Voor de eerste keer deze week heb ik me wat Salvia Divinorum aangeschaft, een 40x extract.
De eerste twee ervaringen waren plezierig, ik had slechts kleine trekjes van een kleine hoeveelheid gedaan. Hierbij voelde ik me zweverig, ik had lachkicks, de wereld leek wel kilometers ver weg, een hoek van de kamer waarin ik zat begon in te zakken en ik had weinig controle over mijn lichaam.
Heel vreemd ook, voelde ik beide keren een sensatie (niet enkel doorheen mijn lichaam stromen) zeer uitgesproken in mijn rechter-hersenhelft, en het leek alsof ik constant naar rechts zou omvallen.
Dit alles na vijf minuten voorbij, al was ik nog wel een half uurtje draaierig.
Nu, de derde keer heb ik een erg grote hoeveelheid gerookt in 1 grote haal van een pijp: dit was hel.
Heel even (geloof ik) was alles weg, zwart of buiten bewustzijn, dat weet ik niet. Toen opende ik mijn ogen en ik wist niets meer, ik kon niet meer denken, wist niet wie ik was of waar ik was, tot ik naar de muur van de kamer keek, dat zag er herkenbaar uit dacht ik bij mezelf (ik denk dat ik net nog niet aan het pieken was toen). Daarna begon de hele muur in elkaar te smelten en ik schoot enorm in paniek van dit gevoel van 'verlorenheid'.
In een reflex sprong ik op en wou ik het enige wat ik nog als herkenbaar had ervaren vasthouden, maar het ergste moest nog komen...
Toen ik in een sprong tegen de muur stond, leek het alsof de de druppelende muur een waterval was die over me heen stroomde en alsof de muur mij in zich opnam: hier had ik, en dat had ik NOOIT verwacht dat deze ervaring zo letterlijk kon zijn, het gevoel compleet te zijn opgesloten in een twee-dimensionale ruimte - mijn paniek nam nog meer toe en ik werd claustrofobisch.
Daarna zakte ik op mijn knieën, en weer was ik even buiten bewustzijn denk ik - al had ik plots hallucinaties van jungle-achtige planten en dergelijke. Toen opende ik mijn ogen en het was alsof ik me in een jungle bevond: ik probeerde op mijn knieën doorheen het gebladerte te kruipen maar ik kwam niet vooruit en knock-out gegaan.
Iets later werd ik wakker, nog een uurtje wat aan het draaien in mijn hoofd maar ik voelde me weer perfect (als bij vingerknip), en ook had ik een timer gezet: dit alles had exact tien minuten geduurd.
Heeft nog iemand dit claustrofobische gevoel van gevangenheid, van geplet te zitten in een twee-dimensionale ruimte ooit zo letterlijk ervaren? En was dit dan ook in een paniektoestand, of helemaal niet?
De eerste twee ervaringen waren plezierig, ik had slechts kleine trekjes van een kleine hoeveelheid gedaan. Hierbij voelde ik me zweverig, ik had lachkicks, de wereld leek wel kilometers ver weg, een hoek van de kamer waarin ik zat begon in te zakken en ik had weinig controle over mijn lichaam.
Heel vreemd ook, voelde ik beide keren een sensatie (niet enkel doorheen mijn lichaam stromen) zeer uitgesproken in mijn rechter-hersenhelft, en het leek alsof ik constant naar rechts zou omvallen.
Dit alles na vijf minuten voorbij, al was ik nog wel een half uurtje draaierig.
Nu, de derde keer heb ik een erg grote hoeveelheid gerookt in 1 grote haal van een pijp: dit was hel.
Heel even (geloof ik) was alles weg, zwart of buiten bewustzijn, dat weet ik niet. Toen opende ik mijn ogen en ik wist niets meer, ik kon niet meer denken, wist niet wie ik was of waar ik was, tot ik naar de muur van de kamer keek, dat zag er herkenbaar uit dacht ik bij mezelf (ik denk dat ik net nog niet aan het pieken was toen). Daarna begon de hele muur in elkaar te smelten en ik schoot enorm in paniek van dit gevoel van 'verlorenheid'.
In een reflex sprong ik op en wou ik het enige wat ik nog als herkenbaar had ervaren vasthouden, maar het ergste moest nog komen...
Toen ik in een sprong tegen de muur stond, leek het alsof de de druppelende muur een waterval was die over me heen stroomde en alsof de muur mij in zich opnam: hier had ik, en dat had ik NOOIT verwacht dat deze ervaring zo letterlijk kon zijn, het gevoel compleet te zijn opgesloten in een twee-dimensionale ruimte - mijn paniek nam nog meer toe en ik werd claustrofobisch.
Daarna zakte ik op mijn knieën, en weer was ik even buiten bewustzijn denk ik - al had ik plots hallucinaties van jungle-achtige planten en dergelijke. Toen opende ik mijn ogen en het was alsof ik me in een jungle bevond: ik probeerde op mijn knieën doorheen het gebladerte te kruipen maar ik kwam niet vooruit en knock-out gegaan.
Iets later werd ik wakker, nog een uurtje wat aan het draaien in mijn hoofd maar ik voelde me weer perfect (als bij vingerknip), en ook had ik een timer gezet: dit alles had exact tien minuten geduurd.
Heeft nog iemand dit claustrofobische gevoel van gevangenheid, van geplet te zitten in een twee-dimensionale ruimte ooit zo letterlijk ervaren? En was dit dan ook in een paniektoestand, of helemaal niet?
