transformated
Badass junkie
Ik zal dit report zo goed mogelijk proberen te beschrijven naar me gevoel al hoewel dat een uitdaging kan zijn aangezien ik alle besef kwijt ben van praktisch alles.
Ik denk dat het nu al een 1 of 2 weken is dat ik dit adderlijk goedje heb gebruikt op een dagelijks ritme. Zoals ik hier al verteld heb gebeurt het wel eens dat ik met me vader eens te samen gebruik en dan natuurlijk kan je aan de gekste verhalen verwachten. Het is nu al een grote opgave om alles op te vatten en te schrijven. We hadden al ketamine te samen gedaan en we hadden gedacht dat niks dit zou kunnen overtreffen maar daar hebben we verkeerd gedacht. Ons zakje bleef precies maar vol zitten en daaraan kan je al weten dat dit spul gewoon weg lethal is. Nu we zijn gisteren, normaal gezien zouden we niks nemen maar anders ging het daar toch liggen dus hebben we de keuze gemaakt om 3 lijnen te leggen en te snuiven op een korte tijd en de rest vloog in de vuilbak.
Het eerste lijntje dat we hebben gelegd was eigenlijk heel klein. Alles begint er zowat HD uit te zien en het voelt precies aan zoals een cartoon. Me pa zit me uit te lachen omdat ik eruit zie als die kreeft van spongebob squarepants en ook omdat ik zoals hem wandelde. Ik had dan ook in de zon gelegen voor een 4-5 uur, welke dag dat het was weten we ook niet door het verlies van tijdsbesef.
Nu het 2e lijntje word opgesnoven achter een 2 uur ongeveer. Hierdoor word het effect precies versterkt maar eigenlijk niet zwaarder, het houdt misschien gewoon wat langer aan. Plots zit ik te wenen over het leven van ik en me pa, wat vooral over het privé-leven gaat. We hebben elkaar geknuffeld en gezegd wat er moest gezegd zijn en daardoor hebben we zeg maar weer zin in het leven om door te gaan met onze dromen die we al hebben bereikt en die we nog gaan bereiken.
Het 3e lijntje en dit was DE BOM of gewoon de "big bang" zeg maar.
Nu begint onze realiteit zich te hervormen naar het beeld van Vega zoals in de film Contact. Het rukt ons precies weg naar een ander melkwegstelsel.
Ik herinner me nog dat het iets van 21u30 was en dat ik hier post van dat ik ga slapen. Nu ik kruip in me bed naast me pa en we sluiten onze ogen en we worden instant weg geschoten in de ruimte al zwevend door de sterren. Dit gevoel kan je haast niet omschrijven, het is gewoon pure zaligheid en love. Wat een rust is dit. We zijn ons ook nog bewust van alles wat rondom ons gebeurt en zo horen we ook nog een paar auto's voorbij rijden en een brommer. Zelfs met onze ogen gesloten kunnen we de living zien en de modem die ook 4 blauwe lichtjes knippert. Uiteindelijk vallen we in slaap en komen we vandaag wakker en zijn we nog altijd niet terug geland maar wel ergens dichtbij.
Dit report schrijven is eigenlijk niet echt eenvoudig gewoon weg door alle tijdsbesef die verloren is en de rest. Het verhaal dat hier geschreven is gaat misschien van links en rechts omdat het ook zo aanvoelt.
Maar het doet toch goed om weer terug in de "normale wereld" te zijn met me vader. We gaan nu naar de winkel een toertje wandelen om alles nog even te bevatten, maar nu is het tijd voor een lange rust pauze.
Ik denk dat het nu al een 1 of 2 weken is dat ik dit adderlijk goedje heb gebruikt op een dagelijks ritme. Zoals ik hier al verteld heb gebeurt het wel eens dat ik met me vader eens te samen gebruik en dan natuurlijk kan je aan de gekste verhalen verwachten. Het is nu al een grote opgave om alles op te vatten en te schrijven. We hadden al ketamine te samen gedaan en we hadden gedacht dat niks dit zou kunnen overtreffen maar daar hebben we verkeerd gedacht. Ons zakje bleef precies maar vol zitten en daaraan kan je al weten dat dit spul gewoon weg lethal is. Nu we zijn gisteren, normaal gezien zouden we niks nemen maar anders ging het daar toch liggen dus hebben we de keuze gemaakt om 3 lijnen te leggen en te snuiven op een korte tijd en de rest vloog in de vuilbak.
Het eerste lijntje dat we hebben gelegd was eigenlijk heel klein. Alles begint er zowat HD uit te zien en het voelt precies aan zoals een cartoon. Me pa zit me uit te lachen omdat ik eruit zie als die kreeft van spongebob squarepants en ook omdat ik zoals hem wandelde. Ik had dan ook in de zon gelegen voor een 4-5 uur, welke dag dat het was weten we ook niet door het verlies van tijdsbesef.
Nu het 2e lijntje word opgesnoven achter een 2 uur ongeveer. Hierdoor word het effect precies versterkt maar eigenlijk niet zwaarder, het houdt misschien gewoon wat langer aan. Plots zit ik te wenen over het leven van ik en me pa, wat vooral over het privé-leven gaat. We hebben elkaar geknuffeld en gezegd wat er moest gezegd zijn en daardoor hebben we zeg maar weer zin in het leven om door te gaan met onze dromen die we al hebben bereikt en die we nog gaan bereiken.
Het 3e lijntje en dit was DE BOM of gewoon de "big bang" zeg maar.
Nu begint onze realiteit zich te hervormen naar het beeld van Vega zoals in de film Contact. Het rukt ons precies weg naar een ander melkwegstelsel.
Ik herinner me nog dat het iets van 21u30 was en dat ik hier post van dat ik ga slapen. Nu ik kruip in me bed naast me pa en we sluiten onze ogen en we worden instant weg geschoten in de ruimte al zwevend door de sterren. Dit gevoel kan je haast niet omschrijven, het is gewoon pure zaligheid en love. Wat een rust is dit. We zijn ons ook nog bewust van alles wat rondom ons gebeurt en zo horen we ook nog een paar auto's voorbij rijden en een brommer. Zelfs met onze ogen gesloten kunnen we de living zien en de modem die ook 4 blauwe lichtjes knippert. Uiteindelijk vallen we in slaap en komen we vandaag wakker en zijn we nog altijd niet terug geland maar wel ergens dichtbij.
Dit report schrijven is eigenlijk niet echt eenvoudig gewoon weg door alle tijdsbesef die verloren is en de rest. Het verhaal dat hier geschreven is gaat misschien van links en rechts omdat het ook zo aanvoelt.
Maar het doet toch goed om weer terug in de "normale wereld" te zijn met me vader. We gaan nu naar de winkel een toertje wandelen om alles nog even te bevatten, maar nu is het tijd voor een lange rust pauze.
