Ik heb gister nog eens getript op truffels, 15 gram Atlantis. Mijn vorige trip (de DMT-trips niet meegerekend) was een lsd trip ergens in mei (zie trip report 'ultimate lsd: het pad der waanzin').
Tijdens deze trip merkte ik dat ik trippen saai begon te vinden en er niet echt meer plezier aan beleefde. Dit is tijdens deze trip weer naar voor gekomen
Sitters:0
trippers: ik, M en zijn vriendin
wat: 15 atlantis, 9 mexicans en 6 mexicans, ieder 24 capsules(die tijdens de trip helemaal niet opgeraakt zijn in tegenstelling tot andere keren) lachgas en een beetje wiet
waar: weide bij bosrand
We hadden erop gerekend dat het weer vandaag niet zou meezitten, maar besloten toch te gaan trippen. Na ons te hebben neergepoot langs een bosbrand namen we ieder onze dosis in. Voor mij was het de 20e trip ofzo ben de tel intussen kwijt en voor de andere 2 de 2e keer.
Toen de eerste effecten opkwamen merkte ik dat ik niet echt verheugd was maar eerder een gevoel had van 'allez het is weer zover weeeral trippen...' terwijl de andere 2 volop uitkeken naar de trip.
Hierna begint het wat wazig te worden en laat mijn geheugen me in de steek.
Ik neem circa 40 min na inname een patroon lachgas en krijg enorme flashbacks naar mijn dmt trips. Terug herinneringen aan de ervaring, dezelfde visuals zo lijkt het en mijn lichaam dat verdwenen lijkt. Even later sluit ik mijn ogen en merk ik overwegend groot en rood, ik lijk in een schilderij van alex grey te zitten gemaakt uit gele driehoeken en geometrische figuren in rondraaiende schijven. De volgende patroon stuurt me naar een dmt van een paar weken terug. Ik leek daar uit elkaar getrokken te zijn en ik was gestorven. Ik merkte het heldere licht van de hemel dat op mij scheen en en ik zag mezelf in stukjes verrijzen.
Tot hier toe vond ik de trip nog wel leuk.
Plots schreeuwde M na een ballonnetje lachgas. Hij vond het smelt-effect na een lachgaspatroon als je tript enorm eng en durfde zich niet los te laten. Vanaf hier heeft hij zich verzet tegen de psilocybine en ging hij niet bad maar was heel de trip enorm para (zag zijn lief als de duivel, mij als vijand en zag vuur en draken als CEV verschijnen). Ik begon me te vervelen.
M zei ook vaak 'wow kijk die boom die ziet er zo vet uit, het lijkt alsof ik die nu pas voor het eerst echt kan zien'. Ik dacht altijd maar 'pfja waaw boeiend, keb al zo vaak die bomen zo gezien'. Ik merkte dat ik vet hard hallucineerde met ogen open maar ik vond het allemaal niet meer boeiend. Ik kuierde wat door het bos en verveelde me. Het bos dat eens zo een spirituele beleving gaf, vond ik gwn ronduit boring. De zoveelste keer dat ik een boom trippend zie, het is gewoon altijd hetzelfde. Trips die ervaar lijken altijd maar opgebouwd uit flashback te zijn, er is gewoon niets nieuws meer aan.
Toen ik nog een lachgas deed, merkte ik iets vreemd. Ik had het gevoel dat mijn hele omgeving kwaadaardig en demonisch was geworden. Ik hoorde het gescherp van messen en voelde (zonder pijn) mijn lichaam door 1000 zwaarden doorkliefd worden met boven mij een soort van mixer die me tot brij vermaalde. Dit was bijzonder vreemd.
Vanaf toen had ik het helemaal gehad en begon ik de trip te verdringen wat me altijd lukt als ik wil. Mijn lichaam voelt dan nog trippend aan maar de visuals kan ik perfect negeren zodat mijn omgeving er compleet normaal uit ziet. Alsof je de trip-visuals terug in de objecten plaatst waar ze als een soort laagje bovenop lijken te liggen (nogal moeilijk uit te leggen). Ik dacht ok, ik doe nog 1 lachgasje en wachtte op een bepaald effect dat zou komen. Dit effect bleef uit, ik wachtte en wachtte erop en zei 'ik voel helemaal nix van dat lachgas, gewoon totaal nix!' M:'dat kan nu toch echt niet' 'jawel ik voel er compleet niets van bleef ik 30 sec zeggen tot ik doorhad dat ik op deze manier gewoon mijn capsule vergooit heb door mezelf wijs te maken dat ik er niets van merkte. Geïrriteerd pakte ik mijn spullen en maakte een wandeling door het bos. Niets kon me nog opbeuren, ik vind trippen gewoon doodsaai en er niks lollig, diepgaand, leuk of nieuw meer aan. Mijn vriendin belde me ivm een misverstand wat me nog meer pist-off maakte.
Al bij al heb ik op die 15 gram maar 2.5 uur echt getript, daarna geen visuals meer gehad enkel nog wat bodyload terwijl ik op 10 gram een jaar terug een zeer sterke trip gehad heb.
Mijn conclusie is dat ik volgens mij door DMT het speciale van andere tripmiddelen naar de maan geholpen heb en dat ik enkel DMT nog fijn kan vinden om op te trippen. Na 2.5 uur verveel ik me al steendood als ik nog trip en heb ik het wel gehad. DMT is kort en krachtig, vervelen is geen optie noch bad gaan omdat je alles gewoon ondergaat en het opeens gedaan is. Dit is de meest diepgaande en zieke drug dat er op deze aarde is terwijl het in veel levende wezens voorkomt (incl de mens) met zeer unieke functies (denk aan bijna dood ervaringen, visueel dromen etc). Ook zal het maandelijks trippen gedurende een jaar hebben bijgedragen dat ik trippen gwn afgezaagd en saai ben beginnen te vinden. Ik vind dit bijzonder jammer, zeker omdat het deels een stukje van mijn leven en cultuur geworden is (vooral de muziek denk aan, chillout, goa, psytrance etc). Ik heb geen idee of ik nog ga trippen, het is de laatste maanden een echte haat-liefde relatie geworden: willen trippen als ik niet trip en als ik wel trip vind ik trippen stom.
Heeft iemand ervaring met dergelijke situaties? Ik denk dat ik (buite de dmt die ik thuis nog heb liggen) mijn handen en geest van psychedelica de komende tijd (wrs minimum een dik jaar) ga afhouden en de wonderlijke (nostalgie alom) wereld van psychedelica de rug toekeer. Voorlopig dus enkel nog heel af en toe een hijs DMT en van tijd tot tijd een goeie joint voor deze jongen.
Greetings en excusens voor dit droge report, maar ben er niet bepaald goed gezind over en onzeker over wat ik precies moet denken of doen met de situatie. Mooiere reports vind je op dit forum onder 'spacelord'.
Tijdens deze trip merkte ik dat ik trippen saai begon te vinden en er niet echt meer plezier aan beleefde. Dit is tijdens deze trip weer naar voor gekomen
Sitters:0
trippers: ik, M en zijn vriendin
wat: 15 atlantis, 9 mexicans en 6 mexicans, ieder 24 capsules(die tijdens de trip helemaal niet opgeraakt zijn in tegenstelling tot andere keren) lachgas en een beetje wiet
waar: weide bij bosrand
We hadden erop gerekend dat het weer vandaag niet zou meezitten, maar besloten toch te gaan trippen. Na ons te hebben neergepoot langs een bosbrand namen we ieder onze dosis in. Voor mij was het de 20e trip ofzo ben de tel intussen kwijt en voor de andere 2 de 2e keer.
Toen de eerste effecten opkwamen merkte ik dat ik niet echt verheugd was maar eerder een gevoel had van 'allez het is weer zover weeeral trippen...' terwijl de andere 2 volop uitkeken naar de trip.
Hierna begint het wat wazig te worden en laat mijn geheugen me in de steek.
Ik neem circa 40 min na inname een patroon lachgas en krijg enorme flashbacks naar mijn dmt trips. Terug herinneringen aan de ervaring, dezelfde visuals zo lijkt het en mijn lichaam dat verdwenen lijkt. Even later sluit ik mijn ogen en merk ik overwegend groot en rood, ik lijk in een schilderij van alex grey te zitten gemaakt uit gele driehoeken en geometrische figuren in rondraaiende schijven. De volgende patroon stuurt me naar een dmt van een paar weken terug. Ik leek daar uit elkaar getrokken te zijn en ik was gestorven. Ik merkte het heldere licht van de hemel dat op mij scheen en en ik zag mezelf in stukjes verrijzen.
Tot hier toe vond ik de trip nog wel leuk.
Plots schreeuwde M na een ballonnetje lachgas. Hij vond het smelt-effect na een lachgaspatroon als je tript enorm eng en durfde zich niet los te laten. Vanaf hier heeft hij zich verzet tegen de psilocybine en ging hij niet bad maar was heel de trip enorm para (zag zijn lief als de duivel, mij als vijand en zag vuur en draken als CEV verschijnen). Ik begon me te vervelen.
M zei ook vaak 'wow kijk die boom die ziet er zo vet uit, het lijkt alsof ik die nu pas voor het eerst echt kan zien'. Ik dacht altijd maar 'pfja waaw boeiend, keb al zo vaak die bomen zo gezien'. Ik merkte dat ik vet hard hallucineerde met ogen open maar ik vond het allemaal niet meer boeiend. Ik kuierde wat door het bos en verveelde me. Het bos dat eens zo een spirituele beleving gaf, vond ik gwn ronduit boring. De zoveelste keer dat ik een boom trippend zie, het is gewoon altijd hetzelfde. Trips die ervaar lijken altijd maar opgebouwd uit flashback te zijn, er is gewoon niets nieuws meer aan.
Toen ik nog een lachgas deed, merkte ik iets vreemd. Ik had het gevoel dat mijn hele omgeving kwaadaardig en demonisch was geworden. Ik hoorde het gescherp van messen en voelde (zonder pijn) mijn lichaam door 1000 zwaarden doorkliefd worden met boven mij een soort van mixer die me tot brij vermaalde. Dit was bijzonder vreemd.
Vanaf toen had ik het helemaal gehad en begon ik de trip te verdringen wat me altijd lukt als ik wil. Mijn lichaam voelt dan nog trippend aan maar de visuals kan ik perfect negeren zodat mijn omgeving er compleet normaal uit ziet. Alsof je de trip-visuals terug in de objecten plaatst waar ze als een soort laagje bovenop lijken te liggen (nogal moeilijk uit te leggen). Ik dacht ok, ik doe nog 1 lachgasje en wachtte op een bepaald effect dat zou komen. Dit effect bleef uit, ik wachtte en wachtte erop en zei 'ik voel helemaal nix van dat lachgas, gewoon totaal nix!' M:'dat kan nu toch echt niet' 'jawel ik voel er compleet niets van bleef ik 30 sec zeggen tot ik doorhad dat ik op deze manier gewoon mijn capsule vergooit heb door mezelf wijs te maken dat ik er niets van merkte. Geïrriteerd pakte ik mijn spullen en maakte een wandeling door het bos. Niets kon me nog opbeuren, ik vind trippen gewoon doodsaai en er niks lollig, diepgaand, leuk of nieuw meer aan. Mijn vriendin belde me ivm een misverstand wat me nog meer pist-off maakte.
Al bij al heb ik op die 15 gram maar 2.5 uur echt getript, daarna geen visuals meer gehad enkel nog wat bodyload terwijl ik op 10 gram een jaar terug een zeer sterke trip gehad heb.
Mijn conclusie is dat ik volgens mij door DMT het speciale van andere tripmiddelen naar de maan geholpen heb en dat ik enkel DMT nog fijn kan vinden om op te trippen. Na 2.5 uur verveel ik me al steendood als ik nog trip en heb ik het wel gehad. DMT is kort en krachtig, vervelen is geen optie noch bad gaan omdat je alles gewoon ondergaat en het opeens gedaan is. Dit is de meest diepgaande en zieke drug dat er op deze aarde is terwijl het in veel levende wezens voorkomt (incl de mens) met zeer unieke functies (denk aan bijna dood ervaringen, visueel dromen etc). Ook zal het maandelijks trippen gedurende een jaar hebben bijgedragen dat ik trippen gwn afgezaagd en saai ben beginnen te vinden. Ik vind dit bijzonder jammer, zeker omdat het deels een stukje van mijn leven en cultuur geworden is (vooral de muziek denk aan, chillout, goa, psytrance etc). Ik heb geen idee of ik nog ga trippen, het is de laatste maanden een echte haat-liefde relatie geworden: willen trippen als ik niet trip en als ik wel trip vind ik trippen stom.
Heeft iemand ervaring met dergelijke situaties? Ik denk dat ik (buite de dmt die ik thuis nog heb liggen) mijn handen en geest van psychedelica de komende tijd (wrs minimum een dik jaar) ga afhouden en de wonderlijke (nostalgie alom) wereld van psychedelica de rug toekeer. Voorlopig dus enkel nog heel af en toe een hijs DMT en van tijd tot tijd een goeie joint voor deze jongen.
Greetings en excusens voor dit droge report, maar ben er niet bepaald goed gezind over en onzeker over wat ik precies moet denken of doen met de situatie. Mooiere reports vind je op dit forum onder 'spacelord'.
