Is het niet Nick 4.0 ?
Of 15.0 na alle pogingen die hij waarschijnlijk al heeft gedaan (ook in de jaren voor jou)?
Mijn kinderen zijn volwassen en leiden hun eigen leven. Mag ik mijn eigen keuze maken, áls het toch mis gaat heb ik alleen mezelf er mee
Je had mijn moeder kunnen zijn qua leeftijd. En ja ik zou me klote voelen als jij m'n moeder was en met zo'n probleem rond liep. Ook zou ik met mijn broers/zussen praten over hoe vervelend we het voor je vinden etc.
Ik vind het vreselijk als mijn moeder verdrietig, onzeker of chagrijnig is. Ik voel dat al mijn hele leven heel zwaar aan en het trekt de hele sfeer van een gezin naar beneden.
Dus nee, afhankelijk van hoe goed of kil de band met je kinderen is, heb je niet altijd alleenmaar jezelf ermee...
Ik ken een heel oud vrouwtje en die heeft een tegeltje aan de muur hangen met de tekst: "Goed voor jezelf zorgen is het grootste compliment voor een ander.". Die vind ik wel even toepasselijk.
En verder vind ik idd het 'normale gebruik' van alcohol een beetje vaag? Wat is normaal gebruik? Zijn er überhaupt klinieken die dat hanteren?
Klinkt even streng wat ik schrijf en ik begrijp dondersgoed de liefde die je voelt voor een verslaafde man, maar je kunt deze ziekte niet teveel door een roze bril bekijken. Probeer hem voor nu uit je hoofd te zetten en kijk eerst maar of hij een jaar clean kan blijven....
Naar mijn idee is het in dit soort situaties altijd achteraf gelul dat je al veel eerder de stekker eruit had moeten trekken. Dat je hier een topic schrijft is denk ik al genoeg teken dat hij over jouw grenzen gaat... Maar de liefde die we voor ze voelen is veel te sterk.
Veel sterkte en groetjes een medestrijder