryptamine/phenethylamine-tripmiddelen heb ik daar, ondanks 100+ ervaring absoluut geen last of neiging naar.
Echter, ketamine kan echt m'n hoofd klutsen. Bizzaro associaties, nergens op slaande gedachtes (De tafel is ver dus hij is kwaadaardig, oh god nee daarom dus zijn die letters zo breed, nu vergaat de wereld en het is mijn schuld) die blijven aanhaken, totale onvermogen gedachtes te vormen, soort alienachtig en dood gevoel in m'n hoofd.
Ketamine werkt op de NMDA-receptor; In recente onderzoeken blijkt dus ook dat psychoses niet alleen getriggerd kunnen worden door problemen met de dopamine-receptoren, maar ook de NMDA-receptoren (of een combinatie daarvan); Het kan dus evengoed als tripmiddelen dingen triggeren.Ik denk ook dat ik voornamelijk verneukte NMDA-receptoren heb hierdoor; Dat zou verklaren waarom specifiek keta het triggert en standaard tripmiddelen niet, waarom antipsychotica niet echt aansloeg bij me & ik er semi-katatonisch van werd en ik uiteindelijk maar volgestopt werd met benzo's.
Dit is natuurlijk enkel mijn ervaring, maar ja, ik kan me echt goed voorstellen dat ketamine dat doet.
Ketamine brengt dat gevoel in hoge dosissen terug, en dit kan soms weken aanhouden. Ketamine is de enige drug die dit doet (en ik mijd het dus nu ook min of meer, heel af en toe kleine dosis gedaan verder en dat ging doen, maar alsnog, onverstandig). Met Tryptamine/phenethylamine-tripmiddelen heb ik daar, ondanks 100+ ervaring absoluut geen last of neiging naar.
Echter, ketamine kan echt m'n hoofd klutsen. Bizzaro associaties, nergens op slaande gedachtes (De tafel is ver dus hij is kwaadaardig, oh god nee daarom dus zijn die letters zo breed, nu vergaat de wereld en het is mijn schuld) die blijven aanhaken, totale onvermogen gedachtes te vormen, soort alienachtig en dood gevoel in m'n hoofd.
Ketamine werkt op de NMDA-receptor; In recente onderzoeken blijkt dus ook dat psychoses niet alleen getriggerd kunnen worden door problemen met de dopamine-receptoren, maar ook de NMDA-receptoren (of een combinatie daarvan); Het kan dus evengoed als tripmiddelen dingen triggeren.Ik denk ook dat ik voornamelijk verneukte NMDA-receptoren heb hierdoor; Dat zou verklaren waarom specifiek keta het triggert en standaard tripmiddelen niet, waarom antipsychotica niet echt aansloeg bij me & ik er semi-katatonisch van werd en ik uiteindelijk maar volgestopt werd met benzo's.
Dit is natuurlijk enkel mijn ervaring, maar ja, ik kan me echt goed voorstellen dat ketamine dat doet.
underworld
Wijs gebruiker
super interessant
Dopezilla zei:
Nee, mijn trip was niet visueel (Alhoewel, jawel, maar pas na dat m'n MDMA uitgewerkt was en dat ligt aan mijn eigen verkniptheid.) Ik moet zeggen dat ik geen last heb van de derealisatie.
Ik heb zowiezo al last van de afterimages van HPPD (gekregen na LSD) dus als ik naar een licht kijk blijft dat langer hangen dan normaal. Maar met keta..
Ik liep echt door de gang, keek naar een stroboscoop en ik zag zo'n duidelijk afgetekende paarse stroboscoop en hij bleef gewoon, de hele tijd. Echt veel scherper dan normaal en langer ook. Verder vind ik het wel meevallen, want ruisbeeld had ik al.. Zeker te doen met HPPD maar toch niet iets dat ik te vaak ga doen. 
Haha de dag na keta voel ik me nooit mezelf, alles voelt raar en nieuw en alles heeft een beetje een depressief randje, tenminste bij mij dan, heel somber enzo, het lijkt net alsof de wereld een paar jaar verder is gegaan in de tussentijd, ik voel me dan totaal vervreemd enzo.
Angramar Temenos
Badass junkie
Dopezilla zei:
Ik vind dat echt het engste gevoel dat je kan hebben... Nog liever een zwaar depressieve/prikkelbare MDMA-kater waarbij je bij elk hard geluid al het gevoel krijgt te moeten janken van elllende.
Angramar Temenos zei:
Hm, ik vind derealisatie ook eng, maar na MDMA krijg ik het eigenlijk ook wel. Het lijkt wel alsof alles wat ik doe dan geen zin heeft ofzo, ik heb geen belevenis in mijn leven, ik ben er gewoon niet, voel me net een beetje uit mijn lichaam.
Na keta geen last van trouwens, maar zoveel heb ik niet genomen.
Nuja, om het samen te vatten, als je HPPD hebt en je wilt keta doen: Doe het rustig aan, want het verergert het ruisbeeld/afterimages.
Ik kan het mis hebben maar werken lsd en phenethylamines (etc.) niet ook allemaal op de NMDA receptoren??
Verder heb ik zelf het idee dat een harde ketamine / dxm trip het geen is wat het dichtst in de buurt komt van de klinische beschrijving van een 'full blown psychosis'.
LSD en dergelijke werken voornamelijk op de 5HT2a receptoren, wat serotonerge receptoren zijn.
De laatste tijd wordt steeds meer afgestapt van het beeld van dopaminerge oorzaken van psychose ten gunste van NMDA-gebaseerde oorzaken. Hoe het precies werkt is echter nogsteeds zeer onduidelijk en ik denk dat vooral chronische ketaminegebruikers de kenmerken van psychose vertonen (verstoord geheugen, waanbeelden).
De laatste tijd wordt steeds meer afgestapt van het beeld van dopaminerge oorzaken van psychose ten gunste van NMDA-gebaseerde oorzaken. Hoe het precies werkt is echter nogsteeds zeer onduidelijk en ik denk dat vooral chronische ketaminegebruikers de kenmerken van psychose vertonen (verstoord geheugen, waanbeelden).
AT hier - Angramar temenos
De dopaminerge receptoren zijn voornamelijk verantwoordelijk voor directe hallucinaties geloof ik (zowel visueel, auditief, etc..), maar dat is het hoofdprobleem van een psychose niet.. Die hallucinaties treden meer op als gevolg van waanideeën en extreme paranoia, als je ergens heilig van overtuigt bent en je sowieso zwaar onstabiel bent passen je zintuigen zich daar min of meer op aan denk ik..
Ik bedoel, ik had toendertijd nooit, om maar een voorbeeld te noemen, dat ik mensen die er niet waren m'n kamer in zag lopen en dat ik daardoor freakte.. Denk eerder aan zwaar paranoide zijn om opgepakt te worden omdat je denkt iemand te hebben vermoordt (waanidee), helemaal tunnelvisie krijgen op die gedachte, gedissocieerd worden van jezelf tot op gegeven moment je doemscenarios door je hoofd flitst (swat-team die naar binnen dringt om je helemaal tot pulp te slaan en mee te nemen naar een illegale terroristengevangenis).
En dan krijg je dus dat je fantasie en realiteitsbesef (wat een normaal persoon ook wel heeft bij lang niet slapen in mindere mate; Denk aan 2 nachten doorhalen en helemaal vaag naar een schaduw kijken, en er een groepje mensen in zien) door elkaar heen lopen, en de gedachtes min of meer vanzelf komen; En ja, dan hoor je inderdaad een politieteam je huis binnenstormen en freak je zwaar door, wat het effect nog meer versterkt. Zo was het tenminste bij mij; Eerst irrationeel denken, dan gedissocieerd raken en bizarro associaties trekken, daar zwaar angstig van raken, angstaanval, realiteit & angstbeelden die door elkaar heen lopen.
Zou je de NMDA-Receptoren "fixen" simpel gezegd, denk ik dat je uberhaubt niet vaag, gedissocieerd zou gaan denken, en de link tussen bijv iemand die weg is, en een schuldgevoel over iets totaal anders (al is het zoiets onbenulligs als ruzie 3 jaar geleden waar je toevallig even aan terugdenkt en helemaal niet mee zit) linkt aan moord, en daar angstig over worden.
Fix je de dopaminerecptoren (dempen eig.) denk ik dat je dat alsnog wel hebt, maar voornamelijk niet zo erg erop doorfreakt en, of helemaal niks denkt omdat alle gedachtes eigenlijk lam worden gelegd. Als je alle gedachtes lamlegt, leg je ook de verstoorde gedachtes plat.. En als je ze dan wel hebt, het niet heftig genoeg is om ook bijv. hallucinaties te triggeren.
Gooi je jezelf plat met benzo's, heb je die gedachtes nog evengoed, maar maak je je er niet druk of angstig over en escaleert het niet; Je blijft wel even gestoord, maar flipt niet echt, i.p.v daarvan raak je eerder wat verward en geirriteerd dat mensen je niet geloven, zonder er echt op in te gaan, en ga je een tijd later weer verder met waar je mee bezig was.
SSRI's doen geen ene hol aan psychoses tenzij je psychotisch bent geworden door extreme depressie, en verder geen onderliggende psychotische stoornis hebt; Dit komt niet echt vaak voor, maar bij zeldzame, extreem zware depressies kan je denkbeeld zo verstoord raken dat je van psychotisch gedrag kan spreken.
De NMDA-Receptoren "fixen" lijkt me ook veruit de beste optie. Niets van dit is natuurlijk wetenschappelijk, maar qua wat ik zelf heb beredeneerd uit zelfanalyse en overeen lijkt te komen met drugs die betreffende receptoren beinvloeden
De dopamine-specifieke soort psychose lijkt me het soort dat je simpel samen kan vatten als "Help alles komt op me af, m'n hoofd slaat op hol, het is een chaos en ik hou de overzicht en controle niet meer, ik word helemaal gek".
De NMDA-type lijkt eerder op "ik kan geen enkele gedachte meer juist construeren, m'n hoofd is leeg, alles is ver weg en vreemd, ik trek associaties die nergens op slaan (bijv. een muur associeren met het concept van een rottende eland of zoiets totaal absurds wat helemaal op niks slaat) en alle logica verandert met de seconde."
De dopaminerge receptoren zijn voornamelijk verantwoordelijk voor directe hallucinaties geloof ik (zowel visueel, auditief, etc..), maar dat is het hoofdprobleem van een psychose niet.. Die hallucinaties treden meer op als gevolg van waanideeën en extreme paranoia, als je ergens heilig van overtuigt bent en je sowieso zwaar onstabiel bent passen je zintuigen zich daar min of meer op aan denk ik..
Ik bedoel, ik had toendertijd nooit, om maar een voorbeeld te noemen, dat ik mensen die er niet waren m'n kamer in zag lopen en dat ik daardoor freakte.. Denk eerder aan zwaar paranoide zijn om opgepakt te worden omdat je denkt iemand te hebben vermoordt (waanidee), helemaal tunnelvisie krijgen op die gedachte, gedissocieerd worden van jezelf tot op gegeven moment je doemscenarios door je hoofd flitst (swat-team die naar binnen dringt om je helemaal tot pulp te slaan en mee te nemen naar een illegale terroristengevangenis).
En dan krijg je dus dat je fantasie en realiteitsbesef (wat een normaal persoon ook wel heeft bij lang niet slapen in mindere mate; Denk aan 2 nachten doorhalen en helemaal vaag naar een schaduw kijken, en er een groepje mensen in zien) door elkaar heen lopen, en de gedachtes min of meer vanzelf komen; En ja, dan hoor je inderdaad een politieteam je huis binnenstormen en freak je zwaar door, wat het effect nog meer versterkt. Zo was het tenminste bij mij; Eerst irrationeel denken, dan gedissocieerd raken en bizarro associaties trekken, daar zwaar angstig van raken, angstaanval, realiteit & angstbeelden die door elkaar heen lopen.
Zou je de NMDA-Receptoren "fixen" simpel gezegd, denk ik dat je uberhaubt niet vaag, gedissocieerd zou gaan denken, en de link tussen bijv iemand die weg is, en een schuldgevoel over iets totaal anders (al is het zoiets onbenulligs als ruzie 3 jaar geleden waar je toevallig even aan terugdenkt en helemaal niet mee zit) linkt aan moord, en daar angstig over worden.
Fix je de dopaminerecptoren (dempen eig.) denk ik dat je dat alsnog wel hebt, maar voornamelijk niet zo erg erop doorfreakt en, of helemaal niks denkt omdat alle gedachtes eigenlijk lam worden gelegd. Als je alle gedachtes lamlegt, leg je ook de verstoorde gedachtes plat.. En als je ze dan wel hebt, het niet heftig genoeg is om ook bijv. hallucinaties te triggeren.
Gooi je jezelf plat met benzo's, heb je die gedachtes nog evengoed, maar maak je je er niet druk of angstig over en escaleert het niet; Je blijft wel even gestoord, maar flipt niet echt, i.p.v daarvan raak je eerder wat verward en geirriteerd dat mensen je niet geloven, zonder er echt op in te gaan, en ga je een tijd later weer verder met waar je mee bezig was.
SSRI's doen geen ene hol aan psychoses tenzij je psychotisch bent geworden door extreme depressie, en verder geen onderliggende psychotische stoornis hebt; Dit komt niet echt vaak voor, maar bij zeldzame, extreem zware depressies kan je denkbeeld zo verstoord raken dat je van psychotisch gedrag kan spreken.
De NMDA-Receptoren "fixen" lijkt me ook veruit de beste optie. Niets van dit is natuurlijk wetenschappelijk, maar qua wat ik zelf heb beredeneerd uit zelfanalyse en overeen lijkt te komen met drugs die betreffende receptoren beinvloeden
De dopamine-specifieke soort psychose lijkt me het soort dat je simpel samen kan vatten als "Help alles komt op me af, m'n hoofd slaat op hol, het is een chaos en ik hou de overzicht en controle niet meer, ik word helemaal gek".
De NMDA-type lijkt eerder op "ik kan geen enkele gedachte meer juist construeren, m'n hoofd is leeg, alles is ver weg en vreemd, ik trek associaties die nergens op slaan (bijv. een muur associeren met het concept van een rottende eland of zoiets totaal absurds wat helemaal op niks slaat) en alle logica verandert met de seconde."
Readerbot zei:
Je hebt gelijk als je zegt dat dopaminerge receptoren verantwoordelijk zijn voor directe hallucinaties, dat heb ik zelf ook gemerkt. Na speed moet ik altijd hallucineren zonder dat ik me echt bizar voel ofzo. Na 5 uur trekt dit weg (Zelfs als ik niet slaap.) Volgens mij is dat te wijten aan een tekort van dopamine en reageer ik daar heftig op.. Evenals slaapgebrek, daar begin ik ook van te hallucineren als het extreem wordt en m'n HPPD wordt erger. Daarom pak ik nu L-Tyrosine. Ik bedoel als ik begin te hallucineren ben ik altijd perfect bij kennis enzo, dus het gebeurt maar en ik neem er vrede mee. Amfetamine heeft geen invloed op de NMDA-receptoren. Edit: Maar Amfetamine heeft ook een invloed op je serotonine.. Dat zou misschien verklaren waarom ik na speed altijd wel kleine hallucinaties heb en na coke niet. Vreemd.. Spijtig genoeg snuif ik altijd veel meer speed dan coke, dus de proef op de som nemen heb ik nog niet gedaan. Zou wel interessant zijn om te doen..
Ik vind de theorie over NMDA-receptoren en HPPD zeer aannemelijk klinken als het gaat om de HPPD van Ketamine en LSD. Maar zie niet in hoe dat op gaat voor MDMA, alhoewel dat wel een totaal anders soort HPPD is: Gewoon ruisbeeld (Van keta heb ik niet alleen ruisbeeld, afterimages zijn erger en in het donker zie ik vanalle gekleurde shit). Dus zou eigenlijk best aan de NMDA én de 5HT2a-receptoren kunnen liggen, toch? Nuja, het is maar een idee..
Die bizarre gedachtenstromen (muur associeren met eland) zijn volgens mij ook te wijten aan de dopaminereceptoren.. Krijg ik ook als ik te weinig slaap, veel snuif en Gemini heeft ook nog eens zoiets gezegd. Echt dat je gedachten van de hak op de tak springen zonder enige logica.. Ah ja, en Marla Singer ook. Allemaal na speed/coke..
Al moet ik zeggen dat ik van ketamine ook wel rare associates maak.
Angramar Temenos
Badass junkie
W.F.L. zei:
Yep, het "volledig nuchter bij zijn en toch rare shit ervaren" heb ik heel vaak, heb me erbij neergelegd en maak me er verder geen druk om. Zolang m'n cognitieve functies blijven werken (geen verneukte dopamineshit) kan ik het prima scheiden van de realiteit.
Protshnekie
Newbie
Mensen, ik word echt gek! Ik heb twee dagen geleden voor het eerst iets meer dan een lijntje keta gesnoven. En toen had ik niet zo veel cognac op. Ik werd misselijk en werd naar huis gebracht. Die nacht was nogal raar. Maar nu voel ik me nog steeds misselijk en nogal raar, weet niet wat ik moet doen. Begin in paniek te raken. Weet iemand wanneer dit effect voorbij zal zijn. Gisteren was ik ook heel erg misselijk, en down. Vandaag is het minder, maar voel de efffect van K nog steeds. Wie heeft het weleens meeegemaakt???? 
