Dit heb ik nu ook een paar keer tijdens psychedelica (2cc en 2cb) gedaan. Ik ging bewust gevoelens van angst of onvrede op roepen en daar op focussen. Eerst werd het onprettige gevoel erger, maar dit sloeg snel om in juist een zeer prettig en vrij gevoel. Erg interessant, wil het zeker nog eens met wat diepere middelen herhalen. Maar ook nuchter zal dit goed werken denk ik.Mindless zei:
Nee hoor, alles op zijn tijd.
Ik ben zeker ook benieuwd, maar komt er tot nu toe nog niet echt van helaas. Moet er een keer tijd voor maken, maar alles op zijn tijd inderdaad.Mindless zei:
Dit is enorm belangrijk vind ik.Psychedelibee zei:
Dat van die ongemakkelijke sensaties komt me wel erg bekend voor tijdens het mediteren, vooral als ik echt ga zitten met de ogen dicht. Zojuist ook ruim 1,5 gemediteerd, twee sessies achter elkaar. Geruime tijd ontiegelijke jeuk over heel mijn lichaam, alsof er een hele mieren stam over me heen liep. Echt ondragelijk werd het na een tijd, tot het punt dat ik er eigenlijk mee wilde stoppen. Maar toch door gegaan en de dwang om te krabben weerstaan, uiteindelijk tegen het einde werd de jeuk gelukkig weer minder en maakte het plaats voor een gevoel van bevrijding, rust, vrede, bijna euforisch. Uiteindelijk wel echt de moeite, maar best lastig om dan door te gaan.Mindless zei:
Ik heb weleens vaker gehoord van jeuk tijdens meditatie, al heb ik het zelf niet gehad. Bij iedereen manifesteert de weerstand tegen meditatie zich anders. Maar het lijkt erop dat je dan precies goed bezig bent.Psychedelibee zei:
Ik moet ook eerlijk zeggen dat sinds ik "serieus" met meditatie bezig ben, ik de moeilijkste tijd van m'n leven ervaar. Ten eerste die zeer ongemakkelijke gevoelens de hele tijd en dan nog de confrontatie met mezelf waarbij ik steeds (achteraf) bewust wordt van hoe onbewust ik vaak door het leven ga. Het doet me weleens denken aan door wat voor moeilijke periodes ik vroeger ben gegaan, maar toen werd het op een bepaalde manier nog allemaal verdoofd door mijn onbewustheid. Dat is dus die ignorance is bliss waar mensen het altijd over hebben. Nu is die verdoving er vaak niet, maar weet ik dat die bliss/vrede niet een echte vrede is en kan ik simpelweg niet meer op die onbewuste manier leven, al zou ik het willen. Kruipen door je eigen tunnel van ellende/onbewustheid om bij vrijheid (van jezelf) te komen...
Herkenbaar. Maar meditatie valt dan ook niet te begrijpen en je kunt het ook niet proberen te doen. Het is simpelweg niets doen, niet proberen niets te doen, maar niets doen. Werkelijk niets doen geeft immens veel voldoening. Alsof je de vredige en revitaliserende staat van diepe slaap bewust meemaakt. Maar er zijn ook gedachten die je proberen wijs te maken dat dit saai is, een tijdverspilling, etc. Allemaal leugens van het verstand om het ego intact te houden. En dan is er nog het onderbewuste met al z'n weggestopte verdriet, pijn, angst en andere emoties. Dingen die ook op zullen komen als je in de meditatieve staat komt.mariocart zei:
Er zijn natuurlijk allerlei verschillende soorten meditaties waarvan er imo al veel zijn die niet meer zijn dan veredelde concentratie oefeningen. Ik denk dat het sowieso eerst handig is om te bedenken wat je denkt te bereiken met meditatie. Wil je bijvoorbeeld meer rust in je hoofd? Minder compulsieve gedachten? Meditatie is daar goed voor maar het is zeker geen quick fix en het tegenstrijdige is vaak ook dat als iemand echt goed bezig is met meditatie, eerst zal gaan merken dat men eerst nog (veel) meer last gaat krijgen van een druk hoofd.mariocart zei:
). Als meditatie niet altijd kon worden "gedaan", wat voor nut had het dan gehad? Je kunt niet altijd mantra's zingen of dansen, weg daarmee dus. Ga meditatie en het dagelijks leven vooral niet scheiden. Meditatie kan altijd, al zul je jezelf daar natuurlijk wel in moeten oefenen.
) En nu gister op flinke dosis 2CB en dat ging zo makkelijk. Alle gedachten spoelden van me weg. Wat heel veel euforie met zich mee bracht.Psychedelibee zei:
Valt wel mee joh: https://www.youtube.com/channel/UCqW54i ... gTA/videosZERO- zei:Ik moest hier stiekem toch wel om lachen
De wonderen zijn de wereld nog niet uit blijkbaar... Wth..Exceptional Insight zei:Valt wel mee joh: https://www.youtube.com/channel/UCqW54i ... gTA/videosZERO- zei:Ik moest hier stiekem toch wel om lachen
Dat was ook behoorlijk lang inderdaad. Doe ik normaal ook nooit eigenlijk, ga sowieso zelden echt zitten voor mediteren. Normaal doe ik het altijd door de dag heen tijdens mijn dagelijkse bezigheden, maar eens in de paar weken ga ik nog wel eens tussen de 30 en 60 minuten echt met mijn ogen dicht zitten om te mediteren. Als ik er echt voor ga zitten en de tijd neem kan ik veel dieper gaan, dus was benieuwd hoe 90 minuten zou zijn. Zoals je las was het best zwaar, maar ergens had het wel een heel hoop weg van trippen alleen dan een stuk helderder. Maar alles vervaagde tegen het einde, tijd betekende niet veel meer, mijn lichaam was na die marteling ook zo goed als vervaagd en mentaal werd ik er extreem zen en bijna euforisch van. Kortom best cool om dat zonder drugs mee te maken.ZERO- zei:
Anderhalf uur is ook wel echt lang en vereiste heel veel doorzettingsvermogen op dat moment, maar tegen het einde was het geweldig toen ik door alle onrust heen was.ZERO- zei:
Drie keer per dag moet ik even een paar minuten met m'n aandacht door m'n lichaam gaan en even stilstaan bij mijn ademhaling. De lange oefening was de eerste twee weken elke dag een lichaamsverkenning en nu week 3 moet ik die afwisselen met een liggende bewegingsoefening, soort yoga-oefeningen maar dan met aandacht voor de grenzen van je lichaam. Die laatste vind ik trouwens een stuk chiller om te doen. Ik vind het fijn om m'n lichaam te voelen. De lichaamsverkenning gaat door beide benen apart heen en dat duurt best lang. De eerste week kreeg ik elke keer het laatste kwartier hoofdpijn, bij de tweede en derde week ging het óf beter óf ik was ongeduldig (óf ik had moeite om niet in slaap te vallen).Mindless zei:
Ik heb echt geen idee waar je het over hebt. :PMindless zei:
Ik mediteer sowieso niet voor m'n rust op dat moment. Nouja, ook wel om rustiger in mijn hoofd te worden, dat ben ik inmiddels ook wel meer, maar ook om meer in contact te komen met mijn lichaam. Aangezien ik moeilijk met emoties om kan gaan.Psychedelibee zei:
Tijdens één van de laatste keren dat ik ongeduldig werd herinnerde ik me eens dat jij had gepost dat je juist je aandacht op het negatieve gevoel ging leggen wat je een keer had. Dat heb ik ook geprobeerd toen ik ongeduldig werd maar het lukte niet echt om er rustiger van te worden. Maar goed. Dat is m'n hele probleem. Acceptatie. Haha. *slaat zichzelf voor hoofd*Psychedelibee zei:
Hehe :PZERO- zei:
Maar ook een teveel aan emoties wordt aangepakt, omdat die emoties er juist zijn door identiteit.
Nu begrijp ik je beter. Maarja. Ik weet niet. Ik voel me nu vooral heel naar. Ik moest vanochtend weer naar de cursus, maar ik voelde me superrot. Nou, ik dacht dat ik dood ging tijdens die meditatie (van een half uur). Ik heb echt alleen maar gehuild. En nu doet mijn lichaam ook nog overal pijn en ik ben misselijk. En als ik dit ervaar heb ik geen idee hoe ik ooit moet gaan geloven dat ik niet niks waard ben.Mindless zei:Het is niet zo moeilijk. Voorbeeld: Je hebt je hele leven al een laag zelfbeeld. Tijdens diepe meditatie zul je het inzicht krijgen dat alle redenen om te denken dat dat echt zo is onwaar zijn. Ander voorbeeld: Je geloofd dat je dit en dat moet bereiken in je leven om gelukkig te zijn. Tijdens diepe meditatie zie je de absolute illusie van dat geloof in, omdat geluk al ervaren wordt zonder reden, zonder ook maar iets te doen. Juist wanneer je niets doet eigenlijk. Het is echter soms moeilijk en zelfs pijnlijk om bepaalde geloven los te laten. Dingen die je eigenlijk al had aangenomen als absolute waarheden. Dingen waarvan je kaak op de grond valt wanneer je ziet dat ze onwaar zijn.
Aan de andere kant stond ik ongeveer twee keer op het punt om te stoppen omdat ik me zo ongemakkelijk voelde maar ben ik wel doorgegaan. Dat dan weer wel.Oh nee, dat snap ik wel. Ik wil niet minder emoties (nouja dat zou ik wel willen, maar dat kan niet I guess), maar m'n emoties uit kunnen staan. Jouw zweverige zooi kan ik inmiddels trouwens al beter plaatsen met de uitleg van mijn therapeut erbij haha. Maar misschien kan ik de uitleg van mijn therapeut ook wel beter plaatsen door de eerdere uitleg die ik van jou op het forum heb gelezen haha. Iets met puzzelstukjes.Mindless zei:Je kunt dan misschien zeggen 'Mwa, daar heb ik niet echt interesse in. Ik wil me gewoon rustiger voelen, minder emoties voelen' Maar het ding is: succesvolle meditatie = uitwissing van identiteit en uitwissing van die persoonlijke wil. Je gaat dus al die zweverige zooi waar ik het altijd over heb erbij krijgen wanneer er sprake is van meditatie.
Ja, het kan echt heel ongemakkelijk worden. Maar nogmaals: ervaar je die dingen dan weet je dat je goed bezig bent.ZERO- zei:Nu begrijp ik je beter. Maarja. Ik weet niet. Ik voel me nu vooral heel naar. Ik moest vanochtend weer naar de cursus, maar ik voelde me superrot. Nou, ik dacht dat ik dood ging tijdens die meditatie (van een half uur). Ik heb echt alleen maar gehuild. En nu doet mijn lichaam ook nog overal pijn en ik ben misselijk. En als ik dit ervaar heb ik geen idee hoe ik ooit moet gaan geloven dat ik niet niks waard ben.
En het zal echt makkelijker gaan worden hoor. Het emotionele is ook meer een fase. Daarna is het meer intens de (neutrale) sensaties in je lichaam voelen. Het emotionele aspect is bij vrouwen meestal wel een stuk meer aanwezig. Mannen hebben dan vaak weer dat ze veel teveel in het mentale gaan zitten (alles intellectueel begrijpelijk willen maken). Uiteraard zijn er uitzonderingen, maar vaak zie je deze neigingen wel wat terug bij mannen en vrouwen.Dat is de goede instelling vind ik. Meditatie is niet een dempen/verdoven van gedachten en emoties, maar een disidentificatie ermee. Gedachten en emoties mogen er zijn, maar je laat ze ook meteen weer los, zodat ze geen probleem zijn. Als je meditatie goed is, zul je vanzelf minder emotioneel worden. Gevoeliger, maar minder emotioneel.ZERO- zei:
Mijn ervaring (en dat lees ik ook veel bij anderen) met meditatie is dat het je leven eerst moeilijker maakt omdat er ook meteen shit naar boven komen waarvan je eerst niet eens wist dat het er was. Op de korte termijn kun je je daardoor nog kutter gaan voelen dan voor dat je er mee begon. Echter is dat een teken dat er zaken uit je onderbewuste naar boven komen, die je op die manier juist onder ogen kan komen en uiteindelijk kunt accepteren. En op de lange termijn kun je dan juist uiteindelijk beter met die dingen omgaan, waardoor je je uiteindelijk echt beter gaat voelen. Hoewel ik zelf geen ervaring heb met depressie zoals jij, geloof ik wel dat meditatie op de lange termijn een depressie echt kan genezen als je dapper bent en door die shit heen gaat.ZERO- zei:
Als je niet in een depressie wilt belanden, moet je juist gaan mediteren. Bij mensen die in een depressie zitten eindigt niets. Hier bedoel ik mee dat gedachte patronen maar door en door blijven gaan (malen). Met meditatie doorbreek je die patronen. De 'gaten' tussen gedachten worden groter en je maakt elk moment een nieuw begin, onafhankelijk van die daarvoor.ZERO- zei:
En ik las trouwens dat MBCT bewezen effectief is voor mensen met terugkerende depressies dus op hoop van zegen dan maar hè!
En dat is het ook echt: je hoeft alleen maar te zijn. Dat klinkt wat dromerig en misschien ook te simpel, maar het werkt. Je moet even doorhebben dat je niet je gedachten bent en dat je je gedachten zo snel los kan laten als dat ze in je op komen. Het is geen obstakel. Je zult er nog van opkijken hoe die nare gevoelens ineens heel erg fijn kunnen voelen als jij er van de andere kant naar kijkt. Maar meditatie is wel iets dat je keer op keer zult moeten herinneren om te praktiseren. Maar dat maakt niet uit, want je kunt het letterlijk op elk moment weer oppikken. Je bepaalt je eigen tempo. 
ElvenSpice zei:
Ik heb een paar jaar geleden gefloat en vond het toen echt super chill. Ik kwam er toen echt helemaal zen uit na een uur. Het is ook best apart, want al je zintuigen schakelen langzaam uit en uiteindelijk blijf je alleen met je bewustzijn over. Toen deed ik nog niet aan mediteren, maar sinds ik met mediteren ben begonnen heb ik al het idee om weer eens te gaan floaten, omdat ik denk dat je door te mediteren in zo'n float tank echt heel diep kunt gaan. Jouw bericht herinnert er aan om dit op korte termijn maar weer een keer te gaan plannen.ElvenSpice zei:
