Rond 21:00 kwam ik aan bij het huis van Cindy. Een paar minuten later kwam Anne ook aan. Terwijl Anne en ik paddothee aan het maken waren van 6 gram gedroogde Mexicaanse (van mijn kweekset), at Cindy een stuk spacecake. Daarna maakten we het ons gemakkelijk op de sfeervolle kamer van Cindy. Er lagen allemaal dekens en kussens op de grond, daar gingen we op zitten/liggen. Tijdens het drinken van de thee praatten we wat, terwijl een show van Theo Maassen opstond. De paddo’s begonnen (zoals altijd) vrij snel te werken. Ik volgde de show van Theo Maassen absoluut niet; andere dingen trokken mijn aandacht. Kleuren werden dieper en in de kamer hing een warme, rode gloed. De voorwerpen op het bureau begonnen rustig te golven.
Na een tijdje maakte ik geestelijk iets heftigs mee, ik denk wel de sterkste ‘tripgolf’ die ik tot nu toe gevoeld heb. Het leek of er van alles open gegooid werd in mijn hoofd, alsof een grote stroom aan indrukken vrij baan kreeg. Op dat moment dacht ik even dat de trip te sterk zou worden.
Ik dacht een aantal keren aan de vele fantastische bronnen van wijsheid die achter alle verschillende levensvisies zitten. Ik raakte gefascineerd door alle wijsheid die mensen hebben vergaard. Ook verwonderde ik mij over het feit dat een paddestoel zoveel kan veranderen aan het bewustzijn van een mens. Ik vond het fantastisch dat zoiets bestaat.
Ik kon me niet voorstellen hoe ik was voor ik de trip inging, en hoe ik later zou zijn als niet-trippend persoon. Ook wist ik dat ik mij als niet-trippend persoon nooit meer zou kunnen voorstellen hoe het was om te ervaren wat ik op dat moment meemaakte. (En toch blijf ik verslagjes schrijven
)
Ik keek even naar het scherm. Het gezicht van Theo Maassen vervormde. Dat was erg vreemd om te zien. Op een gegeven moment leek het over doornen uit zijn huid kwamen. Ik keek weer een andere kant op. Links van mij lag een kussen met olifantjes erop. Mijn gedachten gingen naar de savanne en de olifanten en andere dieren die daar leven. Mooi... Ik begon mij langzamerhand te storen aan het geschreeuw van meneer Maassen. Het leek alsof de show al uren opstond. Ik stelde voor wat muziek op te zetten maar Cindy wilde de show graag afkijken.
De visuele aspecten deden zich zeer duidelijk in golven voor; het ene moment was het vrij heftig en het andere moment leek alles bijna normaal. Met mijn ogen dicht zag ik ongelooflijke dingen. Een dansende, dynamische verzameling van kleuren in allerlei veranderende vormen. Er staat mij goed een beeld bij van mooie, glimmende edelstenen.
Met Cindy heb ik nog redelijk normale gesprekken gehad. Anne was vrij stil omdat ze, als ze praatte, het gevoel had dat ze uit haar trip ging. Ik had daar geen last van. Ik voelde mij een tijdje super lekker. Ik heb altijd zo’n periode tijdens een trip waarin ik me gewoon heerlijk voel, genietend van alles, een lekker gevoel in mijn lichaam; stralende warmte. Gek genoeg voelde ik gedurende mijn trip vaak een soort spanning in mijn kaken, het was niet storend maar wel af en toe aanwezig.
Ik was Cindy en Anne dankbaar dat ik dit met hen mocht meemaken. Ook had ik wel een paar mindere momenten, door gedachten over een aantal dingen waarbij ik mijzelf in de weg zit; bepaalde eigenschappen van mezelf die ik liever kwijt dan rijk zou zijn maar waar ik mezelf niet overheen kan zetten.
Een huisgenootje van Cindy kwam thuis en vergezelde ons. Cindy vertelde haar over onze gemoedstoestanden. Het huisgenootje bleef gezellig even met haar kletsen terwijl Anne en ik stilletjes zaten te genieten van onze trip, allebei met een grote lach om onze mond. Af en toe moest ik lachen om iets wat gezegd werd. Cindy bekeek haar e-mail en ik zag de letters over het scherm golven. Het huisgenootje vroeg wat ik allemaal voelde, maar ik kon niks meer uitbrengen dan: “Ik kan het echt niet beschrijven... Ik kan het niet in woorden omzetten!! Sorry.” Ik vond het jammer dat ik niet duidelijk kon maken wat ik voelde. Na een tijdje ging ze naar haar eigen kamer.
Toen Theo Maassen (eindelijk) afgelopen was, zette Cindy wat muziek op (geen idee wat het was). De eerste cd vond ik vrij druk dus na een paar nummers zetten we wat rustigere muziek op. Weer geen idee wat voor artiest dit was. De muziek was oosters (Indiaas? Turks?) en er gebeurde vrij weinig in, maar dat vond ik juist ideaal: de rust, de zuiverheid van de melodie, fluitende vogeltjes en dergelijke... Ik hield veel mijn ogen dicht. Ik zag wolken in verschillende kleuren die met de muziek meebewogen. Ook gekleurde lijnen bewogen mee op de muziek. Verder zag ik veel beweging, kleuren, patronen, vormen, onder andere mandala’s.
Cindy vertelde op een gegeven moment dat de spacecake er behoorlijk hard insloeg. Ze zat in een snelle attractie, vertelde ze. Ook zei ze iets over stralende sterren die ze zo mooi vond, ik vatte het op als de stralende sterren binnenin personen; stralende persoonlijkheden. Even later had ze een wierookstokje in haar handen en bewoog deze heen en weer waardoor ik dacht dat ze er meerdere vasthield. Het zag er heel mooi uit en ook de geur vond ik fijn. Toen Anne een joint rookte zei ik: “Oooh die rook is zooo mooi!!!” Daarop zei ze: “Alsjeblieft!” en het voelde net alsof ik een heel persoonlijk cadeautje had gekregen. Cindy nam ook wat trekjes. Ik bewonderde de rook die ze uitblies. Omdat ik er zo van zat te genieten, blies Cindy expres de rook mijn kant uit.
Toen Cindy wilde gaan slapen (ze zou de volgende dag om 11 uur college hebben), bleven Anne en ik nog met een lampje aan wakker liggen. Ik was ook wel redelijk moe maar kon nog niet slapen. Uit nieuwsgierigheid besloten Anne en ik het lampje uit te doen. Al vrij snel vormde zich bovenop mijn normale blikveld waarin ik de kamer zag een heel mozaïek van doorzichtige (maar wel gekleurde), kleine vierkante steentjes. Even later deden we het lampje weer aan. We hoorden Cindy af en toe wat zeggen in haar slaap. Visualiseren ging nog steeds heel makkelijk, ik hoefde er niets voor te doen. Op de muziek ontstonden vanzelf beelden.
Tegen het einde van mijn trip zag ik tot mijn verbazing in hoog tempo een grote hoeveelheid aan beelden van paddestoelen aan mij voorbij trekken. Deze beelden varieerden van snel groeiende paddestoelen, tot paddestoelen waar regenboogkleurige golven doorheen gingen, tot schaduwen van paddestoelen. Ik had dit nog nooit meegemaakt. Ik had er geen controle over en werd er een beetje moe van. Na een broodje gegeten te hebben probeerde ik de slaap te vatten. Ik was redelijk uitgetript op dat moment, maar slapen lukte niet zo goed. De volgende ochtend voelde ik me echter goed en helder.
Het was weer een goede trip! Het is voor mij wel uitzonderlijk dat ik binnen 8 dagen twee keer getript heb, normaal laat ik er zo'n 3 maanden tussen zitten. Daar wil ik mij weer aan gaan houden
Na een tijdje maakte ik geestelijk iets heftigs mee, ik denk wel de sterkste ‘tripgolf’ die ik tot nu toe gevoeld heb. Het leek of er van alles open gegooid werd in mijn hoofd, alsof een grote stroom aan indrukken vrij baan kreeg. Op dat moment dacht ik even dat de trip te sterk zou worden.
Ik dacht een aantal keren aan de vele fantastische bronnen van wijsheid die achter alle verschillende levensvisies zitten. Ik raakte gefascineerd door alle wijsheid die mensen hebben vergaard. Ook verwonderde ik mij over het feit dat een paddestoel zoveel kan veranderen aan het bewustzijn van een mens. Ik vond het fantastisch dat zoiets bestaat.
Ik kon me niet voorstellen hoe ik was voor ik de trip inging, en hoe ik later zou zijn als niet-trippend persoon. Ook wist ik dat ik mij als niet-trippend persoon nooit meer zou kunnen voorstellen hoe het was om te ervaren wat ik op dat moment meemaakte. (En toch blijf ik verslagjes schrijven
)Ik keek even naar het scherm. Het gezicht van Theo Maassen vervormde. Dat was erg vreemd om te zien. Op een gegeven moment leek het over doornen uit zijn huid kwamen. Ik keek weer een andere kant op. Links van mij lag een kussen met olifantjes erop. Mijn gedachten gingen naar de savanne en de olifanten en andere dieren die daar leven. Mooi... Ik begon mij langzamerhand te storen aan het geschreeuw van meneer Maassen. Het leek alsof de show al uren opstond. Ik stelde voor wat muziek op te zetten maar Cindy wilde de show graag afkijken.
De visuele aspecten deden zich zeer duidelijk in golven voor; het ene moment was het vrij heftig en het andere moment leek alles bijna normaal. Met mijn ogen dicht zag ik ongelooflijke dingen. Een dansende, dynamische verzameling van kleuren in allerlei veranderende vormen. Er staat mij goed een beeld bij van mooie, glimmende edelstenen.
Met Cindy heb ik nog redelijk normale gesprekken gehad. Anne was vrij stil omdat ze, als ze praatte, het gevoel had dat ze uit haar trip ging. Ik had daar geen last van. Ik voelde mij een tijdje super lekker. Ik heb altijd zo’n periode tijdens een trip waarin ik me gewoon heerlijk voel, genietend van alles, een lekker gevoel in mijn lichaam; stralende warmte. Gek genoeg voelde ik gedurende mijn trip vaak een soort spanning in mijn kaken, het was niet storend maar wel af en toe aanwezig.
Ik was Cindy en Anne dankbaar dat ik dit met hen mocht meemaken. Ook had ik wel een paar mindere momenten, door gedachten over een aantal dingen waarbij ik mijzelf in de weg zit; bepaalde eigenschappen van mezelf die ik liever kwijt dan rijk zou zijn maar waar ik mezelf niet overheen kan zetten.
Een huisgenootje van Cindy kwam thuis en vergezelde ons. Cindy vertelde haar over onze gemoedstoestanden. Het huisgenootje bleef gezellig even met haar kletsen terwijl Anne en ik stilletjes zaten te genieten van onze trip, allebei met een grote lach om onze mond. Af en toe moest ik lachen om iets wat gezegd werd. Cindy bekeek haar e-mail en ik zag de letters over het scherm golven. Het huisgenootje vroeg wat ik allemaal voelde, maar ik kon niks meer uitbrengen dan: “Ik kan het echt niet beschrijven... Ik kan het niet in woorden omzetten!! Sorry.” Ik vond het jammer dat ik niet duidelijk kon maken wat ik voelde. Na een tijdje ging ze naar haar eigen kamer.
Toen Theo Maassen (eindelijk) afgelopen was, zette Cindy wat muziek op (geen idee wat het was). De eerste cd vond ik vrij druk dus na een paar nummers zetten we wat rustigere muziek op. Weer geen idee wat voor artiest dit was. De muziek was oosters (Indiaas? Turks?) en er gebeurde vrij weinig in, maar dat vond ik juist ideaal: de rust, de zuiverheid van de melodie, fluitende vogeltjes en dergelijke... Ik hield veel mijn ogen dicht. Ik zag wolken in verschillende kleuren die met de muziek meebewogen. Ook gekleurde lijnen bewogen mee op de muziek. Verder zag ik veel beweging, kleuren, patronen, vormen, onder andere mandala’s.
Cindy vertelde op een gegeven moment dat de spacecake er behoorlijk hard insloeg. Ze zat in een snelle attractie, vertelde ze. Ook zei ze iets over stralende sterren die ze zo mooi vond, ik vatte het op als de stralende sterren binnenin personen; stralende persoonlijkheden. Even later had ze een wierookstokje in haar handen en bewoog deze heen en weer waardoor ik dacht dat ze er meerdere vasthield. Het zag er heel mooi uit en ook de geur vond ik fijn. Toen Anne een joint rookte zei ik: “Oooh die rook is zooo mooi!!!” Daarop zei ze: “Alsjeblieft!” en het voelde net alsof ik een heel persoonlijk cadeautje had gekregen. Cindy nam ook wat trekjes. Ik bewonderde de rook die ze uitblies. Omdat ik er zo van zat te genieten, blies Cindy expres de rook mijn kant uit.
Toen Cindy wilde gaan slapen (ze zou de volgende dag om 11 uur college hebben), bleven Anne en ik nog met een lampje aan wakker liggen. Ik was ook wel redelijk moe maar kon nog niet slapen. Uit nieuwsgierigheid besloten Anne en ik het lampje uit te doen. Al vrij snel vormde zich bovenop mijn normale blikveld waarin ik de kamer zag een heel mozaïek van doorzichtige (maar wel gekleurde), kleine vierkante steentjes. Even later deden we het lampje weer aan. We hoorden Cindy af en toe wat zeggen in haar slaap. Visualiseren ging nog steeds heel makkelijk, ik hoefde er niets voor te doen. Op de muziek ontstonden vanzelf beelden.
Tegen het einde van mijn trip zag ik tot mijn verbazing in hoog tempo een grote hoeveelheid aan beelden van paddestoelen aan mij voorbij trekken. Deze beelden varieerden van snel groeiende paddestoelen, tot paddestoelen waar regenboogkleurige golven doorheen gingen, tot schaduwen van paddestoelen. Ik had dit nog nooit meegemaakt. Ik had er geen controle over en werd er een beetje moe van. Na een broodje gegeten te hebben probeerde ik de slaap te vatten. Ik was redelijk uitgetript op dat moment, maar slapen lukte niet zo goed. De volgende ochtend voelde ik me echter goed en helder.
Het was weer een goede trip! Het is voor mij wel uitzonderlijk dat ik binnen 8 dagen twee keer getript heb, normaal laat ik er zo'n 3 maanden tussen zitten. Daar wil ik mij weer aan gaan houden
laatste keer is alweer 6 maanden geleden. k kan niet wachten 
