Omdat je er interesse in hebt en vindt dat het wel past in dit topic:
Als je mijn mening erover zou vragen (en die is wat controversieel, dus wees gewaarschuwd), zou ik zeggen dat de typische 'romantische liefde' tussen twee partners, een soort gecorrumpeerde, aangetaste liefde is. Dat klinkt nogal hard, maar de zogenaamde 'Eros' bevat een aantal elementen die eigenlijk compleet tegengesteld aan liefde zijn. Namelijk passie, lust en behoeftigheid. Passie is op zich ook een mooi iets, maar het brandt zichzelf op. Het is vurig, hartstochtelijk, bezeten (van de ander) soms zelfs. Ik begrijp goed dat je je als vrouw niet vrouwelijk voelt als de man niet die passie in de relatie brengt. Maar dat is dus allemaal gebaseerd op behoeftigheid, op incompleet voelen zonder de ander, zonder het andere 'element' (man/vrouw, yin/yang).
Of de relatie fake was? Ik denk dat vrijwel élke romantische relatie in bepaalde mate fake is, dus je bent niet de enige.

Omdat het (deels) gebaseerd is op je gevoel van compleet zijn zoeken in de ander, buiten jezelf dus. Het is (meestal) een mengsel van (echte) liefde en valse "liefde": De ander willen bezitten, voor jezelf hebben.
Ik zou zo ver willen gaan dat echte vriendschap (Philia) een hogere vorm van liefde is dan romantische liefde (Eros). Omdat echte vriendschap niets wil van de ander, niet zichzelf compleet wil maken met de ander, maar enkel geeft aan de ander. Platonische liefde dus, waar Agape (de allesomvattende liefde voor het complete bestaan) de hoogste vorm van is. Dat betekent niet dat je er blij mee bent wanneer jij wel romantische passionele gevoelens voor de ander hebt en deze niet beantwoordt worden. Maar van wat ik lees in dit topic (het enige wat ik van jou ken) denk ik dat jouw ex-partner vooral jou gebruikte en dat dit dus niet echte vriendschap was.
Hopelijk voel je je niet persoonlijk beoordeeld door deze vrij directe post van mij. Zoals gezegd ga ik enkel af op wat ik hier lees en interpreteer dat dan ook nog eens op mijn manier. Maar aangezien je het interessant vond wat ik schreef...