verslaafd?

[calimero_a]

Als je eenmaal op het punt bent om aan jezelf toe te geven dat je een probleem hebt, heb je volgens mij meestal al een gróót probleem. Dan zijn dingen vaak al uit de hand gelopen.

Ik lieg tegen mijn gezin, tegen mijn vrienden. Verstop dingen, ga de deur uit zonder te zeggen waar ik heen ga. Mijn omgeving is naïef, ze hebben niks door en ik voel me een extreme bedrieger. Ik riep altijd ik kan best een dagje zonder, maar ben er gister keihard achter gekomen dat ik mezelf voorloog.

Dus ja, ik heb het er aan toe om toe te geven dat ik een probleem heb. Nu de rest nog...

 

[misslinda]

waaraan ben je verslaafd als ik vragen mag?

Dat je het zelf door hebt dat je verslaafd bent is al wel een stap in de goede richting lijkt mijn.
Probeer eerlijk te zijn tegen je vrienden en je Vrouw/ Man. Vooral tegen je partner zij/ hij kan je waarschijnlijk wel bijstaan en hoe langer je liegt des te moeilijker het word. Zoek hulp maar vooral wees eerlijk want een relatie op een leugen is geen relatie en dat verdiend je wederhelft ook niet vind ik. Vecht voor je gezin het is het mooiste in je leven wat je kan krijgen vind ik en dat mag drugs echt niet kapot maken!

dus als ik jou was had ik me partner in vertrouwen genomen en hulp gezocht om zo snel mogelijk van me verslaving af te komen.
ik weet natuurlijk niet waarom je gebruikt en wat maar als je gebruikt omdat je je ongelukkig voelt ofzo probeer dat dan ook aan te pakken zodat je weer lekker in je vel komt te zitten zonder drugs.

heel veel sterkte

Liefs

 

[Blauw Konijn]

Ja, raar is dat hé. Dat een verslaving ervoor kan zorgen dat je helemaal niet door hebt (o.a. kop in het zand) dat je ernstig verslaafd bent en dat je ook niet doorhebt dat je nieuwe patroon (verslavingspatroon) je leven aan het verkloten is.

Heel fijn dat je het nu ziet! Ik ben het helemaal met Linda eens dat het goed is om te delen. Mocht die stap je nog niet lukken, om welke reden dan ook, dan adviseer ik je om iig hier veel dingen te posten/vragen/delen etc. Mij helpt het erg.

Succes!

 

[calimero_a]

Bedankt voor de reacties. Het is inderdaad heel erg raar dat je er zo ver inzit voor je dat door hebt.

Ik ben verslaafd aan speed. Gebruik inmiddels zo'n twee jaar al bijna dagelijks. Ben begonnen omdat ik hoorde dat je je met Asperger (vorm van autisme) je zo goed als "normaal" voelde als je speed gebruikte. Dus geprobeerd en inderdaad, ik functioneer bijna als een normaal iemand op speed.

Ik ben dus op dit moment vooral op zoek naar een alternatief. Want als ik heel eerlijk ben: mijn gezin heeft mij nodig en soms moet ik daarvoor normale dingen kunnen doen (praten met artsen, instanties en dergelijke) die ik absoluut niet kan zonder de speed.

cali

 

[Blauw Konijn]

Ik heb geen/nauwelijks kennis over asperger en ik heb geen ervaring met speed.

Hoe gaan andere mensen met asperger hiermee om? Als speed zo'n positief effect heeft hierop, dan moet er toch bepaalde medicatie zijn die iets soortgelijks in werking stelt lijkt me?!

Ik ben nooit verder gegaan dan wiet/hash, dus ik kan je hierbij niet adviseren. Wel weet ik dat op dit forum veel ervaringsdeskundigen ''rondlopen''. Misschien is het handig om ook eens een topic onder het kopje ''speed'' aan te maken, tenminste als je iets soortgelijks, maar onschuldigers zoekt.

 

[misslinda]

ik ben het met blauw konijn eens als jij het nodig hebt om "normaal"te kunnen leven dan kan ik me voorstellen dat je niet zonder kan maar liegen enzo hoort niet bij een normaal gezin he

praat er met deskundige mensen over en vraag na de alternatieve er zal vast iets zijn wat de zelfde werking heeft ongeveer denk ik

 

[calimero_a]

maar liegen enzo hoort niet bij een normaal gezin he

Dat weet ik, en ik zou er ook liever open over zijn, maar het is een no-go subject hier. Ik heb een paar keer geprobeerd erover te praten en hoewel mijn partner weet dat ik het "af en toe" gebruik en dat zelfs aanmoedigd (juist omdat ik dan normaal kan functioneren) is verslaving blijkbaar een taboe onderwerp...

Dus het is lastig...

 

[willemv]

Denk dat het wel verstandig is om eerlijk te zijn naar je partner dat is een belangenrijke stap. Vooral als ze je aanmoedigt te gebruiken dan moet ze vindt ik ook rekening houden met de vele risico's. Er zijn verder een hoop instanties die gespecialiseerd zijn in verslavingszorg. Daar kunnen ze ambulant trainingen of modules geven. Daarin kan je zicht krijgen op je gebruik en krijg jr tips om te stoppen/minderen. En als je het echt niet trekt zijn er nog zoveel klinieken waar je uit kan kiezen voor een opname. Mogelijkheden zat maar dan moet je toch ergens gaan praten. Of je moet heel sterk zijn en het zelf kunnen maar dat lukt bijna niemand.

Kan verder heel goed begrijpen waarom je speed gebruikt heb zelf vaker het effect gezien bij mensen met autisme. Het is de ideale combinatie voor een verslaving en hoe eerder je je gebruik onder controle hebt hoe minder complicaties je eraan overhoudt. Je kiest uiteindelijk zelf wat je wilt hiermee.

 

[misslinda]

ik kan me heel goed voorstellen dat het lastig is om open kaart te spelen maar heeft ze dan helemaal niks door? vrouwen hebben zulke dingen vaak wel snel door hoor of ze gaan andere dingen denken als jij in avond weg gaat zonder te zegge waar heen. ik zou persoonlijk van alles in me hoofd halen.

maar hoe lastig het ook is wees eerlijk ze zal wel schrikken maar je moet eerlijk zijn in een relatie samen sta je sterker dan alleen.

heel veel sterkte

 

[universal*flow]

Ik lieg tegen mijn gezin, tegen mijn vrienden. Verstop dingen, ga de deur uit zonder te zeggen waar ik heen ga. Mijn omgeving is naïef, ze hebben niks door en ik voel me een extreme bedrieger.

Nee hoor. Ik denk dat jou omgeving best weet (tot op zeker hoogte) wat er aan de hand is. Ze willen het alleen niet weten, of ze zitten met hun handen in het haar en weten niet wat ze er mee aan moeten.

Ik weet natuurlijk niet wat jou verslaving is en wat er speelt.
Maar uit eigen ervaring: Een goede vriend van me was/is verslaafd aan heroine. Hij vroeg mij laatst ook: Had je dan helemaal niks in de gaten? Waarom heb je me niet gezegd dat ik moest stoppen?
Ik: Meen je dat nou?? Ben je serieus?? Ik heb je 1000x gevraagd te stoppen, uit te kijken, maar je wilde het niet horen. Je werd boos. Vervolgens heb ik er niet meer over gepraat, bang je kwijt te raken en helemaal geen invloed meer op je uit te kunnen oefenen.

Ik hoop dat dit je helpt de situatie wat beter in kaart te brengen.

Succes en sterkte!

 

[d1g1tal1s]

En probeer eens met de dokter te praten. Misschien is dexamfetamine of iets soortgelijks op recept wel iets voor je. Hoef je er ook niet meer over te liegen. Dokter mag er niet met anderen over praten dus je probleem is daar veilig. Er over praten help sowieso al.

 

[calimero_a]

En probeer eens met de dokter te praten. Misschien is dexamfetamine of iets soortgelijks op recept wel iets voor je.

Dat staat inderdaad op de planning, ik ben moed aan het verzamelen maar heb al een vriendin gevraagd mee te gaan

 

[misslinda]

En probeer eens met de dokter te praten. Misschien is dexamfetamine of iets soortgelijks op recept wel iets voor je.

Dat staat inderdaad op de planning, ik ben moed aan het verzamelen maar heb al een vriendin gevraagd mee te gaan

sterkte! je kunt het wel.
je word er alleen maar beter van

xxx

 

[calimero_a]

Inmiddels een week niet gebruikt, maar omg wat is het moeilijk

 

[misslinda]

Inmiddels een week niet gebruikt, maar omg wat is het moeilijk

goed bezig! sterk zijn je kunt het wel denk aan je gezin

sterkte

 

[Carlo86]

Interessant topic,

Weet aardig wat over Asperger omdat mijn neefje dat heeft, tevens had een voormalig collega op 't werk het ook. Hij heeft me er veel over verteld, het was een intelligente jongen waarvan nauwelijks wat van aan te merken viel. Het enige wat mij opviel is dat die compleet gestrest werd als bijvoorbeeld het werk schema voor de week omgedraaid of verschoven werd. Verder was hij heel goed in het vak en heb ik veel van hem geleerd, echter verloor hij soms het complete overzicht op het geheel. Weet natuurlijk niet wat bij jou allemaal van toepassing is rondom Asperger, weet wel dat het een erg onbegrepen ''stoornis'' is, het is namelijk heel breed. Veel mensen weten er veels te weinig van en vullen zelf dingen in, het is overigens knap van je dat je het durft aan te geven

Verder heb ik vroeger ook aan de speed gezeten en ik kan alleen maar zeggen dat je dat echt niet als een ''medicijn'' moet gaan gebruiken, ik werd er functioneel gezien ook beter van maar op langer termijn (dagelijks) word je gewoon compleet gesloopt. Volgens mij zie je dat zelf natuurlijk wel in en alles begint altijd met de eerste stappen

Veel Sterkte dan maar!

 

[willemv]

Voor zover ik weet schrijven sommige psychiaters dexamfetamine of ritalin voor bij autisme. Heb dat laatst ergens gelezen weet er verder niet veel vanaf.

 

[Carlo86]

Ben natuurlijk geen psychiater of psycholoog maar sta heel sceptisch over het gebruik van dexamfetamine of ritalin bij mensen met een vorm van autisme, ik weet dat ze er tijdelijk beter op kunnen functioneren maar er zijn een paar risico's aan verbonden die naar mijn mening niet op wegen tegen de positieve effecten van de medicatie. Heb even kort gezocht naar risico's van methylfenidaat


-Ritalin kan een verhoogde bloeddruk en een verhoogd risico op hartritmestoornissen en herseninfarcten veroorzaken. Alleen al daarom mag Ritalin nooit zonder tussenkomst van een arts voorgeschreven worden, bestaan er al problemen op het gebied van hart-en vaatziekten dan is behandelen met Ritalin uit den boze.

-Bijwerkingen die te maken hebben met het afhankelijk worden van amfetamine-achtigen: medicijnverslaving, ontwenningsverschijnselen, overdosis, zelfmoord

- Bij ongeveer 20% kan misselijkheid, buikpijn en maagpijn optreden: dit bevordert de eetlust natuurlijk ook niet echt, die al door methylfenidaat wordt onderdrukt.

- Net als bij het gebruik van speed en cocaïne zien we soms het optreden van een droge mond, hartkloppingen, een gejaagd gevoel, diarree, nerveusiteit, geïrriteerdheid en stemmingswisselingen

-En dan is er nog een scala aan psychologische bijwerkingen zoals daar zijn: veranderingen in het beoordelingsvermogen; abnormaal denken, emotionele onevenwichtigheid, angstig, vijandig gedrag, snel geïrriteerd of minder spontaan zijn; .het optreden van tics, epilepsie, depressie, geestelijke verwarring, hallucinaties en/of psychose. Deze bijwerkingen kunnen optreden wanneer het middel bijna is uitgewerkt en het tijd is voor een nieuw dosis, of juist bij het langdurig gebruik.Daar komt nog eens bovenop dat bij lang gebruik van amfetamine-achtige stoffen, zoals Ritalin, hersenweefsel vernietigd kan worden en het herstel ervan geremd wordt.

Ik heb altijd al het gebruik van amfetamine achtige stoffen betwijfeld in de psychiatrie maar nogmaals ik ben geen psycholoog, dus ik denk dat je daar maar eens met je verhaal zal moeten komen en afwachten wat de psychiater, psycholoog te vertellen heeft.

 

[calimero_a]

hey,

bedankt allemaal voor de reacties.

tsjah ook al is ritalin/dex ook troep ik kan gewoon niet zonder. Zonder speed functioneer ik niet, dan kan ik niet zelfstandig het huis uit, niet met mensen praten, nog geen boodschap doen bij de supermarkt . Mét speed merk je helemaal NIKS aan me dan ben ik een normaal mens.

 

[Carlo86]

Maar merk je misschien ook dat wanneer de speed is uitgewerkt dat alles nog lastiger is als daarvoor?

 

[calimero_a]

Maar merk je misschien ook dat wanneer de speed is uitgewerkt dat alles nog lastiger is als daarvoor?

nee, het is niet dat het nu ineens moeilijker wordt, althans bepaalde dingen waren al onmogelijk dus slechter kan het niet worden dus dat verschil zou ik niet merken

 

[willemv]

Het is niet echt normaal als je speed moet nemen om te functioneren en al helemaal om naar de supermarkt te gaan. Denk dat ze het dan niet voorschrijven misschien als je het nodig zou hebben af en toe in zware sociale situaties. Het lijkt alsof de kwaliteit van leven beter wordt maar uiteindelijk heb je een zware amfetamine verslaving. Dus als ik jou was zou ik er wel mee uitkijken en proberen het niet te gaan nemen om te functioneren.

 

[calimero_a]

ik ben dan ook niet echt normaal. En het feit is nu eenmaal dat er momenteel gewoon geen oplossing is. Alle dokters et cetera ten spijt, voordat het zover is ben ik al snel een jaar verder en tot die tijd zal ik toch in een bepaalde mate moeten functioneren.

Dus kan ik zonder? Nee. Wil ik zonder? Tenzij iemand een alternatief heeft niet. En die medische molen is zo extreem traag. Instanties werken langs elkaar heen, gegevens die kwijtraken en ga zo maar door. Eerste idee wat ik kreeg toen ik het traject in ging: ga naar groepsgesprekken, is goed voor je. Sorry ik heb asperger dus dat kan gewoon niet En toen hield het op want verslaving + autisme was te lastig voor ze en ik kon het zelf weer gaan uitzoeken.

Ik krijg telkens weer te horen dat ik niet in hun "hokje" pas en dus maar ergens anders moet zijn

En ik weiger om hele dagen thuis te zitten met de gordijnen dicht, geen telefoon, niet opendoen als de bel gaat. Altijd maar zorgen maken over die enkele sociale verplichting. Ik vind dat ik ook recht heb op een enigszins normaal leven.

 

[willemv]

Bepaalde dingen moet je gewoon accepteren en er mee leren leven. Zelf heb ik jarenlang amfetamine gebruikt als zelfmedicatie. Dacht ook dat ik niet kon functioneren zonder amfetamine en had het nodig om in mijn ogen een beter persoon te zijn.

Nu weet ik beter en weet dat middelen als zelfmedicatie enkel hulpmiddelen zijn. Problemen worden niet opgelost maar verschoven. Waarschijnlijk worden er alleen maar nieuwe problemen bij ontwikkeld zoals een verslaving.

 

[Carlo86]

Inderdaad Willem heeft gelijk, problemen worden niet opgelost maar verschoven en komen nog harder terug! Ik zou er anders maar eens goed over nadenken

Ik ken zoals eerder al aangegeven ook mensen met autisme en die functioneren (bijna) normaal. Je geeft aan dat het heel moeilijk is om te functioneren zonder amfetamine, ik krijg bijna het gevoel dat je denkt dat het onmogelijk is zonder, dat denk ik namelijk niet. Speed is echt een middel dat je bij langere tijd gebruik(dagelijks) compleet sloopt, je moet het niet onderschatten!

Trouwens is het Calimero Almelo ?

 

[calimero_a]

almelo? not really


En ik weet hoe slecht ik functioneer zonder dat is nou net het probleem

En het is ook superslecht voor me, dat weet ik, daarom ben ik ook die molen ingegaan, maar dat kastje -> muur gedoe is ook zwaar vermoeiend

 

[Carlo86]

almelo? not really

haha oke dacht het, calimero(heracles) met een a erachter deed me dat namelijk vermoeden :P

En het is ook superslecht voor me, dat weet ik, daarom ben ik ook die molen ingegaan, maar dat kastje -> muur gedoe is ook zwaar vermoeiend

Hoe wil je verder dan? Ik neem aan dat je snapt dat je niet de rest van je leven aan de pep kunt zitten?

 

[calimero_a]

almelo? not really

Hoe wil je verder dan? Ik neem aan dat je snapt dat je niet de rest van je leven aan de pep kunt zitten?

Dat snap ik, alhoewel het soms wel verleidelijk klinkt hoor. Waar ik op dit moment vooral naar op zoek ben is een deskundige die wat verder kan denken dat het vaste hokje. En dat is lastig zoeken. Het meeste wat je hoort is: "drugs is slecht dus stoppen" zónder dat er over een alternatief wordt nagedacht. Het is niet dat er wordt gezegd dat er geen alternatief is, maar men wenst er niet eens over na te denken of te praten.

Dus is lastig... ga binnenkort met een vriendin langs weer een andere arts, eens kijken wat die zegt. Ben nog flink moed aan het verzamelen, maar gaat wel gebeuren binnenkort.

 

[calimero_a]

Moed is verzameld (voor wie zich dat afvraagt, jah die moed kwam door m'n neus naar binnen, sta nu helemaal stijf ), maar de afspraak staat voor 18 april.

Ik koop altijd via een vriend en die weet dat ik NIKS meer mag kopen (en hij is te vertrouwen daarin gelukkig) dus als het op is, is het op.

Ik stop ermee, ben er klaar mee.

Ik wil jullie heel erg bedanken, jullie reacties hebben me heel erg geholpen. Go drugsforum

Vind het wel doodeng, weet niet wat me te wachten staat.

 

[Arnie87]

Ik heb ook wel is speed gebruikt, maar alles wat je uit de speed haalt wat goed is komt er later negatief weer uit.
Zelf 2 jaar niet meer aangeraakt. Ook wel is een hele week gebruikt dat spul

Goed dat je er mee stopt, want speed maakt je inderdaag '' tijdelijk '' beter. En daarna sloopt het je net zo hard als dat je je er goed bij voelde.

die dip zit je een tijdje in maar als jeje echt kut voelt ga dan een half uurtje buiten lopen, dit zal het enige middel zijn tegen die kater. En gezond eten en veel slapen, smiddags lopen.

Ik denk verder niet dat je veel aan en dokter hebt.. allemaal standaard verhaaltjes uit een boek.

Enige remedie tegen drugs drang is sporten of afleiding en niet te lang achter een pc zitten om je heen kijken want dan ga je vanzelf weer aan die speed denken.
En ga savonds tv kijken en niet achter de pc en weer helemaal gek worden van alle prikkels om vervolgens weer aan de pep te denken...

Als je persee een serotonine boost of dopamine boost wilt kan je alleen maar sporten meer gaat gewoon niet helpen.
Dus achteraf is speed echt rotzooi goed dat je er mee stopt man!!

Pas op dat je niet de volgende stapt maakt als GAMING... want bijna iedereen gaat voor paal als het om gamen gaat... Dus blijf weg van online games zoals BF3.
Gamen kan ook goede afleiding zijn maar pak een spel waar je na een uur per dag genoeg aan hebt dus niet om de punten spelen of om status tegen online mensen.

Ik heb zelf ook vaak naar de drugs gepakt om verkeerde reden, daarna verzoop ik in het gamen.
Ik ken het probleem.
Sinds ik muziek maak heb ik weer iets wat gezond is en leuk is.. hoef ik niet meer aan drugs te denken of die zooi.

 

[calimero_a]

Dus achteraf is speed echt rotzooi goed dat je er mee stopt man!!

Pas op dat je niet de volgende stapt maakt als GAMING...

geen man, maar toch bedankt

En gamen, WOW is geen game it's a lifestyle :P :P Maar dat doe ik geen hele dagen.

Zit nu op zo'n punt dat ik lichtelijk in paniek begin te raken bij het idee dat het straks op is

pfffffff valt tegen dit en ik ben nog niet eens gestopt

 

[Blckbrd_]

Beste calimero_a,

Je verhaal komt mij zeer bekend voor.
In mijn directe familie is Asperger-syndrome een feit,
alhoewel er zeer veel gradaties/interpretaties mogelijk zijn
voor dat soort van (vrij onduidelijk gedefinieerd) autisme...
Ik heb het zelf in een 'lichte graad' (volgens mij),
directe familie van mij werd onlangs positief getest.

Ik durf te stellen dat ik een 'lichte graad' heb:
altijd al was ik moeilijk in het leggen van sociale contacten,
maar ik heb mij 'geforceerd', door bv. op student-home te gaan
op mijn 18de. (zodat ik mij wel moest verplichten tot sociaal contact)
Dat heeft mij enigzins positief geholpen in mijn verdere leven.
Ik zag in dat in het studentenleven toen (nu 20 jaar geleden),
het helemaal niet zo moeilijk was om een normaal sociaal leven te leiden:
Initieel was het voor mij ineens geen probleem meer om contacten te leggen,
ware het niet dat ik ALTIJD één of andere drug nodig gehad heb:
-om contacten te KUNNEN leggen en te onderhouden enerzijds,
-om op stap te gaan en plezier te kunnen maken anderzijds....

Zonder drugs is en was er voor mij zuiver NIKS aan:
sociaal ben ik gewoonweg een negatief element,
en zonder feestartikelen kan ik mij onmogelijk amuseren.

Om mijn sociale remmingen zelf te 'genezen' heb ik vanalles
geprobeerd. Gaan feesten op MDMA was voor mij een ware openbaring,
zo'n 10jaar geleden. Het heeft mij DURVEN een gesprek aan te gaan met wildvreemden,
en het heeft mij veel geleerd over 'knoppen omdraaien', zelfrelativering
en gewoon het 'los omgaan met mensen zonder scrupules en/of negatief zelfbeeld'.

Voor de meeste mensen is zoiets allemaal vanzelfsprekend: ze kunnen zijn zoals ze zijn,
ze hebben niks drugs nodig om knoppen om te draaien, remmingen weg te nemen,
en waarschijnlijk begrijpen ze geen hol van hoe moeilijk het is voor sommigen
om gewoon eenvoudig sociaal te kunnen inter-acten.

Het kost ons in elk geval enorm veel energie...
Abnormaal veel, en er is/was altijd veel stress mee gemoeid:
in elk geval ben ik nog nooit rustig op stap kunnen gaan, mij in grote groep mensen
kunnen begeven, met of zonder vrienden, volledig zonder enige substantie te gebruiken.
Sinds mijn 19de experimenteer ik met om. alcohol, cannabis, zwaarder spul zoals Psylocibines
(paddo's/truffels), LSD, MDMA, Cocaïne en Dex(amphetamines).

Ik heb de laatste 5 jaar regelmatig zeer succesvol recreatief
Dex gebruikt, ik gebruikte het ook wel ns als ik mij noodgedwongen
moest concentreren op materie die mij minder, of zelfs totaal totaal
niet interesseerde, maar waar toch hoedanook een deadline aanvast zat,
en wat ik desondanks toch tot een goed einde moest brengen.

Tegenwoordig is Dex niet meer zo makkelijk te krijgen hier,
bijgevolg zit ik met een probleem (noem het maar 'verslaving'),
en denk ik zelfs erover om mijzelf een volledige rol van ADHD'er aan te meten
om bv. 'Adderal' op voorschrift te kunnen verkrijgen.

Kan je me AUB laten weten indien je drugvrije therapie een succes is?

Dank bij voorbaat!

 

[calimero_a]

kleine update: het gaat nog steeds hetzelfde, of slechter, ligt eraan hoe je het wilt noemen eigenlijk. Het is een puinhoop, een grote teringbende, maar helaas mijn omgeving heeft er nog steeds geen boodschap aan

Ik weet het dus eigenlijk niet meer