papa het spijt me…

heftigekikker

Experimenterende gebruiker
vanacht geen leuke nacht gehad,

ik heb dus na het uitgaan thuis zelf nog lopen gebruiken, (3-mmc). hierbij wou ik een lijn nemen maar had ik t verkeerde zalje gepakt en niet oplettende dat het ketamine is… ik kwam in een vage space terecht, hierbij heb ik blijkbaar eerst om hulp gevraagd bij papa, en daarna meendat die naar boven liep hem in zijn keel getrapt en vol lopen uitschelden… dit was dan dus ook e cv t de laatste x dat ik oets gebruik.. heb het verneukt ben een waardeloze zoon en zal dit nooit goed kunnen oraten…

mijn vader is niet boos en zegt nog ik hou van je jongen, omdat die weet dat ik zo niet ben maar gaat me wel hard aanpakken wat volkomen terecht is…

Ben net naar hem toe gelopen en heb een uur lopen janken, dit verdient hij niet, had nooit mogen gebeuren en zal het de laatste keer zijn dat ik drugs gebruik..

(update 23:39) klaar met werken,update, mn sma weet t ook die is erg geschrokken, heb prcs uitgelegd wat ik mee heb gekregen en niet, drugs is vanaf nu verleden tijd, heb ik zelf gezegd, ze zeiden, zoniet pleuren we je t huis uit want we houde teveel van je om je zo kapot te zien, mn vader kan bijna niet slikken en zijn oor doet heeel veel pijn… wat n kut gevoel om zo op mezelf terug te kijken en mijn vader zo te zien…
 
Laatst bewerkt:

Dirkdirk

DF-koning
Je ouders zijn de enige twee personen op de wereld die ondanks alles onvoorwaardelijk van je zullen houden. Alle andere relaties baseren op vertrouwen. Een ouder kind fa

Als ouder niet onvoorwaardelijk van hun kinderen dan zouden ze ook niet boos worden wanneer ze iets doen gevaarlijk is of fout en immoreel
hierbij heb ik blijkbaar eerst om hulp gevraagd bij papa, en daarna meendat die naar boven liep hem in zijn keel getrapt en vol lopen uitschelden
Ik heb mijn moeder eens in een dronken bui keihard in haard gezicht geslagen (hoorde ik de volgende dag) , en alsnog zei mijn moeder: “ik vond het vreselijk, maar ik weet dat je van binnen niet zo bent”.

En hetzelfde met het geld jatten wat ik vroeger deed omdat ik cannabis verslaafd was. Ze zei:” het geld is niet het probleem, het gaat erom dat je niet naar mij bent gekomen om te zeggen dat je een probleem hebt”.
Je vader zal van je blijven houden @heftigekikker maar je moet wel iets gaan veranderen
Inderdaad, er moet wat veranderen maar dat erken je.
 

De Dunne

DF-koning
De Leukste Thuis!
Heftig zo een gebeurtenis. Wel echt fijn dat je vader zo reageert. Daarom heb jij weer bij hem gehuild en “gebiecht”. Je voelde je vrij en op je gemak genoeg dat te doen. Fijn hoor!
Het is fijn als je ouders zo naar je om kijken, reageren en onvoorwaardelijk van je houden.
Dat is helaas niet altijd het geval weet ik uit eigen ervaring. Koester het en houd van ze!

Veel sterkte! 🥰
 

heftigekikker

Experimenterende gebruiker
Klinkt niet goed kerel.
Zoek alsjeblieft hulp in deze trieste situatie. Heel veel sterkte.

Je ouders zijn de enige twee personen op de wereld die ondanks alles onvoorwaardelijk van je zullen houden. Alle andere relaties baseren op vertrouwen. Een ouder kind fa

Als ouder niet onvoorwaardelijk van hun kinderen dan zouden ze ook niet boos worden wanneer ze iets doen gevaarlijk is of fout en immoreel

Ik heb mijn moeder eens in een dronken bui keihard in haard gezicht geslagen (hoorde ik de volgende dag) , en alsnog zei mijn moeder: “ik vond het vreselijk, maar ik weet dat je van binnen niet zo bent”.

En hetzelfde met het geld jatten wat ik vroeger deed omdat ik cannabis verslaafd was. Ze zei:” het geld is niet het probleem, het gaat erom dat je niet naar mij bent gekomen om te zeggen dat je een probleem hebt”.

Inderdaad, er moet wat veranderen maar dat erken je.
mijn vader zei idd ook “ik weet dat je van binnen niet zo bent, en veranderen gaat het zeker mijn tijd van drugs gebruiken is officieel voorbij leuke dagen gehad maar dan 2x achter elkaar de weg kwijt zijn is niet normaal..
 

De Dunne

DF-koning
De Leukste Thuis!
@heftigekikker ,
Vat dit niet vreemd op (ik ben een eeeeh, “aparte”) en misschien komt het omdat ik de laatste tijd nog makkelijker emotioneel en gevoeliger ben dan ik altijd al ben maar ik ben bijna jaloers op jouw relatie met je vader. Jaloers klinkt negatief maar zo bedoel ik het niet, ik gun het je enorm en ben heel blij voor je dat je überhaupt met je ouders iets kunt bespreken en je emoties kunt delen.

Als ik zoiets lees dan helpt mij dat weer door minder negatief te voelen over opvoeden en ouderschap. Ik ben (mede) door mijn jeugd bewust kinderloos maar heb altijd “gemakkelijke” benaderbare contacten met jeugd van alle leeftijden. Op een 1 of andere manier kan de jeugd mij ook goed hebben en krijg ik altijd respect. (Ik ben 50 plus).
Door mijn werk heb ik veel met (hang) jeugd te maken en kan heel goed mij in hen verplaatsen. Een verhaal zoals dat van jou neem ik onbewust mee in mijn manier van omgang en kijk op jeugd.
Op die manier vervaagd mijn eigen “slechte” ervaring van ouder/kind en maakt dat ruimte voor de goede kant ervan.

Sorry hahaha, je zal wel denken: wat lult die nou??!
Ik ken je niet maar wel jou type, ik ben een realistische filosoof en realistische zweefteef die nu EINDELIJK over emoties kán praten door therapie etc. Nu vind ik het zelfs fijn.
Blijf dat praten en open zijn doen met je ouders!
🥰
 

heftigekikker

Experimenterende gebruiker
@heftigekikker ,
Vat dit niet vreemd op (ik ben een eeeeh, “aparte”) en misschien komt het omdat ik de laatste tijd nog makkelijker emotioneel en gevoeliger ben dan ik altijd al ben maar ik ben bijna jaloers op jouw relatie met je vader. Jaloers klinkt negatief maar zo bedoel ik het niet, ik gun het je enorm en ben heel blij voor je dat je überhaupt met je ouders iets kunt bespreken en je emoties kunt delen.

Als ik zoiets lees dan helpt mij dat weer door minder negatief te voelen over opvoeden en ouderschap. Ik ben (mede) door mijn jeugd bewust kinderloos maar heb altijd “gemakkelijke” benaderbare contacten met jeugd van alle leeftijden. Op een 1 of andere manier kan de jeugd mij ook goed hebben en krijg ik altijd respect. (Ik ben 50 plus).
Door mijn werk heb ik veel met (hang) jeugd te maken en kan heel goed mij in hen verplaatsen. Een verhaal zoals dat van jou neem ik onbewust mee in mijn manier van omgang en kijk op jeugd.
Op die manier vervaagd mijn eigen “slechte” ervaring van ouder/kind en maakt dat ruimte voor de goede kant ervan.

Sorry hahaha, je zal wel denken: wat lult die nou??!
Ik ken je niet maar wel jou type, ik ben een realistische filosoof en realistische zweefteef die nu EINDELIJK over emoties kán praten door therapie etc. Nu vind ik het zelfs fijn.
Blijf dat praten en open zijn doen met je ouders
dat denk ik helemaal niet🙏, dankje voor de woorden, en fijn dat ook jij over emoties kan praten na zo’n lange tijd, dat mensen door mijn verhaal meer bewustzijns worden en een andere kijk op de jeugd geef had ik ook nooit verwacht, misschien dat er daj toch bij elk nadeel een voordeel zit🤔
 
Bovenaan