Mijn ervaring met een afkickkliniek

[Bigvloei]

Heey mensen,

Graag zou ik jullie (een deel) van mijn leven willen delen in de hoop dat het misschien ook maar 1 iemand wakker schud.

Juli 2019 ben ik opgenomen geweest in een verslavingskliniek voor 10 weken (het betrof een jongere kliniek). De belangrijkste redenen voor opname waren suïcide, gokverslaving, en misbruik van ieder mogelijk middel dat ik maar kon vinden.

Wat heeft het mij gebracht?
Laat ik beginnen met zeggen dat ik niet helemaal volgens de richtlijnen leef die zij me hebben geadviseerd. Dit zou namelijk algehele onthouding zijn voor de rest van mijn leven. (Ik ben 25 jaar en dat is me echt iets teveel). Is mijn traject daar dan mislukt? Ikzelf ben van mening van niet. Ik gebruik geen harddrugs meer en inmiddels ben ik zelfs 4 weken gestopt met soft drugs (wiet). Het enige waar ik soms nog van kan genieten is een biertje (of gin tonic). Maar gebruik dit dan ook met mate (niet met maten 🤣)

Na ontslag heb ik een aantal maanden in een safe House gewoond. Nu inmiddels een leuke partner en sinds 22 maart dit jaar (maandag 4 weken) een kleine jongeman gekregen. Ik was ongelukkig in mijn oude relatie, vond mijn werk niet meer leuk en zat met zoveel dingen. Inmiddels heb ik een vrouw waar ik alles mee kan bespreken en een klein wondertje waar ik alles voor over heb. Ik ben een jaar lang naar meetings gegaan (NA, CA, GA enz.)

Ik heb voor mijzelf besloten nu verder te gaan voor mijn gezin en voor mijzelf. Zolang ik zelf gelukkig ben is er niets aan de hand. Ook al kan een kliniek (12 stappen kliniek) je soms doen afschrikken over God Ed. is dit een erg goed programma. Haal eruit wat jij eruit kan halen. Ik heb een carrière switch gemaakt. Ik verdiende goed in de financiële sector maar was doodongelukkig. Nu werk ik in de zorg met heel veel passie en plezier.

Het gaat erom dat jij gelukkig bent, daar heb je geen middelen voor nodig. Wil je een keertje een leuke avond met drugs? Dat is aan jou, zolang je je gevoel maar niet gaat onderdrukken of probeert weg te duiken voor je problemen, zo ontstaan de problemen. Ikzelf drink graag een biertje maar kan nu wel mijn grenzen aangeven, ik drink niet als ik mijzelf niet goed voel, ik pak alleen een biertje als ik er echt zin in heb en met vrienden ben bijvoorbeeld.

Iedereen heeft recht op hulp, als je vragen hebt ben ik ten alle tijden bereid met je in gesprek te gaan!

Met vriendelijke groet

 

[De Zandman]

Als jij je niet goed voelt, en je drinkt toch een biertje, dan voel je je na een kleine 10 minuten al een heel stuk beter.
En naarmate het meer bier wordt, voel je je nog veel beter!
Zo werkt dat, met alcohol..
De dag erna, dan voel je jezelf erg, erg slecht.
Beter is het, om dat eerste glas te laten staan.
Daar ben je nog de baas over.
Na het tweede is het bier de baas ..

 

[PurplePower]

Knap van je dat je al zo ver staat! Voor mijzelf versterkt eender welk middel wel mijn gevoel. Dus ik heb er weinig aan iets te drinken als ik niet goed in mijn vel zit.

vermoed dat je door de dag ook nog wel veel nadenkt over je gebruik?

 

[Rozekoekje]

Heel knap en ook top dat je het deelt veel succes met alles en lekker genieten van jullie kleintje

 

[JapieVerslaagd]

Als jij je niet goed voelt, en je drinkt toch een biertje, dan voel je je na een kleine 10 minuten al een heel stuk beter.
En naarmate het meer bier wordt, voel je je nog veel beter!
Zo werkt dat, met alcohol..
De dag erna, dan voel je jezelf erg, erg slecht.
Beter is het, om dat eerste glas te laten staan.
Daar ben je nog de baas over.
Na het tweede is het bier de baas ..

Ja klopt. Totdat zelfs de alcohol die gevoelens niet meer kan onderdrukken. Dan leef je in continue paniek. Je lever is het meest verdraagzame orgaan maar kan wel kapot.

Als je geen probleem met alcohol hebt dan werkt het zoals jij het hebt omschreven.

Ik dronk van sochtends tot savonds. Ik heb meerdere klinieken, detox en behandelingen gedaan ivm terugvallen.

 

[JapieVerslaagd]

Dappere actie van je. Weten hoe het werkt in je brein is het halve werk. Totale abstinentie word overal gepredikt. Jij bent er vroeg bij. Hou je koppie erbij. Je bent zelf baas over je eigen lijf.

Als jij er verstandig mee om kan gaan komt het wel goed.

Maar 1 tip. Blijf waakzaam en gebruik je verstand. Je hebt nu de kennis.

Top actie

 

[LucidLucy]

Als jij je niet goed voelt, en je drinkt toch een biertje, dan voel je je na een kleine 10 minuten al een heel stuk beter.
En naarmate het meer bier wordt, voel je je nog veel beter!
Zo werkt dat, met alcohol..
De dag erna, dan voel je jezelf erg, erg slecht.
Beter is het, om dat eerste glas te laten staan.
Daar ben je nog de baas over.
Na het tweede is het bier de baas ..

EDIT: gelukkig sloegen de benzos me voldoende in slaap om dit net niet meer te kunnen posten, want ik vatte bovenstaande opmerking precies anders op dan hij bedoeld was volgens mij.

Mooie visie, maar mensen zoals (,misschien @Bigvloei) maar in elk geval ik, kunnen dat niet. Laat ik voor mezelf spreken. En er zullen misschien mensen zijn die me misschien gehersenspoeld vinden of iets in die richting. Maar dat is prima. Ik heb mezelf ook jarenlang voorgehouden dat ik LSD gebruik voor ' persoonlijke groei' yeah right... Het was gewoon een uitvlucht van confronterende issues in het leven. En ja de psychedelica zorgden dan inderdaad weleens voor minder leuke trips. Dit waren al tekenen dat ik niet goed bezig was, al ver voor mijn probleem middelen écht merkbaar gevolgen begonnen te krijgen.

Maar goed, even een voorbeeld overt de spreuk 1 is teveel en 1000 nooit genoeg. Dit gaat voor mij zeker wel op. Al die de collectie aan middelen die ik heb opgebouwd. Er was altijd meer en beter en meer combinaties.

(Hier pas sochtens weer verder gegaan)

Er zijn op dit forum een hoop mensen die het wel kunnen volgens mij, gecontroleerd gebruik. Of in elk geval toch voor een hele lange tijd. Maar je ziet het ook vaak genoeg dat het na lange tijd toch hard achteruit kan gaan.

Aan de andere kant druist wat ik zeg keihard tegen het doel van dit forum in. Er is niks mis met het middel. Er is iets mis met mij. Daar moet aan gewerkt worden.

---

Nu heeft de egoïstische verslaafde genoeg over zichzelf gepraat.
@Bigvloei super wat je hier neerzet. Echt trots hoe ver je bent gekomen en dat je je eigen weg durft te kiezen. Mocht het ooit weer minder goed gaan, dan weet je de weg te vinden. De deuren van NA/CA/AA/etc staan altijd voor je open.

Aan eenieder die dit leest en twijfelt of deze zelfhulpgroepen iets voor hun is. Ik kan je daar alvast antwoord op geven: 'je wilt het waarschijnlijk niet, maar je hebt het misschien wel nodig.' zo ging het voor mij wel op in elk geval.
Je eerste paar meetings zullen raar zijn. Misschien aanvoelen als een cult ofzo. Je kan misschien het idee krijgen dat je gehersenspoeld wordt. Of dat het programma erop gericht is om je verslaafd te maken aan het programma.
En al zouden al die laatste dingen waar zijn. Dan liever dat dan de hel waar ik de laatste tijd doorheen ga en nog erger de hel waar ik m'n omgeving doorheen stuur. Dat gun je niemand. Wat je ervoor terugkrijgt is een veilige plek waar je alles, maar dan ook alles kan delen wat je dwars zit. En een groep mensen om je heen die echt om je geven en alles voor je doen om te helpen clean te blijven. Ik ben al gezegend met fijne ouders en geweldige (veelal nog wel gebruikers-)vrienden. De steun die ik afgelopen dagen bij NA ontvangen heb.... Wauw... Het is allerminst bijzonder te noemen.

En vrees niet dat je ergens aan vast zit. Mensen geven suggesties die voor hun gewerkt hebben. Wat jij doet met die suggesties mag je lekker zelf weten. Niks moet en jij bent de baas over jouw herstel! Maar zo af en toe krijg je suggesties mee die buitengewoon nuttig zijn.
Schrik ook niet van het woord god. De meesten hebben hier een bepaalde associatie bij. Soms positief soms neutraal of, zoals in mijn geval, wil je daar niets van hebben. Maar je hogere macht vinden, daar ben je helemaal vrij in. Of dat nou een duif in het park is of je home groep die jou clean weet te houden. Ook voor dit: het is jouw herstel!
En in het ergste geval maak je ook nog eens nieuwe vrienden. En je hoeft je oude vrienden ook niet op te geven. Al is het wel verstandig risico omgevingen te meiden in het begin.
Het was voor mij wel een eye opener toen ik besefte dat, wat er ook gebeurt, eenzaamheid gaat in mijn leven geen rol spelen zolang ik bij de NA ben. En dat vond ik best een mooi vooruitzicht.

@Bigvloei succes de komende tijd! Hopelijk kan je nu een stuk gelukkiger leven leiden. Ik weet zelf dat ik nog veel langer bij zelfhulpgroepen zal rondlopen. Dat heb ik nodig denk ik. Dapper om je eigen weg te kiezen. Maar als ik nog een suggestie mag doen die aanhaakt op de comment van @JapieVerslaagd. Blijf waakzaam. Blijf in contact met jezelf. Sta stil bij hoe je je voelt en of er iets dwars zit. En mocht het eventjes minder gaan, voel geen schaamte om weer eens meetings te pakken. Je weet waarschijnlijk zelf ook hoe warm je ontvangen wordt. Maar ik kan me voorstellen dat er dan toch een psychologische drempel ligt.

Bedankt voor je verhaal. Dit geeft ook mij de bevestiging dat ik uiteindelijk zelf mijn weg kan bewandelen. Bedankt daarvoor!

 

[LunaRavi]

Heey mensen,

Graag zou ik jullie (een deel) van mijn leven willen delen in de hoop dat het misschien ook maar 1 iemand wakker schud.

Juli 2019 ben ik opgenomen geweest in een verslavingskliniek voor 10 weken (het betrof een jongere kliniek). De belangrijkste redenen voor opname waren suïcide, gokverslaving, en misbruik van ieder mogelijk middel dat ik maar kon vinden.

Wat heeft het mij gebracht?
Laat ik beginnen met zeggen dat ik niet helemaal volgens de richtlijnen leef die zij me hebben geadviseerd. Dit zou namelijk algehele onthouding zijn voor de rest van mijn leven. (Ik ben 25 jaar en dat is me echt iets teveel). Is mijn traject daar dan mislukt? Ikzelf ben van mening van niet. Ik gebruik geen harddrugs meer en inmiddels ben ik zelfs 4 weken gestopt met soft drugs (wiet). Het enige waar ik soms nog van kan genieten is een biertje (of gin tonic). Maar gebruik dit dan ook met mate (niet met maten 🤣)

Na ontslag heb ik een aantal maanden in een safe House gewoond. Nu inmiddels een leuke partner en sinds 22 maart dit jaar (maandag 4 weken) een kleine jongeman gekregen. Ik was ongelukkig in mijn oude relatie, vond mijn werk niet meer leuk en zat met zoveel dingen. Inmiddels heb ik een vrouw waar ik alles mee kan bespreken en een klein wondertje waar ik alles voor over heb. Ik ben een jaar lang naar meetings gegaan (NA, CA, GA enz.)

Ik heb voor mijzelf besloten nu verder te gaan voor mijn gezin en voor mijzelf. Zolang ik zelf gelukkig ben is er niets aan de hand. Ook al kan een kliniek (12 stappen kliniek) je soms doen afschrikken over God Ed. is dit een erg goed programma. Haal eruit wat jij eruit kan halen. Ik heb een carrière switch gemaakt. Ik verdiende goed in de financiële sector maar was doodongelukkig. Nu werk ik in de zorg met heel veel passie en plezier.

Het gaat erom dat jij gelukkig bent, daar heb je geen middelen voor nodig. Wil je een keertje een leuke avond met drugs? Dat is aan jou, zolang je je gevoel maar niet gaat onderdrukken of probeert weg te duiken voor je problemen, zo ontstaan de problemen. Ikzelf drink graag een biertje maar kan nu wel mijn grenzen aangeven, ik drink niet als ik mijzelf niet goed voel, ik pak alleen een biertje als ik er echt zin in heb en met vrienden ben bijvoorbeeld.

Iedereen heeft recht op hulp, als je vragen hebt ben ik ten alle tijden bereid met je in gesprek te gaan!

Met vriendelijke groet

Ik ga vrijdag beginnen in Vught...door pijn begonnen met oxycodon. Nu twee jaar verder wil ik ermee stoppen. Wetend dat ik dat niet alleen kan heb ik dus hulp gevraagd. Fijn dus om ervaringen te lezen.

 

[De Zandman]

Ik ga vrijdag beginnen in Vught...door pijn begonnen met oxycodon. Nu twee jaar verder wil ik ermee stoppen. Wetend dat ik dat niet alleen kan heb ik dus hulp gevraagd. Fijn dus om ervaringen te lezen.

Oxcycodon is....De duivel zelf.
Als deze eenmaal zich aan/in je vastgeklampt heeft, dan staat je een moeilijke tijd te wachten om hem er weer uit te flikkeren.
Je pakt het goed aan!
Ga zo voort, en gij zult Spinazie eten.... !

 

[LunaRavi]

Dank je Zandman ik heb er best schrik van. Ook omdat ik dit destijds tegen heftige pijn ging slikken. Dus het kan zomaar zijn dat er nog wat op de loer ligt. Weet je trouwens hoe lang een gemiddelde opname duurt ?

 

[De Zandman]

Voor jouw problemen, dat zou minstens twee maanden intern moeten zijn.
Jouw dosering is erg, erg hoog, het kost tijd, om dit af te bouwen.
Doe dat exact volgens de regels en afspraken met de kliniek verslaving arts.
Het wordt hoe dan ook een zware tijd.
Bereid je goed voor!

 

[LunaRavi]

Ja dat ga ik ook doen. Mocht jij naar huis bv in t weekend ? En je schrijft bereid je goed voor. Ik ga met de instelling er naar toe dat ik het gevecht aanga. En wat je ook zegt ik kleine stukjes hakken. Mijn netwerk ondersteund mij ook. Maar ik heb wel aangegeven dat ik in t begin geen bezoek wil. Verder hoop ik dat ik afleiding kan vinden. En ik ben erg benieuwd hoe de detox er uit gaat zien ( en voelen )