Niet iedereen ervaart het verschil tussen beide hetzelfde, maar er lijkt toch wel vaak een bepaalde consensus te zijn hierin.
Ik ervaar paddo's en truffels ook als aards, maar op hogere doseringen (of in combinatie met meditatie) ook vaak als heel alien. Maar tegelijk ook weer met een vreemd gevoel van vertrouwdheid en bekendheid. Over lsd wordt vaak gezegd dat het meer 'digitaal' aanvoelt en tot bepaalde mate kan ik me daar ook wel in vinden, maar ik denk dat dit ook weer niet echt omschrijft wat het echt is. Ik zal hieronder even op verschillende punten proberen neer te zetten hoe ik het verschil ervaar. Vind het altijd leuk om hierover na te denken en praten.
Ten eerste ervaar ik psilocybine als meer spiritueel van zichzelf. Dit middel lijkt een soort "spirit" of bezieling te hebben van zichzelf. Of misschien is het eerder zo dat het je eigen hogere zelf aanspreekt of 'activeert'. En die spirit is hetgeen dat de touwtjes in handen heeft en je door de trip leidt. Het kan zijn dat dit op lagere doseringen of eerste trips nog niet zo sterk ervaren wordt. Lsd daarentegen lijkt dit niet te hebben, waardoor het meer jezelf is die de "controle" heeft. Strikte controle is het echter ook weer niet, maar het is anders dan met psilocybine, waar een soort hoger bewustzijn je dingen laat zien over jezelf en over de kosmos. Waar ik psilo als meer inherent spiritueel zie, zie ik lsd als meer psychoanalytisch. Psilo heeft een soort push (voor mij althans) om voorbij de reguliere mind te gaan en de kosmos en het bestaan te ervaren en contempleren. Lsd daarentegen voelt voor mij meer als een super krachtige tool die alle aspecten van de mind versterkt. Je denken, je voelen, je perceptie. Alles wordt intenser/sterker/beter. En als je wilt, kun je dat gebruiken om (mbv meditatie/contemplatie) de trip meer naar het spirituele te sturen. Maar ik ervaar dat als dat ik zelf echt die intentie moet hebben, waarbij psilo me dus meer van zichzelf die kant op lijkt te willen hebben.
Een ander groot verschil is de energie. Met psilocybine ervaren de meeste mensen (ik ook) vaak een vrij lome, zware energie. Lopen voelt moeizaam en je bent dus meer geneigd op 1 plek te blijven, bijvoorbeeld je bank. Lsd daarentegen stimuleert je lichamelijk. Het heeft een meer onrustige energie die je op de een of andere manier kwijt moet. Veel bewegen voelt fijn en zelf voel ik veel meer een push om erop uit te gaan.
Dan de visuals. Hier wint psilocybine voor mij (by far). Ik heb hele intense, indrukwekkende visuals gehad met lsd hoor, maar toch komt het op een of ander manier altijd vrij triviaal op me over. Het is vaak wel heel complex en overweldigend, maar het lijkt niet veel meer dan dat te zijn. Het lijkt hooguit bij een soort intense lichtshow van kleuren en patronen te blijven. Patronen die overigens minder organisch van aard lijken te zijn dan die van psilo. Daar komt dat 'digitale' wat weg denk ik. Het is meer hoekig en minder vloeiend. En de kleuren vloeken meer en zijn minder natuurlijk. Psilocybine is heel anders voor mij en niet alleen qua soort visuals. Daar zijn de visuals ook meer als objecten en zelfs werelden. In een goede stevige trip betreedt je die werelden en houdt de trip op mentaal te zijn en wordt deze puur visueel. En dit communiceert op een bepaalde manier met je, compleet buiten de conventionele wijze waarop taal normaliter wordt gebruikt om. Esthetisch gezien vind ik de visuals op psilocybine ook veel indrukwekkender en verfijnder.
Misschien klinkt het nu alsof ik lsd niet zo interessant vind vergeleken bij psilocybine, maar dat is zeker niet waar. Lsd is enorm interessant op een heel andere manier. Meer mentaal. Je gaat er intens veel van denken en krijgt er de meest geniale gedachten van (in je eigen beleving tenminste
). Het is zeker 1 van mijn favo drugs en wordt dat waarschijnlijk ook voor jou.
