Eerste keer AL-LAD
Met wie? T, een vriend van mij
Waar? In mijn studio + even gaan wandelen
Wat? We namen elk een zegel AL-LAD, ik weet de precieze dosis niet. We kregen twee zegeltjes waarvan de ene slechts de helft van de grootte van de andere was, ik nam de grootste.
Context: Ik heb redelijk wat ervaring met drugs, ik had tot dan toe weed, xtc (en mdma), ketamine, 2C-B, speed, cocaïne en truffels gedaan. Deze trip was niet gepland. Na een lange schooldag (tot 20u) sms'te ik T wat hij nog van plan was vanavond. Hij zat te chillen bij een vriend van ons die wel eens wat liggen heeft. Ik besliste daar ook te gaan chillen en plots begonnen we te praten over trippen. T en ik kregen een AL-LAD trip aangeboden en uit nieuwsgierigheid beslisten we er gewoon voor te gaan.
21:00 T en ik legden de zegel onder onze tong, wachtten even tot hij opgelost was, beslisten nog snel een jointje te roken en we zouden dan te voet naar mijn studio vertrekken. De wandeling duurt ongeveer een half uur dus we dachten dat we wel safe zouden moeten zijn. Mooi niet dus.
21u30 We waren nog steeds aan het wandelen naar mijn studio, omdat T onderweg tot 4 maal toe vrienden tegenkwam die zin hadden om een praatje te slaan. Ik werd redelijk paranoia omdat ik al snel de eerste effecten begon te voelen. De gebouwen rondom mij leken zich rond de straat te buigen en alle kleuren werden erg intens. Ik werd erg onrustig en wou zo snel mogelijk op mijn studio zijn, ik kon zo echt niet in het openbaar zijn.
21u45 Aangekomen op mijn studio. Ik trok onmiddellijk iets comfortabels aan, zette een muziekje op en T en ik beslisten gewoon wat op onze bedden te chillen. Ik was erg overweldigd door de visuals en de beangstigende ervaring daarvoor in het openbaar. Ik heb helaas geen herinneringen aan wat gebeurde achter dat ik in mijn bed ging gaan liggen. Volgens T waren we stil voor wat een redelijk lange tijd leek. Ik was waarschijnlijk out.
22u30 (?) De muziek die we aan het luisteren waren was dub, we hadden wat Panda Dub opgezet en lieten YouTube de rest doen. Toen het liedje "Who Am I" van Panda Dub op kwam, schrokken T en ik erg hard. Het hele liedje duurt 7 minuten, en na 6 minuten komt er plots een hysterische vrouwenstem in voor. T en ik wisten niet wat ons overkwam, we keken tegelijkertijd naar elkaar omdat we dachten dat die stem in onze hoofden afspeelde. We beslisten samen om direct wat gelukkige muziek op te zetten (Bob Marley) en dat veranderde onze mood direct. We voelden ons gelukkiger, maar toen werden de visuals heel erg overweldigend. Toen ik naar T keek zag ik alle kleuren op en rondom hem en zijn gezicht bewoog alsof ik hem onder water zag. Soms viel zijn ene oog naar de onderkant van zijn gezicht.
23u T en ik bleven wat chillen en praten over onze gedachten. We hadden beide diepe gedachten en we voelden een sterke connectie met elkaar en de wereld. We zagen de mensen niet meer als aparte individuen, maar als één grote parasiet die de aarde bevolkt. Soms was dit een erg grappig gedacht. We dachten na over studies, werk, en andere maatschappelijk normale dingen, en vonden dit allemaal
hilarisch. Wat is het nut van dit alles? Niets doet er eigenlijk toe als je kijkt op de schaal van het universum.
+- 00u30 We beslisten dat we misschien wel klaar waren voor een wandeling in de stad. Ik had het gevoel dat de visuals erg waren verminderd en dat het dus wel oké zou zijn. Het beeld van ons moet echt hilarisch geweest zijn, twee vreemde types die wat verwonderd door de stad liepen. We genoten van alles rondom ons en liepen wat random rond. Ook kwam ik op het einde van de wandeling een vriendin van T tegen die we eerder die avond hadden gezien, toen ik zo paranoia werd. Ze vroeg of ik me ondertussen al wat beter voelde en ik was erg blij dat ik haar kon geruststellen, en dat ik me oké voelde.
2u30 T kreeg wat last van zijn darmen dus we beslisten terug huiswaarts te keren. We hadden erg diepe gesprekken gehad waarbij we vlak voor we thuiskwamen een grote conclusie uit haalden. We zagen dit als de perfecte afsluit van onze avond en beslisten nog een joint te roken en te slapen. Achteraf bekeken was dit erg dom.
De joint was op en we maakten ons klaar om te slapen. Maar toen begon het zware trippen pas echt. De visuals kwamen terug, nog erger dan tevoren, en ik werd echt angstig. Ik zag mezelf zitten als een miserabel hoopje in mijn bed en dacht dat ik nooit nog normaal ging zijn. T had helemaal geen comeback, behalve dat zijn gedachten nog erg diep en spiritueel waren. Hij zag echter wel hoe erg alles voor mij werd. Ik zag de energie door alles stromen, T zijn gezicht begon nog vager te worden als tevoren, en ik zag constant een vrouw met een kattengezicht voor mij. De visuals met open ogen waren erg overweldigend en ik wou dat het allemaal stopte. Ik had ferm genoeg van het trippen en voelde me echt miserabel. Toen ik mijn ogen sloot zag ik mezelf in mijn bed zitten met mijn hoofd in mijn armen, die op mijn knieën leunden. Ik zag dit beeld duizenden keren na elkaar, eindigend in een diepe put. Als je je wil voorstellen hoe dit eruit zag kan je eens twee spiegels tegenover elkaar zetten en kijken naar de eindeloze weerspiegeling. Ook zag ik allerlei vormen in allerlei kleuren, en de meest random beelden die allemaal naar het middelpunt (de diepe put) vloeiden. De put absorbeerde alles als het ware. Ik zag mensen, maar ook Facebook-advertenties en Tinder-pagina's (echt vreemd, geen idee waar dit van komt) En tijdens dit alles zag ik nog steeds de kattendame voor mij.
Uiteindelijk duurde dit alles nog tot 6-7u 's ochtends. Ik heb erg diep gezeten tijdens mijn trip, maar heb er toch geen spijt van. Ik heb erg diepe gedachten gehad waaruit ik veel heb geleerd. Een ervan is: Niet te hard judgen op dat mensen judgen, want dan doe je precies hetzelfde.
Sorry als dit report wat vaag lijkt, dit is namelijk mijn eerste trip report. Ik vond dat ik er een over moest schrijven omdat dit voor mij de meest intense ervaring was die ik ooit heb gehad. Als je nog vragen hebt over de trip mag je die zeker stellen. Ik denk niet dat ik ooit nog (een vorm van) LSD ga doen, het was me iets te heftig en één keer was genoeg. Maar als je toevallig nog tips hebt over hoe ik het allemaal aangenamer kan maken, zodat ik me er toch nog eens aan zou kunnen wagen, ga je gang!
Much love,
Vlieg
Met wie? T, een vriend van mij
Waar? In mijn studio + even gaan wandelen
Wat? We namen elk een zegel AL-LAD, ik weet de precieze dosis niet. We kregen twee zegeltjes waarvan de ene slechts de helft van de grootte van de andere was, ik nam de grootste.
Context: Ik heb redelijk wat ervaring met drugs, ik had tot dan toe weed, xtc (en mdma), ketamine, 2C-B, speed, cocaïne en truffels gedaan. Deze trip was niet gepland. Na een lange schooldag (tot 20u) sms'te ik T wat hij nog van plan was vanavond. Hij zat te chillen bij een vriend van ons die wel eens wat liggen heeft. Ik besliste daar ook te gaan chillen en plots begonnen we te praten over trippen. T en ik kregen een AL-LAD trip aangeboden en uit nieuwsgierigheid beslisten we er gewoon voor te gaan.
21:00 T en ik legden de zegel onder onze tong, wachtten even tot hij opgelost was, beslisten nog snel een jointje te roken en we zouden dan te voet naar mijn studio vertrekken. De wandeling duurt ongeveer een half uur dus we dachten dat we wel safe zouden moeten zijn. Mooi niet dus.
21u30 We waren nog steeds aan het wandelen naar mijn studio, omdat T onderweg tot 4 maal toe vrienden tegenkwam die zin hadden om een praatje te slaan. Ik werd redelijk paranoia omdat ik al snel de eerste effecten begon te voelen. De gebouwen rondom mij leken zich rond de straat te buigen en alle kleuren werden erg intens. Ik werd erg onrustig en wou zo snel mogelijk op mijn studio zijn, ik kon zo echt niet in het openbaar zijn.
21u45 Aangekomen op mijn studio. Ik trok onmiddellijk iets comfortabels aan, zette een muziekje op en T en ik beslisten gewoon wat op onze bedden te chillen. Ik was erg overweldigd door de visuals en de beangstigende ervaring daarvoor in het openbaar. Ik heb helaas geen herinneringen aan wat gebeurde achter dat ik in mijn bed ging gaan liggen. Volgens T waren we stil voor wat een redelijk lange tijd leek. Ik was waarschijnlijk out.
22u30 (?) De muziek die we aan het luisteren waren was dub, we hadden wat Panda Dub opgezet en lieten YouTube de rest doen. Toen het liedje "Who Am I" van Panda Dub op kwam, schrokken T en ik erg hard. Het hele liedje duurt 7 minuten, en na 6 minuten komt er plots een hysterische vrouwenstem in voor. T en ik wisten niet wat ons overkwam, we keken tegelijkertijd naar elkaar omdat we dachten dat die stem in onze hoofden afspeelde. We beslisten samen om direct wat gelukkige muziek op te zetten (Bob Marley) en dat veranderde onze mood direct. We voelden ons gelukkiger, maar toen werden de visuals heel erg overweldigend. Toen ik naar T keek zag ik alle kleuren op en rondom hem en zijn gezicht bewoog alsof ik hem onder water zag. Soms viel zijn ene oog naar de onderkant van zijn gezicht.
23u T en ik bleven wat chillen en praten over onze gedachten. We hadden beide diepe gedachten en we voelden een sterke connectie met elkaar en de wereld. We zagen de mensen niet meer als aparte individuen, maar als één grote parasiet die de aarde bevolkt. Soms was dit een erg grappig gedacht. We dachten na over studies, werk, en andere maatschappelijk normale dingen, en vonden dit allemaal
hilarisch. Wat is het nut van dit alles? Niets doet er eigenlijk toe als je kijkt op de schaal van het universum.
+- 00u30 We beslisten dat we misschien wel klaar waren voor een wandeling in de stad. Ik had het gevoel dat de visuals erg waren verminderd en dat het dus wel oké zou zijn. Het beeld van ons moet echt hilarisch geweest zijn, twee vreemde types die wat verwonderd door de stad liepen. We genoten van alles rondom ons en liepen wat random rond. Ook kwam ik op het einde van de wandeling een vriendin van T tegen die we eerder die avond hadden gezien, toen ik zo paranoia werd. Ze vroeg of ik me ondertussen al wat beter voelde en ik was erg blij dat ik haar kon geruststellen, en dat ik me oké voelde.
2u30 T kreeg wat last van zijn darmen dus we beslisten terug huiswaarts te keren. We hadden erg diepe gesprekken gehad waarbij we vlak voor we thuiskwamen een grote conclusie uit haalden. We zagen dit als de perfecte afsluit van onze avond en beslisten nog een joint te roken en te slapen. Achteraf bekeken was dit erg dom.
De joint was op en we maakten ons klaar om te slapen. Maar toen begon het zware trippen pas echt. De visuals kwamen terug, nog erger dan tevoren, en ik werd echt angstig. Ik zag mezelf zitten als een miserabel hoopje in mijn bed en dacht dat ik nooit nog normaal ging zijn. T had helemaal geen comeback, behalve dat zijn gedachten nog erg diep en spiritueel waren. Hij zag echter wel hoe erg alles voor mij werd. Ik zag de energie door alles stromen, T zijn gezicht begon nog vager te worden als tevoren, en ik zag constant een vrouw met een kattengezicht voor mij. De visuals met open ogen waren erg overweldigend en ik wou dat het allemaal stopte. Ik had ferm genoeg van het trippen en voelde me echt miserabel. Toen ik mijn ogen sloot zag ik mezelf in mijn bed zitten met mijn hoofd in mijn armen, die op mijn knieën leunden. Ik zag dit beeld duizenden keren na elkaar, eindigend in een diepe put. Als je je wil voorstellen hoe dit eruit zag kan je eens twee spiegels tegenover elkaar zetten en kijken naar de eindeloze weerspiegeling. Ook zag ik allerlei vormen in allerlei kleuren, en de meest random beelden die allemaal naar het middelpunt (de diepe put) vloeiden. De put absorbeerde alles als het ware. Ik zag mensen, maar ook Facebook-advertenties en Tinder-pagina's (echt vreemd, geen idee waar dit van komt) En tijdens dit alles zag ik nog steeds de kattendame voor mij.
Uiteindelijk duurde dit alles nog tot 6-7u 's ochtends. Ik heb erg diep gezeten tijdens mijn trip, maar heb er toch geen spijt van. Ik heb erg diepe gedachten gehad waaruit ik veel heb geleerd. Een ervan is: Niet te hard judgen op dat mensen judgen, want dan doe je precies hetzelfde.
Sorry als dit report wat vaag lijkt, dit is namelijk mijn eerste trip report. Ik vond dat ik er een over moest schrijven omdat dit voor mij de meest intense ervaring was die ik ooit heb gehad. Als je nog vragen hebt over de trip mag je die zeker stellen. Ik denk niet dat ik ooit nog (een vorm van) LSD ga doen, het was me iets te heftig en één keer was genoeg. Maar als je toevallig nog tips hebt over hoe ik het allemaal aangenamer kan maken, zodat ik me er toch nog eens aan zou kunnen wagen, ga je gang!
Much love,
Vlieg
