Zoals sommigen van jullie misschien wel weten ben ik momenteel opgenomen in een kliniek voor psychiatrie/verslaving en onderhand al 4.5 maand clean 
Dit zal (hopelijk ) mijn laatste tripreport zijn die ik jullie niet wil onthouden.
Ik was half juli aanbeland op de afdeling acute psychiatrie en kreeg na een dag of 4 ernstig zieke nachtmerries die ik bewust meemaakte, me ervan bewust dat ik aan het dromen was maar wel voelde dat ik gewoon op mijn matras lag. Erg naar en bijna traumatiserend.
Voor de nachtrust werkte 40 mg librium niet meer (tegen delirium cold turkey stoppen met alcohol) want ik was te angstig om te gaan slapen.
Daarom kreeg ik na de 3e slapeloze nacht icm met 30 mg librium ook 15 mg remeron, omdat ze me vertelde dat dit een versuffende en kalmerende werking zou hebben.
Er waren echter geen tabletten meer voorhanden dus hebben ze mij een dosering van de vloeibare vorm gegeven. Die fles bevat 15 mg/ml op een totaal van 66 ml. Ik had dus 1 ml moeten krijgen maar door een fout van de halftamme stoephoer die mij de remeron verstrekte heb ik 15 ml gekregen, wat dus gelijk staat aan 225 mg remeron. Zij dacht blijkbaar dat er 1 mg per ml in de fles zat
, en tsja, wist ik veel
Afijn, de 15 ml werd door een glas water gedaan en ik dronk het op (het smaakte naar martini) terwijl ik de 30 mg librium erachteraan nam. ' Dit zou zeker weten werken, en ik zou goed slapen'.
En dat heb ik geweten.
Al na 10 minuten begon ik me suffig te voelen, mooi dacht ik(doch licht verbaasd), en ik vertrok naar mijn kamer om eindelijk goed te gaan slapen.
In bed deed ik het licht uit en het eerste wat me opviel was dat ik lichtflitsen zag, als een stroboscoop, eerst alleen met mijn ogen dicht maar daarna ook met mijn ogen open.
Ik voelde me erg slap en vond de lichtflitsen apart, maar ik ging er toen nog vanuit dat het er bijhoorde, en daarnaast voelde ik me best wel grappig, een beetje licht in mijn hoofd en ik vermaakte me het ping pong spelletje op mijn telefoon.
Maar naarmate de minuten verstreken begonnen de lichtflitsen in intensiteit toe te nemen, en begon ik het een beetje eng te vinden, het was niet leuk meer, maar tegelijkertijd werd ik steeds slapper en apathischer.
Het bliksemde voor mijn ogen, en ik begon rare piepjes en kraakjes te horen in mijn hoofd die ik niet kon plaatsen.
Toen ik een soort stemmetjes begon te horen, helium achtige kinderen die heel snel praten en om elkaar moesten lachen, beseft ik dat het foute boel was.
Maar ik was als verlamd en had niet de kracht om op de noodknop te drukken.
Daarna werd het steeds enger.
Mijn gehele beeld werd of felwit, of felblauw, afgewisseld met wat je ziet als een zender eruit ligt op tv, met horizontale gekleurde strepen.
Erdoorheen hoorde ik vanalles in mijn hoofd en bliksemde het voortdurend, en ik was echt bang en dacht dat ik psychotisch werd ofzo.
Met mijn ogen dicht zag allemaal plaatjes door mijn beeld schieten, in sephia kleuren, zoals een knippende schaar en een tafel die ik heel snel in steeds een andere positie zag, en waar ik heel snel op inzoomde.
Ook zag ik een rondraaiend gezicht die steeds ouder werd en waarvan ik dacht dat ik het was en zo dus zag hoe ik er later uit zou zien als ik oud was.
Ik werd helemaal opgezogen door de trip (want daar was ik nu wel achter) maar werd ook steeds suffer en kon me niet meer bewegen, ik voelde dat ik afzakte naar? ik hoopte slaap maar was bang voor erger.
ik weet nog dat ik iets later wakker werd gemaakt door een verpleegkundige die me vertelde dat er een fout was gemaakt met de medicatie, en dat ze contact hadden opgenomen met het vrim ofzo? en dat ik me geen zorgen hoefde te maken maar dat ze me wel een aantal maal zouden komen controleren die nacht (...)
De volgende ochtend had ik knallende koppijn, kramp in mijn kaken, was ik duizelig en angstig en was mijn bloeddruk verhoogd.
Ik heb de klacht ingediend bij het tuchtcollege in afwachting van hun antwoord, aangezien een overdosis remeron icm een middel zoals librium dodelijk kan aflopen.
SSRI is in een hoge dosering dus een tripmiddel, maar niet eentje die je recreatief moet gebruiken aangezien dat levensgevaarlijk is.
Zijn er andere met soortgelijke (hopelijk wel vrijwillige) ervaringen?
Groetjes
Dit zal (hopelijk
) mijn laatste tripreport zijn die ik jullie niet wil onthouden.Ik was half juli aanbeland op de afdeling acute psychiatrie en kreeg na een dag of 4 ernstig zieke nachtmerries die ik bewust meemaakte, me ervan bewust dat ik aan het dromen was maar wel voelde dat ik gewoon op mijn matras lag. Erg naar en bijna traumatiserend.
Voor de nachtrust werkte 40 mg librium niet meer (tegen delirium cold turkey stoppen met alcohol) want ik was te angstig om te gaan slapen.
Daarom kreeg ik na de 3e slapeloze nacht icm met 30 mg librium ook 15 mg remeron, omdat ze me vertelde dat dit een versuffende en kalmerende werking zou hebben.
Er waren echter geen tabletten meer voorhanden dus hebben ze mij een dosering van de vloeibare vorm gegeven. Die fles bevat 15 mg/ml op een totaal van 66 ml. Ik had dus 1 ml moeten krijgen maar door een fout van de halftamme stoephoer die mij de remeron verstrekte heb ik 15 ml gekregen, wat dus gelijk staat aan 225 mg remeron. Zij dacht blijkbaar dat er 1 mg per ml in de fles zat
, en tsja, wist ik veel Afijn, de 15 ml werd door een glas water gedaan en ik dronk het op (het smaakte naar martini) terwijl ik de 30 mg librium erachteraan nam. ' Dit zou zeker weten werken, en ik zou goed slapen'.
En dat heb ik geweten.
Al na 10 minuten begon ik me suffig te voelen, mooi dacht ik(doch licht verbaasd), en ik vertrok naar mijn kamer om eindelijk goed te gaan slapen.
In bed deed ik het licht uit en het eerste wat me opviel was dat ik lichtflitsen zag, als een stroboscoop, eerst alleen met mijn ogen dicht maar daarna ook met mijn ogen open.
Ik voelde me erg slap en vond de lichtflitsen apart, maar ik ging er toen nog vanuit dat het er bijhoorde, en daarnaast voelde ik me best wel grappig, een beetje licht in mijn hoofd en ik vermaakte me het ping pong spelletje op mijn telefoon.
Maar naarmate de minuten verstreken begonnen de lichtflitsen in intensiteit toe te nemen, en begon ik het een beetje eng te vinden, het was niet leuk meer, maar tegelijkertijd werd ik steeds slapper en apathischer.
Het bliksemde voor mijn ogen, en ik begon rare piepjes en kraakjes te horen in mijn hoofd die ik niet kon plaatsen.
Toen ik een soort stemmetjes begon te horen, helium achtige kinderen die heel snel praten en om elkaar moesten lachen, beseft ik dat het foute boel was.
Maar ik was als verlamd en had niet de kracht om op de noodknop te drukken.
Daarna werd het steeds enger.
Mijn gehele beeld werd of felwit, of felblauw, afgewisseld met wat je ziet als een zender eruit ligt op tv, met horizontale gekleurde strepen.
Erdoorheen hoorde ik vanalles in mijn hoofd en bliksemde het voortdurend, en ik was echt bang en dacht dat ik psychotisch werd ofzo.
Met mijn ogen dicht zag allemaal plaatjes door mijn beeld schieten, in sephia kleuren, zoals een knippende schaar en een tafel die ik heel snel in steeds een andere positie zag, en waar ik heel snel op inzoomde.
Ook zag ik een rondraaiend gezicht die steeds ouder werd en waarvan ik dacht dat ik het was en zo dus zag hoe ik er later uit zou zien als ik oud was.
Ik werd helemaal opgezogen door de trip (want daar was ik nu wel achter) maar werd ook steeds suffer en kon me niet meer bewegen, ik voelde dat ik afzakte naar? ik hoopte slaap maar was bang voor erger.
ik weet nog dat ik iets later wakker werd gemaakt door een verpleegkundige die me vertelde dat er een fout was gemaakt met de medicatie, en dat ze contact hadden opgenomen met het vrim ofzo? en dat ik me geen zorgen hoefde te maken maar dat ze me wel een aantal maal zouden komen controleren die nacht (...)
De volgende ochtend had ik knallende koppijn, kramp in mijn kaken, was ik duizelig en angstig en was mijn bloeddruk verhoogd.
Ik heb de klacht ingediend bij het tuchtcollege in afwachting van hun antwoord, aangezien een overdosis remeron icm een middel zoals librium dodelijk kan aflopen.
SSRI is in een hoge dosering dus een tripmiddel, maar niet eentje die je recreatief moet gebruiken aangezien dat levensgevaarlijk is.
Zijn er andere met soortgelijke (hopelijk wel vrijwillige) ervaringen?
Groetjes
