Help mijn partner is verslaafd aan heroine

Ik krijg het gevoel dat je bang bent voor herhaling vd geschiedenis. Dat het verhaal een andere wending krijgt en je de relatie weer.een kans geeft..

Als eerst..ik geloof niet in het oppakken van een relatie. Als.mensen dat toch doen begin dan met dezelfde persoon een nieuwe relatie.want de oude werkte niet.
Een nieuwe relatie kenmerkt zich niet door

'streep eronder, opnieuw liefde verklaren en een hoop beloftes en afspraken dat het dit keer anders gaat'

Het moet ook daadwerkelijk anders gaan en dit kan je pas na maanden (minimaal) concluderen.

Jij weet ook wel dat dat geen optie meer is. Bewust het risico nemen om weer in dezelfde achtbaan te stappen gaat niet meer.

Ik denk..misschien was mijn bejubebeling over je nieuwe fase wat te voorbarig..goed dat je opmerkt dat er nu maar 1 ding telt en dat is vol houden!

Hem niet terug nemen(hou jezelf ook dat voor.. nieuwe kans..bestaat niet..je kiest niet voor een nieuwe nuchtere kans, je kiest weer voor een verslaafde)

Je kan me altijd berichtje sturen en hier posten,. Misschien helpt dat ook.

Je schrijft dat je vaker weer de relatie begon nadat je het verbrak, wat is de langste periode dat je zonder hem volgehouden hebt?
Ik ben me bewust dat dit het einde MOET zijn ,begrijp ook niet dat er nog enig gevoel van liefde tussen aanhalingstekens ergens diep in mij schuilt voor dit monster....sorrie dat ik dit zo benoem maar terugkijkend op het verleden was hij een monster...
Ik kan nu kijken van buiten af...voorheen stond ik er midden in,was ik deel van het geheel..nu kijk ik vanaf de zijlijn en zie ik hoe het was...HOE HET ECHT WAS....hooguit 1 week zijn we meerdere keren uit elkaar geweest,na 2 dagen begonnen de apjes binnen te stromen met lange spijt betuigingen en liefdesverklaringen...dan stond hij weer voor mijn deur en was het MIJN fout hem weer binnen te laten!!
Dit is in al die jaren tientallen keren gebeurd dus steeds hetzelfde patroon...mijn hart won het keer op keer van mijn verstand...maar na elke keer brokkelde er wat liefde af en werd ik sterker...wat me het meest pijn doet is het besef dat er misbruik is gemaakt van mijn goedheid en liefde....dat ik naief was en het punt nog niet bereikt had om de knoop door te hakken,zover ben ik nu wel maar dat neemt niet weg dat het evengoed erg pijnlijk is,weet ook dat het pijnlijker zal zijn als ik de confrontatie met hem weer moet aangaan ,dat wil ik niet meer,het is beter als ik hem nooit maar dan ook nooit meer zie of hoor ,de angst bekruipt mij alleen als ik aan zijn patronen denk..straks staat hij weer voor mijn deur en sta ik dus ongewild weer oog in oog met deze man ,hij wist mij altijd te manipuleren,kent mijn zwakte en zal daar gebruik of beter gezegd misbruik van maken ! Ik wil dit leven niet meer,denk aan de ene kant dat hij me nu ook met rust laat,echter de angst dat hij dat niet doet bekruipt mij en ik zie daar tegenop...niet meer en niet minder...leef nu in een soort roes...kan het niet bevatten dat iemand zo een misbruik kan maken van mijn oprechte gevoelens,het zou bijna strafbaar moeten zijn !!
 
Ik lees dit nu pas.Helemaal mee eens.
Over dat spionnetje..die heb je ook figuurlijk nodig in je leven. Bedenk wat je nodig hebt om een situatie te voorkomen dat je in contact komt.

Pak bv morgen al zijn spullen in,.neem iemand mee als je het -zonder aan te kondigen per app of aanbellen- voor zijn voordeur neer zet.
Zo heeft hij ook geen reden om langs te komen, voor jou ook weer een symbolische afsluiting.

Of laat iemand anders zijn spullen bij hem neerzetten of ergens afgeven.
Is hij vaak niet thuis, bang dat zijn tas nat word..niet jou probleem!

Je hebt al gemerkt als je ook aan de omgeving duidelijk maakt wat je standpunt is. Dat dit je goed helpt.

Kijk of dat ook lukt voor komende periode. Iemand die elke dag(zo vaak je nodig hebt) even bij je checkt..gaat alles goed, stond hij voor je deur.. iemand die je kan helpen als je bv nog spullen van hem hebt.

De ironie is..een psychische craving is het constant bezig zijn met het middel..of dat je nu contact zoekt met een dealer,.er aan denkt of juist probeert te weerstaan.

Zelfs als je weet dat gebruik je nog slechter kan laten voelen. Je krijgt het maar niet uit je kop.(herkenbaar?.aan hem denken..positief of negatief..je vecht tegen de craving)


Niet voor niets trok ik de vergelijking met een verslaving.. Voor jou(iedereen die afkickt van een product of een persoon(liefdesverdriet) geld hetzelfde...
Zorg goed voor jezelf!!
Eet gezond,.beweeg en/of sport
Vecht ertegen!
Zoek steun!
Zoek afleiding

Stel..hij kickt af..Dan moet hij zijn leven opnieuw invullen.
Jij ook..ook al heb je je kinderen..kijk of je die 'piekertijd' over hem kan vervangen dor een hobby of interesse..

Je nieuwe leven moet je even heel geforceerd afdwingen..niet passief afwachten tot alles sljjt en beter gaat. Ik zeg altijd..

Na 21.dagen is.je nieuwe.leven/daginvulling/mindset een gewoonte. 3 weken dus! Hou desnoods een dagboekje bij.. wat zijn je doelen..wat heb je vandaag gedaan om eraan te werken..

Na 90 dagen een automatisme..Dan kan de vlag uit..

Sorry voor de lange postings. Krijg ze nooit korter.
@De Zandman @Mrloverdj ik heb zoveel aan deze adviesen en dit mede leven,dank jullie wel !! Kom er morgen op terug,ben te moe nu door ernstig slaap tekort.
 
Wel godverdomme.
Nee, je bent beslist niet naïef geweest.
Je hebt om iemand gegeven, van gehouden, zelfs in die mate, dat je geprobeerd hebt om de heroïne te verslaan, en ook nog eens een gebruik van die rotzooi van 36 jaar...
Je hebt hem de hand boven het hoofd gehouden, wellicht tegen beter weten in, talloze kansen gegeven en helaas is dan toch gebleken dat je deze oorlog niet hebt kunnen winnen.
Bijna een half leven lang gebruik, ik denk dat je hier nooit en te nimmer van kunt winnen, je hebt echt geen schijn van kans gehad!
Right. Genoeg hierover.
Wat gaat hij doen?
Zeer waarschijnlijk gaat hij nog proberen om weer bij je in je leven te komen, als een ooooo zo zielige, arme man, die niet zonder jou kan, en of je alsjeblieft hem wilt helpen....
DOE DIT DUS NIET!!
het is nu zaak, om je sterk te maken, en je rug recht te houden.
Je hebt hem geblokkeerd, daar komt hij achter, en dan staat hij ineens voor je deur..
Heb je een "spionnetje" in je deur?
Zodat je kunt zien wie er staat?
Zo niet, laat er een in je voordeur zetten, daar krijg je geen spijt van, dat garandeer ik je...
Je moet echt kunnen zien, zonder zelf gezien te worden, wie er voor je deur staat!
Houd je rug recht!
Ben erg bang dat je gelijk hebt!! Alhoewel hij ook weet dat mijn zonen hem nu uitkotsen dus of hij het lef heeft nog voor mijn deur te komen betwijffel ik even...dat zou kunnen escaleren namelijk...ook mijn zonen voelen zich belazerd en zien hun moeder in diep verdriet...die gaan dit niet langer tollereren en dat snapt hij denk ik zelf ook wel...maar we wachten het af,het fijnste zou zijn dat ik hem nooit meer hoor of zie maar gezien zijn patronen de afgelopen jaren blijft de kans bestaan dat hij inderdaad weer een ingang gaat zoeken en jij de zandman verwacht dit dus kennelijk ook....mag ik je vragen waarom jij dit verwacht?
 
Dat is een kenmerkend verslaafdengedrag.
Als zij bijna niemand meer hebben om betreffende geld, een dak boven hun hoofd, of om zielig te kunnen doen, dan gaan ze na enige tijd toch proberen om contact te krijgen.
Let maar eens op...en trap daar niet in!
Denk aan dat spionnetje....
O ja, het advies van @ Mrloverd over zijn spullen, is een zeer goed advies.
Zet de hele bende bij zijn huis, of laat dat doen, dan ziet hij dat het deze keer echt menens is.
En blijf de radiostilte strikt aanhouden.
Iedere actie van jou naar hem toe betekent dat hij dan gaat denken dat "de aanhouder altijd wint"....
 
Laatst bewerkt:
  • Like
Waarderingen: Syl
Waarom?
Omdat hij behalve jou niets te verliezen heeft. Dus waarom zou hij het niet proberen?
Jij hebt alles te verliezen en een hoop verloren.


Het is goed dat je absoluut zero tolerance contact doet.
Ik adviseer je ook te buigen over je eigen weerbaarheid. Je bent sterker dan je denkt.

In liefde zit geen logica. Er zit ook een verschil in hem missen en een partner missen...dat word nog weleens door elkaar gehaald. Als je een partner mist denk je automatisch aan hem..misschien daarom.

Er zijn vele vormen van misbruik in relatie. Er zijn meer vrouwen die wel hetzelfde patroon met een foute man hebben dan niet denk ik

Niet voor niets worden voor die vrouwen cursussen georganiseerd..van zelfverdediging krijg je zelfvertrouwen. Of vrouwen die cognitieve gedragstherapie krijgen.


Wellicht kan je op andere vlakken ook herkenning vinden.
verslaving.. geweld..narcisme..allemaal misbruik.
mensen denken te zwartwit.. vrouw word in elkaar geslagen waarom gaat ze niet weg?
Maar misbruik werkt vaak zo niet.. dat bouwt heel langzaam op. Zet een glazen bak neer met mooi schoon zand..een fles water als zijnde het vergif..het misbruik..dat giet je er dan heel langzaam in..en het vermengd zich tot het zo'n drama is dat je modder hebt...zie daar maar weer eens schoon zand van te maken..de enige manier is weggaan..opnieuw beginnen.

Water en zand maakt modder. Maar modder kan je niet zuiver filteren.


Heb je uiteindelijk 'goed' geslapen?
 
Laatst bewerkt door een moderator:
  • Like
Waarderingen: Syl
Dat is een kenmerkend verslaafdengedrag.
Als zij bijna niemand meer hebben om betreffende geld, een dak boven hun hoofd, of om zielig te kunnen doen, dan gaan ze na enige tijd toch proberen om contact te krijgen.
Let maar eens op...en trap daar niet in!
Denk aan dat spionnetje....
O ja, het advies van @ Mrloverd over zijn spullen, is een zeer goed advies.
Zet de hele bende bij zijn huis, of laat dat doen, dan ziet hij dat het deze keer echt menens is.
En blijf de radiostilte strikt aanhouden.
Iedere actie van jou naar hem toe betekent dat hij dan gaat denken dat "de aanhouder altijd wint"....
Ja dot klinkt logisch maar iedereen kotst hem.uit nu,mijn kinderen zijn ziedend dus hij hoeft hier echt niet voor de deur te verschijnen,zoons beschermen hun moeder en wat betreft zijn spullen,die staan nu in de schuur en ik zie ter zijner tijd wel wat daar mee te doen,hij woont niet naast mijn deur en ga er dus ook geen moeite voor doen nu op dit moment om ze bij hem te laten bezorgen,wellicht over een paar weken....denk dat de boodschap al wel duidelijk is over gekomen dat het serieus is deze keer ...betreft het spionnetje,ik woon in een flat dus hij kan onmogenlijk ongezien bij me aanbellen,hier word gezien wie er voor je deur staat,ik haat mezelf omdat ik hier continu in tranen uitbarst voor iemand die dit totaal niet waard is !!!
Het is veelal de pijn omdat je zo belogen en bedrogen en dus misbruikt bent,dat gevoel vreet me op...
 
Waarom?
Omdat hij behalve jou niets te verliezen heeft. Dus waarom zou hij het niet proberen?
Jij hebt alles te verliezen en een hoop verloren.


Het is goed dat je absoluut zero tolerance contact doet.
Ik adviseer je ook te buigen over je eigen weerbaarheid. Je bent sterker dan je denkt.

In liefde zit geen logica. Er zit ook een verschil in hem missen en een partner missen...dat word nog weleens door elkaar gehaald. Als je een partner mist denk je automatisch aan hem..misschien daarom.

Er zijn vele vormen van misbruik in relatie. Er zijn meer vrouwen die wel hetzelfde patroon met een foute man hebben dan niet denk ik

Niet voor niets worden voor die vrouwen cursussen georganiseerd..van zelfverdediging krijg je zelfvertrouwen. Of vrouwen die cognitieve gedragstherapie krijgen.


Wellicht kan je op andere vlakken ook herkenning vinden.
verslaving.. geweld..narcisme..allemaal misbruik.
mensen denken te zwartwit.. vrouw word in elkaar geslagen waarom gaat ze niet weg?
Maar misbruik werkt vaak zo niet.. dat bouwt heel langzaam op. Zet een glazen bak neer met mooi schoon zand..een fles water als zijnde het vergif..het misbruik..dat giet je er dan heel langzaam in..en het vermengd zich tot het zo'n drama is dat je modder hebt...zie daar maar weer eens schoon zand van te maken..de enige manier is weggaan..opnieuw beginnen.

Water en zand maakt modder. Maar modder kan je niet zuiver filteren.


Heb je uiteindelijk 'goed' geslapen?
Je hebt gelijk in alles wat je schrijft,hij zal ook verslaafd zijn aan mij..maar dan als zijn administratief medewerkster,mantelzorger en gezelschaps maatje...van liefde zoals deze bedoeld is zal nooit sprake geweest zijn,het was 1 groot toneelstuk om maar niet eenzaam en alleen te zijn want dat is wat hem killed...nu is hij dat wel,heeft werkelijk niemand meer,ik heb wel kunnen slapen maar na wakker geworden te zijn weer in tranen uit gebarsten...waarom??? Het gevoel dat je zo gevochten hebt en daar leugens en bedrog voor terug hebt gekregen...dat vreet zo verschrikkelijk aan me...ik kan het gewoon nog geen plekje geven...ik ben woedend en gun hem.op dit moment niets anders dan slechts,ik moet me bedwingen in mijn uitspraken puur door woede en frustratie...iemand die zoveel oprechte liefde heeft gekregen en hier zo mee om ging is het licht in zijn ogen niet waard,niet eens het gebruik maar de leugens,het puur bedonderen met een staal gezicht...ik ben bang dat ik hier voorlopig nog niet overheen ben,mijn vertrouwen in de medemens is ook beschadigd door zijn toedoen ,dit gaat een grote harde kluif voor me worden ben ik bang...dankjullie wel allen hier want jullie steun is enorm zowel in de hoogte als in de breedte maar zeker ook in de diepte ❤
 
Ik denk, dat het zwaarste element waar je nu doorheen moet, namelijk een gigantische teleurstelling dat het dan toch de heroïne is, waarvan je verloren hebt, het ergste deel is.
Daarna de woede, omdat nu blijkt, dat hij je opnieuw, ondanks alle afspraken alsnog naast zich neergelegd heeft en voor de horse blijft gaan, en dat hij de kluit is blijven belazeren.
Een Chinese wijsgeer zei ooit:
U kunt zich nergens zo goed in vergissen, dan in uw medemens.
Voila, ook hier dus.
En niet één keer, in jouw kwestie, maar talloze keren.
Tot aan het bittere einde toe.
En ja, dan vertrouw je niemand meer....
Zo ben ik ook geworden.
Ik vertrouw niets en niemand meer. Echt waar.
Als je maar vaak genoeg een dolk in je rug gestoken krijgt, dan word je heel logisch, zeer wantrouwend.

Modepop, ik ga ervan uit dat dit wantrouwen slijt met het verloop van tijd.
Er zijn zoveel mensen die dus n i e t de boel bedonderen...en uit die categorie moet er toch iemand zijn, die jou wél waardig vindt en voor 1000 % voor jou en de jouwen gaan zal.
Nu even niet.
Eerst moeten de wonden flink geheeld zijn.
Maar de littekens, die blijven....
 
Ik denk, dat het zwaarste element waar je nu doorheen moet, namelijk een gigantische teleurstelling dat het dan toch de heroïne is, waarvan je verloren hebt, het ergste deel is.
Daarna de woede, omdat nu blijkt, dat hij je opnieuw, ondanks alle afspraken alsnog naast zich neergelegd heeft en voor de horse blijft gaan, en dat hij de kluit is blijven belazeren.
Een Chinese wijsgeer zei ooit:
U kunt zich nergens zo goed in vergissen, dan in uw medemens.
Voila, ook hier dus.
En niet één keer, in jouw kwestie, maar talloze keren.
Tot aan het bittere einde toe.
En ja, dan vertrouw je niemand meer....
Zo ben ik ook geworden.
Ik vertrouw niets en niemand meer. Echt waar.
Als je maar vaak genoeg een dolk in je rug gestoken krijgt, dan word je heel logisch, zeer wantrouwend.

Modepop, ik ga ervan uit dat dit wantrouwen slijt met het verloop van tijd.
Er zijn zoveel mensen die dus n i e t de boel bedonderen...en uit die categorie moet er toch iemand zijn, die jou wél waardig vindt en voor 1000 % voor jou en de jouwen gaan zal.
Nu even niet.
Eerst moeten de wonden flink geheeld zijn.
Maar de littekens, die blijven....
De zandman heel erg mooi verwoord,precies wat ik voel heb jij beschreven,ik tel mijn zegeningen,mijn prachtige zonen ,mijn moeder die ik nog heb,mijn vrienden maar ook dit forum en jullie horen daar bij ! Het is een steun die ik ontvang wat mij ontroerd,die me sterkt in dit proces en mijn vangnet is,ik ben zo dankbaar dat ik hier zoveel medeleven en steun ontvang...❤
 
Ik ben blij, dat wij iets voor je kunnen betekenen.
Wij allemaal denk ik, maar aangezien ik alleen voor mijzelf kan spreken, zeg ik:
ik in ieder geval.
Ik loop nu al 64 jaren rond op deze aardkloot, ik neem wat levenservaring mee..
Jij hebt je familie nog, en dat moet je als zegen bezien.
Ik heb helemaal niemand meer.
Iedereen is reeds overleden.
tan pi, kassian.. .
voor jou:
Alle sterkte!

Het wordt vanzelf minder, deze shit...
Komt tijd, komt raad.
Count your blessings, en dit doe je al heel goed!
 
Laatst bewerkt:
Ik ben blij, dat wij iets voor je kunnen betekenen.
Wij allemaal denk ik, maar aangezien ik alleen voor mijzelf kan spreken, zeg ik:
ik in ieder geval.
Ik loop nu al 64 jaren rond op deze aardkloot, ik neem wat levenservaring mee..
Jij hebt je familie nog, en dat moet je als zegen bezien.
Ik heb helemaal niemand meer.
Iedereen is reeds overleden.
tan pi, kassian.. .
voor jou:
Alle sterkte!

Het wordt vanzelf minder, deze shit...
Komt tijd, komt raad.
Count your blessings, en dit doe je al heel goed!
Dankjewel dat je er bent !!
 
Dank je!
En na enige tijd zit jij weer in een positieve stroming, en ga je iemand ontmoeten die wel jouw liefde waard is...dit leidt geen twijfel!
 
Dank je!
En na enige tijd zit jij weer in een positieve stroming, en ga je iemand ontmoeten die wel jouw liefde waard is...dit leidt geen twijfel!
Die positieve stroming is nog ver uit het zicht,ik merk en ervaar diep verdriet,weet er gewoon niet mee om te gaan,hoop dat hij beseft wat hij heeft vergooid maar dat betwijffel ik....
 
Nee, dat weet hij verrekte goed! Echt wel...en anders is hij nog een grotere dwaas, dan dat ik dacht.
Het is de lokroep van de heroïne, die hij niet kon en kan weerstaan.
Hij is echt wel ziek geweest, en heeft wat strijd geleverd, maar hij had niet de wilskracht om vwb die heroïne zucht, daar blijvend weerstand tegen te bieden.
De facto: Heroïne staat op plaats 1, jij op plaats 2.
Wat ook de anderen al zeiden, dat is zo, en dat blijft zo na 36 jaar gebruiken.
Er kan gebeuren wat dan ook, maar voor hem geldt: er m o e t heroïne zijn. Altijd.
En ja, je hebt verdriet, en een gigantische teleurstelling dat hij de keuze gemaakt heeft zoals deze nu is gedaan.
Het voelt natuurlijk heel erg slecht, dat hij jou gepasseerd heeft voor een stof, een middel....

Dat is niet in een weekje over. Nee, dat gaat misschien wel een jaar duren....
Hoe dan ook, jullie hebben veel meegemaakt en om dit allemaal te verwerken, is tijd nodig. Veel tijd.

Toen ik mijn relatie verloor, heeft dat meer dan 20 jaren geduurd en zelfs nu nog, na alles wat ik in 40 jaren erna beleefd heb, en gedaan heb, denk ik vaak terug aan die tijd.
En wat daarna gebeurde.
Alleen weet ik dat dit een vorm van zelf kwelling is waar niemand iets aan heeft.
Het is passé. Voorbij.
Fini. Done.
Morgen, daar heb ik invloed op wat er gebeurt.
En ook volgende week.
maar 40 jaar geleden?! Nee. Niets!
Net zoals gisterenmiddag.
Zo gaat dat.
Zo is het leven.
Het leven is hard, en oneerlijk.
Wen er toch zoveel mogelijk aan....
 
Laatst bewerkt:
Jammer om te horen dat hij je belazerd heeft modepop, ik hoopte dat hij beter zou weten. Maar ik heb me flink in hem vergist. Maar aan de andere kant ben ik ook niet verbaast, na alle alarmbellen die we al hadden gesignaleerd aan de hand van wat je naar ons schreef op dit forum.

Het allervervelendste moet zijn niet dat hij weer is gaan gebruiken, maar juist het liegen. En ook dat hij niet heeft doorgezet moet ook heel teleurstellend zijn. Het is nu vooral belangrijk dat je blij gaat zijn met de dingen die je nog wel hebt in het leven, je zonen waar je heel trots op mag zijn. Wat de andere ook zeggen; wonden helen maar kunnen de diepste littekens achterlaten. Neem vooral je tijd om te rouwen en verwerken, en neem dan je ervaring mee. Ik hoop dat je met de tijd een ander leert kennen die wel onvoorwaardelijk van je zult houden, die je niet zult belazeren voor zulke troep zoals heroine, of iets anders. Hoop dat je wel zult blijven genieten van elke dag die je hebt, al zal dat nu wel ff heel moeilijk zijn, snap ik, snapt iedereen. Blijf lekker je hart hier luchten en zet hem op! Wij geloven in jou modepop, you can do this girl!😉
 
Die positieve stroming is nog ver uit het zicht,ik merk en ervaar diep verdriet,weet er gewoon niet mee om te gaan,hoop dat hij beseft wat hij heeft vergooid maar dat betwijffel ik....
Het is zo zonde dat je nog gaat hopen voor hem.
Hij is die energie niet waard!
En stel dat hij het beseft..En dan?

Ik hoop eigenlijk niet dat hij het gaat beseffen!

Stel hij beseft het..Dan staat hij weer voor je neus...en krijg je weer deze hel.

Stel hij beseft het, de situatie verandert niet maar hij heeft daardoor nog veel meer pijn.. dat gunde ik mn ex ook(nog steeds soms) maar daar moet je boven gaan staan en trots zijn dat je dat kan.

Stel hij beseft het en kickt af..ga je jezelf dan laten kwellen dat je het hebt uitgemaakt?

36 jaar heroïne verslaving is een chronische (als hij pech heeft terminaal..) ziekte.en dat zeg ik niet snel..hoogstens zal hij overstappen op.methadon in een verpleeghuis ooit.

Maar als hij toch afkickt ben jij al zo zwaar beschadigd..en het is niet de vraag óf maar wanneer hij weer gaat gebruiken.
 
Lieve @Modepop2

Focus je niet op wat je hem gunt (zowel positief als uit emotie)

Wat gun je jezelf?

Ga niet tegen je pijn vechten. Maar ga ook geen antwoorden zoeken waarop tijd het enige juiste antwoord is.

Door tijd gaan je emoties slijten. Ga je je focussen op je wonden en hoe ze er zijn gekomen of focus je op je herstel.


Ik wil zeker niet verkeerd overkomen alsof je een knopje om kan zetten..wat jij ervaart(en als ik invul zeg het asjeblieft) is keiharde rouw.
Je zal rouwen om het verlies van hem
Van de relatie
Van het toekomstbeeld wat je had
Maar ook rouwen wat je van jezelf bent kwijtgeraakt. Ja er zijn een hoop psychologische theorieën op los te vuren,maar het leven is geen theorieboek..alleen komen ze niet uit de lucht vallen. Je zit en zat in een achtbaan van emoties. En logica is niet de lijm die die emoties bij elkaar houdt. Maar heus..focus op overleven.. je staande houden en weer gaan leven..raak niet in paniek van die storm van emoties.


Ik denk dat je in rouw veel herkenning zult vinden.
Heb je naast je kinderen steun van anderen? (dat hoop ik..want kinderen hebben imo een risico op belastbaarheid, goede vrienden niet)
 
Laatst bewerkt door een moderator:
@ Modepop,
Dus wat nu erg belangrijk is, is.het rouwproces goed door te komen, en behalve je zonen aan jezelf denken.
Anderen zeggen het al, maar idd, 36 (!) Jaar aan de smack verslaafd zijn, dat poets je zomaar niet weg.
En dan die leugens van hem.
Het al die tijd weten te bewerkstelligen, het kunnen verstoppen van de waarheid.
Op zich al goed voor een wereldrecord " hide, and seek!"

Maar, iedere verslaafde is op sommige gebieden een toverkunstenaar in het bedenken van al die leugens.
Alle verslaafden zijn uiterst creatief hierin.
smoesjes, constructies bedenken, acteren, leugens...you name it...

Ik was de jaren dat ik zoop, ook zo. jazeker!
En dan toch nog glashard blijven ontkennen dat ik gedronken had...al onvast op mijn benen staand, een alcohol walm om mij heen, de dubbele tong...
Hoe dom kun je zijn uiteindelijk.
Je gaat het zelf nog geloven, deze kolder, ook...
Iedere keer een loopje nemen met de realiteit.
want: jij bent geen alcoholist...jij bent geen drankorgel, welnee, dat zijn al die anderen, jij niet!
En dit speelt nu bij hem ook zo...

Reken er maar op, dat hij straks gaat proberen om contact met je te krijgen.
Of dat hij ineens voor de deur staat.
Laat hem dus nooit meer binnen komen!
Doe je dit toch, dan krijg je een manipulant pur sang binnen, die al zijn kunstjes in gaat zetten om jou voor de zoveelste keer voor de gek te gaan houden.
Dan moet je heel erg sterk in de schoenen staan om hier doorheen te prikken.
Laat het nooit meer zover komen...Want iedere herkansing verzwakt jouw positie!
Voorkomen is beter dan genezen!
 
Laatst bewerkt:
Nee, dat weet hij verrekte goed! Echt wel...en anders is hij nog een grotere dwaas, dan dat ik dacht.
Het is de lokroep van de heroïne, die hij niet kon en kan weerstaan.
Hij is echt wel ziek geweest, en heeft wat strijd geleverd, maar hij had niet de wilskracht om vwb die heroïne zucht, daar blijvend weerstand tegen te bieden.
De facto: Heroïne staat op plaats 1, jij op plaats 2.
Wat ook de anderen al zeiden, dat is zo, en dat blijft zo na 36 jaar gebruiken.
Er kan gebeuren wat dan ook, maar voor hem geldt: er m o e t heroïne zijn. Altijd.
En ja, je hebt verdriet, en een gigantische teleurstelling dat hij de keuze gemaakt heeft zoals deze nu is gedaan.
Het voelt natuurlijk heel erg slecht, dat hij jou gepasseerd heeft voor een stof, een middel....

Dat is niet in een weekje over. Nee, dat gaat misschien wel een jaar duren....
Hoe dan ook, jullie hebben veel meegemaakt en om dit allemaal te verwerken, is tijd nodig. Veel tijd.

Toen ik mijn relatie verloor, heeft dat meer dan 20 jaren geduurd en zelfs nu nog, na alles wat ik in 40 jaren erna beleefd heb, en gedaan heb, denk ik vaak terug aan die tijd.
En wat daarna gebeurde.
Alleen weet ik dat dit een vorm van zelf kwelling is waar niemand iets aan heeft.
Het is passé. Voorbij.
Fini. Done.
Morgen, daar heb ik invloed op wat er gebeurt.
En ook volgende week.
maar 40 jaar geleden?! Nee. Niets!
Net zoals gisterenmiddag.
Zo gaat dat.
Zo is het leven.
Het leven is hard, en oneerlijk.
Wen er toch zoveel mogelijk aan....
Wat het meest kwellende nu is...heb ik in een.leugen geleefd? Was het geen liefde maar was ik enkel mantelzorger..administratief medewerker en gezelschap om maar niet alleen te zijn ! Dat er met mijn gevoelens is geplayed ! Dat hij al die tijd in zijn vuistjes mij heeft uitgelachen van zoo..ze trapt er in !! Het zou een schrale troost zijn als ik wist dat hij nu al zijn haren uit zijn kop zou trekken van spijt,dan zou ik kunnen zeggen berouw komt na de zonden...maar deze man heeft gewoon geen geweten...en al was de wil er wel ...ik was het hem.niet waard,dat is nu gebleken,het valt me steeds aan,omg wanneer word deze lijdensweg minder ? Ik voel me verscheurd en geamputeerd....tegelijkertijd boos op mezelf omdat hij dit allemaal niet waard is ! Nogmaals...los van het gebruik...maar de leugens!!!! Daar veroordeel ik hem op...deze man heeft geen hart...
 
Jammer om te horen dat hij je belazerd heeft modepop, ik hoopte dat hij beter zou weten. Maar ik heb me flink in hem vergist. Maar aan de andere kant ben ik ook niet verbaast, na alle alarmbellen die we al hadden gesignaleerd aan de hand van wat je naar ons schreef op dit forum.

Het allervervelendste moet zijn niet dat hij weer is gaan gebruiken, maar juist het liegen. En ook dat hij niet heeft doorgezet moet ook heel teleurstellend zijn. Het is nu vooral belangrijk dat je blij gaat zijn met de dingen die je nog wel hebt in het leven, je zonen waar je heel trots op mag zijn. Wat de andere ook zeggen; wonden helen maar kunnen de diepste littekens achterlaten. Neem vooral je tijd om te rouwen en verwerken, en neem dan je ervaring mee. Ik hoop dat je met de tijd een ander leert kennen die wel onvoorwaardelijk van je zult houden, die je niet zult belazeren voor zulke troep zoals heroine, of iets anders. Hoop dat je wel zult blijven genieten van elke dag die je hebt, al zal dat nu wel ff heel moeilijk zijn, snap ik, snapt iedereen. Blijf lekker je hart hier luchten en zet hem op! Wij geloven in jou modepop, you can do this girl!😉
Juist !! Het gebruik zou ik nog enigsinds kunnen snappen,met vallen en opstaan gaat dit proces maar het bedrog !! De leugens !! En wat dat met mij heeft gedaan interreseert hem geen moer ! Ik zal niet snel meer iemand kunnen vertrouwen..voel me kapot gemaakt door iemand die ik steunde en kans na kans gaf,iemand waar ik oprecht van hield...waar ik voor vocht als een leeuwin...dit kan geen wederzijdse liefde zijn geweest...hij heeft me misbruikt want als hij oprecht van me had gehouden was hij eerlijk geweest!! Heb al zijn spullen die ik nog hier had liggen in de schuur gedumpt,nieuwe meubels ook gekocht zodat de herinneringen aan hem in mijn huis minimaal zijn,cadeautjes die ik van hem kreeg weggegooid,alle fotos van onze gelukkige ( fake) momenten weggegooid,alles de prullenbak in,heb geen enkele herinnering meer aan hem in mijn comphortzone,alles weg !! Hij is mijn verdriet niet waard maar toch valt het me steeds aan..hoop echt dat dit slijt..het is onverdraagzaam en zijn daden zijn voor mij onvergeeflijk.
 
@ Modepop,
Dus wat nu erg belangrijk is, is.het rouwproces goed door te komen, en behalve je zonen aan jezelf denken.
Anderen zeggen het al, maar idd, 36 (!) Jaar aan de smack verslaafd zijn, dat poets je zomaar niet weg.
En dan die leugens van hem.
Het al die tijd weten te bewerkstelligen, het kunnen verstoppen van de waarheid.
Op zich al goed voor een wereldrecord " hide, and seek!"

Maar, iedere verslaafde is op sommige gebieden een toverkunstenaar in het bedenken van al die leugens.
Alle verslaafden zijn uiterst creatief hierin.
smoesjes, constructies bedenken, acteren, leugens...you name it...

Ik was de jaren dat ik zoop, ook zo. jazeker!
En dan toch nog glashard blijven ontkennen dat ik gedronken had...al onvast op mijn benen staand, een alcohol walm om mij heen, de dubbele tong...
Hoe dom kun je zijn uiteindelijk.
Je gaat het zelf nog geloven, deze kolder, ook...
Iedere keer een loopje nemen met de realiteit.
want: jij bent geen alcoholist...jij bent geen drankorgel, welnee, dat zijn al die anderen, jij niet!
En dit speelt nu bij hem ook zo...

Reken er maar op, dat hij straks gaat proberen om contact met je te krijgen.
Of dat hij ineens voor de deur staat.
Laat hem dus nooit meer binnen komen!
Doe je dit toch, dan krijg je een manipulant pur sang binnen, die al zijn kunstjes in gaat zetten om jou voor de zoveelste keer voor de gek te gaan houden.
Dan moet je heel erg sterk in de schoenen staan om hier doorheen te prikken.
Laat het nooit meer zover komen...Want iedere herkansing verzwakt jouw positie!
Voorkomen is beter dan genezen!
Pathologische leugenaar dus !! Goed in het kapot maken van anderen en geen geweten hebben,als ik er nog dieper over na denk gun ik hem het licht in zijn ogen niet meer,iedereen om hem heen maakt hij kapot, zelfs zijn eigen kinderen waren niet reden genoeg om af te kicken,heeft elke relatie in zijn leven vergooid door deze shit,met vrouwen maar ook met zijn eigen kids...deze vent kan beter een overdosis nemen dan krijgt de omgeving wellicht rust !! Het spijt me enorm.voor deze uitspraak,dit ben ik niet maar de frustratie en pijn is zo heftig dat ik op dit moment hem alles toe wens behalve het goede...
 
Lieve @Modepop2

Focus je niet op wat je hem gunt (zowel positief als uit emotie)

Wat gun je jezelf?

Ga niet tegen je pijn vechten. Maar ga ook geen antwoorden zoeken waarop tijd het enige juiste antwoord is.

Door tijd gaan je emoties slijten. Ga je je focussen op je wonden en hoe ze er zijn gekomen of focus je op je herstel.


Ik wil zeker niet verkeerd overkomen alsof je een knopje om kan zetten..wat jij ervaart(en als ik invul zeg het asjeblieft) is keiharde rouw.
Je zal rouwen om het verlies van hem
Van de relatie
Van het toekomstbeeld wat je had
Maar ook rouwen wat je van jezelf bent kwijtgeraakt. Ja er zijn een hoop psychologische theorieën op los te vuren,maar het leven is geen theorieboek..alleen komen ze niet uit de lucht vallen. Je zit en zat in een achtbaan van emoties. En logica is niet de lijm die die emoties bij elkaar houdt. Maar heus..focus op overleven.. je staande houden en weer gaan leven..raak niet in paniek van die storm van emoties.


Ik denk dat je in rouw veel herkenning zult vinden.
Heb je naast je kinderen steun van anderen? (dat hoop ik..want kinderen hebben imo een risico op belastbaarheid, goede vrienden niet)
Ik heb vrienden en een groot sociaal netwerk maar wil niet al mijn vuile was op straat gooien, ben erg beschadigd in het vertrouwen in anderen...voel me leeg...eenzaam..naief...maar vooral misbruikt,het is een afschuwelijk gevoel,kan er op dit moment ook niet mee dealen,afleiding zoeken is ook lastig,heb nergens zin in en kan me ook nergens toe zetten,voel me gestraft voor mijn goede intenties,mijn eigenwaarde heeft een klap gehad...heb vandaag een erge slechte dag..
 
Alles wat je nu opnoemt, is volkomen begrijpelijk.
Ik heb het idee, dat zogezegd het kwartje echt gevallen is...

Geef het tijd om te beginnen. Neem die tijd ook.
Komt tijd, komt raad...
Het gaat slijten, absoluut, maar
Vergeten doe je dit nooit.
Let wel, deze ervaring is een echt zeldzame.
Niet te geloven eigenlijk..
en toch:
Er komen betere tijden!
 
Alles wat je nu opnoemt, is volkomen begrijpelijk.
Ik heb het idee, dat zogezegd het kwartje echt gevallen is...

Geef het tijd om te beginnen. Neem die tijd ook.
Komt tijd, komt raad...
Het gaat slijten, absoluut, maar
Vergeten doe je dit nooit.
Let wel, deze ervaring is een echt zeldzame.
Niet te geloven eigenlijk..
en toch:
Er komen betere tijden!
Dank voor je begrip in hoe ik me voel,het is nu bijna een week geleden,ik merk dat de omgeving rond mij nu wel vind dat ik erover op moet houden,in beginsel vragen ze hoe het gaat maar men gaat weer verder met het leven en ik moet dat ook maar doen en hier niet in blijven hangen...men beseft niet hoe dit mij kapot heeft gemaakt,kunnen niet invoelen hoe dit werkelijk is,het is nog veel te vers om de draad weer op te pakken en het naast me neer te leggen,dat kost tijd..daarom ben ik jullie allen hier zo dankbaar dat jullie het op kunnen brengen om naar mijn gezeur te blijven luisteren en daar steeds opnieuw weer serieus op reageren en mij een hart onder de riem steken! Heb ik zoveel respect voor ! Jullie hebben mij hier vanaf het begin doorheen gesleept en bijna alles is uitgekomen zoals jullie mij erop hebben voorbereid,en nu de nasleep...kan geen ggz instelling tegen op boksen want hier vind ik de kracht die ik nodig heb om mezelf er doorheen te slaan.
Zo dankbaar...
 
Dat is een kenmerkende reactie van de mensen om je heen.
Dit zie je ook vaak na een overlijden.
" nou moet je toch eens ophouden met zeuren, want het duurt al zo lang"
" zet je er nou eens overheen"!
" ach, iemand zoals jij heeft toch zo een andere kerel.. stop nou met zeuren"
En dit allemaal, omdat jij wat meer tijd nodig hebt met het verwerken van dit verlies...
Dan zeg ik: laat ze maar.
Neem je tijd.
Van belang is het om te weten, dat er betere tijden komen!
 
Dat is een kenmerkende reactie van de mensen om je heen.
Dit zie je ook vaak na een overlijden.
" nou moet je toch eens ophouden met zeuren, want het duurt al zo lang"
" zet je er nou eens overheen"!
" ach, iemand zoals jij heeft toch zo een andere kerel.. stop nou met zeuren"
En dit allemaal, omdat jij wat meer tijd nodig hebt met het verwerken van dit verlies...
Dan zeg ik: laat ze maar.
Neem je tijd.
Van belang is het om te weten, dat er betere tijden komen!
Klopt precies zoals jij het zegt,het enige wat mij nu bezig houd is dat ik alert ben en om.me heen kijk..welke opening en hoe gaat hij zoeken....mij persoonlijk kan hij niet bereiken omdat ik hem overal waar kan geblokt heb,normaliter in dergelijk situatie begon hij eerst met zielige apjes en complete liefdesverklaringen per mail waar ik altijd in stonk ! Maar aangezien dat mailen en appen nu niet gaat vraag ik me af wat ik kan verwachten..je zal toch als normaal denkend mens denken die durft nooit meer zijn gezicht te vertonen ? Maargoed jullie verwachten het wel dus we gaan het maar ervaren...
 
Hij heeft maar één mogelijkheid om te proberen om contact met je te kunnen krijgen.
En dat is:
Naar jouw huis komen, en proberen bij je te komen om "te kunnen praten met jou" want hoe dan ook, hij zal blijven proberen om je te paaien.
Om je weer voor zijn karretje te spannen.
Te manipuleren.
Daarom:
Laat hem NOOIT MEER binnenkomen!
Ik zou zelfs de deur niet opendoen!
Het leidt tot niets, behalve nog meer ellende.
Deze man weet precies wat jouw zwakke plekjes zijn, en is absoluut een meester in het jou alsnog ompraten, envdan krijg je een herhaling van zetten...wat je niet wil.
Wacht maar af.
Komen zal hij....
Trap er niet in!
 
belangrijk @Modepop2
Hij heeft nog steeds een bepaalde macht over je. Je bent veel bezig met of hij contact zoekt.

Stel hij zoekt over 10 dagen contact..in tussentiid haal jij je schouders op. Maak je je weerbaar voor hem en vecht je voor je eigen leven.

Stel hij zoekt over 10 dagen contact.. in tussentijd heb je heel veel stress hierover, je blijft in onzekerheid zitten wat zijn volgende stap gast worden en je kan het maar niet loslaten.

Wat ik ermee wil zeggen..of hij ooit nog contact zoekt hoeft geen grote klap te geven. Hoe jij ermee omgaat, kan je meer kapot maken dan het moment zelf.

En echt, ik weet hoe moeilijk het is. Maar het enige waar je nu invloed op hebt is het eigen reactie. En als je daar geen invloed op hebt is het wel je reactie daarop..

In het het begin is het 100% moeilijk, bloed zweet en tranen.
Uiteindelijk overwin je een stukje en is het 90% bloed,zweet en tranen en 10% steun, zelfliefde en nieuw aangeleerd gedrag en ervaringen.


En zo ga je telkens een stapje verder. Maar het gaat helaas niet vanzelf.
Uitmaken is 1,.je hebt de macht terug of hij een rol speelt in je leven.
En nu moet je knokken voor de rol die hij in je kop speelt en krijgt.

Als ik hier aan je vraag hoe het met je gaat, verwacht ik echt geen reactie dat je al 10 stappen verder bent, niet eens een. Het is gewoon oprechte interesse en een uitnodiging om van je af te schrijven. Heb je verder wat afleiding. Wanneer lukte het je vandaag wel minder met hem bezig te zijn?
 
Laatst bewerkt door een moderator:
@De Zandman heeft veel meer ervaring op dit gebied. Maar er bestaat ook een kans dat hij niet komt. Het enige feit is dat je het niet weet. De onzekerheid.

Eerst moest je leren om met hem en zijn verslaving om te gaan en dat is je gelukt.

Nu ben je aan het leren hoe met je eigen gevoelens om te gaan en dat gaat je ook lukken.
 
Ik heb vrienden en een groot sociaal netwerk maar wil niet al mijn vuile was op straat gooien, ben erg beschadigd in het vertrouwen in anderen...voel me leeg...eenzaam..naief...maar vooral misbruikt,het is een afschuwelijk gevoel,kan er op dit moment ook niet mee dealen,afleiding zoeken is ook lastig,heb nergens zin in en kan me ook nergens toe zetten,voel me gestraft voor mijn goede intenties,mijn eigenwaarde heeft een klap gehad...heb vandaag een erge slechte dag..
Snap ik. Misschien is het een idee om 1 iemand in vertrouwen te nemen.

Liefdesverdriet dekt de lading niet.. er is misbruik gemaakt van je vertrouwen en je hebt het lang te zwaar gehad. Alleen zullen de gevoelens wat je nu ervaart, die depressieve klachten in rap tempo toenemen als je je erdoor mee laat sleuren.
Ook snap ik dat je al zo moe bent van de strijd die je hebt gewonnen. Maar als ik overkom als iemand die er teveel op hamert..dit is de reden.
 
Hij heeft maar één mogelijkheid om te proberen om contact met je te kunnen krijgen.
En dat is:
Naar jouw huis komen, en proberen bij je te komen om "te kunnen praten met jou" want hoe dan ook, hij zal blijven proberen om je te paaien.
Om je weer voor zijn karretje te spannen.
Te manipuleren.
Daarom:
Laat hem NOOIT MEER binnenkomen!
Ik zou zelfs de deur niet opendoen!
Het leidt tot niets, behalve nog meer ellende.
Deze man weet precies wat jouw zwakke plekjes zijn, en is absoluut een meester in het jou alsnog ompraten, envdan krijg je een herhaling van zetten...wat je niet wil.
Wacht maar af.
Komen zal hij....
Trap er niet in!
Pfffffffff...
 
belangrijk @Modepop2
Hij heeft nog steeds een bepaalde macht over je. Je bent veel bezig met of hij contact zoekt.

Stel hij zoekt over 10 dagen contact..in tussentiid haal jij je schouders op. Maak je je weerbaar voor hem en vecht je voor je eigen leven.

Stel hij zoekt over 10 dagen contact.. in tussentijd heb je heel veel stress hierover, je blijft in onzekerheid zitten wat zijn volgende stap gast worden en je kan het maar niet loslaten.

Wat ik ermee wil zeggen..of hij ooit nog contact zoekt hoeft geen grote klap te geven. Hoe jij ermee omgaat, kan je meer kapot maken dan het moment zelf.

En echt, ik weet hoe moeilijk het is. Maar het enige waar je nu invloed op hebt is het eigen reactie. En als je daar geen invloed op hebt is het wel je reactie daarop..

In het het begin is het 100% moeilijk, bloed zweet en tranen.
Uiteindelijk overwin je een stukje en is het 90% bloed,zweet en tranen en 10% steun, zelfliefde en nieuw aangeleerd gedrag en ervaringen.


En zo ga je telkens een stapje verder. Maar het gaat helaas niet vanzelf.
Uitmaken is 1,.je hebt de macht terug of hij een rol speelt in je leven.
En nu moet je knokken voor de rol die hij in je kop speelt en krijgt.

Als ik hier aan je vraag hoe het met je gaat, verwacht ik echt geen reactie dat je al 10 stappen verder bent, niet eens een. Het is gewoon oprechte interesse en een uitnodiging om van je af te schrijven. Heb je verder wat afleiding. Wanneer lukte het je vandaag wel minder met hem bezig te zijn?
Ik ben vandaag erg druk geweest met werk en administratie,toch speelt het continu door je hoofd,1 masl in tranen uitgebarsten maar herstelde mezelf vrij snel..brienden en fam die een bloemetje komen brengen,lekkere chocolaatjes om me op te fleuren,dan gaat het allemaal aardig,zodra je weer alleen bent hakt het er weer in,het is vallen en opstaan maar doe mijn uiterste best om mijn zinnen te verzetten..
 
Heel goed.
Heel verstandig!
Ik ben altijd recht door zee, no bullshit.
Ook al is mijn boodschap niet leuk, ik vind dat ik moet zeggen, wat ik ervan denk...
En mijn bovenstaande vermoeden is wat ik ervan denk.
Aan de anderen, wat denken jullie?
Wat gaat er gebeuren, waar moet modepop zich op voorbereiden?
 
Ik ben vandaag erg druk geweest met werk en administratie,toch speelt het continu door je hoofd,1 masl in tranen uitgebarsten maar herstelde mezelf vrij snel..brienden en fam die een bloemetje komen brengen,lekkere chocolaatjes om me op te fleuren,dan gaat het allemaal aardig,zodra je weer alleen bent hakt het er weer in,het is vallen en opstaan maar doe mijn uiterste best om mijn zinnen te verzetten..
Het geeft niet als je huilt. Je kan het zo bekijken dat als je alleen bent, dat het moeilijker gaat.. Maar ik vind het al heel wat dat je zoveel bezig bent geweest en dat je ook daadwerkelijk wat uit handen hebt gekregen!
Het is gewoon een proces wat veel energie kost.
De fake it till you make it werkt wel.
Er zijn genoeg vrouwen die zich ziek melden voor hun werk.
In dit geval.. bouw eerst je leven op,in jouw geval is het meer je leven behouden, en het gevoel volgt vanzelf.

Ik vind het heel knap dat je hem nog steeds blokkeert en je oude patroon nog steeds hebt doorbroken.
 
Heel goed.
Heel verstandig!
Ik ben altijd recht door zee, no bullshit.
Ook al is mijn boodschap niet leuk, ik vind dat ik moet zeggen, wat ik ervan denk...
En mijn bovenstaande vermoeden is wat ik ervan denk.
Aan de anderen, wat denken jullie?
Wat gaat er gebeuren, waar moet modepop zich op voorbereiden?
Dat het proces na het verbreken van de relatie mogenlijk net zo zwaar Word als het proces ervoor.

Hoe graag ik ook beter nieuws zou willen geven. Er is alleen 1 verschil. Het oude proces was een recept van ongeluk en leed. De energie die ze in dit proces stopt gaat zichzelf uitbetalen en zorgt juist voor een happy end.

Uiteindelijk moet je je niet meer bezig houden met de acties van je verslaafde (ex)partner. Maar hoe je er zelf mee omgaat.

Ik spreek vanuit het perspectief van TO. Misschien zijn er hier leden die uit het perspectief van haar ex kunnen spreken. Zoals jij @De Zandman vind ik bijzonder waardevol in je bijdragen hier!
 
Het geeft niet als je huilt. Je kan het zo bekijken dat als je alleen bent, dat het moeilijker gaat.. Maar ik vind het al heel wat dat je zoveel bezig bent geweest en dat je ook daadwerkelijk wat uit handen hebt gekregen!
Het is gewoon een proces wat veel energie kost.
De fake it till you make it werkt wel.
Er zijn genoeg vrouwen die zich ziek melden voor hun werk.
In dit geval.. bouw eerst je leven op,in jouw geval is het meer je leven behouden, en het gevoel volgt vanzelf.

Ik vind het heel knap dat je hem nog steeds blokkeert en je oude patroon nog steeds hebt doorbroken.
Ik doe mijn best om te volharden 😘😘
 
Terug
Bovenaan