Tussen alle verhalen door van verslaving wil ik mijn succesvolle ervaring delen. Ik ben op dit moment 30 jaar en nooit verslaafd geweest aan iets. Ik heb wel van alles geprobeerd, maar het blijkt dat ik op de meeste vlakken erg ongevoelig ben voor verslaving. Ik zit vanaf mijn 7e (dus nu al ruim 23 jaar) in de psychiatrie voor onder andere chronische depressie, PTSS, schizofrenie en nog een aantal andere diagnoses.
Ik ben in staat om goed voor mezelf te zorgen en woon zonder begeleiding op mezelf in mijn eigen huis. Financieel heb ik ook alles zelf in de hand. Ik rook elke dag wiet en doe een aantal keer per week Salvia. Om de 2 maanden gebruik ik truffels. Ik rook niet, en drink één avond in het weekend met wat online vrienden. Ik ben een einzelgänger en kan weken zonder menselijk contact. Mijn vriendengroep is zeer klein en familie heb ik niet.
Ik ben gek op psychedelica, alhoewel ik ook vanzelf ga hallucineren als ik geen medicatie in neem. Deze hallucinaties zonder psychedelica bestaan onder andere uit het zien van dode mensen uit mijn verleden en zijn dus een stuk onprettiger dan wanneer ik salvia of truffels gebruik. Ik lees altijd dat het sterk afgeraden wordt om drugs te gebruiken als je mentaal onstabiel bent of aanleg hebt voor psychoses, maar toch ga ik hier mee door.
Kenners weten dat truffels werken op serotonine receptoren. Truffels slaan bij mij niet altijd even goed aan, omdat mijn medicatie direct het tegenovergestelde wil bereiken dan wat truffels met je doen. Er gebeurd dan gewoon niets. Salvia werkt daarentegen wel heel erg goed omdat het zich hecht aan dopamine en deze niet in de weg zit met mijn medicatie.
Soms vraag ik mij af of ik verslaafd ben, en dan zeg ik ja. Niet lichamelijk maar wel geestelijk. Ik ben verslaafd aan het vluchtgedrag dat drugs voor mij creëren. Zodra ik stoned ben of trip ben ik niet meer bezig met hoe mijn werkelijke leven eruit ziet en vergeet ik alle shit om mij heen. Ik leef dan in het moment. Toch ben ik in staat om dagelijks mijn verantwoordelijkheden te nemen. Ik voel me niet verslaafd, want ik heb alles in de hand, maar ik zou ook niet zonder kunnen voor langere periode.
Wat ik dus eigenlijk wil zeggen is dat mentale afhankelijkheid (dus een vorm van verslaving) voor mij goed te handelen is, zolang ik maar weet dat ik mijn verantwoordelijkheden neem en mijn dagelijks leven er niet onder lijd.
Ik ben in staat om goed voor mezelf te zorgen en woon zonder begeleiding op mezelf in mijn eigen huis. Financieel heb ik ook alles zelf in de hand. Ik rook elke dag wiet en doe een aantal keer per week Salvia. Om de 2 maanden gebruik ik truffels. Ik rook niet, en drink één avond in het weekend met wat online vrienden. Ik ben een einzelgänger en kan weken zonder menselijk contact. Mijn vriendengroep is zeer klein en familie heb ik niet.
Ik ben gek op psychedelica, alhoewel ik ook vanzelf ga hallucineren als ik geen medicatie in neem. Deze hallucinaties zonder psychedelica bestaan onder andere uit het zien van dode mensen uit mijn verleden en zijn dus een stuk onprettiger dan wanneer ik salvia of truffels gebruik. Ik lees altijd dat het sterk afgeraden wordt om drugs te gebruiken als je mentaal onstabiel bent of aanleg hebt voor psychoses, maar toch ga ik hier mee door.
Kenners weten dat truffels werken op serotonine receptoren. Truffels slaan bij mij niet altijd even goed aan, omdat mijn medicatie direct het tegenovergestelde wil bereiken dan wat truffels met je doen. Er gebeurd dan gewoon niets. Salvia werkt daarentegen wel heel erg goed omdat het zich hecht aan dopamine en deze niet in de weg zit met mijn medicatie.
Soms vraag ik mij af of ik verslaafd ben, en dan zeg ik ja. Niet lichamelijk maar wel geestelijk. Ik ben verslaafd aan het vluchtgedrag dat drugs voor mij creëren. Zodra ik stoned ben of trip ben ik niet meer bezig met hoe mijn werkelijke leven eruit ziet en vergeet ik alle shit om mij heen. Ik leef dan in het moment. Toch ben ik in staat om dagelijks mijn verantwoordelijkheden te nemen. Ik voel me niet verslaafd, want ik heb alles in de hand, maar ik zou ook niet zonder kunnen voor langere periode.
Wat ik dus eigenlijk wil zeggen is dat mentale afhankelijkheid (dus een vorm van verslaving) voor mij goed te handelen is, zolang ik maar weet dat ik mijn verantwoordelijkheden neem en mijn dagelijks leven er niet onder lijd.